นางโจรปล้นรัก........ตอนที่ 14
นภัสเดินกลับเข้ามาในห้องทำงานพร้อมกับอนิรุทธ์ด้วยท่าทางสงบนิ่ง ทั้งๆที่ในใจกำลังเดือดเพราะเคืองที่เพิ่งถูกลวนลามในลิฟต์อย่างที่สุดแต่ก็ไม่อยากแสดงท่าทีอะไรออกมาให้คนอื่นได้รับรู้ อนิรุทธ์เองก็ทำแบบเดียวกัน เขานิ่งกว่าตอนที่อยู่กับเธอตามลำพังมาก
“รุทธ์ หน้าหลานไปโดนอะไรมา ทำไมมันแดงแบบนี้” คุณหญิงถามเมื่อเห็นรอยแดงที่แก้มของหลานชาย ชัดเจนว่ามันเป็รอยฝ่ามือเสียด้วย
“พอดีผมเห็นว่าเลขาของคุณวิชาน่ารักดีก็เลยหอมแก้มเธอไป แต่ดูเหมือนว่าเธอจะไม่พอใจผมมากเลยตบผมเสียฉาดใหญ่” ชายหนุ่มบอกถึงสาเหตุของรอยแดงบนแก้มของเขาออกมาตรงๆ เล่นเอาคนฟังแทบจะไปต่อกันไม่ถูก นภัสเองตอนนี้ก็อายแทบจะแทรกแผ่นดินหนีไม่คิดว่าเขาจะกล้าพูดออกมาแบบนี้
“รุทธ์” คุณหญิงอุทานเบาๆ ก่อนที่จะมองมายังหญิงสาวที่ถูกลวนลามด้วยความสงสารปนเห็นใจ
“ดิฉันขอโทษค่ะ และเพื่อเป็การรับผิดชอบต่อการกระทำครั้งนี้ ดิฉันจะยื่นใบลาออก” นภัสตัดสินใจพูดเื่ที่ไม่อยากจะทำมากที่สุดออกมา แต่มันไม่มีทางอื่นที่ดีกว่านี้อีกแล้ว
“ฟ้า/หนูนภัส” คุณหญิงและคุณวิชาพูดออกมาพร้อมๆกัน ในขณะที่คนก่อเื่อมยิ้มเมื่อได้ยินอย่างนั้นเขาเชื่อว่าจะไม่มีใครยอมให้นภัสทำอย่างที่พูดแน่นอน
“หนูไม่จำเป็ต้องลาออกเพียงเพราะเื่แค่นี้เลยนะ เื่นี้ฉันไม่โทษหนูเพราะถ้าเป็ฉันจะทำมากกว่าตบ” คุณหญิงหันมามองหน้าหลายชายอย่างตำหนิ แต่อนิรุทธ์นั้นทำเป็ไม่สนใจทั้งๆ ที่ตัวเองพอใจในคำพูดของผู้เป็ยาย
“อย่างไรก็ตามผมขอโทษนะครับ ที่ฟ้าทำอะไรรุนแรงเกินไป” คุณวิชาพูดออกมาบ้าง
“ไม่ต้องขอโทษหรอกคุณวิชา แม่หนูนภัสไม่ได้ทำอะไรผิด หลานชายของฉันต่างหากที่ผิด หนูจะต้องไม่ต้องลาออก” คุณหญิงพูดออกมาอย่างจริงจัง
“ผมขอโทษก็แล้วกันนะ พอดีหน้าคุณดันไปคล้ายกับผู้หญิงที่ผมแอบปลื้มคนหนึ่งยิ่งมองก็ยิ่งเหมือนเลยทำให้อดใจไม่ไหว แต่คุณเหมือนผู้หญิงคนนั้นมากจริงๆนะ” อนิรุทธ์สบตาเธออย่างท้าทาย ส่วนคุณหญิงและคุณวิชาได้แต่ทำหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก
“หนูนภัสฉันขอโทษแทนหลานชายของฉันอีกครั้ง หนูไม่ต้องลาออกนะ เพราะถึงหนูจะลาออกฉันก็จะไม่ยอมให้หนูออก คุณวิชาฉันคงต้องกลับก่อนแล้ว ดูเหมือนว่าฉันมีเื่ที่ต้องทำ” คุณหญิงตัดบท คงต้องคุยกับหลานชายตัวดียาวเสียหน่อยแล้ว
คุณหญิงมองหลานชายอย่างตำหนิ นางแทบช็อคเมื่อเขายอมสารภาพว่าถูกนภัสตบเพราะอะไร ปกติหลานจะวางตัวดีมากเวลางาน แต่วันนี้กลับทำเื่ที่น่าใขึ้นมาเสียได้
“แม่จ๋ากำลังจะต่อว่าผม เื่ที่ผมไปหอมแก้มเลขาของคุณวิชาใช่ไหมครับ” ชายหนุ่มถามหน้าทะเล้น
“ก็ใช่น่ะสิ รุทธ์ ยายคิดไม่ถึงเลยนะว่าหลานจะทำอะไรแบบนี้ ปกติหลานจะควบคุมตัวเองได้ดีมากแต่ทำไมวันนี้หลานทำตัวไม่น่ารักเลย นี่ดีนะที่ เธอทำแค่ตบถ้าเป็ยายตอนสาวๆ ยายไม่ทำแค่นั้นแน่ๆ” คุณหญิงพูดเสียงเครียด
“เธอเหมือนคนที่ผมรู้จัก”
“ถึงจะอย่างนั้นหลานก็ไม่ควรไม่ทำแบบนั้นกับเธอ”
“ก็ทำไปแล้วนี่ครับ” เขาพูดออกมาพร้อมรอยยิ้ม คุณหญิงถอนหายใจออกมาอย่างระอา
“ที่นี่เมืองไทยนะ อย่าลืม และหนูนภัสคนนั้นก็ไม่ใช่ผู้หญิงของหลานดังนั้นจะทำอะไรหลานต้องรู้จักให้เกียรติเธอบ้าง”
“ผมรู้ครับ เื่นี้แม่จ๋าไม่ต้องเป็ห่วงนะมันจะไม่เกิดขึ้นอีก แต่ผมคงจะต้องเข้าบริษัทบ่อยขึ้น ผมว่าแผนการตลาดบางส่วนมันยังไม่โดนใจผมมากนักผมอยากให้มันรุกตลาดมากกว่านี้ และผมไม่อยากให้คนที่ชื่อกวินนิตาตามไปวุ่นวายกับผมที่นั่น” คำพูดของหลานชายทำให้คุณหญิงแปลกใจมากพอสมควร
“หลานไม่ชอบเหรอ”
“ผมไม่ชอบครับ ดูแลดีก็จริงแต่ดูไม่จริงใจ”
“ ยายนึกว่าเราชอบเขาเสียอีก”
“คนนั้นไม่ครับแต่ถ้าเป็เลขาคุณวิชาน่ะชอบ” เขาพูดทีเล่นทีจริง คุณหญิงส่ายหน้าอย่างระอาเมื่อได้ยินอย่างนั้น
“ได้ยินแบบนี้ ยายชักเป็ห่วงหนูนภัสเสียแล้ว”
“ไม่ต้องห่วงหรอกครับผมจะพยายามอดทน”
“ยายถามจริงๆนะ ชอบเขาหรือไง หรือจะรักแรกพบ” คุณหญิงถามหลานชายอย่างสงสัย
“เธอน่าสนใจ”
“ยายเตือนไว้เลยนะ อย่าทำอะไรรุ่มร่ามเด็ดขาด ยายไม่ชอบ” คุณหญิงดักคอเพราะรู้ดีว่าอนิรุทธ์นั่นกะล่อนแค่ไหน
“ผมรู้ว่าต้องทำอย่างไรครับแม่จ๋าไม่ต้องเป็ห่วง แต่ว่าแม่จ๋าต้องหาทางใช้งานกวินนิตาอย่างอื่นนะครับอย่าให้มาวุ่นวายกับผมใน่นี้” เขาย้ำอีกครั้ง ซึ่งคุณหญิงเองก็ยักหน้ารับรู้อย่าเข้าใจ
“ผม้ารู้เื่ราวของผู้หญิงคนนี้ทุกเื่ คุณคงเข้าใจคำว่าทุกเื่นะ” อนิรุทธ์พูดด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง แล้วยื่นรูปพร้อมชื่อนามสกุลส่งให้นักสืบมือหนึ่งที่ไว้ใจได้ด้วยท่าทางสงบ
ั้แ่กลับมาจากบริษัทและพูดคุยกับคุณยายเรียบร้อยแล้วก็ติดต่อบริษัทนักสืบชื่อดังที่รู้จักอย่างไม่รอช้า เขาต้องรู้เื่ราวของเธอให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้และการใช้บริการนักสืบเป็สิ่งที่สะดวกและเร็วที่สุดที่คิดได้ในตอนนี้
“คุณให้เวลานานไหมครับ”
“จากชื่อเสียงของคุณมันไม่น่าจะเกินสามวันด้วยซ้ำ แต่ผมให้เวลานานที่สุดไม่เกิน ห้าวัน สืบทุกอย่างเกี่ยวกับเธอให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้ครอบครัว เื่ส่วนตัว เื่งาน ทุกเื่ที่เกี่ยวข้อง” เขาย้ำถึงความ้าอีกครั้ง
“ถ้าคุณ้าข้อมูลที่ละเอียดขนาดนี้เราจะไม่ทำให้คุณต้องผิดหวัง แต่ว่าค่าใช้จ่ายมันก็ต้องเพิ่มขึ้นนะครับ” นักสืบเอกชนชื่อดังเอ่ยอย่างเป็งานเป็การ
“เื่เงินไม่ใช่ปัญหาคุณทำงานออกมาให้ดีที่สุดก็แล้วกัน ผมพร้อมจะจ่ายให้ตามที่คุณเรียก และถ้าคุณทำได้ดีผมมีพิเศษให้ด้วย” เขาพูดออกมาอย่างคนที่กล้าได้กล้าเสียขอเพียงแค่ทำถูกใจสามารถให้ได้มากกว่าที่บอกไว้อย่างไม่เสียเวลาคิด
นภัสทรุดตัวลงนั่งอย่างหมดแรงหลังจากที่ฟังสิ่งที่วิชาพูดจบ ดูเหมือนว่าเธอจะหนีหรือหลบหน้าผู้ชายคนนั้นไม่พ้นตอนแรกว่าจะลาออกแต่คุณหญิงขอไว้ และตอนนี้คุณก็มาขอร้องให้ช่วยดูแลผู้ชายคนนั้นเป็เวลาถึงสองสัปดาห์ด้วยกัน
“ต้องเป็หนูหรือคะ คุณลุง” นภัสถามน้ำเสียงกังวล วิชาพยักหน้ารับสีหน้าของเขาดูเครียดไม่ต่างกันเพราะเป็ห่วงหญิงสาวตรงหน้า
“เขาเจาะจงหนูเลย ตอนแรกลุงคิดว่าจะบ่ายเบี่ยงได้แต่คุณหญิงท่านก็ขอร้องมาด้วยพร้อมทั้งรับรองว่าหลานชายจะไม่ทำอะไรหนูแบบวันนั้นอีกแต่ทางที่ดีลุงว่าหนูต้องระวังตัวเองด้วยนะ” วิชาหนักใจแต่ก็ทำอะไรมากไปว่านี้ไม่ได้
“หนูไม่มีทางปฏิเสธได้ใช่ไหมคะ คุณลุง” นภัสพูดอย่างเหนื่อยใจ
“ก็คงต้องอย่างนั้น เอาน่าแค่สองอาทิตย์เท่านั้นถ้าเขาเกิดทำอะไรบอกลุงมาเลย ลุงจะรีบจัดการให้และไม่ต้องห่วงนะถึงแม้ว่าอาทิตย์หน้าลุงต้องไปดูงานที่ต่างประเทศมีอะไรหนูรีบบอกลุงมาเลย ลุงจะเรียนคุณหญิงท่านทันที”
“ค่ะ” นภัสรับคำอย่างจำใจพร้อมทั้งถอนหายใจออกมา
กวินนิตาแปลกใจมากถึงมากที่สุดเมื่อคุณหญิงอนุชนารถบอกว่าไม่ต้องดูแลหลานชายแล้วและตอนนี้เธอต้องเดินทางไปต่างจังหวัดเพื่อไปดูแลท่านเนื่องจากคุณหญิง้าจะไปพักผ่อนที่ชะอำกับเพื่อนๆดังนั้นเลย้าให้กวินนิตาดูแลท่านและเพื่อนๆ
“เธอคงไม่มีอะไรขัดข้องนะ กวินนิตา” คุณหญิงถามแต่แอบสังเกตท่าทางของหญิงสาวตรงหน้าอยู่ตลอดเวลา ดูเหมือนว่าหญิงสาวจะไม่ค่อยอยากจะทำตามที่ท่านบอกนัก
“ถ้านิต้าไปกับคุณหญิงแล้ว ใครจะดูแลคุณรุทธ์คะ”
“เื่นั้นเธอไม่ต้องห่วงหรอกนะ เขาดูแลตัวเองได้ เธอเตรียมตัวเอาไว้แล้วกันอีกสองวันต้องไปชะอำกับฉัน” คุณหญิงสั่งพอจะดูออกว่ากวินนิตาอยากจะอยู่กับหลานชายมากกว่า
“คุณหญิงจะไปกี่วันคะ” กวินนิตาถาม
“สิบวันเตรียมตัวให้พร้อมก็แล้วกัน”
คำตอบนั้นทำให้คนฟังใ เพราะมันเท่ากับว่าเธอต้องห่างจากชายหนุ่มที่หมายปองนานถึงสิบวัน
“คุณรุทธ์ไม่ไปด้วยหรือคะ” กวินนิตาเลียบเคียงถาม
“ดูเหมือนว่าเธอจะสนใจหลานชายของฉันมากนะแม่หนู” คุณหญิงดักคอ
“นิต้าแค่เป็ห่วงค่ะ” หญิงสาวรีบแก้ตัวอย่างรวดเร็ว เมื่อรู้ว่าตัวเองพลาดแสดงความสนใจมากเกินไปต่อหน้าคุณหญิง
“ไม่ต้องเป็ห่วงเขาหรอก หลานชายฉันมีงานต้องทำและไม่ชอบให้ใครไปวุ่นวายขณะที่ทำงาน” คุณหญิงเอ่ยสั้นๆ
“ค่ะ”
“เตรียมตัวให้ดีก็แล้วกัน” พูดจบคุณหญิงก็เดินออกไปทิ้งให้กวินนิตานั่งนิ่งอยู่ตรงนั้นคนเดียว
อนิรุทธ์ยิ้มพอใจเมื่อเห็นข้อมูลที่ได้รับ ทำให้พอจะเดาเื่ราวบางอย่างได้บ้างแล้ว กวินนิตากับนภัสเกี่ยวข้องกันดังนั้นเื่ที่เขาถูกจับตัวไปสองคนนี้จึงต้องรู้เห็นกันอย่างไม่ต้องสงสัย
“คุณทำงานได้ดีมาก เร็วกว่าที่ผมคิดไว้เสียอีก”เขาเอ่ยชมนักสืบที่นั่งตรงกันข้าม จากใจจริง
“พอดีคนของผมรู้จักกับลุงของคุณผู้หญิงคนนี้ครับเขาติดการพนันและชอบไปเล่นที่บ่อน คนของผมเลยสืบง่ายขึ้น”
“คนพวกนั้นทำเหมือนเธอเป็คนรับใช้ในบ้านของตนเองเองครับ เท่าที่ดูเธอทำงานบ้านเองทุกอย่าง ในขณะที่คนอื่นไม่ทำอะไรเลย”
“แล้วครอบครัวนั้นทำงานอะไรบ้างไหม”อนิรุทธ์นั่งฟังสิ่งที่นักสืบพูดด้วยท่าทางสงบ
“เมื่อก่อนลุงของคุณนภัสทำงานเป็พนักงานขับรถครับแต่ก็ลาออกมานานแล้ว ส่วนภรรยาเป็แม่บ้านลูกสาวคนโตแต่งงานกับชาวต่างชาติและย้ายตามสามีไปเหลือแต่คนเล็กตอนนี้ก็ทำงานใช้หนี้ให้คุณยายของคุณอยู่” นักสืบคนเก่งเล่า ขณะที่คนจ้างยังนั่งฟังด้วยท่าทางสงบ
“ลุงของเขาเป็หนี้ใครเพิ่มอีกไหม”
“มีครับ”
“สืบเพิ่มให้หน่อยว่าเป็หนี้ใครบ้างผม้าข้อมูลเื่นี้ด่วน” อนิรุทธ์ย้ำอีกครั้ง
“ครับ”
“นี่คือเงินค่าจ้างที่เราตกลงกันไว้” ชายหนุ่มส่งซองสีขาวให้ นักสืบคนเก่งรับซองแล้วเปิดดูช้าๆเบิกตากว้างอย่างใเมื่อเห็นจำนวนเงิน เพราะมันมากกว่าที่ตกลงกันไว้พอสมควร
“มันมากกว่าที่ตกลงกันไว้”
“ผมให้เพราะคุณทำงานเร็ว และข้อมูลที่ได้ก็ทำให้ผมพอใจมาก”อนิรุทธ์บอกเหตุผล
“ถ้าอย่างนั้นเื่ที่จะให้สืบใหม่ผมจะทำให้คุณโดยไม่เอาค่าใช้จ่ายเพิ่มครับ” นักสืบพูดด้วยความเกรงใจ เขาไม่ค่อยได้เจอคนที่จ่ายหนักบ่อยนักดังนั้นเมื่อเจอก็ต้องบริการให้ดีที่สุด
“ขอบใจ เอาเป็ว่าสืบมาให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเร็วได้ก็แล้วกัน” ชายหนุ่มย้ำอีกคราบางทีข้อมูลทางนี้อาจจะเป็ประโยชน์กับเขาในภายหน้า
กวินนิตาเก็บกระเป๋าด้วยท่าทางไม่พอใจอย่างที่สุดไม่สามารถบ่ายเบี่ยงคุณหญิงได้เลยเพราะท่านตัดบททุกทาง ดังนั้นเลยต้องไปชะอำอย่างเลี่ยงไม่ได้
“ทำหน้าให้มันดีๆ หน่อยแกต้องประจบคุณหญิงให้มากๆ ทำให้ท่านชอบแกให้ได้แกจะได้เข้าหาหลานเขาได้ง่ายขึ้น” ช่อชบาแนะนำ
“หนูรู้แล้วแม่ แต่ทำไมต้องเอาหนูไปด้วยนะหนูอยากอยู่กับคุณรุทธ์มากกว่า” ยังไงกวินนิตาก็ไม่อยากไป
“เขาคงอยากจะให้แกดูแลน่ะสิโอกาสทองของแกแล้ว ทำให้มันดี แล้วอย่าไปทำหน้าบึ้งใส่ท่านนะท่านจะไม่ปลื้ม” ช่อชบาค่อยๆ สอน
“ให้ตายสิ นี่หนูต้องไปดูแลคนแก่หรือนี่น่าเบื่อที่สุด นี่ถ้าไม่ใช่ยายของผู้ชายที่หนูอยากได้มาเป็สามีนะ หนูไม่มีทางสนใจเลยต่อให้เป็คุณหญิงก็เถอะ” กวินนิตาบ่น
“ทำๆ ไปเถอะ แม่ว่าแกอย่าบ่นเลยเพราะไม่ว่าอย่างไรแกก็ต้องไปอยู่ดี”
“มันอดไม่ได้นี่แม่” กวินนิตาหงุดหงิด
“่นี้ก็ประจบยายคุณหญิงนั่นให้มากๆหน่อยก็แล้วกัน เขาจะได้เอ็นดูและไม่ขัดข้องถ้าแกกับหลานชายเขาจะชอบพอกัน” ช่อชบาเตือนลูกสาวคนเล็ก เมื่อเห็นว่ากวินนิตายังคงทำหน้าตาบอกบุญไม่รับอยู่
------------------------------------
????นางโจรปล้นรัก???? โดย กุหลาบแก้ว
#เปิดจองอย่างเป็ทางการแล้ว
????♀️ราคาเล่มละ 299 บาท รวมค่าจัดส่งลงทะเบียน????♀️
????เปิดจอง 16 พฤษภาคม - 30 มิถุนายน 2563????
????หนังสือพร้อมส่ง 20 กรกฏาคม 2563????
????ช่องทางการสั่งจอง????
????เพจ ตะวันเปรมปรีดิ์
????Line@ :@tawan9645
????เวปไซต์ ตะวันเปรมปรีดิ์
www.tawanpreampree.com
????ฝากลิงค์อีบุ๊คนะคะ????
https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiMjA3NzE5IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NjoiMTIxOTc0Ijt9
2K
