ตอนที่ 24 ด่านทดสอบแห่งเงามืด
ภายหลังจากที่หลิงเทียนและไป๋ซิวรับมือกับเงาดำปริศนาได้สำเร็จ บรรยากาศรอบตัวก็กลับสู่ความเงียบงันอีกครั้ง แต่แทนที่พวกเขาจะรู้สึกโล่งใจ ทั้งสองกลับััได้ถึงพลังแปลกประหลาดที่ยังคงแผ่ซ่านอยู่รอบ ๆ
"ที่นี่มันอะไรกันแน่..." ไป๋ซิวเอ่ยเบา ๆ ขณะมองไปรอบตัว
หลิงเทียนเองก็กวาดสายตามองโดยรอบ แม้ว่าหุบเขาแห่งนี้จะมืดสลัวและมีหมอกหนาคลุมอยู่ แต่เขารู้สึกได้ว่ามีบางสิ่งที่ซ่อนตัวอยู่เบื้องหน้า และกำลังรอคอยการมาถึงของพวกเขา
"เราควรไปต่อ..." หลิงเทียนกล่าวเสียงหนักแน่น
ไป๋ซิวพยักหน้าก่อนที่ทั้งสองจะเดินลึกเข้าไปในหุบเขาต่อ
---
ประตูหินโบราณ
หลังจากเดินทางต่อไปอีกไม่นาน ทั้งคู่ก็มาหยุดอยู่หน้ากำแพงหินขนาดมหึมาที่ตั้งตระหง่านขวางทางเอาไว้ กลางกำแพงนั้นมีซุ้มประตูหินเก่าแก่ที่ดูเหมือนจะเป็ทางเข้าสู่ส่วนลึกของหุบเขา
บนประตูสลักอักขระโบราณไว้ทั่วทั้งบาน ดูจากสภาพแล้วมันน่าจะมีอายุนับพันปี
ไป๋ซิวใช้มือแตะที่ประตูเบา ๆ ก่อนจะเอ่ยว่า "นี่คงเป็หนึ่งในด่านทดสอบของหุบเขาเงามืด..."
"ด่านทดสอบ?" หลิงเทียนเลิกคิ้วขึ้น
ไป๋ซิวพยักหน้า "ข้าเคยได้ยินว่าภายในหุบเขานี้ มีการทดสอบมากมายที่ถูกสร้างขึ้นโดยจอมยุทธ์ในอดีต ใครก็ตามที่สามารถผ่านด่านเหล่านี้ไปได้ อาจได้รับสมบัติล้ำค่า... แต่หากล้มเหลว ก็อาจต้องสังเวยชีวิต"
คำพูดนั้นทำให้หลิงเทียนขมวดคิ้ว เขาไม่ใช่คนโลภมาก แต่ก็ไม่อาจมองข้ามโอกาสในการเพิ่มพลังให้ตัวเองได้
"เช่นนั้นก็ไม่มีทางเลือก... เราต้องผ่านมันไปให้ได้"
---
ค่ายกลแห่งอสุรามายา
ทันทีที่หลิงเทียนวางมือบนประตูหิน อักขระโบราณบนประตูก็เริ่มเปล่งแสงสีแดงเข้มออกมา ก่อนที่มันจะเปิดออกเองอย่างช้า ๆ
ครืนนนน...
ประตูหินค่อย ๆ แยกออก เผยให้เห็นเส้นทางภายในที่ปกคลุมไปด้วยหมอกสีดำ
ทันใดนั้นเอง หมอกดำเ่าั้ก็พวยพุ่งออกมาราวกับมีชีวิต มันล้อมรอบหลิงเทียนและไป๋ซิวเอาไว้ ก่อนที่ทุกอย่างจะเปลี่ยนไปในพริบตา
---
มายาภาพแห่งอดีต
เมื่อหลิงเทียนลืมตาขึ้นอีกครั้ง สิ่งที่เขาเห็นทำให้เขาต้องตกตะลึง
เขาไม่ได้อยู่ในหุบเขาอีกต่อไป แต่กลับมายืนอยู่ในสถานที่ที่คุ้นเคย
บ้านของเขา...
"นี่มัน..."
หลิงเทียนเบิกตากว้าง เขาจำได้ดีว่าที่นี่คือหมู่บ้านของเขาในอดีต ก่อนที่มันจะถูกทำลายไปเมื่อหลายปีก่อน
เสียงผู้คนพูดคุยกันอย่างร่าเริงดังขึ้นรอบตัว เขาหันไปมองและพบว่าชาวบ้านกำลังใช้ชีวิตกันตามปกติ ไม่มีร่องรอยของความหายนะที่เคยเกิดขึ้น
"นี่มันไม่จริง... หมู่บ้านนี้ควรจะถูกทำลายไปแล้ว"
หลิงเทียนขมวดคิ้วแน่น เขาพยายามใช้พลังตรวจสอบพื้นที่โดยรอบ แต่สิ่งที่เกิดขึ้นคือ...
เขาไม่สามารถััพลังของตนเองได้เลย!
"อะไรกัน...?"
---
ภาพลวงตาแห่งความเ็ป
"หลิงเทียน!"
เสียงเรียกที่คุ้นเคยดังขึ้นจากด้านหลัง เขาหันไปและพบกับหญิงสาวคนหนึ่งกำลังยืนอยู่ตรงหน้า
หญิงสาวผู้นี้มีใบหน้าสวยงามและดวงตาที่อบอุ่น นางคือ ลี่หว่าน พี่สาวของเขาที่เสียชีวิตไปเมื่อนานมาแล้ว
"พี่หว่าน...?"
หัวใจของหลิงเทียนเต้นแรงขึ้น นี่มันคืออะไร? ทำไมพี่สาวของเขาถึงยังมีชีวิตอยู่?
"เ้ากลับมาแล้ว!" ลี่หว่านยิ้มอย่างดีใจ ก่อนจะเดินเข้ามาจับมือของเขา
"นี่มัน..." หลิงเทียนรู้สึกถึงความอบอุ่นจากมือของพี่สาว แต่เขาก็รู้ดีว่าทั้งหมดนี้ เป็เพียงภาพลวงตา
"เ้าคิดว่าตัวเองแข็งแกร่งขึ้นแล้วจริง ๆ หรือ?" ลี่หว่านเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแปลกไป "เ้าคิดว่าแค่ล้างแค้นได้แล้ว มันจะเปลี่ยนแปลงอดีตได้หรือ?"
หลิงเทียนชะงัก ใบหน้าของลี่หว่านที่เคยอ่อนโยนบัดนี้เริ่มบิดเบี้ยวผิดรูป
"เ้ามันโง่! เ้าทำอะไรไม่ได้เลย! เ้าทำให้ทุกคนต้องตาย!!"
ฟุ่บ!
ภาพรอบตัวเริ่มเปลี่ยนไปอีกครั้ง หมู่บ้านที่เคยสงบสุขกลับกลายเป็ซากปรักหักพัง เปลวเพลิงลุกโชนอยู่ทั่วทุกแห่ง พร้อมกับเสียงกรีดร้องของผู้คน
หลิงเทียนได้แต่ยืนตัวแข็งทื่อ นี่คือฝันร้ายที่เขาไม่เคยอยากเผชิญหน้าอีกครั้ง
---
การตื่นจากมายา
"ตื่นได้แล้ว! เ้าจะจมอยู่ในอดีตไปถึงเมื่อไร!"
เสียงหนึ่งดังขึ้นจากที่ไกล ๆ ก่อนที่หลิงเทียนจะรู้สึกได้ถึงแรงะเืบางอย่าง
"หลิงเทียน! เ้าต้องตื่นเดี๋ยวนี้!!"
ทันใดนั้นเอง หลิงเทียนก็รู้สึกเหมือนมีใครบางคนกระแทกเข้าที่ร่างของเขา
พรึ่บ!
ทุกสิ่งรอบตัวหายไปในพริบตา หลิงเทียนลืมตาขึ้นอีกครั้ง และพบว่าตัวเองยังคงอยู่ในหุบเขาเงามืด ข้างกายของเขา ไป๋ซิวกำลังเขย่าตัวเขาอย่างแรง
"เ้าฟื้นแล้ว!" ไป๋ซิวกล่าวด้วยความโล่งใจ
หลิงเทียนหายใจหนัก ก่อนจะตั้งสติและกล่าวว่า "ข้าติดอยู่ในมายาภาพ..."
ไป๋ซิวพยักหน้า "ข้าก็เหมือนกัน มันเป็ภาพลวงตาที่พยายามจะเล่นงานจิตใจของเรา"
"แต่ดูเหมือนว่าเราจะผ่านมันมาได้แล้ว" หลิงเทียนกล่าวพลางมองไปยังซุ้มประตูหินที่ตอนนี้กลับมาเป็ปกติแล้ว
ดูเหมือนว่าด่านทดสอบแรกจะจบลงแล้ว แต่เส้นทางข้างหน้ายังคงเต็มไปด้วยปริศนา...
2K
