ตอนที่ 9 บรรลุขั้น 3
"เฮ้อ ข้าหวังว่าพวกเ้าทั้งสองคงช่วยให้สำนักแห่งนี้ ไม่ต้องโดนยุบสำนักได้" เ้าสำนัก ที่กล่าวออกมาขณะกำลังกลับไปที่พักตัวเอง
ที่พักของเ้าสำนัก
"ท่านพี่ บุตรของเราไปที่ถ้ำแห่งปราณเรียบร้อยแล้วใช่ไหม" เย่ว์ซู ถามออกมาขณะนำน้ำออกมาให้ดื่ม
"อืม ข้าคงต้องฝากอนาคตให้บุตรข้าทั้งสองแล้วละ ข้านี้ช่างเป็เ้าสำนักไม่ได้เื่เลย" เ้าสำนัก กล่าวด้วยความเจ็บใจที่ตัวเองไม่สาามารถทำไรได้ ทำได้เพิ่งพาบุตรของตน
"ท่านพี่อย่าพูดเช่นนั้นเลย เพราะท่านพี่ทำให้ทวีปนี้รอดพ้นวิกฤตจากหายนะของคนในทวีปนี้ได้ ทำให้คนในทวีปนี้สามารถใช้ชีวิตอย่างสงบสุขมาได้จนถึงทุกวันนี้ หากไม่ได้ท่านพี่ต่อสู้เอาชีวิตเข้าแลก ป่านนี้ข้า แล้วคนในสำนัก แล้วทุกคนในทวีปคงตายกันไปหมดแล้ว" เย่ว์ซู กล่าวปลอบสามีตนเองขึ้นมา
"พวกคนเ่าั้ต่างหลงลืมความดีของท่านพี่จนหมด จากนั้นก็ทอดทิ้งสำนัก แล้วยังจะ้าให้สำนักถูกยุบอีก" เย่ว์ซู ที่คิดเื่นี้ แล้วรู้สึกเ็ปใจ กับการแสดงออกของคนในทวีปนี้อย่างมาก
"ช่างเหอะ เื่มันผ่านไปแล้ว อย่าไปรื้อฟื้นมันอีกเลย" เ้าสำนัก ที่ไม่อยากไปคิดเื่เก่าๆอีก จึงบอกให้ภรรยาหยุดพูดขึ้นมา
2 ปีผ่านไป
"ท่านพี่หลง พวกเราอยู่ในถ้ำแห่งนี้มานานแล้ว ป่่านนี้น่าจะออกจากถ้ำแห่งนี้ได้แล้ว ท่านพี่คิดว่าไงกัน" หยางเฟิ่ง กล่าวออกมา หลังจากที่สองพี่น้องอาศัยในถ้ำแห่งนี้มาได้ 2 ปีแล้ว ด้วยทรัพยากรที่พ่อของตัวเองมอบให้เป็จำนวนมาก จึงทำให้สามารถใช้ชีวิตในถ้ำนี้ได้นานถึง 3 ปีได้สบายๆ
"แต่ท่านพ่อบอกให้พวกเราฝึกฝนกันในถ้ำนี้ถึง 3 ปีเลย นี้ยังเหลืออีกปีนึง เ้าเบื่อที่จะอยู่ในถ้ำแห่งนี้แล้วงั้นหรอ" หยางหลง ที่กล่าวออกมาอย่างช่วยไม่ได้ เมื่อเห็นการแสดงออกของน้องสาวตัวเองที่แสดงอาการเบื่อออกมา
"แหม แต่ข้าเบื่อนี้น่า ในนี้ไม่มีอะไรทำ นอกจากบ่มเพาะพลัง แล้วฝึกฝนต่อสู้กับท่านพี่อย่างเดียว" หยางเฟิ่ง ที่กล่าวออกมาเซงๆ
"งั้นเอางี้ ถ้าเ้าเอาชนะข้าได้เมื่อไร พวกเราจะออกจากถ้ำแห่งนี้กัน" หยางหลง ที่เสนอตัวเลือกให้น้องสาวตัวเองออกมา
"หึ ท่านพี่พูดเช่นนี้ แสดงว่าคิดว่าข้าจะไม่ชนะท่านสินะ" หยางเฟิ่ง ที่กล่าวออกมาอย่างเจ็บใจ เมื่อได้ยินพี่ชายตัวเองพูดเช่นนี้ออกมา
"ข้ายังไม่ได้หมายความว่าเช่นนั้นเลย เ้าคิดมากเองอีกละ" หยางหลง ที่เห็นน้องสาวชอบคิดไปเอง จึงได้แต่ส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้
เฟี้ยววววว
เปรี้ยงงงงงงงงง
"นี้เ้าจะลอบโจมตีพี่ชายตัวเองอีกแล้วรึ" หยางหลง ที่ไม่ประมาทกับการลอบโจมตีของน้องสาวตัวเอง จึงสามารถเรียกใช้ปราณจิตศาสตราวุธออกมาป้องกันทันที
"ฮึ่ม ครั้งนี้ข้าต้องเอาชนะท่านพี่ให้ได้" หยางเฟิ่ง ที่ประลองกับพี่ชายตัวเอง แล้วจบลงที่พ่ายแพ้แก่พี่ชายตัวเองทุกครั้ง
ปราณจิตของหยางหลง คือ ดาบแดง ส่วนปราณจิตของหยางเฟิ่ง คือ กะบี่แดง
เปรี้ยงงง เปรี้ยงงงง เปรี้ยงงงงงง
ทั้งดาบและกะบี่ต่างประทะกันรุนแรงภายในถ้ำแห่งปราณ ตอนนี้ทั้งสองที่เข้ามาในส่วนลึกของถ้ำที่เป็ห้องกว้าง จึงสามารถทำให้ทั้งคู่ประลองได้อย่างเต็มที่
ดาบแดงของหยางหลง จะมีความแข็งแกร่ง และพลังทำลายรุนแรง แต่ขณะเดียวกันกะบี่ของหยางเฟิ่งกับมีความเร็วมากกว่า แล้วพริ้วไหวมากกว่า
"แม้เ้าจะมีความเร็วเหนือกว่า แต่หากคาดเดาการเคลื่อนไหวจากท่าทางของเ้าได้ล่วงหน้า ก็สามารถที่จะรับการโจมตีได้ทัน" หยางหลง ที่กล่าวแนะนำน้องสาวตน
เฟี้ยวว
ฉั่ววววววว
"นี้เ้าสำเร็จบรรลุถึงขั้น 3 แล้วงั้นรึ" หยางหลง ที่โดนฟันจากกะบี่น้องสาวตน จึงแปลกใจออกมา
***ระดับปราณจิตศาสตรวุธ จิตศาสตราวุธ ขั้น 1 ก่อเกิดปราณจิตศาสตราวุธออกมา จิตศาสตราวุธ ขั้น 2 เปลี่ยนแปลงรูปลักษณ์ จิตศาสตราวุธ ขั้น 3 เปลี่ยนแปลงคุณสมบัติ
เมื่อมีลมปราณมากพอ สามารถใช้ลมปราณออกมาสร้างเป็ศาตราวุธที่ตัวเอง้าได้ จึงเรียกว่าปราณจิตศาสตราวุธ
"แหะๆ ท่านพี่ใละสิ" หยางเฟิ่ง ที่กล่าวออกมาอย่างดีใจ ที่สามารถทำให้พี่ชายตัวเองแปลกใจ แล้วยังสามารถสร้างาแให้กับพี่ชายได้
"ถ้าไงข้าเดา กะบี่แดงของเ้า คงมีคุณสมบัติที่อ่อนนุ่มเข้ามาด้วย จึงทำให้ดาบข้าไม่สามารถกันได้" หยางหลง ที่เห็นเพียงครั้งเดียว จึงเดาคุณสมบัติของกะบี่น้องสาวตัวเองออกทันที
1K
