หอประชุมที่ใช้สำหรับประกวดดาวเดือน
“ นี่มึงเป็อะไรวะไอ้วาฬ… กูเห็นมึงทำตัวแปลกๆั้แ่ขึ้นไปแนะนำตัวละนะ ” ไอ้ขุนเขาเอ่ยขึ้นถามผม ตอนนี้พวกเรามานั่งรอที่จะเดินขึ้นเวทีในรอบต่อไป ซึ่งเป็รอบโชว์การแสดงและสุดท้ายจบที่รอบตอบคำถาม
“ ก็กูไม่เคยทำอะไรต่อหน้าคนเยอะๆแบบนี้นี่หว่า… กูก็ตื่นเต้นเป้นธรรมดา ”
“ เฮ้อ! มึงอย่าไปคิดมาก มึงทำให้ดีที่สุดก็พอ การประกวดนี้มันก็เป็แค่กิจกรรมแค่นั้นแหล่ะ ส่วนผลการประกวดเป็ไงก็ช่างมันเถอะ แต่กูว่า… อย่างมึงก็ต้องได้รางวัลอะไรติดไม้ติดมือบ้างแหล่ะ เชื่อกู! ” ไอ้ขุนเขามันขยับเข้ามานั่งใกล้ผมพร้อมกับเอามือของมันมาแตะที่ไหล่เป็เชิงให้กำลังใจผม
“ มึงนี่ไม่ตื่นเต้นอะไรเลยเนอะ? ”
“ จะตื่นเต้นทำไมวะ กูไม่ได้ทำตามความคาดหวังของใครนิ อีกอย่าง… ก็แค่พวกคนที่ชื่นชมเราแค่ภายนอก จริงๆแล้วพวกเราไม่จำเป็ต้องไปใส่ใจคนที่ไม่รู้จักเราเลยสักนิดจะดีกว่า กูก็คิดแค่นี้แหละ ” ไอ้ขุนเขาว่าออกมาพร้อมกับทำท่าสบายๆ
พวกเรานั่งคุยกันอีกสักพักก่อนที่พี่ๆทีมงานจะเดินเข้ามาบอกให้พวกเราเตรียมตัวที่จะขึ้นเวทีในรอบต่อไป
“ เอาวะ! สู้ๆ เราทำได้ ” ผมเอ่ยให้กำลังใจตัวเองเบาๆก่อนจะขึ้นเวทีไปทำการโ๙ว์ความสามารถพิเศษ ซึ่งผมเลือกวิธีร้องเพลงพร้อมกับเล่นกีต้าร์ประกอบการร้องสด ซึ่งพอผมทำการแสดงความสามารถพิเศษของตัวเองจบลงแล้ว ก็กลับมาที่หลังเวทีด้วยอาการประหม่าเล็กน้อย
“ เฮ้อ!! รอดไปอีกหนึ่ง ต่อไปก็รอบตอบคำถามแล้ว พู่ว!!! ” ผมพ่นลมหายใจออกมาก่อนจะรีบไปชุดมาเป้นชุดนักศึกษาอีกครั้ง เพื่อที่จะได้ขึ้นเวทีในรอบตอบคำถาม และรอการประกาศผลการประกวดดาวเดือนในปีนี้ต่อ
“ อ๊ะ!! ขอโทษครับ! ” ผมที่รีบเดินออกจากเต้นเปลี่ยนชุดนักศึกษาออกมา แล้วก้มดูความเรียบร้อยของตัวเองอยู่นั้น อยู่ๆก็ดันเดินชนกับคนที่เดินสวนตัวเองเข้ามาในเต้นท์เปลี่ยนเสื้อผ้าเหมือนกัน ผมจึงรีบเอ่ยขอโทษออกไปก่อนทันที
“ เดินระวังๆหน่อย… เดี๋ยวจะหกล้มาเ็ก่อนจะได้ขึ้นเวทีอีก ” เสียงที่เอ่ยขึ้นจากคนที่ผมเดินชนได้เอ่ยออกมา ทำเอาผมต้องเงยหน้าหันไปมองทันที และพบว่าเป็พี่ชายของไอ้ขุนเขาที่ผมเดินไปชน
“ พี่ทะเล! ”
“ เออ… กูเอง ถอยหน่อย! กูจะรีบเปลี่ยนชุด ” พี่ทะเลว่าออกมา ตอนนี้พี่แกสวมชุดลำลองธรรมดา ซึ่งก่อนหน้านี้พี่แกก็ไม่ได้อยู่ในส่วนของพี่ๆดาวเดือนด้วย เพราะปกติจะมีพี่ๆดาวเดือนแต่ละปี ที่ได้มาเป็กรรมการร่วมกับคณะอาจารย์และสปอนเซอร์ที่สนับสนุนของทางมหาลัยด้วย แต่ผมกลับไม่เห็นพี่ทะเลเลยเมื่อก่อนหน้านี้
“ ครับๆ ” ผมรีบถอยหลบพี่ทะเลไป แล้วรีบเดินไปรอแสตนด์บายขึ้นบนเวทีต่อทันที
และในที่สุด ผมกับผู้เข้าประกวดดาวเดือนในปีนี้ทุกคนต่างก็ตอบคำถามในรอบสุดท้ายกันเสร็จหมดแล้ว ตอนนี้กำลังรอทางคณะกรรมการลงคะแนนกัน เพื่อที่จะได้ประกาศผลการประกวดในปีนี้ แต่ผมดันหันไปสังเกตเห็นพี่ทะเล ที่ดูเหมือนจะแต่งตัวด้วยชุดนักศึกษาเต็มยศ ซึ่งพอพี่แกเดินขึ้นมาบนเวที สปอร์ตไลท์ก็ส่องมาที่พี่แก จนทุกคนในหอต่างพากันส่งเสียงกรี๊ดออกมาจนดังแสบหูไปหมด
“ เชี่ย! เฮียกูแม่งโคตรฮ็อตอ่ะ ” ไอ้ขุนเขาที่ยืนอยู่ข้างๆผมบนเวทีประกวดเอ่ยขึ้นชมพี่ชายตัวเองออกมา
“ ก็หล่อจริงๆแหละ ” ผมว่าออกมาอีกคน
“ ถ้าเฮียกูลงปีไหน กูว่าแม่งเฮียกูก็ได้ทุกปีอะ ดูดิขนาดพวกเรายืนกันตั้งหลายคน เฮียแกยังกินรอบวงขนาดนี้… จะเอาอะไรไปสู้เฮียแกได้วะ ” ไอ้ขุนเขาที่อวยพี่ชายตัวเองไม่เลิก มันพูดขึ้นพร้อมกับยิ้มออกมา และไม่นานผลการลงคะแนนของคณะกรรมการในปีนี้ก็ออกมาเรียบร้อยแล้วครับ พิธีกรประกาศบอกกับทุกคนออกมา ทำเอาตอนนี้ทุกๆคนในหอประชุมต่างเงียบเสียงลงและตั้งใจฟังผลการประกวดที่พิธีกรกำลังจะประกาศนับจากนี้
“ เอาล่ะครับทุกคน และผลการประกวดดาวเดือนเฟรชชี่ของปีนี้ก็อยู่ในมือของผมแล้วนะครับ… ก่อนอื่นเลยผมจะขอประกาศรางวัลมิสป็อปปูล่าโหวต และมิสเตอร์ป็อปปูล่าโหวตของปีนี้ก่อนเลยแล้วกันนะครับ สำหรับฝ่ายหญิง… ผุ้ที่ได้รับมิสป็อปปูล่าโหวตได้แก่…. น้องใบหม่อน G10 จากคณะแพทย์ศาสตร์ครับ ” ทันทีที่พิธีกรประกาศรางวัลป็อปปูล่าโหวตฝ่ายหญิงที่มีคนเข้าไปกดถูกใจและผลโหวตมากที่สุดก็เป็ทางด้านของใบหม่อนที่ได้ไป ทำเอาผมเองก็ยิ้มแสดงความยินดีกับเธออย่างที่ไม่อาจจะหุบยิ้มได้เลย พี่ผู้หญิงที่เป็อดีตผู้ที่ได้รับรางวัลนี้ได้ขึ้นมาเป็ผู้มอบรางวัลให้กับใบหม่อนและถ่ายรูปด้วยกัน ใบหม่อนเธอเดินกลับมายังที่ของเธอแต่ผมก็ยังมองตามเธอจนตอนนี้เธอกลับมายืนอยู่ที่เดิมแล้ว ผมก็ยังมองเธอและยิ้มชื่นชมเธอโดยไม่ได้สนใจว่าตอนนี้การประกวดไปถึงไหนแล้วด้วย
“ และทางด้านมิสเตอร์ป็อปปูล่าโหวตฝ่ายชายได้แก่…. น้องวาฬ B12 จากคณะสัตวแพทย์ศาสตร์ครับ ” ทันทีที่พิธีกรประกาศรางวัลป็อปปูล่าโหวตฝ่ายชายออกมา และผู้ที่ได้รับรางวัลก็คือผม แต่ผมเองที่ยังตกอยู่ในภวังค์ของการชื่นชมใบหม่อนอยู่ก็เลยไม่สนใจฟังว่าพิธีกรเรียกผมอยู่หลายครั้งแล้ว จนไอ้ขุนเขาต้องดันหลังผมแรงๆให้ออกไปรับรางวัลจนเกือบหน้าจะทิ่มกลางเวทีซะแล้ว ผมหันไปทำหน้าไม่พอใจใส่มัน ส่วนมันก็เอาแต่ยิ้มแล้วก็หัวเราะผมในลำคอออกมา ให้ตายสิ่! ไอ้เพื่อนเวร
“ ยินดีกับน้องวาฬด้วยนะครับ สงสัยจะตื่นเต้นไปหน่อยเลยไม่ได้ยินที่ผมประกาศเรียกชื่อ โอ้โห! พอได้มาเห็นน้องวาฬใกล้ๆแล้วนี่ผมเองก็ไร้ซึ่งข้อกังขาจริงๆครับ หล่อและน่ารักมากๆเลย เดี๋ยวเชิญพี่ทะเลมอบรางวัลกับสายสะพายให้น้องด้วยครับ ขอบคุณพี่ทะเลมากเลยนะครับที่ได้สละเวลามามอบรางวัลให้น้องๆ ” พิธีกรบนเวทีเอ่ยแซวผมออกมาก่อนจะบอกให้พี่ทะเลแกขึ้นมามอบรางวัลให้กับผม พี่ทะเลถือป้ายรางวัลพร้อมกับสายสะพายเดินมาให้กับผม ระหว่างที่พี่แกก้มใส่สายสะพายให้ผม เหมือนผมได้ยินพี่แกกระซิบบอกอะไรผมสักอย่าง แต่ผมฟังไม่ได้ความเพราะเสียงกรี๊ดพี่ทะเลของคนในหอประชุมดังมากจริงๆครับ
“ เอาละครับ! เดี๋ยวเชิญน้องใบหม่อนออกมาถ่ายรูปร่วมกับน้องวาฬและพี่ๆอดีตดาวเดือนด้วยนะครับ ” พิธีกรประกาศออกไมค์ และพวกเราก็ทำการถ่ายรูปร่วมกันจนเป็อันเสร็จสิ้นในเวลาสั้นๆ
“ ยินดีด้วยนะวาฬ.. คึคึ ”
“ เช่นกันนะหม่อน ” ผมว่าตอบใบหม่อนออกไป พร้อมกับยิ้มให้เธอ เธอเองก็ยิ้มให้ผมกลับมา
“ และแล้วก็มาถึงเวลาประกาศผลการประกวดดาวเดือนในปีนี้นะครับ สำหรับผู้ที่ได้รองอันดับ2 หรือก็คืออันดับ3 ดาวและเดือนปีนี้ได้แก่… น้องนิหน่า และน้องไนท์จากคณะเภสัชศาสตร์ทั้งคู่เลยครับ ” พิธีกรประกาศรายชื่อดาวและเดือนที่ได้อันดับ3 ออกมาพร้อมกัน ซึ่งก็เป็ทางด้านของนิหน่ากับไนท์ จากคณะเภสัชศาสตร์ทั้งคู่เลยครับ ทุกคนพากันปรบมือให้กับทั้งคู่ และพิธีกรก็ประกาศรางวัลดาวและเดือนอันดับที่2 ต่อทันที
“ และดาวและเดือนที่ได้รางวัลรองชนะเลิศอันดับ1 หรือก็คือรองดาวและเดือนมหาลัยปีนี้ได้แก่…. น้องปุยฝ้ายจากคณะศึกษาศาสตร์ และน้องวาฬจากคณะสัตวแพทย์ศาสตร์ครับ ” สิ้นเสียงพิธีกร เสียงโห่ร้องเชียร์ ก็เฮลั่นขึ้นมาไปทั่วหอประชุม ผมที่ถูกประกาศชื่อว่าได้รับรางวัลรองเดือนมหาลัยก็เดินออกไปรับรางวัลทันที ซึ่งคนที่มามอบรางวัลให้ผมก็ไม่ใช่ใครที่ไหนก็ยังเป็พี่ทะเลอยู่ดี พี่แกเดินมามอบรางวัลให้กับผมและกระซิบข้างๆตัวผม โดยที่ครั้งนี้ผมได้ยินเสียงพี่แกชัดเจนเลยครับ
“ ยินดีด้วย… ฮ็อตจังเลยนะ ” พี่ทะเลแกกระซิบออกมา ผมที่ได้ยินแบบนั้นก็รีบหันกลับไปมองหน้าแกทันที ซึ่งเป็จังหวะเดียวกับที่แกหันขึ้นมามองหน้าผมจนปลายจมูกของเราเฉี่ยวชนกัน ผมที่ใจึงชะงักเซตัวเองออกมาจนแทบจะลมกลางเวที โชคดีที่ทางพี่ทะเลดึงผมเข้ามาได้ทัน แต่ที่น่าใกว่าคือ… ทุกคนเห็นเราสองคนอยู่ในท่าที่กำลังกอดกันนี่แหละครับ ผมสบตากับพี่ทะเลพี่แกอยู่ โดยที่พี่แกก็ไม่ได้หลบสายตาผมแต่อย่างใดด้วย
“ อะ เอ่อ…. ไม่ไหวแล้ว!!! ผมนี่แหล่ะครับทุกคนไม่ไหวแล้ว!!! ” พิธีกรเอ่ยขึ้นแซวผมกับพี่ทะเลออกมา ซึ่งคนอื่นๆก็พากันกรีดร้องออกมาดังไปทั่วหอประชุม ผมที่รู้สึกตัวและตั้งสติได้ก็รีบผละตัวออกจากพี่ทะเลทันที จากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นผมว่าต้องมีคนเอาภาพผมกับพี่ทะเลไปลงในเพจของมหาลัยแน่ๆเลย โอ้ย!! ตำนานของผมได้เกิดขึ้นแล้วแน่ๆครับทุกคน
“ เอาละครับๆ ใจเย็นๆครับทุกคน แหม!! เืสาววายของพวกเรานี่มันแรงจริงๆนะครับ ยังไงต้องขอบคุณพี่ทะเลอีกครั้งนึงนะครับ ต่อไปผู้ที่ได้รับตำแหน่งดาวและเดือนมหาลัยปีนี้ได้แก่…… น้องใบหม่อนจากคณะแพทยศาสตร์ และน้องขุนเขาจากคณะวิศวกรรมศาสตร์ครับ!!! ”
เฮ้!!!! เสียงเฮลั่นของคนในหอประชุมดังขึ้นทันทีหลังจากที่พิธีกรประกาศผลผู้ที่ได้รับตำแหน่งดาวและเดือนในปีนี้ ซึ่งทั้งสองคนก็คือคนที่ผมรู้จักเป็อย่างดี นั่นก็คือใบหม่อนกับไอ้ขุนเขารูมเมทของผม พวกเราต่างเข้าไปแสดงความยินดีกับคนที่ได้รับตำแหน่งและรางวัลกันอย่างเป็กันเอง เพราะพวกเราต่างก็รู้จักกันจากการที่พวกเราซ้อมการประกวดด้วยกันมา
“ โห!!! นี่กูมีเพื่อนเป็คนดังถึง 2 คนเลยหรอวะเนี่ย!! ” เสียงของไอ้นีโอดังขึ้นมาจากทางด้านหลังของผมกับไอ้ขุนเขาที่กำลังถอดสายสะพายและเก็บของเตรียมตัวกลับไปพักผ่อนกัน
“ ทำไงได้วะ…. ก็เพื่อนพวกเรามันหล่อนี่หว่า จริงมั้ย!!! เพื่อนรักทั้งสอง! ” เสียงของไอ้ตั้มก็ดังขึ้นมาอีกคนก่อนที่จะเดินเข้ามากอดคอผมกับไอ้ขุนเขา
“ นี่พวกมึงเข้ามาในห้องนี้ได้ไงเนี่ย! ” ไอ้ขุนเขาว่าขึ้นพร้อมกับอมยิ้มออกมา
“ ก็พวกกูจะเข้ามาช่วยเพื่อนคนดังของพวกกูเก็ยของไงละ ได้ทั้งดอกไม้ทั้งตุ๊กตา กลัวเพื่อนรักทั้งสองคนของพวกกูจะขนกลับกันไม่ไหวไงล่ะ จริงมั้ยวะไอ้วิน ” ไอ้นีโอยังคงพูดขึ้นต่อ และครั้งนี้มันลากเอาไอ้วินมาร่วมวงสนทนาด้วย
“ กูไม่รู้!! เร็วๆดิวะพวกมึงอ่ะ! รีบๆเก็บของกันได้แล้วกูอยากกลับแล้ว ” ไอ้วินว่าออกมาพร้อมกับทำหน้าบึ้งตึง เหมือนไม่พอใจอะไรสักอย่าง
“ เอ้า!! มึงเป็ไรเนี่ยไอ้วิน เมื่อกี้ยังดีๆอยู่เลย อยู่ๆก็มาอารมณ์เสียใส่พวกกูเฉย ” ไอ้นีโอถามกลับออกไป
“ หึ! รีบเก็บของกันดีกว่า… เดี๋ยยวกูต้องรีบกลับไปทำธุระอีกเนี่ย พอดี…. กูมีนัดกับคนสำคัญไว้ว่ะ ” ไอ้ขุนเขาว่าขึ้นแต่ผมเห็นว่าสายตาของมันมองไปที่ไอ้วินที่กำลังทำหน้าบึ้งอยู่
“ เออๆ พวกมึงมาก็ดีละรีบช่วยพวกกูเก็บของกันหน่อย จะได้รีบกลับไปพักผ่อนวันนี้เหนื่อยมาทั้งวันละ ” ผมว่าขึ้น แล้วไอ้พวกเพื่อนตัวดีทั้งหลายของผมก็ช่วยกันเก็บของให้กับผมและไอ้ขุนเขากันจนเสร็จ
ระหว่างทางที่พวกเรากำลังจะออกจากหอประชุม ผมได้หันไปเห็นใบหม่อนเธอกำลังยืนคุยกับเพื่อนของเธออยู่ ผมจึงบอกกับเพื่อนให้เดินนำไปก่อน ผมจะไปทำธุระแปปนึง และผมก็แยกตัวออกจากกลุ่มเพื่อนเดินตรงไปหาใบหม่อนทันที
“ ไงใบหม่อน ” ผมเอ่ยทักเธอออกไป
“ อ้าว!! นึกว่าใคร พ่อรองเดือนมหาลัยนี่เอง วันนี้วาฬเก่งมากๆเลยนะ สุดยอดไปเลย!! ” ใบหม่อนเอ่ยขึ้นบอกกับผมพร้อมกับยกนิ้วโป้งเป็เชิงบอกว่าเยี่ยมมากให้กับผม
“ หม่อนเองก็ด้วยเถอะ… ได้เป็ถึงดาวมหาลัยเลยนะเนี่ย! ” ผมว่าออกไปพร้อมกับยิ้มให้ใบหม่อน
“ ฮ่าๆๆ ก็คนมันสวยนี่ ทำไงได้ล่ะ! มีเพื่อนสวยวาฬต้องภูมิใจนะ ” ใบหม่อนว่าขึ้น แต่ผมดันหายใจสะดุดกับคำว่าเพื่อนที่เธอพูดทุกครั้ง ผมจึงรวบรวมความกล้าก่อนจะบอกกับใบหม่อนว่าขอเวลาคุยด้วยสัก 5 นาทีแบบส่วนตัวหน่อยได้มั้ย ตอนแรกเธอเองก็มีทีท่าเหมือนจะใ แต่สุดท้ายก็พยักหน้าตอบตกลงที่จะคุยกับผมออกมา เราจึงพากันออกไปคุยในที่ที่เป้นส่วนตัว แต่ก็ไม่ได้ลับตาคนอะไรมากขนาดนั้น
ฝากกดไลค์กดติดตามและคอมเมนท์เป้นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ เอาแล้ว… น้องวาฬของเราจะขอคุยอะไรกับใบหม่อนกันนะ แต่หลังจากการคุยครั้งนี้เื่ราวทุกอย่างก็จะเริ่มเข้าสู่เนื้อเื่แบบจริงจังอล้ว พี่ทะเลรอน้องวาฬคุยธุระแปปนึงนะพี่! คึคึ ขอบคุณทุกคนที่แวะเข้ามาอ่านนิยายเื่นี้ของไรท์นะครับ ฝากเื่นี้ด้วยน้า!
4
