คุยกันสักนิด
ขอบคุณนักอ่านทุกคนที่สนับสนุนผลงานการเขียนของไรท์
ขอให้นักอ่านทุกคน อ่านนิยายให้สนุกนะคะ
และไรท์ก็ต้องขอขอบคุณนักอ่านทุกคนที่คอยติดตามและเป็กำลังใจให้กับไรท์นะคะ
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
บทที่ 28
เลี่ยงเกาเฉิงรู้สึกโกรธเคืองที่อีกฝ่ายปฏิเสธความ้าของเขา ดังนั้นใบหน้าที่กำลังยิ้มแย้มของเขาจึงถูกปรับเปลี่ยนไปแทบจะทันที ซึ่งแน่นอนว่าเลี่ยงเกาเฉิงก็ไม่ได้คิดที่จะใส่ใจเช่นเดียวกัน อีกอย่างการที่อีกฝ่ายปฏิเสธความ้าของเขาออกมาแบบนี้ ทำให้เขารู้สึกว่าอีกฝ่ายไม่เห็นแก่ตำแหน่งที่สูงกว่าของเขาเลยแม้แต่น้อย
“คุณกล้าขัดคำสั่งผู้บังคับบัญชาอย่างผมเหรอ”
เลี่ยงเกาเฉิงจ้องมองไปที่เสิ่นเจ๋อหยวนด้วยความไม่ชอบใจ ถ้าหากอีกฝ่ายไม่ใช่ผู้ชายที่ลูกสาวของเขาชื่นชอบแล้วละก็ รับรองได้เลยว่าเขาจะต้องสั่งให้ทนายใต้สังกัดของเขาลุมซ้อมอีกฝ่ายให้หนักจนหนำใจอย่างแน่นอน
อีกทั้งเขายังรู้สึกว่าการที่อีกฝ่ายปฏิเสธคำขอของเขาแบบนี้ เป็การไม่ไว้หน้าของเขาเลยสักนิด ซึ่งถ้าหากมีนายทหารคนอื่นมาได้ยิน ก็คงจะเสื่อมเสียชื่อเสียงและหน้าที่การงานของเขา ดังนั้นเลี่ยงเกาเฉิงจึงคิดที่จะลงโทษอีกฝ่ายเล็กๆ น้อยๆ เพื่อไม่ให้อีกฝ่ายกล้าเหิมเกริมต่อเขาแบบนี้
“ในเมื่อคุณกล้าที่จะปฏิเสธความ้าของผู้บังคับบัญชาอย่างผม ผมคงต้องให้คุณสองคนไปวิ่งรอบสนามสักยี่สิบรอบแล้วละ เผื่อที่คนอื่นจะได้เห็นตัวอย่างของการปฏิเสธความ้าของผู้บังคับบัญชาอย่างผม”
“คุณพ่อคะ แบบนี้พี่เจ๋อหยวนจะเหนื่อยเอานะคะ” เลี่ยงหยวนซีรู้สึกห่วงเสิ่นเจ๋อหยวน เพราะเธอไม่้าให้อีกฝ่ายเหน็ดเหนื่อยจากการถูกพ่อของเธอลงโทษแบบนี้
“ถ้ายังไงคุณพ่อให้นายทหารอีกคนไปวิ่งแทนพี่เจ๋อหยวนไม่ได้เหรอคะ”
ถึงแม้ว่าเลี่ยงเกาเฉิงไม่อยากจะขัดใจลูกสาวของตัวเอง แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็อยากจะลงโทษเสิ่นเจ๋อหยวนดูสักครั้ง เพราะดูเหมือนอีกฝ่ายจะไม่้าเกี่ยวดองกับครอบครัวของเขา ทั้งๆ ที่ครอบครัวของอีกฝ่ายก็ไม่ได้ร่ำรวยขนาดนั้น อีกทั้งยังเป็ครอบครัวที่ถูกรัฐบาลส่งมาใช้แรงงานในชนบทอีกด้วย ถึงแม้จะได้เข้ามาอยู่อาศัยในตำบลก็ตาม
แต่ก็ยังเป็ครอบครัวที่ไม่ได้มีหน้ามีตาเหมือนกับครอบครัวของเขา
นอกจากนี้ลูกสาวของเขาอย่างเลี่ยงหยวนซีก็จบการศึกษาชั้นมัธยมปลาย อีกทั้งในตอนนี้ก็ได้เข้าไปทำงานในค่ายที่หูหนานแห่งนี้ ซึ่งลูกสาวของเขาเป็ถึงเ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์ในค่ายหูหนานอีกต่างหาก ซึ่งแน่นอนว่าด้วยการศึกษา อาชีพและฐานะทางครอบครัว ก็ไม่มีสิ่งใดที่จะน้อยหน้าคนอื่น
แต่ถึงอย่างนั้นเสิ่นเจ๋อหยวนก็ไม่เคยให้ความสนใจลูกสาวของเขาเลยแม้แต่นิดเดียว และด้วยสาเหตุนี้ทำให้เขาไม่พอใจอีกฝ่ายอยู่ในระดับหนึ่ง แต่เพราะลูกสาวที่เขารักใคร่และเอ็นดูที่สุด เลี่ยงเกาเฉิงจึงได้มองข้ามสิ่งต่างๆ ไป และพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อให้อีกฝ่ายเกี่ยวดองกับครอบครัวของเขานั่นเอง
“ถึงแม้ว่าลูกจะรักเสิ่นเจ๋อหยวนขนาดไหน แต่ครั้งนี้พ่อคงทำให้ลูกไม่ได้แล้วละหยวนซี เพราะว่าเสิ่นเจ๋อหยวนถึงกับไม่ปฏิบัติตามคำสั่งของผู้บังคับบัญชา แบบนี้พ่อจะต้องลงโทษอีกฝ่าย เพื่อให้ทหารคนอื่นๆ ได้เห็นเป็เยี่ยงอย่างว่าการไม่ปฏิบัติตามคำสั่ง จะต้องพบเจอกับสิ่งใด”
ถึงแม้ว่าเขาจะเห็นใบหน้าอ้อนวอนของลูกสาว แต่เลี่ยงเกาเฉิงก็จำเป็ที่จะต้องตัดใจและไม่ทำตามความ้าของลูกสาว
แต่ก่อนที่เขาจะได้สั่งการเสิ่นเจ๋อหยวนอีกครั้ง เสียงของใครบางคนก็ดังขึ้นมาจากด้านหลังของเขาเสียก่อน และแน่นอนว่าเสียงที่ดังขึ้นมานั่น เป็เสียงที่เขาคุ้นเคยเช่นกัน ดังนั้นเลี่ยงเกาเฉิงจึงได้รีบหันหลังกลับไปมอง ก่อนที่เลี่ยงเกาเฉิงจะยึดตัวขึ้นและทำความเคารพคนที่อยู่ตรงหน้าในทันที
ถึงแม้ว่าเขาจะมีตำแหน่งเป็ผู้บังคับบัญชาของค่ายหูหนานแห่งนี้ แต่ชายที่อยู่ตรงหน้าของเขาก็มีตำแหน่งเป็ถึงผู้บัญชาการทหารสูงสุดเลยทีเดียว เขาไม่คิดเลยว่าอีกฝ่ายจะมาเยือนที่ค่ายของเขาเงียบๆ แบบนี้ แถมยังมาเห็นตอนที่เขากำลังสั่งลงโทษเสิ่นเจ๋อหยวนอีกต่างหาก แต่ถึงอย่างนั้นเลี่ยงเกาเฉิงก็ไม่ทำตัวตื่นตระหนกจนเกินไป
“แล้วถ้าผมสั่งให้คุณเดินกลับบ้านของตัวเองที่ปักกิ่งละ คุณจะปฏิเสธคำสั่งของผมหรือเปล่า”
ซุนเหอเทียนไม่คิดเลยว่าการมาเยี่ยมชมค่ายทหารที่หูหนานแห่งนี้ จะทำให้เขาได้เห็นด้านลบของค่ายทหารแห่งนี้ในทันที อีกทั้งผู้ที่กระทำความผิดก็ยังเป็ถึงผู้บังคับบัญชาของค่ายทหารแห่งนี้อีกต่างหาก
เห็นทีหลังจากนี้เขาคงจะต้องแวะไปเยี่ยมเยียนค่ายทหารจากมณฑลอื่นๆ เช่นเดียวกัน เพื่อตรวจสอบว่าค่ายทหารอื่นจะเป็เหมือนกันกับค่ายหูหนานแห่งนี้หรือเปล่า
“ท่านจอมพล ไม่คิดเลยว่าท่านจอมพลจะแวะมาเยี่ยมค่ายของผมในวันนี้”
ถึงแม้ว่าภายในใจของเลี่ยงเกาเฉิงจะตื่นตระหนกก็ตาม แต่ถึงอย่างนั้นถ้าหากเขาไม่พูดสิ่งใดออกไป อีกฝ่ายก็ไม่สามารถเอาผิดกับเขาได้เช่นเดียวกัน
ดังนั้นเลี่ยงเกาเฉิงจึงได้หันไปมองเสิ่นเจ๋อหยวนและเมิ่งเหวินฮั่น เพื่อไม่ให้อีกฝ่ายพูดจาแปลกๆ ออกมาในตอนนี้ เพราะไม่อย่างนั้นมีหวังเขาคงถูกตรวจสอบการทำงานอย่างแน่นอน และเมื่อถึงเวลานั้นหน้าที่การงานของเขาก็คงจะต้องถูกใครอีกหลายคนแย่งชิงเป็แน่ และเลี่ยงเกาเฉิงไม่้าให้เกิดเหตุการณ์เ่าั้ขึ้นมา
“ฉันก็ผ่านมาทางนี้ ก็เลยแวะมาที่ค่ายทหารแห่งนี้ดู แต่ไม่คิดเลยว่าวันแรกที่ฉันมาถึงก็ได้พบเจอกับเื่แปลกๆ แล้ว ว่ายังไงละเลี่ยงเกาเฉิง คำสั่งที่ฉันสั่งออกไปเมื่อครู่นี้ คุณจะปฏิบัติตามหรือเปล่า”
ถึงแม้ว่าอีกฝ่ายจะพยายามพาเขาออกจากเหตุการณ์ตรงหน้า แต่ซุนเหอเทียนก็ไม่คิดที่ปล่อยอีกฝ่ายไปอย่างง่ายดาย เพราะไม่อย่างนั้นเขาคงรู้สึกไม่สบายใจอย่างแน่นอน เพราะไม่อย่างนั้นทหารที่อยู่ภายในค่ายแห่งนี้ คงจะต้องอยู่อย่างหวาดกลัวและอาจจะเกิดเหตุการณ์ใช้เส้นสายขึ้นมาได้ และเมื่อนั้นนายทหารชั้นผู้น้อยก็คงจะไม่ได้รับความเป็ทำอย่างแน่นอน
“ท่านจอมพล ท่านคงล้อผมเล่นใช่ไหมครับ” เลี่ยงเกาเฉิงยกมือขึ้นเช็ดใบหน้าของตัวเอง ถึงแม้ว่าบนใบหน้าของเขาจะไม่มีเหงื่อก็ตาม แต่เพราะความหวาดกลัวที่เกิดขึ้นมาภายในจิตใจ ทำให้ร่างกายของเขาขยับไปเอง
ซุนเหอเทียนจ้องมองเลี่ยงเกาเฉิงด้วยแววตาคมกริบ “ผมไม่ได้ล้อคุณเล่น ในเมื่อคุณให้นายทหารคนนี้ขึ้นรถไปกลับคุณ ทั้งๆ ที่เขาก็แจ้งคุณแล้วว่าอีกไม่นานจะมีคนมารับเขาไปสถานีรถไฟ”
“แล้วทำไมผมถึงจะสั่งให้คุณเดินกลับบ้านที่ปักกิ่งไม่ได้ละ ในเมื่อเื่ราวที่เกิดขึ้น มันก็คล้ายๆ กันไม่ใช่เหรอ”
เลี่ยงหยวนซีกำมือของตัวเองเอาไว้แน่น เธอทั้งรู้สึกไม่พอใจที่มีคนมาขัดจังหวะของเธอกับเสิ่นเจ๋อหยวน แต่ก็รู้สึกหวาดกลัวเช่นเดียวกัน เมื่อคนคนนั้นมีอำนาจมากกว่าพ่อของเธอ เพราะไม่อย่างนั้นพ่อของเธอก็คงจะไม่มีท่าทางนอบน้อมเช่นนี้ขึ้นมาอย่างแน่นอน
‘เสิ่นเจ๋อหยวน ฉันไม่ปล่อยคุณไปอย่างแน่นอน ท้ายที่สุดคุณก็ต้องแต่งงานกับฉันเพียงคนเดียว’
‘ถ้าหากคุณชอบผู้หญิงคนอื่นขึ้น ฉันจะทำให้คนที่คุณชื่นชอบ ต้องพบเจอกับ่เวลาที่ยากลำบากเลยคอยดู’
เลี่ยงเกาเฉิงก้มหน้าลงเล็กน้อย เขาไม่ได้รู้สึกผิดกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น แต่กับรู้สึกว่าทุกอย่างเป็เพราะเสิ่นเจ๋อหยวนที่ทำให้เขาต้องมาพบเจอกับเหตุการณ์แบบนี้ เพราะถ้าหากอีกฝ่ายตอบตกลงไปกับเขาั้แ่ในตอนแรก ท่านจอมพลคนนี้ก็คงจะไม่มีเหตุผลอะไรมาลงโทษเขาอย่างแน่นอน
‘เสิ่นเจ๋อหยวน ทุกอย่างเป็เพราะนายคนเดียว ฉันคงต้องหาวิธีให้ลูกสาวของฉันหมดรักนายซะแล้ว’
“ผมขอโทษครับท่าน ผมเพียงแค่เป็ห่วงนายทหารเสิ่นเจ๋อหยวน จึงไม่อยากให้เพื่อนของเขาต้องขับรถวนไปวนมา เพราะถึงยังไงครอบครัวของผมก็จะเดินทางไปที่สถานีรถไฟอยู่แล้ว ดังนั้นจึงอยากจะให้อีกฝ่ายเดินทางไปพร้อมกับผม เพื่อที่จะได้ประหยัดเวลาครับ”
ซุนเหอเทียนหันไปมองนายทหารที่ยืนอยู่ตรงหน้าของเขาเล็กน้อย ซึ่งแน่นอนว่าเขารู้ดีว่าชายหนุ่มคนนี้คือใคร เพราะว่าเขาและเสิ่นเยี่ยนจวิ้นต่างก็เป็เพื่อนสนิทของกันและกันนั่นเอง แต่ถึงอย่างนั้นในตอนนี้ก็ยังไม่ถึงเวลาที่เขาจะทำตัวสนิทสนมกับอีกฝ่าย
“นายทหารทั้งสองคน ดูเหมือนว่าเพื่อนของพวกคุณจะมากันแล้ว พวกคุณทั้งสองคนรีบไปเถอะ ไม่อย่างนั้นพวกคุณจะตกขบวนรถไฟได้”
หลังจากที่เสิ่นเจ๋อหยวนและเพื่อนของเขาเดินจากไปแล้วนั้น ซุนเหอเทียนก็กลับมาให้ความสนใจกับเลี่ยงเกาเฉิงและลูกสาวอีกครั้ง
“ส่วนคุณ ครั้งนี้ผมขอให้คุณเขียนรายงานความประพฤติส่งมาให้ผมก็แล้วกัน พรุ่งนี้เช้าผมจะเข้ามารับรายงานของคุณที่ค่ายแห่งนี้อีกครั้ง ส่วนเื่ตั๋วรถไฟของคุณและครอบครัวไม่ต้องเป็ห่วงไป เดี๋ยวผมจะให้คนของผมไปจัดการซื้อตั๋วใหม่ให้กับครอบครัวของคุณเอง”
ถึงแม้ว่าเลี่ยงเกาเฉิงจะรู้สึกไม่พอใจกับบทลงโทษในครั้งนี้ แต่เขาก็ไม่สามารถทำอะไรได้ไปมากกว่าการยอมรับบทลงโทษที่อีกฝ่ายมอบให้แต่โดยดี เพราะไม่อย่างนั้นเขาก็กลัวว่าอีกฝ่ายจะขุดคุ้ยวีรกรรมของเขาไปมากกว่านี้ และเมื่อถึงเวลานั้นเขาอาจจะโดนหนักกว่านี้ก็เป็ได้
“รับทราบครับ ผมจะรีบไปดำเนินการในทันที”
ซุนเหอเทียนพยักหน้าอย่างพอใจ ก่อนที่เขาจะเดินเข้าไปภายในค่ายทหารต่อไป
เลี่ยงเกาเฉิงมองแผ่นหลังของซุนเหอเทียนด้วยความโมโห น่าเสียดายที่อีกฝ่ายเป็คนเถรตรงเป็อย่างมาก ทำให้เขาไม่สามารถเข้าหาอีกฝ่ายได้ ไม่อย่างนั้นตำแหน่งหน้าที่ของเขาก็คงจะสูงขึ้นกว่าในตอนนี้อย่างแน่นอน และไม่แน่ว่าเขาอาจจะสามารถย้ายไปอยู่ที่กองทัพหลักในปักกิ่งอีกด้วย
ช่างน่าเสียดายจริง
“คุณพ่อคะ ทำไมคุณพ่อถึงต้องอ่อนน้อมให้กับผู้ชายคนนั้นด้วยละคะ” เลี่ยงเกาเฉิงเดินเข้าไปกอดแขนพ่อของตัวเองด้วยความอยากรู้ เพราะในค่ายแห่งนี้พ่อของเธอมีตำแหน่งสูงที่สุดนั่นเอง ดังนั้นเลี่ยงหยวนซีจึงไม่เคยเห็นท่าทางแบบเมื่อสักครู่ของผู้เป็พ่อ
เลี่ยงเกาซินให้ลูกน้องของตัวเองนำกระเป๋าของตัวเองและครอบครัวกลับไปยังที่พักอีกครั้ง เพราะถึงยังไงวันนี้เขาคงต้องพักอยู่ที่ค่ายแห่งนี้อีกหนึ่งวัน เพื่อเขียนรายงานความประพฤติของตัวเอง
“ชายคนนี้มีชื่อว่าซุนเหอเทียน ตอนนี้เป็จอมพลหรือก็คือผู้บัญชาการทหารสูงสุดของกองทัพประเทศจีน ดังนั้นพ่อจึงต้องอ่อนน้อมถ่อมตนต่อหน้าชายคนนั้นยังไงละ”
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
พบกันใหม่ในตอนต่อไปนะคะ
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
17K
