รุกฆาตนางร้าย

    บทที่ 3 ประหม่า...(100%)

            การเดินทางไปถ่ายทำละครในต่างประเทศครั้งนี้ ได้รับความสนใจจากนักข่าวที่ตามไปทำข่าวถึงสนามบิน รวมไปถึงแฟนคลับอีกจำนวนมากที่ตามไปส่ง ไปให้กำลังใจนักแสดงที่ตัวเองนั้นชื่นชอบ  แม้วันนี้พวกเขาจะบินกันดึกดื่นแค่ไหนก็ตาม

            โดยเฉพาะคู่จิ้นอย่างคิมหันต์และริต้า ที่ทำเอาสนามบินนานาชาติสุวรรณภูมิแทบแตกมาแล้ว นั่นเพราะความฮอตของพวกเขา และอีกหนึ่งคนที่ได้รับความนิยมไม่น้อย แม้จำนวนแฟนคลับจะเทียบคู่จิ้นไม่ได้ แต่ถึงอย่างนั้นปลายฝนก็สุขใจที่ทุกๆ คนมาส่ง

            เธอถ่ายรูปและอยู่พูดคุยกับบรรดาแฟนคลับครบทุกคนก็ว่าได้ ช่วยถือของก็ช่วยมาแล้ว หรือแม้แต่ช่วยพยุงตอนล้มปลายฝนก็ช่วยอย่างไม่รีรอ แถมเธอยังจำชื่อแฟนคลับทุกๆ คนได้เป็๲อย่างดี

            “เดินทางดีๆ นะคะน้องหมอก”

            “คร่า” ปลายฝนเอ่ยรับอย่างสดใส พร้อมยิ้มจนตาหยีแล้วชูนิ้วขึ้นมาสองนิ้วเพื่อให้แฟนคลับได้ถ่ายรูป แถมยังอุ้มเด็กหญิงคนหนึ่งที่มีภาวะป่วยเป็๲ดาวน์ซินโดมขึ้นมาถ่ายรูปด้วยอย่างไม่รังเกียจ  โดยภาพนั้นบังเอิญอยู่ในสายตาของคิมหันต์เข้า

            ปลายฝนตอนนี้แต่งตัวสบายๆ เสื้อยืดกางเกงยีนส์ร้องเท้าผ้าใบ ไม่ได้เหมือนนางร้ายในละครที่ใครๆ ก็มักจะติดภาพความแซ่บ ความเปรี้ยวของคุณหญิงพริ้ง ละครพีเรียดที่เวลานี้กำลังได้รับความนิยมไปทั่วบ้านทั่วเมือง ซึ่งคนที่แสดงบทนั้นก็คือปลายฝนนั่นเอง

            “ยืนห่างๆ หน่อยนะคะ ริต้าไม่ตอบเบียดใคร” นี่คือเสียงของริต้าที่แว่วเข้าหูของคิมหันต์เข้า พระเอกหนุ่มจึงหันไปมองถึงได้เห็นว่าริต้ากำลังยืนถ่ายรูปกับแฟนคลับของเธอ แต่กลับยืนห่างเป็๲วาคงเพราะแฟนคลับกลุ่มนั้นตัวเปียกฝนกันมาก็เป็๲ได้

            “ฮัดชิ้ว”

            “กรี๊ดดด นี่กล้าดียังไงมาจามใส่หน้าริต้าแบบนี้...อี๊” เอ่ยจบริต้าก็ผลักเด็กหญิงคนหนึ่งจนเซ ยังดีที่แม่ของเด็กคนนั้นรีบเข้ามารับตัวไว้ได้ทัน ก่อนจะเอ่ยขอโทษนางเอกสาวไป

            “ขอโทษด้วยค่ะ พอดีน้องไม่สบายนิดหน่อยนะคะ”

            “ไม่สบายก็น่าจะพักผอนอยู่บ้าน ถ้าเกิดริต้าติดเชื้อโรคขึ้นมาทำไง รับผิดชอบไหวเหรอ” ประโยคที่ดังขึ้น ทำเอาแฟนคลับหลายคนพสกันอึ้งไปตามๆ กัน นั่นเพราะไม่คิดว่าจะได้ยินอะไรทำนองนี้จากนางเอกสาวลุคน่ารัก เฟรนลี่มาก่อน

            “แม่ต้องขอโทษแทนน้องอีกครั้งด้วยนะคะ อีกอย่างน้องก็ใส่แมสปิดปากไว้แล้ว”

            “แต่มันก็ยังสกปรก”

            “เกิดอะไรขึ้นคะ” ลูกน้ำที่เห็นท่าไม่ดีรีบเข้ามาสอบถามทันที พอรู้เ๹ื่๪๫ก็รีบแก้ต่างให้ริต้าอย่างนั้นอย่างนี้ แต่หารู้ไม่ว่าใจคนที่มันเสียไปแล้วการจะกู้คืนมานั้นมันยากและใช้เวลา จากแฟนคลับที่คอยติดตามผลงานมาตลอดก็อาจถึงเวลาเลิกรา  ทางใครทางมัน

            ริต้าปล่อยให้ลูกน้ำรับหน้าแฟนคลับกลุ่มนั้น ส่วนเธอก็ปลีกตัวมาหาคิมหันต์พร้อมส่งยิ้มให้ โดยไม่เอะใจว่าเหตุการณ์เมื่อครู่อยู่ในสายตาของชายหนุ่มด้วย

            “อุ๊ย!...ไม่คิดไม่ฝันมาก่อน ว่านางร้ายหน้าใหม่จะมีแฟนคลับกับเขาด้วย” แต่แทนที่จะสลดกับเ๹ื่๪๫ที่พึ่งก่อ ริต้ากลับแขวะปลายฝนให้คิมหันต์ได้ยิน

            “ดูจากกล้องที่หยิบขึ้นมาถ่ายรูปน้องหมอกแล้ว ก็พอจะเดาได้ว่าแฟนคลับพวกนั้นคนละชั้นกับแฟนคลับเรา”

            “ทำไมพูดดูถูกคนอื่นแบบนั้นละริต้า”

            “ริต้าพูดเ๱ื่๵๹จริงนี่ค่ะ”

            “แต่ก็ไม่สมควรที่จะพูด คนพวกนั้นเขามาด้วยใจ ไม่ว่าจะมีหรือจนเราก็ต้องให้เกียรติทั้งแฟนคลับเราและของคนอื่น ไม่ควรเอาไปเปรียบเทียบกันแบบนั้น ถ้าเขารู้เขาจะเสียใจ”

            “พี่คิม”

            “น้องคิม น้องริต้า ขอถ่ายรูปคู่อีกสักนิดนะคะ”

            “ได้ค่ะพี่ๆ” ทั้งๆ ที่ก่อนหน้าริต้าบึ้งตึงเพราะไม่พอใจคิมหันต์ แต่ทันทีที่มีนักข่าวกรูกันมาหาเพื่อขอสัมภาษณ์และถ่ายรูป เธอกลับยิ้มสู้กล้องพวกนั้น พร้อมกับคล้องแขนของคิมหันต์ไว้ด้วย โดยที่คู่ขวัญอย่างคิมหันต์ปรับอารมณ์ตัวเองนิดหน่อย จากนั้นก็ให้สัมภาษณ์คู่กับริต้าอย่างเป็๲มืออาชีพเช่นกัน

            กระทั่งได้เวลาเดินทางทั้งหมดก็เข้าไปยังเกตเพื่อรอขึ้นเครื่อง ครั้งนี้คิมหันต์ไปทำงานพร้อมผู้จัดการส่วนตัวเช่นนักแสดงคนอื่นๆ เพราะไปทำงานเขาจึงไม่ได้ชวนผู้เป็๞แม่ให้มาด้วย

            คิมหันต์คอยสังเกตปลายฝนอยู่เงียบๆ กระทั่งความอ่อนเพลียส่งผลให้พระเอกหนุ่มเผลอหลับ เพราะตอนนี้ก็เกือบตีสี่เข้าไปแล้ว มารู้ตัวอีกครั้งก็ตอนที่รู้สึกเหมือนมีอะไรวางบนมือ เขาจึงลืมตาขึ้น นั่นทำให้เขาได้สบตากับปลายฝนเข้า

            “เอ่อ...พอดีหมอกกำลังจะไปห้องน้ำ แต่เห็นแว่นตาพี่คิมหล่น ก็เลย...” ยังไม่ทันที่ปลายฝนจะตอบ ว่าเธอแค่มาเก็บขึ้นให้ คิมหันต์ก็เอ่ยแทรกเสียก่อน

            “ขอบคุณครับ” เสียงทุ้มเอ่ยรับพร้อมกับส่งยิ้มขอบคุณปลายฝนอีกครั้ง มันช่างเป็๲รอยยิ้มที่ทำร้ายหัวใจของปลายฝนให้อ่อนไหวเสียเหลือเกิน แม้คิมหันต์จะอายุมากกว่าเธอเกือบสิบปี แต่เขาก็ยังคงหล่อไม่เปลี่ยน แถมยิ่งมีอายุก็ยิ่งอบอุ่น

            “หมอกไปนอนต่อก่อนนะคะ”

            “ครับ” คิมหันต์เอ่ยรับ นั่นเพราะตอนนี้คงไม่สะดวกที่เขาจะคุยหรือถามอะไรเธอมากไปกว่านี้ แต่ระยะเวลาเกือบสามอาทิตย์ที่ต้องทำงานด้วยกัน อาจเป็๲เวลาที่เขาได้รู้จักตัวตนของปลายฝนมากขึ้นก็เป็๲ได้

            ซึ่งทันทีที่ถึงญี่ปุ่น คิมหันต์ก็มองเห็นความเป็๞คนเรียบง่ายของปลายฝนได้ โดยเฉพาะอาหารการกิน ทุกครั้งที่พักกองเขามักจะเห็นเธอแวบไปเข้าเซเว่นหรือร้านขนมใกล้ๆ บ่อยๆ ก่อนจะกลับมาพร้อมของกินเต็มสองมือ จากนั้นก็เดินแจกให้นักแสดงทุกคนรวมไปถึงทีมงานก็ด้วย

            ริต้ารับมาแต่กลับโยนทิ้ง ไม่สนใจสายตาของปลายฝนที่มองอยู่เลยแม้แต่น้อย คิมหันต์มองเห็นว่าเธอเสียใจเพราะหน้าสลดลงไป ก่อนจะกลับมายิ้มเมื่อเห็นเด็กชายญี่ปุ่นน่ารักๆ คนหนึ่งเดินผ่านหน้า

            “คนอะไร เปลี่ยนอารมณ์ได้เร็ว ยังกับมีสวิตซ์ในตัว” คิมหันต์ส่ายหน้าให้เธอ ก่อนที่จะได้ยินเสียงริต้าดังขึ้น ทำลายบรรยากาศหิมะที่กำลังโปรยปรายลงมาทันที

            “ฉันไม่กินเบนโตะเกรดต่ำแบบนี้” ริต้าเอ่ยขึ้นทันทีที่เห็นอาหารเที่ยง ซึ่งมันคือข้าวกล่องหรือเบนโตะที่วางขายในร้านสะดวกซื้อของที่นี่ ถึงแม้เธอจะบอกว่ามันเป็๲ของเกรดต่ำ แต่หน้าตาของเบนโตะนั้นกลับน่ากินมากกว่าร้านอาหารบางร้านที่เมืองไทยเสียอีก

            “งั้นเดี๋ยวพี่จองโต๊ะที่ร้านอาหารให้นะคะ” ผู้ช่วยผู้จัดการกองถ่ายรีบเข้ามารับหน้า นั่นเพราะตอนนี้ทุกคนต้องเร่งทำงานแข่งกับเวลาจนแทบไม่ได้พัก อาหารจึงกินกันง่ายๆ ไปก่อน

            ซึ่งคำตอบที่ได้ยินก็ทำให้ริต้ายิ้มออกมาอย่างพอใจ แต่ทว่าผู้จัดการละครเ๱ื่๵๹นี้และทีมงานคนอื่นๆ กลับไม่คิดแบบนั้น

            “ใจเย็นๆ ก่อนสิค่ะน้องริต้า อย่าเหวี่ยง อย่าวีน เดี๋ยวไม่สวย” ลูกน้ำเข้ามาช่วยลดสถานการณ์ความตึงเครียดอีกแรง

            “ริต้าไม่สนค่ะ เพราะยังไงทุกคนก็ต้องเทคแคร์ริต้าในฐานะที่ริต้าเป็๲นางเอกของเ๱ื่๵๹นี้ ทุกคนต้องให้ความสำคัญกับริต้ามาเป็๲อันดับหนึ่ง” ความเอาแต่ใจของริต้ากำลังทำให้ทุกคนเอือมระอา แต่เพราะเธอดังละครที่เธอแสดงทุกเ๱ื่๵๹มักเป็๲ที่นิยม นั่นทำให้พวกเขาต้องยอม แม้ผู้จัดละครบางคนไม่อยากได้เธอมาเป็๲นางเอก แต่ก็ขัดคำสั่งของผู้ใหญ่ในช่องไม่ได้

            “ริต้า หยุดโวยวาย เกรงใจพี่แอนกับทุกคนบ้าง ลืมไปหรือไงว่าเรามาทำงานไม่ได้มาเที่ยว” คิมหันต์ที่ทนไม่ไหวเดินเข้ามาเอ็ดริต้า ที่วันนี้ทำตัวได้ไร้เหตุผลสิ้นดี

            “ก็ริต้าหนาว เหนื่อยแล้วก็หิวมากด้วย” แทนที่จะหยุดแต่ริต้ากลับยิ่งโวยวายเข้าไปใหญ่ จนพี่แอนผู้จัดต้องสั่งยกเลิกกอง เพราะถ่ายต่อไปก็คงไม่ได้เนื่องจากนางเอกของเ๱ื่๵๹ไม่ให้ความร่วมมือ

            การรับมือริต้าที่กองละครในเมืองไทยว่ายากแล้ว ยังต้องมารับนิสัยเหวี่ยงวีนถึงที่ญี่ปุ่นแบบนี้ ก็เล่นเอาถอดใจอยู่เหมือนกัน

            ส่วนริต้านั้นทันทีที่ได้ยินว่าเลิกกอง เธอก็ลุกขึ้นฉีกยิ้มกว้างแล้วเดินออกไปทันที ลูกน้ำเลิกลักก่อนจะรีบคว้ากระเป๋าข้าวของจากนั้นก็จ้ำอ้าวตามริต้าไปอีกคน

            “เฮ้อ! นี่คงเป็๞เ๹ื่๪๫สุดท้ายของเราแล้วมั้งริต้า” ผู้จัดละครเอ่ยออกมาตามหลัง นั่นเพราะระอากับนิสัยและพฤติกรรมของริต้ามามากพอแล้วเช่นกัน

            แต่เพราะเกรงใจทำให้ปลายฝนเข้าไปสอบถามผู้จัดละคร ว่าพอจะมีฉากอะไรที่สามารรถถ่ายเธอก่อนได้ไหม แต่พอเห็นร่างกายที่สั่นเทาด้วยความหนาว ปากก็เริ่มซีดของปลายฝนแล้ว ผู้จัดละครก็สั่งให้ถ่ายต่อไม่ลงเช่นกัน

            อีกคนไม่อยากทำงานแต่อีกคนกลับอยากทำ แถมยังทำมากกว่างานที่ตัวเองรับผิดชอบเสียอีก ทั้งๆ ที่ร่างกายของปลายหมอกดูจะไม่อำนวยเพราะอากาศหนาวจัด เห็นๆ อยู่ว่าหลังจากนี้ใครจะรุ่งหรือร่วง

            “ผมขอโทษแทนริต้าด้วยนะครับพี่แอน” เอ่ยจบคิมหันต์ก็ยกมือไหว้ เพราะรู้สึกไม่สบายใจกับพฤติกรรมของริต้าเช่นกัน

            “ไม่เป็๞ไร เอาเป็๞ว่าวันต่อๆ ไป พี่จะพยายามถ่ายฉากของคิมกับริต้าให้เสร็จก่อนแล้วกัน ไหวใช่ไหมคิม”

            “ไหวครับพี่แอน” คิมหันต์เอ่ยรับ

            “ขอบใจมากนะคิม”

            “ยินดีครับพี่”

            “ถ้างั้นคิมช่วยพาน้องหมอกกับคนอื่นๆ ไปรอพี่ที่ร้านอาหารก่อนได้ไหม พี่ขอเซ็ตฉากแล้วถ่ายตรงนี้อีกหน่อย เดี๋ยวตามไป”

            “ได้ครับ” เสียงทุ้มน่าฟังเอ่ยรับ จากนั้นก็พาปลายฝน ต้นหนาว รวมถึงคนอื่นๆ ไปยังร้านอาหารที่ทางทีมงานได้จองโต๊ะไว้แล้ว แต่พอไปถึงริต้ากลับไม่ได้รอที่นั่น โดยเธอแค่ทิ้งโน้ตไว้ให้รู้ว่าอาหารที่นี่ไม่น่ากิน เธอกับลูกน้ำจะไปหาร้านอาหารอื่นทานเอง

            สีหน้าของคิมหันต์นั้นแสดงออกว่าเขากำลังโมโห เพราะดูบึ้งตึงอย่างเห็นได้ชัด และปลายฝนก็รู้ว่าเขาคงเครียดกับเ๹ื่๪๫ที่เกิดขึ้น นั่นทำให้เธอพยายามเปลี่ยนอารมณ์ของเขา

            “ว้าว! ที่นี่มีขาปู๾ั๠๩์ด้วยเหรอคะ” เสียงของปลายฝนที่ดังขึ้น เบนความคิดของคิมหันต์ให้หลุดไปจากเ๱ื่๵๹ที่ริต้าก่อได้เป็๲อย่างดี

            “ที่นี่ขึ้นชื่อเ๹ื่๪๫ขาปู๶ั๷๺์”

            “แล้วรสชาติมันเป็๲ยังไงคะ เหมือนปูบ้านเราไหม” ปลายฝนเอ่ยถามด้วยแววตาระยิบระยับราวกับเด็กอยากรู้อยากเห็น

            “อืม...พี่ว่าคล้ายๆ อยู่ที่จะชอบหรือไม่ชอบมากกว่า”

            “แต่หมอกว่ามันน่าอร่อย”

            “งั้นเรามาแข่งกินกันไหม ว่าใครจะกินได้มากกว่ากัน”

            “รับคำท้าค่ะ” ปลายฝนรับปากทันที นั่นทำเอาต้นหนาวเหวอเพราะไม่คิดว่าน้องสาวจะตบปากรับคำท้าคิมหันต์ได้เร็วขนาดนี้ แต่จะว่าไปเ๹ื่๪๫กินปลายฝนน้องสาวคนนี้ก็ไม่เคยแพ้ใครอยู่แล้วนี่นา โดยเฉพาะของโปรดอย่างพวกปูหรือกุ้ง ที่เขาเคยนั่งแกะให้แทบไม่ทัน   

            

         

    เ๱ื่๵๹นี้ยังคงเป็๲นิยายอีโรติก ผสม โรแมนติก ผสม โคแก่กินหญ้าอ่อน และที่ขาดไม่ได้คือ 25+ นะคะ


    'เธอถูกตราหน้าว่าของเหลือเดน
    ส่วนเขาคือมาเฟียที่รับซื้อเธอมาและกำลังรับรู้ว่าแท้จริงแล้วเธอคือเพชรแท้ที่สวยงาม'


    ลิงก์ดาวโหลดค่ะ

    https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNTc4MTY0IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiOTcwNjYiO30



    3. ซ่านปรารถนา 


    'หาก๻้๪๫๷า๹เป็๞ผู้หญิงของเขา ก็ต้องทำตามกฎที่เขาตั้ง ซึ่งมันมีแค่ไม่กี่ข้อเท่านั้น
    หนึ่ง...คุณต้องเปลือยเวลาเราอยู่ด้วยกันเสมอ 
    สอง...เขาต้องจูบคุณได้ตลอดเวลา 
    สาม...ถ้าคุณไม่เข้าใจหรือมีข้อแม้กลับไปอ่านข้อหนึ่งกับสอง 
    เขาเป็๞คนไม่ชอบเซ้าซี้ แต่ชอบ...เปลื้องผ้าคุณและรุกคุณ จนคุณร้อนรุ่มได้เสมอ'


    ลิงก์ดาวโหลดค่ะ

    https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNTc4MTY0IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiOTgxMjYiO30


            



    ขอบคุณค่ะ
    วรนิษฐา