EP5 พลังพิเศษ..มองเห็นเหตุการณ์ล่วงหน้า
ภาพนิมิตแห่งอนาคต
หลังจากเหตุการณ์ประลองกับเซียวหาน ถังชิงหนิงรู้สึกใจหวิวอย่างประหลาดแม้จะไม่ได้รับาเ็ร้ายแรง แต่จู่ๆ ก็รู้สึกหน้ามืดและหมดสติไปเมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง เธอพบว่าตัวเองอยู่บนเตียงไม้ในบ้านพร้อมกับกลิ่นสมุนไพรอ่อนๆ ที่ลอยมาแตะจมูก
"เ้าฟื้นแล้วหรือ"เสียงทุ้มต่ำของพี่ชาย ถังหยุน ดังขึ้น
เธอขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนจะยันตัวลุกขึ้นช้าๆ"ข้าหลับไปนานแค่ไหน"
"เกือบครึ่งวัน"พี่ชายตอบขณะเทน้ำชาลงถ้วยเล็กๆ ก่อนส่งให้ "เ้าหมดสติไปหลังจากกลับจากตลาดทำเอาแตกตื่นกันทั้งบ้านย โชคดีที่ไม่ได้เป็อะไรร้ายแรง"
ถังชิงหนิงรับถ้วยน้ำชามาดื่ม แต่สายตากลับเหม่อลอยเพราะสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนจะหมดสติไปนั้น…มันแปลกเกินกว่าที่จะเป็เพียงอาการอ่อนเพลีย
ก่อนหมดสติ เธอเห็นภาพบางอย่างแวบเข้ามาในหัวเหตุการณ์ที่ยังไม่เกิดขึ้น…หรืออาจจะเป็ภาพของอนาคต
ในภาพนั้น…
เธอเห็นตลาดที่เธอไปประจำแต่กลับว่างเปล่าไม่มีเสียงค้าขาย มีเพียงแผงล้มระเนระนาด ข้าวของกระจัดกระจาย พ่อค้าแม่ค้าหน้าซีดเซียวเหมือนเกิดภัยพิบัติบางอย่าง
‘นี่มัน…เกิดอะไรขึ้นกันแน่’
"เ้ามีอะไรจะพูดหรือไม่"ถังหยุนถามเสียงเข้ม
ถังชิงหนิงสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะวางถ้วยชาลง"พี่ใหญ่…ข้าคิดว่าข้าเห็นอนาคต"
"อะไรนะ?" พี่ชายเลิกคิ้วสูงมองเธอด้วยสายตากึ่งไม่เชื่อ
ถังชิงหนิงลังเลแต่เธอก็ไม่ใช่คนที่จะปิดบังอะไรไว้ได้ง่ายๆ "ก่อนที่ข้าจะหมดสติข้าเห็นภาพของตลาด…แต่ไม่ใช่ตลาดที่เราเคยเห็น มันเงียบเชียบเหมือนมีภัยอะไรบางอย่างกำลังจะเกิดขึ้น"
ถังหยุนมองเธออย่างพินิจพิเคราะห์ก่อนจะถอนหายใจ"เ้าแน่ใจหรือว่าไม่ได้ฝันไป"
"ข้าไม่แน่ใจแต่มันเหมือนจริงมาก"
พี่ชายเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเปลี่ยนเื่"ชิงหนิง เ้ามีแผนอะไรต่อจากนี้"
เธอเงยหน้าขึ้น "หมายความว่าอย่างไร"
"ข้าได้ยินมาว่าเ้าช่วยเหลือพ่อค้าหลายคนเื่การตั้งราคาและยังมีความคิดแปลกใหม่ในเื่การค้าพ่อบอกว่าเ้าดูจริงจังกับเื่นี้นัก"
"แล้วพี่คิดว่าอย่างไร"ถังชิงหนิงถามกลับ
"เ้าคิดจะเอาดีทางการค้าจริงหรือ"ถังหยุนถามตรงๆ "เ้ามีฝีมือการต่อสู้ และหากไปสอบเข้ารับราชการอาจมีโอกาสเป็ขุนนางหรือรับใช้วังหลวงได้ ทำไมถึงเลือกการค้า"
ถังชิงหนิงนิ่งคิดไปชั่วครู่ ก่อนจะยิ้มบางๆ"พี่ใหญ่ ในโลกนี้อำนาจไม่ได้มาจากดาบหรือปากกาเสมอไปแต่การค้ายิ่งใหญ่พอจะกำหนดชะตาของเมืองหนึ่งได้เช่นกัน"
"เ้าเชื่อเช่นนั้น?" ถังหยุนยังคงมองเธอด้วยสายตาอ่านใจ
"แน่นอน"ถังชิงหนิงกล่าวหนักแน่น"ข้าคิดว่าเส้นทางของข้าคือการสร้างบางสิ่งที่ยั่งยืนไม่ใช่แค่พึ่งพาบารมีของผู้มีอำนาจแต่เป็การสร้างอำนาจขึ้นมาด้วยมือของตัวเอง"
"แล้วเ้าจะเริ่มอย่างไร"
ถังชิงหนิงยิ้ม "ข้าคิดจะเริ่มจากสิ่งที่เรามีผลไม้จากสวนของพ่อเป็สินค้าที่ดี แต่เราขายได้แค่ในหมู่บ้านหากสามารถขยายไปยังเมืองใหญ่ หรือแม้แต่วังหลวงมันจะสร้างรายได้มากกว่าที่เราคิด"
ถังหยุนพยักหน้า "ฟังดูไม่เลวแต่หากเ้าคิดจะทำการค้าต้องเตรียมตัวรับมือกับพวกที่ไม่อยากให้เ้าเติบโตเช่นกัน"
"ข้าย่อมรู้ดี" ถังชิงหนิงกล่าวพลางคิดถึงภาพในอนาคตที่เธอเห็น
‘หากสิ่งที่ข้าเห็นเป็จริง…ข้าต้องเตรียมพร้อมรับมือก่อนที่มันจะเกิดขึ้น’
447
