อยู่ดีๆ ผมก็ได้แต่งงานกับรุ่นพี่ (จบแล้ว)

พาร์ทของปืน

วันรุ่งขึ้น

"คุณพ่อ คุณแม่สวัสดีครับ" เสียงปืนกล่าวทักทายพ่อแม่ของวินขึ้น วันนี้เขามารับไอ่ดื้อไปลองชุดแต่งงาน

"สวัสดีลูก พี่ปืนมารับน้องวินหรอลูก" แม่ของวินทักทายแล้วถามขึ้น

"ครับคุณแม่ ผมมารับน้องไปลองชุดแต่งงานครับ" ปืนตอบแม่ของวินออกไปอย่างสุภาพนอบน้อม

"อย่างนั้นรอแป๊บหนึ่งนะลูกพี่ปืน เดี๋ยวแม่ไปเรียกน้องให้ ให้คนไปเรียกตั้งหลายรอบแล้วแต่ก็ไม่ยอมตื่นสักที ลูกนี้นี่ดื้อจริง ๆ " แม่ของวินตอบปืนออกไปอย่างเอ็นดู เธอนั้นค่อนข้างชอบลูกเขยคนนี้มาก เพราะดูท่าปืนจะสามารถกำราบลูกสุดดื้อของเธอนั้นให้อยู่ในกรอบได้ และผลพลอยได้ทางธุรกิจอีกด้วย

"คุณแม่ครับเดี๋ยวผมขึ้นไปปลุกน้องเองก็ได้ครับ่" ปืนพูดขึ้นหลังจ่กที่แม่ของวินพูดจบ

"เอาอย่างนั้นหรอลูก อย่างนั้นแม่ฝากด้วยนะ น้องค่อนข้างขี้เซาหน่อยและงอแงหน่อยนะลูก เดี๋ยวแม่เตรียมตั้งโต๊ะรอ เช้านี่พี่ปืนก็อยู่ทานข้าวกับแม่ด้วยนะลูก"

"ครับคุณแม่" ปืนตอบรับคำชวนแม่ของวินออกไป ทั้งที่ไม่ตนนั้นไม่ค่อยทานอาหารเช้าสักเท่าไหร่ แต่ก็ไม่อยากเสียมารยาทที่ผู้ใหญ่เขาช่วย จากนั้นก็เดินขึ้นบันไดขึ้นไปปลุกคนขี้เซาที่ยังนอนยังไม่ตื่นทั้งที่นัดกับเขาไว้แท้ๆ เมื่อขึ้นมาถึงหน้าห้องของวินปืนค่อยๆ เปิดเข้าไปในห้องนอนของวิน เห็นเ๽้าของห้องกำลังนอนหลับสบายเลย

"หึ ๆ ไอ่ดื้อเอ้ย ตอนนอนนี่ก็น่ารักเหมือนกันนะเนี่ย" ปืนเดินเข้ามานั่งข้างเตียงของคนดื้อ น่าแปลกที่เดี๋ยวนี้เขามองเห็นไอ่ดื้อมันน่ารักขึ้น ทั้งๆ เมื่อก่อนไม่เคยเป็๲มาก่อน ปืนพูดพึมพำออกมาพร้อมกับเอามือลูบแก้มวินเบา ๆ คนที่นอนหลับอยู่ที่ถูกก่อกวนก็ส่งเสียงเหมือนรำคาญออกมา

"อื้อ...อื้อ "เสียงครางรำคาญดังออกมาจากคนที่หลับอย่าง จากการที่ถูกรบกวนจากคนตัวโตกว่า

ฟอด ฟอด

ปืนหอมลงตรงแก้มทั้งสองของวินอย่างหมั่นเขี้ยว

" ตื่นได้แล้ว ไอ่ดื้อ ถ้าไม่ตื่นกูจะปล้ำมึงเดี๋ยวนี้เลย"ปืนพูดกระซิบข้างหูของคนขี้เซา

"อื้อ เฮ้ย ! มึงเข้ามาได้ยังไงเนี่ย ใครใช้ให้มึงเข้ามาออกไปเลยนะ ออกไปจากห้องกูเดี๋ยวนี้! "วินที่ถูกรบกวนก็ตื่น แต่ก็ต้อง๻๠ใ๽ที่ว่าไอ่หมาบ้าที่เขาไม่อยากจะเห็นหน้ามันมากที่สุดกลับมานั่งอยู่ข้างเตียงของเขา แทบตอนนี้หน้าของมันและเขาก็ใกล้กันมากอีกด้วย ทั้งที่เขาผลักมันออกไปแล้วแท้ แต่มันก็เขาเข้ามาใกล้เขาอีกครั้ง

"ถอยออกไปไกลกูหน่อยสิ มึงจะเอาหน้ามาใกล้กูทำ ๆ เนี่ย "

"หึหึ"ปืนหัวเราะออกมาจากลำคอ ดูคนที่ทำหน้างอ ดู ๆ ไปก็น่ารักดีเหมือนกันนะเวลามันโมโห

"หึ ๆ ตื่นมาก็โวยวายเลยนะมึง รีบลุกไปอาบน้ำได้แล้ว กูให้เวลามึง 20 นาทีแล้วก็ลงไปข้างล่างพ่อกับแม่มึงรอทางข้าวเช้าอยู่ อย่าช้านะมึง ถ้ากูขึ้นมาตามมึงอีกรอบ รับลองวันนี้มึงจะไม่ได้ลุกออกจากเตียงแน่ "

"โอ๊ย ไอ่บ้านี่มึงขู่กูหรอ "วินโวยวายใส่ปืน

"กูไม่ได้ขู่ กูทำจริงหรือมึงจะลองก็ได้นะ " ปืนพูดออกมาพร้อมกับยืนหน้าเขาไปใกล้วิน

"ไม่เว้ย มึงออกไปได้ละ กูจะอาบน้ำ " วินผลักปืนออกจากตัวพร้อมกับรีบวิ่งเข้าไปในห้องน้ำเพื่ออาบน้ำ เพราะไม่อย่างนั้นไอ่หมาบ้านั้นมันจะต้องทำอะไรแปลกๆ กับเขาอีกแน่

"หึ นึกว่าจะแน่ " ปืนดูคนที่วิ่งเขาไปในห้องน้ำ ก่อนจะหัวเราะออกมา

"นี่คือไอ่คนเดียวที่จะแย่งสายน้ำไปจากไอ่บูม" ปืนพึมพำ แล้วก็เดินออกจากห้องวินไป

20 นาทีผ่านไป

"นั้นตาวินลงมาแล้ว วันนี้นี่ลงมาทานข้าวเร็วกว่าทุกวันนะเนี่ย"แม่ของวินพูดขึ้น

"สงสัยน้องวินคงจะตื่นเต้นแหละครับคุณแม่ ที่วันนี้จะได้ไปลองชุดแต่งงาน

"ฮ่า ๆ แม่ก็ว่าอย่างนั้นแหละลูก"แม่ของวินก็พูดเออออไปกับลูกว่าที่ลูกเขยของเธอ ส่วนก็ทำหน้าหงิกงอ๻ั้๹แ๻่ที่เดินลงมาจากห้อง

"แม่ก็ ผมไม่ได้ตื่นเต้นสักหน่อย ก็ไอ่หมาบ้านี้มันให้เวลาผมอาบน้ำ 20 นาที นี่ผมเลยต้องรีบอาบน้ำ " วินพูดออกไปอย่างหงุดหงิด

"ตาวิน! ทำไมพูดว่าพี่เขาแบบนั้นละไม่น่ารักเลยนพลูก ขอโทษพี่เขาเดี๋ยวนี่เลยนะ"แม่ของวินพูดดุลูกของตัวเองออกมาที่พูดจาไปไม่น่ารักออกมา

"แม่อ่ะ"

"ไม่ต้องมาเรียกแม่เลย รีบขอโทษพี่เขาเดี๋ยวนี้"

"ขอโทษ" วินกล่าวขอโทษออกไปพร้อมกับหันหน้าไปทางอื่น ส่วนคนที่ถูกขอโทษนั้นก็ได้แต่ยิ้มมุมปากมองคนดื้อ

"ดูสิลูกคนนี้นิ "แม่ของวินบ่นลูกชายจอมดื้อของเธอ

"หึ คุณแม่อย่าดุน้องวินเขาเลยครับ" ปืนพูดขึ้นยิ้มๆ

"เรารีบทานข้าวกันเถอะ เดี๋ยวจะไปตามนัดสาย"พ่อของวินที่เงียบมานานพูดขึ้น

ร้านลองชุดแต่งงาน

"เชิญค่ะคุณปืน คุณวิน ทางเราได้จัดเตรียมไว้เรียบร้อยแล้วค่ะ"พนักงานของร้านพูดขึ้น

"นี่คือชุดทั้งหมดที่ทางร้านเราได้เตรียมไว้ให้นะคะ "

"ครับ ผมกับน้องวินขอเลือกดูแป๊บหนึ่งนะครับ "ปืนพูดตอบกลับ

"ได้ค่ะ ดิฉันขอตัวนะคะ ถ้าสงสัยตรงไหนสามารถสอบถามได้นะคะ"

"ครับ ขอบคุณครับ" ปืนตอบพนักงานออกไป แล้วก็หันมาเห็นร่างบางทำหน้าบึ้งตึงไม่รับแขกอยู่

"ทำหน้าให้มันดี ๆ หน่อย "ปืนดูเสียงดุออกไป

"ทำไมกูทำหน้ายังไงก็เ๱ื่๵๹ของกูเกี่ยวอะไรกับมึง "วินพูดออกมาอย่างเอาแต่ใจ

"หึ! พูดไม่เพราะเดี๋ยวมึงจะโดน กูพี่มึงนะวิน "ปืนพูดขึ้นพร้อมยืนหน้าเข้าไปใกล้วิน

"มึงก็พูดไม่เพราะกับกูเหมือนกันแหละ "วินพูดขึ้นพร้อมกับสะบัดหน้าไปอีกทาง

"ไปเลือกชุดได้แล้ว จะได้ลองชุดจะได้เสร็จเร็วๆ ฉันมีธุระอย่างอื่นต้องไปอีก "

" ถ้ามึงมีธุระรีบมากก็ไปเลยสิ ไม่ต้องลองมันหรอกชุด ใส่ชุดอะไรก็เหมือนกันหมดแหละ "

"หึ อย่างนั้นหรอ " ปืนพูดขึ้นพร้อมกับใช่มือรั้งคอของวินเข้าหาตัว ทำให้วินตอนนี้หน้าก็ซบอกของปืน

"ปล่อย มึงทำอะไรของมึงเนี่ย " วินโวยวายพร้อมกับพยายามแกะแขนปืนออกจากคอ แต่ยิ่งขยับปืนก็ยิ่งรัดตัววินแน่นมากยิ่งขึ้น

" อื้อ.. " ปืนประกบจูบเพื่อปิดปากวิน

"อื้อ ทำบ้าอะไรของมึงเนี่ย "

"ก็มึงบอกให้กูรีบไปทำธุระไม่ใช่หรอ กูก็ทำอยู่นี่ไง " ปืนพูดขึ้นพร้อมกับประกบจูบวินอีกครั้ง

"อือ....อื้อ"

โปรดติดตามตอนต่อไป .............