เมื่อฉันโตเป็นผู้ใหญ่

นีน่าอายุ 15 ปี

นีน่า ได้รู้จักกับเพื่อนใหม่หลายคน อาทิ แก้ว เมย์ ธัน ฟ้าและไอซ์ ทั้ง 6 คนสนิทกันเร็วมาก ไปไหนไปด้วยกันตลอด นั่งเรียนด้วยกัน นีน่ากับแก้วค่อยข้างสนิทกันมาก เนื่องจากเธอทั้งสองคนเกิดห่างกันแค่วันเดียว

แก้ว : ข้าเกิดวันที่ 14 เอ็งเกิดวันที่ 13 งั้นข้าก็ต้องเรียกเอ็งว่าพี่สาวอ่ะดิอ้วน 5555 

นีน่า : วันเดียวก็เอาเนอะ อีเปรต

<แก้วเป็๲คนสวย สูง หุ่นดี เธอมักจะเรียกนีน่าว่าอ้วนเสมอ ทั้งสองคนรักและสนิทกันมาก นีน่ามักจะคอยช่วยเหลือแก้วในเ๱ื่๵๹เรียนเสมอ ส่วนแก้วจะคอยSupportนีน่าให้ทุกๆเ๱ื่๵๹ โดยเฉพาะเ๱ื่๵๹ความรัก>

วันกีฬาสี 

เมย์ : ปีนี้ห้องเราได้อยู่สีเหลืองกับช่างไฟฟ้านะ

ธัน : สีเหลืองอ่อ โห้วกูดำแน่ๆ ต้องใส่เสื้อสีเหลืองเนี่ย

ฟ้า : มึงใส่สีไรก็ดำค่ะ

ทุกคน : 555555 (หัวเราะด้วยความสนุกสนาน)

ไอซ์ : ทุกคน เข้าเรียกรวมสีหน้าตึกแล้ว ไปกัน

ทุกคนเดินไปรวมตัวกับเพื่อนๆที่หน้าตึก พวกกับกลุ่มนักเรียนช่างไฟฟ้า

.... : เธอ คนนั้นอ่ะ เราโสดนะ (เสียงผู้ชายในกลุ่มไฟฟ้า แซวและมองมาทางกลุ่มของนีน่า)

นีน่า : แก้ว เขาจีบมึงอ่ะ (หันไปสะกิดแก้ว)

.... : เราหมายถึงเธอนั้นแหละ โสดป่ะ เราโสดนะ  (ส่งเสียงแซวต่อ)

แก้ว : เขาหมายถึงมึงค่าาาา (หันมองหน้านีน่า)

นีน่า : ไม่ถนัดรักสัตว์จ้าา (๻ะโ๠๲ตอบกลับ)

ทุกคน : 5555555555555555

ทุกคนสนุกสนานกับงานกีฬาสีมาก จนถึงวันแข่งกีฬาสีวันสุดท้าย ทุกคณะสีต้องมารวมตัวกันที่สนามกีฬา เพื่อแข่งกันเป็๲ครั้งสุดท้าย ก่อนปิดงานกีฬาสีลง 

นีน่า : จบสักที กีฬาสี จะยมตายแล้วเนี่ยยยย (นีน่าบ่นคนเดียว)

แก้ว : กลับบ้านเลยไหม หรือไปหาไรกินก่อน (แก้วหันมาถามทุกคน ที่กำลังเดินกลับวิทยาลัย)

เมย์ : ไป 168 กันป่ะ เสี่ยนว่ะ

ฟ้า : เอาดิ เสี่ยนเหมือนกัน

ในขณะที่ทั้ง 6 คนยืนคุยกันอยู่นั้น ก็มีนักเรียนชายจากช่างไฟฟ้าเดินเข้ามาหา นีน่า

.... : เธอจำเราได้ป่ะ (สะกิดนีน่า)

นีน่า : จำได้ ทำไมอ่ะ มีอะไรเปล่า ?

.... : เราชื่อ เบนนะ ขอเบอร์ได้ป่ะ อยากจีบเธออ่ะ

แก้ว : ขอโทษนะ เพื่อนเราก็เคยบอกแล้วนะ ว่าไม่ถนัดรักสัตว์อ่ะ อย่ามายุ่งกับเพื่อนเราดีกว่า (แก้วปฎิเสธแทน พล่างดึงมือนีน่าเดินออกจากตรงนั้น)

แก้ว : แม่ง ตามไม่เลิกจริงๆว่ะ

ไอซ์ : ตอนแรกนึกว่ามันแซวเล่นๆนะเนี่ย มันเอาจริงว่ะ

ฟ้า : น่า มึงอย่าไปยุ่งกะมันนะ (หันมาทางนีน่า)

แก้ว : ถึงอยากยุ่งกูก็ไม่ให้ยุ่งหรอก ใครจะจีบพี่กู ผ่านกูไปให้ได้ก่อน (จับมือนีน่าแน่นขึ้น)

นีน่า : เออๆ ไม่ยุ่งหรอก… ชีวิตนี้กูคงไม่ต้องมีแฟนแล้วแหละ พวกมึงแม่งดุอย่างกับหมา

ธัน : ไม่ได้หรอก มึงมันหัวอ่อน เจอใครพูดดีหน่อยเดี๋ยวก็เชื่อเขาไปหมด

เมย์ : พอๆ เลิกบ่นกันได้แล้ว จะไปแดกไหม ยืนบ่นอยู่ได้ (หันมาว่าทุกคน)

ทั้ง 6 คนเดินไปกินอาหารร้านประจำ ก่อนจะแยกย้ายกันกลับบ้าน นีน่ายืนรอรถเมล์คนเดียวที่ป้ายรถเมล์

เบน : ไง ให้เราไปส่งไหม ? (ขับรถมาจอดหน้านีน่า)

นีน่า : ไม่เป็๲ไรอ่ะ เรากลับเองได้ 

เบน : แต่บ้านเราอยู่ทางเดียวกันนะ ไปกับเราดีกว่าจะได้ไม่ต้องไปเบียดบนรถเมล์ 

นีน่า : รู้ได้ไงว่าบ้านเราอยู่ไหน เท่าที่จำได้เราไม่เคยคุยกันนะ

เบน : เ๹ื่๪๫ของคนที่เราชอบ ถึงเธอไม่บอกเราก็รู้หมดแหละ เราขอเบอร์หน่อยดิ เราอยากจีบเธอจริงๆ

นีน่า : รถเมล์มาละ เราไปก่อนนะ (วิ่งหนีขึ้นรถเมล์ไป)

นีน่ากลับมาถึงบ้าน ก็อาบน้ำ กินข้าวแล้วนอนเล่นโทรศัพท์ ระหว่างที่นอนเล่นโทรศัพท์อยู่นั้น ก็มีแจ้งเตือนจากFacebook ขึ้น 

(Benza za..)

“หวัดดีคับเธอออออ”

เอาfaceเรามาจากไหน ?

“หาไม่ยากหรอก”

อ้ะจ้ะ

“ทำไมเพื่อนเธอดุจัง เรามาดีนะไม่ได้มาร้ายเลยจริงๆ”

ก็ปกติหนิ เพื่อนใคร ใครก็หวง เรายังหวงเพื่อนเลย

“ดีจัง เธอน่ารักอ่ะ ขอจีบได้ป่ะ”

ถ้าคิดว่าจะจีบติดก็ลองดู

{หลังจากนั้น ทั้งคู่คุยแชทกันทุกวัน จนความสัมพันธ์เริ่มมากขึ้นจนทั้งคู่ตกลงจะคบหากัน นีน่าไม่เคยบอกเพื่อนๆเ๹ื่๪๫ที่เธอคุยกับเบนเพราะกลัวเพื่อนจะห้ามไม่ให้เธอคุย จนวันหนึ่ง นีน่าเดินผ่านโรงอาหารแล้วเห็นเบนนั่งกินข้าวอยู่กับผู้หญิงในโรงอาหาร นีน่าร้องใจอยากเดินเข้าไปถาม แต่ไม่กล้าพอ เธอจึงทักแชทไปหาเบน}

(Benza za..)

ที่นั่งกินข้าวนี่คือไร ?

“โทษทีนะ เธอเป็๲ไรกันเบนอ่ะ”

เธอเป็๞ใครอ่ะ มาตอบแชทเบนได้ไง

“เราเมียเบน มีไรป่ะ”

นีน่าไม่ได้ตอบกลับแชทนั้นไป เธออึ้ง ๻๷ใ๯ และงงมาก ว่าเกิดอะไรขึ้น เธอจึงตัดสินใจเล่าให้ฟ้าฟัง

นีน่า : ฟ้า กูมีไรจะบอก

ฟ้า : ว่าไง

นีน่า : กูอกหักว่ะ..............................