ตอนที่ 8 ขอรางวัล
เมื่อเพียงขวัญกำลังจะเป็นผู้ช่วยที่อยู่ในครัวแต่จู่ๆ เสียงโทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้น และสายที่โทรเข้ามานั้นคือ ณดา เพื่อนสาวคนสนิทของเธอ ในความทรงจำเดิมนั้นเพียงขวัญพบว่า ณดาเป็นเพื่อนสาวคนสนิทที่สุดของเธอ เพียงขวัญและณดาเติบโตมาจากสถานสงเคราะห์ที่เดียวกัน ทำให้พวกเธอทั้งสองคนมีความใกล้ชิดและสนิทสนมกันมาก เพียงขวัญมักจะเล่าเรื่องส่วนตัวให้ณดาฟังแทบทุกเรื่อง"ว่าไงจ๊ะ? " เพียงขวัญเดินออกมาจากห้องครัว แล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมารับสาย"โฆษณา เธอกำลังจะถ่ายโฆษณา?! ""อะไรนะ? ใจเย็นๆ ค่อยๆ พูด""เนื่องจากว่าเพื่อนของฉันทำงานกับบริษัทโฆษณา เขาติดต่อมาทางฉัน ว่าต้องการให้เธอเป็นพรีเซ็นเตอร์ให้ เธอสนใจไหม ฉันเลยรีบโทรมาบอกเธอก่อน? " น้ำเสียงของณดานั้นตื่นเต้นมาก เธอรีบพูดจนอีกฝ่ายแทบจะจับใจความไม่ได้ในชีวิตจริงของเพียงขวัญนั้นยังมีความฝันที่จะเป็นดาราตั้งแต่เด็ก ๆ ตอนที่เธอยังเป็นวัยรุ่นเธอเห็นนักแสดงในทีวีที่สดใสและสวยงามมาก ฉันยังหวังว่าวันหนึ่งฉันจะสวยเหมือนดวงดาวเหล่านั้น ทุกวันจะมีหน้าฉันปรากฏอยู่บนหน้าจอทีวีและรายการวาไรตี้ที่หลากหลาย คุณสามารถสร้างรายได้หลายสิบล้านหรือหลายร้อยล้านต่อปี เพลิดเพลินไปกับชีวิตที่สวยงามที่คนธรรมดาไม่สามารถเพลิดเพลินได้ กินอาหารที่คนธรรมดาไม่สามารถกินได้ซื้อแบรนด์เนม - ตั้งชื่อเสื้อผ้าและกระเป๋าและใช้ชีวิตที่สุขสบาย คฤหาสน์หลังใหญ่ พร้อมสวนหย่อมที่กว้างขวาง เก็บเงินไปเที่ยวได้ทุกที่ในประเทศ เที่ยวต่างประเทศไปทุกที่ที่คุณต้องการไปแต่ในอุดมคตินั้นเต็มมาก แต่ในความเป็นจริงก็แทบจะเป็นไปไม่ได้เลย ด้วยรูปร่าง หน้าตาที่ไม่น่าจะมีอะไรใกล้เคียงเลยด้วยซ้ำมันเป็นไปได้แค่เพียงในความฝันเท่านั้น แต่เพียงแค่ตื่นขึ้นมาในพริบตาก็ต้องเผชิญกับความเป็นจริงที่ว่า ทุกวันทำงานแปดโมงเช้าถึงสองทุ่ม การที่ในหนึ่งเดือนจะสามารถหาเงินได้เพียงพอต่อการดำรงชีวิตนั้นค่อนข้างที่จะยากลำบาก มันน่าเศร้าจริงๆ ที่คิดเกี่ยวกับเรื่องนี้!ตอนนี้อารมณ์ของเพียงขวัญนั้นดีงามมาก เธอไม่ได้นึกถึงมัน เธอนอนหลับและเก็บมันลงในหนังสือ จากนั้นเธอก็กลายเป็นภรรยาที่ร่ำรวยและเธอก็กลายเป็นสิ่งที่เธอใฝ่ฝัน มีรูปร่างหน้าตาที่สมบูรณ์แบบ และตอนนี้ภูวดลก็รักเธอมากทำให้เธอพอใจกับจินตนาการที่ดีของความฝันครั้งนี้แม้ว่าตำแหน่งของภรรยาของคุณผู้ชายคนนี้จะถูกแทนที่อย่างแน่นอน ในอนาคตเธอจะถูกเตะออกไปเมื่อใดก็ได้ แต่ถ้าเธอเริ่มกลายเป็นดารานักแสดง เธอจะสามารถสร้างความฝันให้กลายเป็นความจริงสักครั้งหนึ่ง แม้ว่าจะต้องตื่นขึ้นมาแล้วพบว่าในโลกความเป็นจริงนั้น ไม่ได้เกิดขึ้นเลยก็ตามตอนนี้เธอยังไม่รู้เรื่องราวทั้งหมด แต่ที่แน่ๆ คือเธออยู่ในฐานะภรรยานอกสมรสของภูวดลและเธอมีชีวิตที่ดีด้วยเงินและการพักผ่อน แต่ท้ายที่สุดเธอต้องถูกไล่ออกจากบ้าน เธอควรวางเส้นทางอนาคตให้ตัวเองด้วยหรือไม่?เป็นสิ่งสำคัญอันดับแรกที่จะไม่ทำบาปและไม่ต้องสู้รบกับใคร สิ่งสำคัญที่สุดภูวดลก็จะได้ไม่เกลียดเธอ และเธอยังสามารถทำงานหนักเพื่อเป็นดาราหาเงินเองและสร้างชีวิตที่ดีขึ้นสำหรับอนาคตของเธอ แม้ว่าสุดท้ายแล้วเธอจะต้องจากที่นี่ไป อย่างน้อยเธอต้องการสร้างความมั่นคงทางชีวิตให้กับเจ้าของร่างเดิมยิ่งไปกว่านั้นเป้าหมายทั้งสองนี้ไม่ขัดแย้งกันและสามารถทำร่วมกันได้ฉันแค่อยากจะทำสิ่งนี้และเพียงขวัญผู้มองโลกในแง่ดีโดยธรรมชาติ ก็ตัดสินใจได้อย่างรวดเร็ว"ถ้าฉันตกลง...ฉันต้องทำอย่างไรบ้าง? "“ฉันจะรอเธอที่ บริษัท ตอน 10 โมงเช้าของวันพรุ่งนี้นะ เดี๋ยวจะส่งพิกัดให้ทางไลน์ เขาต้องการให้เข้าไปคุยรายละเอียดก่อน” ณดาวางสายหลังจากเล่าเรื่องเมื่อแสงบนหน้าจอโทรศัพท์ดับลง เธอจำสิ่งที่ณดาพูดกับเธอและมุมปากของเธอก็เอียงขึ้นแสดงรอยยิ้มแห่งความสุข โอ้! มันเป็นสิ่งที่ดี! ฉันมีความสุขมาก. จากนั้นก็เดินกลับเข้าไปในห้องครัวเพื่อ เดินหน้าสืบหาข้อมูลที่เธอต้องการต่อแม้ว่าเธอจะรู้สึกตื่นเต้นและดีใจมากก็ตาม แต่เพียงขวัญก็ไม่ลืมที่จะทำภารกิจที่เธอหลุดเข้ามาที่นี่ให้สำเร็จ ก่อนที่เธอจะถูกกำจัดออกไปโดยไม่รู้ว่าเมื่อไหร่เมื่อเพียงขวัญกำลังจะเดินกลับไปที่ห้องครัว ด้วยอารมณ์ที่มีความสุข โดยไม่ได้สังเกตว่าสามีของเธอนั้นได้กลับมาถึงบ้านสักครู่แล้วภูวดลเห็นว่าเธอเดินเข้ามาจากอีกด้าน เธอก็ยิ้มที่มุมปาก เมื่อเขาเห็นว่าเธอดูมีความสุขมากเขาจึงเอ่ยถามเธอไปว่า: "มีอะไรหรือเปล่า ทำไมคุณดูมีความสุขมากขนาดนี้? "ขณะนั้นเพียงขวัญก็เดินตามสามีของเธอขึ้นไปด้านบนห้อง พร้อมกับเล่าให้เขาฟังว่า"ณดาขอให้ฉันไปที่ บริษัท ตอน 10 โมงพรุ่งนี้ เห็นบอกว่ามีงานโฆษณาติดต่อเข้ามาอยากให้ฉันไปเป็นพรีเซนเตอร์ให้ค่ะ" เพียงขวัญมีความสุขและไม่ได้ตั้งใจที่จะปกปิด ภูวดลเขาจะรู้ทันทีหลังจากที่เขาโฆษณามันไม่ดีเท่าที่เป็นอยู่ ฉันบอกความจริงกับเขาหลังจากที่ภูวดลฟังเขาก็เหลือบมองใบหน้าของเธอและพูดว่า "คุณต้องการถ่ายโฆษณาจริงๆ เหรอ? "เพียงขวัญได้ยินคำพูดนั้นดวงตาของเธอเบิกโพลงและมีช่วงเวลาหนึ่งในความคิดของเธอที่เปิดออกรีบวิ่งไปหาเขากอดแขนของเขาและยิ้มให้เขา "คุณมีโฆษณาสำหรับฉัน" ใช่ไหม? ""ไม่" ภูวดลไม่ลังเลที่จะปฏิเสธขณะที่เพียงขวัญกำลังเอื้อมมือช่วยเขาปลดเนกไทออกจากคอปกเสื้อ "อ้าว...""แต่ผมจำได้ว่าผมเคยถามคุณเรื่องนี้ คุณไม่สนใจมันเลยสักนิดเดียว แถมยังบอกอีกว่ามันน่าเบื่อ? " คิ้วของเขาขมวด สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย เมื่อวันนี้ภรรยาของเขามีท่าทีที่เปลี่ยนไปอย่างน่าประหลาดใจ"ตายล่ะหว่า ลืมไปเลย" เพียงขวัญพึมพำในใจ เธอพยายามที่จะทำตามใจตนเองโดยไม่คำนึงถึงความต้องการของเจ้าของร่างเดิมเลย แต่เธอได้รับปากเพื่อนสาวของเธอเอาไว้แล้ว และเธอก็ดีใจมากด้วยที่จะได้มีโอกาสทำตามความฝันในชีวิตจริงของเธอสักครั้ง เมื่อความต้องการของเธอมาเป็นอันดับแรก ความโลภก็ครอบงำเธออีกครั้ง แม้ว่าเธอจะไม่รู้ว่าเจ้าของร่างนี้ต้องการหรือไม่ แต่เธอคิดว่าน่าจะเป็นสิ่งที่ดี หากเธอสร้างอาชีพที่มั่นคงและมีรายได้โดยไม่ต้องรอแค่เงินของสามี“ทำไมผมต้องแบ่งปันความงามนี้ให้กับคนอื่นๆ ดูด้วยล่ะ” ภูวดลกล่าวโดยหันหน้าไปทางอื่น ความเป็นจริงนั้น ภรรยาของเขามีรูปร่างหน้าตาที่สวยงาม แม้ว่าเธอจะไม่ได้เป็นดาราหรือมีรายได้เขาก็ยินดีที่จะดูแลเธอให้เป็นเจ้าหญิงของเขาตลอดไปเพียงขวัญขมวดคิ้ว “...”ภูวดลมองเธออย่างรวดเร็วและด้วยความไม่พอใจอย่างมากที่เขียนบนใบหน้าของเธอ เขาเดาได้ว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่และพูดเบา ๆ ว่า "คุณเป็นภรรยาของผมคนเดียว! "แม้ว่าจะเป็นการแต่งงานแบบไม่ได้ผูกมัดกันตามกฎหมาย แต่เขาก็เชื่อว่าสักวันหนึ่งภรรยาของเขาจะได้รับการยอมรับจากครอบครัวเมื่อเพียงขวัญมีลูกกับเขา เพียงแต่ตอนนี้เขายังไม่ต้องการที่จะทำร้ายจิตใจของแม่ที่กำลังป่วยอยู่ แม้ว่าเรื่องนี้จะไม่ได้เปิดเผยกับสาธารณชนแต่คนส่วนใหญ่ก็ทราบดีอยู่แล้วว่าภูวดลนั้นรักมั่นคงกับภรรยาของเขามาเพียงใด"... "เพียงขวัญกะพริบตาแล้วก็เข้าใจทันทีว่าคำพูดของเขาหมายถึงอะไร ทันใดนั้นเธอก็ปรี่ไปข้างหน้าและจับที่แก้มขวาของ ภูวดล เขาเงยหน้าขึ้นมองเขา: "ฉันก็รักคุณคนเดียวเช่นกันค่ะ! ""แต่..ฉันแค่อยากลองดูเฉยๆ และคิดว่าไม่น่าจะเสียหายอะไรมากนัก" น้ำเสียงของเธอในตอนนี้นั้นแผ่วเบาจนภูวดลไม่สามารถทนเห็นเธอไม่มีความสุขได้ปากของภูวดลโค้งขึ้นด้วยรอยยิ้มและนิ้วมือขวาลูบที่แก้มของเธอซึ่งหมายความว่ามันไม่ชัดเจน "ผมแค่แกล้งคุณ ผมน่ะตามใจคุณอยู่แล้วคุณก็รู้ดี"เพียงขวัญยิ้มกว้างและกอดเขา “นี่คุณแกล้งฉันเหรอ?”ภูวดลเลิกคิ้วและจ้องไปที่เธอ: "อะไรที่ทำแล้วคุณมีความสุข ก็ทำเถอะ"คำพูดของภูวดลนั้นทำให้เพียงขวัญรู้สึกเบาสบายเป็นพิเศษ ทำไมชีวิตจริงของเธอไม่พบว่ามีผู้ชายแบบนี้อยู่บนโลก มันทำให้เธอไม่อยากจากภูวดลไปไหน ไม่ว่านี่จะเป็นโลกในฝันหรือนิยายก็ตามเธอมองไปที่ภูวดลและคิดว่าเธอจะทำอะไรให้เขาประทับใจได้ ในที่สุดเธอก็เหลือบไปเห็นมันแล้วหอมแก้มเขาทันที“ขอบคุณนะคะ” เธอเอ่ยเบา ๆ ดวงตาที่สดใสของแสงเป็นประกายและดวงตาที่ชื่นชมมองเขาด้วยความกระตือรือร้นภูวดลมองไปที่เธอและส่ายหัวโดยไม่มีการเคลื่อนไหวใด ๆ "แค่นี้ไม่พอ""เอ่อ……แค่นี้ยังไม่พอ? " เพียงขวัญกัดริมฝีปากล่างของเธอ และครุ่นคิดสักพัก เธอทำอะไรได้อีก?เมื่อมองไปที่สมองของเธอดวงตากลมโตก็เบิกกว้างริมฝีปากสีแดงเม้มเล็กน้อยบริสุทธิ์และดูน่ารักภูวดลขยับตัวเล็กน้อยเอื้อมมือไปจับเธอ ก้มศีรษะลงบนริมฝีปากของเธอแล้วยิ้มและกระซิบข้างหูของเธอว่า: "คุณลองคิดดีๆ สิ"การหลอกล่อของเสียงนั้น ฟังดูประหลาดและเป็นน้ำเสียงที่มีเสน่ห์อย่างอธิบายไม่ถูก ถ้าคิดในอีกมุมก็คือสามีกำลังให้ท่าเธออยู่?ดวงตาของเพียงขวัญสว่างขึ้นทันใดและทันใดนั้นเธอก็นึกถึงบางสิ่งบางอย่างแขนเรียวทั้งสองข้าง โอบรอบคอของเขา แล้วเธอออกแรงเล็กน้อยพาเขามาที่เตียงนอน เพียงขวัญนั่งลงบนเตียงข้างๆ เขา ลมหายใจอ่อน ๆ กวาดไปทั่วหูของภูวดลทำให้เกิดความร้อนในร่างกายเล็กน้อย และกลิ่นหอมของร่างกายของเธอก็พัดผ่านเข้าที่จมูกของเขา หัวใจของเขาเริ่มเต้นไม่เป็นจังหวะมากขึ้นเพียงขวัญมองไปที่ใบหน้าของภูวดล เธอยิ้มอย่างมีเสน่ห์และน่าหลงใหล : "สามี, คุณคิดอะไรอยู่คะ? "สายตาของภูวดลกวาดไปทั่วใบหน้าของเธอ จ้องมองไปที่รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของจิ้งจอกสาวตัวน้อยและแสงของประกายก็ทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นมาก เขาก้มหน้าและจูบเธอ เขายิ้มและพูดว่า: "โอเค"“อือ ...” เมื่อความร้อนแผ่ซ่านไปทั่วร่างกายแล้ว ทำให้ภูวดลไม่สามารถต้านทานต่อความรู้สึกในตอนนี้ได้ เขาไม่มีเวลาคิดเรื่องอื่นในตอนนี้ เขาจูบติ่งหูของเธอ มันเป็นจุดอ่อนไหวในร่างกายของเธอและเธอก็อดไม่ได้ที่จะร้องออกมาอย่างแผ่วเบาภูวดลยิ้มต่ำและใช้มือทั้งสองข้างอุ้มเธอขึ้นไปนอนลงบนเตียงนุ่มๆ เสียงที่มีเสน่ห์อยู่ในหูของเธอ: "ผมขอรางวัลก่อน"โดยไม่ได้รู้สึกว่าผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าเธอนั้นเป็นคนแปลกหน้า เพียงขวัญรู้สึกว่าเขาเป็นสามีในชีวิตจริงของเธอไปตั้งแต่เมื่อไหร่กัน หรือว่าผู้ชายคนนี้อ่อนโยนและปฏิบัติต่อเธอดีเกินไป จนทำให้เธอนั้นไม่ได้รู้สึกว่าเขาคือคนแปลกหน้าอีกต่อไป......ตลอดทั้งคืนภูวดลบอกว่าเขาต้องการรางวัล ก่อนที่ภรรยาจะไปแสดงใบหน้าที่งดงามนี้ต่อสาธารณชน เขาต้องการที่จะเชยชมให้มากที่สุด เธอถูกกดทับบนเตียงและพลิกตัวไปมาหลายครั้งเมื่อเธอตื่นขึ้นมาในตอนเช้า ภูวดลเอื้อมมือไปจับผมของเธอและปากของเขาก็ยิ้มอย่างอ่อนโยน “ผมรักคุณนะ”การแสดงของเธอเมื่อคืนทำให้เขามีความสุขมาก"ฉันก็รักคุณค่ะ" เพียงขวัญยังนอนอยู่ใต้ผ้าห่มสีขาวและยิ้มมุมปากปากของภูวดลงอเล็กน้อยและนิ้วของเขาก็ลูบที่มุมปากของเธอ เธอเชื่อฟังเขาและเธอจะไม่มีทางปฏิบัติต่อเขาไม่ดี“วันนี้ผมต้องเข้า บริษัท”"โอเคค่ะ" ตอบด้วยการถอนหายใจอย่างโล่งอก "เดินทางดีๆ ค่ะ"ภูวดลจูบเธอที่มุมปากของเธอและออกไป เพียงขวัญลุกขึ้นในท่านั่งอยู่บนเตียงเพื่อส่งเขาไปหลังจากที่ภูวดลจากไปเพียงขวัญก็ล้มตัวลงบนเตียงและตกตะลึงกับตัวเองอีกครั้งแม้ว่าเมื่อคืนเธอจะรู้สึกประหม่าเล็กน้อย แต่ในตอนนี้เธอและภูวดลก็เป็นสามีภรรยากันและภูวดลเป็นคนที่มีรูปร่างหน้าตาดีและรักภรรยาของเขามาก และที่สำคัญเรื่องบนเตียงนั้นเขาทำงานได้ดีและเธอสนุกกับกระบวนการทั้งหมด เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ก็รู้สึกดีมากเช่นกัน เธอจึงไม่ทุกข์เลยแถมวันนี้จะมีโอกาสได้เข้าไปที่บริษัทโฆษณาอย่างที่เคยวาดฝันเอาไว้อีกด้วย