เช้าวันนี้บ้านลิ้มเจริญกิจก็ต้องตื่นกันแต่มืดเพราะต้องไปงานแต่ง
และด้วยต้องไปกันทั้งบ้าน อำนวยจึงให้ฉัตรชัยมาอยู่เฝ้าอู่ให้เพราะไว้ใจชายหนุ่มที่สุด
การเดินทางใช้เวลาเกือบชั่วโมง เพราะถนนที่เป็ลูกรัง ถ้าขับแรงฝุ่นจะตลบเต็มถนน จึงต้องขับช้าๆ
มาถึงบ้านงานก็เดินเข้าไปภายในที่ตบแต่งสถานที่ด้วยสีแดงตามที่คนจีนนิยม
"อาอ๊อดมาแล้ว มาๆ เข้ามาก่อน"อาอี้เตียงเห็นหลานชายก็ร้องเรียก
"วันนี้แต่งตัวสวยหล่อกันทั้งบ้าน ไหนอาแก้มใสมาให้ม่าดูสิว่าโตขนาดไหนแล้ว คนเล็กนี้อาฟ้าใสใช่มั้ย?"หญิงชรามองหลานสาว ก็เห็นหลานสาวทั้งสองแต่งตัวด้วยชุดกระโปรงยีสเสมอเข่าพร้อมเสื้อสีเขียวอ่อนมีกระเป๋าเล็กสะพายไว้ข้างตัว ส่วนหลานสาวคนเล็กก็ใส่ชุดกระโปรงสีฟ้าอ่อน แต่หลานสาวทั้งสองใสเครื่องประดับทองกำลังน่ารัก ทั้งสร้อย,ตุ่มหูและสร้อยข้อมือ ขนาดเหมาะกับวัย เื่เจาะหูนี้ตอนแรกฟ้าใสร้องจะเจาะหูตามพี่สาว แต่พอถึงเวลาจริงกลับร้องไห้ดังไปทั้งตลาดเพราะเจ็บ แก้มใสต้องพาน้องไปกินไอสครีมของโปรดหนูน้อยถึงหยุดร้อง
"อาม่ายังสวยเหมือนเดิมเลยนะคะ ดูสิแยกไม่ออกเลยว่าคนไหนเ้าสาว อิอิ"แก้มใสพูดเอาใจอาม่าเตียง เพราะรู้ว่าหญิงชราชอบให้มีคนชม แต่แก้มใสในอดีตเป็คนขี้อายไม่กล้าแสดงออกจึงไม่ค่อยเป็ที่พอใจของญาติๆ เพราะหญิงสาวไม่คิดเข้าหา
"ปากหวาน 555"หญิงชราบีบแก้มหลานสาวด้วยความเอ็นดู
"งานเขาจะเริ่มแล้ว มัวทำอะไรอยู่ถึงเพิ่งมา"เสียงอาม่ากิมฮวนพูดขึ้น ขนาดเดินออกมาจากบ้านงาน
"ช้าอะไรกัน เพื่งจะตี5ครึ่ง ฤกษ์เขา7โมง มากินข้าวต้มก่อน"พูดแล้วก็บอกให้หลานๆไปหาอะไรรองท้องก่อน
อำนวยเลยพาลูกเมียเข้าไปกินข้าวต้มที่เ้าภาพจัดให้กินรองท้อง
"ม่า..เห็นที่คออาจุรีมั้ย?"สะใภ้ใหญ่ถามแม่สามี
"เห็นอะไร?"นางกิมฮวนไม่ทันได้สนใจมอง
"ก็ที่คอของอีอะใส่สร้อยเพรชนะสิม่า ไหนจะกำไลอีก อั้วเห็นที่ร้านทองอาเจ็งบ๊วย ลายใหม่เลยนะ"
"พวกอีมีปัญญาซื้อเครื่องเพรชเลยรึ!"กิมฮวนนึกสงสัย
"นั้นสิม่า อาแปะอ๊อดก็ใส่สร้อยเส้นใหญ่อีกด้วย ไม่ใช่พวกอีใช้เงินเกินตัวเหรอจ้ะม่า" สะใภ้เล็กพูดขึ้นแล้วสามแม่ผัวลูกสะใภ้ช่วยกันวิเคราะห์
"แม่..อั้วหิวแล้ว"ยงยุทธพูดขึ้น เขาหิวข้าวจะแย่อยู่แล้วจะมัวมาคุยเื่คนอื่นอีกทำไมกัน เจ็กอ๊อดจะใส่อะไรเขาไม่เห็นสนใจเลย แต่ไม่ใช่กับมยุราน้องสาวของยงยุทธที่แก่กว่าแก้มใสหนึ่งปี เธอรู้สึกว่าอยู่เหนือญาติผู้น้องอย่างแก้มใสมาตลอด แต่วันนี้แก้มใสกลับดูสดใส ปากและแก้มแดงระเรื่อ ดูสวยสมวัยโดยไม่ต้องทำอะไร ดูแล้วช่างขัดหูขัดตานัก
แต่คนที่เป็หัวข้อไม่ได้รู้ตัวเลย ทั้งบ้านกำลังเดินไปที่โต๊ะอาหาร
"สวัสดีครับป๊ะ เฮียอ้วน อาอู๊ด "
"สวัสดีอากง อาแปะอาเจ็กค่ะ"สองพี่น้องยกมือไหว้ญาติผู้ใหญ่ทั้งสาม
"อื่อ..จะกินข้าวต้มกันเหรอ"อากงถามหลานสาว
"ค่ะ อากงยังไม่ได้ข้าวต้มใช่มั้ยค่ะ เดี๋ยวแก้มใสไปตักมาให้นะคะ รอแปบ"หญิงสาวรีบอาสาไปตักข้าวต้มใส่หม้อแบ่ง เธอยังให้น้องสาวช่วยยกถ้วยและช้อนไปวางที่โต๊ะ
"อากงรอแปบนะคะ พี่แก้มใสกำลังยกหม้อข้าวต้มมาค่ะ หนูยกถ้วยมาให้ก่อน"ฟ้าใสวางถ้วยพร้อมกับบอกคนโต ส่วนหม้ออวยที่ใส่ข้าวต้มนั้นจุรีเป็คนยกมาเสิร์ฟเองเพราะกลัวของร้อนจะหกใส่ลูกสาว แก้มใสจึงไปเตรียมแก้วและน้ำโพละลิตมาให้
นายตังกวนเห็นการกระทำของลูกสะใภ้คนกลางและหลานสาวที่ทำอย่างเป็ธรรมชาติ
จุรีตักข้าวต้มให้พ่อสามีก่อนจะตักให้พี่ชายและน้องชายสามี ส่วนแก้มใสก็เทน้ำใส่แก้วแล้วยื่นให้ทุกคน เสร็จแล้วถึงมานั่งกินของตนเอง
"แล้วอาแก้มใสสอบเป็ไงบ้าง?"อากงถามลูกชายคนกลาง
"แก้มใสเทอมนี้สอบได้ที่หนึ่ง อั้วกับจุรีจึงซื้อทองให้อีเป็รางวัล"
"ที่หนึ่งเหรอ ดีๆ เรียนเก่งๆได้เป็จ้าวคนนายคน"
"ค่ะอากง"หลานสาวรับคำอย่างว่าง่ายแถมยังส่งยิ้มไปให้อากงอีก ทำให้ชายชรารู้สึกพอใจที่หลานสาวว่าง่าย ไม่ใช้เอาแต่นั่งก้มหน้าไม่คุยอะไรด้วยแบบในอดีต
ตอนอาม่ามาถึง ข้าวต้มก็เตรียมไว้พร้อมแล้ว และทำให้แม่สามีมองเห็นเครื่องเพรชที่ลูกสะใภ้ใส่ได้ชัดกว่าเก่า ไหนจะสร้อยที่คอลูกชายคนกลาง นางรู้สึกพอใจที่ลูกชายไม่ทำให้ที่บ้านขายหน้าแบบสมัยก่อนที่สองคนผัวเมียใส่ทองเส้นเล็ก แต่งตัวก็แสนธรรมดา ไม่ได้ดูดีแบบตอนนี้ แต่ไม่ใช่กับสะใภ้ทั้งสอง ทั้งสองเห็นเครื่องเพรชที่สะใภ้กลางใส่ก็รู้สึกอิจฉาอยากได้บ้าง ไหนจะชุดที่ใส่อีก นี้มันแบบใหม่ล่าสุดเลยนะ
กว่าพิธีต่างๆจะเสร็จก็11โมงเช้า เ้าภาพได้มีการเลี้ยงโต๊ะจีนและบ่าวสาวจะเดินไปขอบคุณแขกตามโต๊ะเพื่อถ่ายรูป
บ้านลิ้มเจริญทั้งสามรุ่นก็นั่งด้วยกันแต่ด้วยสมาชิกเกิน จุรีและลูกสาวทั้งสองและลูกเจ็กอู๊ดทั้งสามก็ต้องแยกนั่งอีกโต๊ะ
ตลอดการกินจุรีก็คอยเอาใจใสลูกๆและหลานๆทั้งสาม คอยตักอาหารให้ ลูกอาเจ็กอู๊ดมีสามคน เป็ลูกชายสองคนโตชื่อโชคชัย ลิ้มเจริญกิจอายุ10ขวบคนที่สองชื่อปัญญา ลิ้มเจริญกิจอายุ6และคนเล็กเป็ผู้หญิงชื่อกัญญา ลิ้มเจริญกิจอายุ3ขวบ
ทั้งสามเมื่อเห็นอาอื้มดูแลก็ยิ้มตอบ เพราะปกติแม่จะให้พวกเขากินเอง ไม่เคยมาสนใจ แต่อาอื้มกลับใจดี ค่อยตักอาหารให้ ถ้าเป็ปลาก็ตักแต่เนื้อให้ไม่ให้มีก้างติดไปด้วย
จุรีทำด้วยความเคยชิน เพราะกับลูกสาวนางก็ดูแลแบบนี้เหมือกัน แค่เพิ่มมาอีกสามนางไม่คิดอะไรอยู่แล้ว เพราะก็หลานตัวเอง
แก้มใสก็ช่วยแม่ดูแลน้องๆ ในใจก็คิดว่าอาซิ่มนี้ไม่คิดสนใจลูกตัวเองเลย นั่งสวยๆข้างผัวตัวเองอย่างเดียวจริงๆ
กินเลี้ยงเสร็จก็ถึงเวลาแยกย้ายกลับบ้าน เมื่อลาเ้าภาพแล้วก็เดินออกมาพร้อมอากงอาม่า
"ว่างๆก็พาอีสองคนไปกินข้าวที่บ้านบ้าง ไม่ใช่เอาแต่ทำงาน รู้มั้ย"อากงพูดขึ้นเมื่อเตรียมขึ้นรถเบ๊น ส่วนอาแปะกับอาเจ็กก็มีรถเก๋งกันบ้านละคัน
บ้านอากงนั้นเปิดเป็ร้านขายวัสดุก่อสร้างรายใหญ่ที่สุดในจังหวัดมีอาแปะกับอาเจ็กช่วยดูแล อำนวยที่ชอบเครื่องยนต์มากกว่าจึงหันไปเรียนการช่าง และได้แยกมาซื้อที่และสร้างตึกทำเป็อู่ซ่อมรถก่อนจะเจอกับจุรีที่เป็ลูกมือร้านเสริมสวยที่ทำงานในร้านดังของจังหวัด จุรีมาหัดเป็ลูกมือร้านเสริมสวยเพราะที่บ้านไม่ให้เรียนต่อเธอจึงต้องเข้าจังหวัดมาเป็ลูกมือเพื่ออนาคตจะได้เป็เป็ช่างทำผมหาเลี้ยงตัวเองและคิดว่าจะกลับไปเปิดร้านที่บ้าน บ้านจุรีอยู่คนละหมู่บ้านกับอู่ และด้วยมีพี่น้องหลายคน ทำให้จุรีที่เป็ลูกคนที่5เรียนจบได้แค่ป.6
อำนวยใช้เวลาจีบจุรีอยู่ถึงสองปี ก่อนที่หญิงสาวจะใจอ่อน ฝ่ายชายจึงพาหญิงสาวเข้าไปแนะนำตัว แต่ด้วยเพราะเป็คนไทย กิมฮวนมารดาของอำนวยจึงคิดรังเกียจ และสั่งไม่ให้ลูกชายคบกับผู้หญิงคนนี้ แต่อำนวยก็ขัดใจม่าตัวเองโดยการแอบไปผูกแขนกับหญิงสาวที่บ้านฝ่ายหญิงด้วยสิดสอด6หมื่นทอง2บาท พอท้องจึงพาจุรีไปยกน้ำชาป๊ะกับม่า ยิ่งทำให้กิมฮวนรังเกียจลูกสะใภ้คนนี้สุดๆ เพราะคิดว่าจุรีจะมาปอกลอกลูกชาย แต่ตอนนี้ทั้งคู่อยู่กินมา18ปีแล้ว
และนี้เป็ครั้งแรกที่พ่อสามีชวนครอบครัวอำนวยไปกินข้าวบ้าน นอกจากวันไหว้เ้า
"ได้ครับป๊า..เด็กๆไหว้อากงอาม่าเร็ว"อำนวยให้ลูกๆไหว้ลา
"สวัสดีค่ะอากงอาม่า"ฟ้าใสยกมือไหว้พร้อมส่งยิ้มหวานให้ นายตังกวนเห็นก็พยักหน้าก่อนจะลูบศีรษะน้อยๆของหลานสาว
แล้วฟ้าใสก็ไม่ลืมหันไปโบกมือลากัญญา
"ไว้เจอกันนะกัญญา"กัญญาและพี่ชายทั้งสองเห็นญาติผู้พี่โบมือให้ตนก็โบมือตอบ
"พี่ฟ้าใสอย่าลืมไปหาหนูนะจ้ะ"หนูน้อยที่ถูกบิดาอุ้มก็บอกอีกฝ่าย
"เดี๋ยวพี่โชคจะแบ่งเกมให้ฟ้าใสเล่นด้วย"แก้มใสรู้สึกว่าครอบครัวเธอกำลังไปในทางที่ดี ญาติพี่น้องฝั่งบิดาเริ่มยอมรับบ้านเธอมากขึ้น แต่ทำไมตอนเกิดปัญหาอากงกลับเลือกที่จะไม่ช่วยละ หญิงสาวเก็บความสงสัยไว้
แล้วทั้งหมดก็ต่างขึ้นรถแล้วขับกลับบ้าน แต่ก่อนถึงบ้านก็แวะซื้อก๋วยเตี๋ยวเป็ดไปฝากฉัตรชัย
และด้วยแก้มใสอยากให้ครอบครัวของมานิตมีความเป็อยู่ที่ดีขึ้นเธอจึงแอบบอกเลขเด็ดให้เพื่อนรักรวมไปถึงละอองดาว และกำชับไม่ให้ทั้งสองบอกว่าได้เลขเด็ดมาจากใคร แล้วจะพากันรวยแบบเงียบๆไปด้วยกัน
และการที่เธอบอกเลขเด็ดเพื่อนสนิททั้งสอง ทำให้ทั้งสองมีเงินซื้ออุปกรณ์การเรียนที่จะเปิดในอาทิตย์หน้า เปิดเทอมนี้ฟ้าใสก็จะเข้าอนุบาล อำนวยให้ฟ้าใสเรียนโรงเรียนดังของจังหวัด เพราะเลขชุดที่บุตรสาวเลือกให้นั้นมันคือรางวัลที่หนึ่ง การเป็อยู่ตอนนี้ถือว่าส่งลูกสาวคนเล็กให้เรียนที่ดีๆได้สบาย และมีการคุยกันแล้วว่าฉัตชัยจะเป็คนไปรับไปส่ง ชายหนุ่มจึงตัดสินใจซื้อกระบะสี่ประตูเพื่อให้สองสาวได้นั่งสบายขึ้น ตอนนี้พ่อของฉัตรชัยได้ซื้อที่นาเพิ่มอีก60กว่าไร่ และได้ไปซื้อตึกในจังหวัดข้างนายอำนวยเพื่อเอาไว้ให้คนเช่า โดยที่ไม่ได้บอกใคร เขายังคงทำตัวปกติใส่เสื้อผ้าธรรมดา นายเอ็มพอใครจะเอานามาขายก็รับไว้หมดโดยบอกว่าเป็ของญาติให้ตนออกหน้า
"ชุดซื้อให้ใหญ่หน่อยเพราะเด็กยืดตัวเร็ว ส่วนของแก้มใสจะซื้อใหม่มั้ยลูก"จุรีถามลูกสาวคนโต ตอนนี้สามแม่ลูกกำลังลองชุดนักเรียนอยู่ร้านเก๋ไก๋ที่ขายชุดนักเรียน ถ้าจะซื้อชุดนักเรียนรู้กันว่าต้องมาที่ร้านนี้
"ชุดแก้มใสยังใส่ได้ค่ะ แต่รองเท้ามันจะขาดแล้ว"
"ได้ลูก เดี๋ยวไปซื้อพร้องของน้อง" เมื่อซื้อชุดนักเรียนแล้วก็เดินเข้าไปโซนขายรองเท้า
ฟ้าใสได้รองเท้ามีตัวการ์ตูนติดอย่างน่ารัก แก้มใสก็ได้รองเท้านักเรียนรุ่นใหม่มาหนึ่งคู่ ปิดท้ายก็เดินไปร้านอุปกรณ์หนังสือ หนังสือเรียนไม่ต้องซื้อเพราะที่โรงเรียนมีให้ ซื้อแค่อุปกรณ์จำพวกดินสอยางลบและกล่องดินสอที่ฟ้าใสใช้เวลาเลือกอยู่นานมากเพราะเลือกลายไม่ถูก
"อนุบาลยังไม่ต้องใช้กล่องดินสอมั้ง!"แก้มใสถามอย่างสงสัย แต่ผู้เป็น้องสาวก็ไม่สน ยังคงตั้งใจเลือกจนแก้มใสขำน้อง
กว่าจะได้ครบก็บ่ายกว่า แก้มใสจึงใช้ตู้โทรศัพท์สาธารณะโทรบอกให้บิดามารับ
"สาวๆได้อะไรกันมาเยอะแยะ"อำนวยเอ่ยแซวลูกสาว เพราะของส่วนใหญ่เป็ของทั้งคู่
"พ่อเดี๋ยวแวะร้านตัดผมด้วยนะ ไหนๆมาแล้วก็แวะตัดผมไปเลย"จุรีวางของท้ายรถแล้วบอก
"ฟ้าใสไม่ตัดนะ"หนูน้อยรีบพูด
"จ้ะ..อนุบาลยังไว้ยาวได้ แต่พี่แก้มใสต้องตัดจ้ะ"
"ได้..แวะร้านเก่าแม่เนอะ"อำนวยขับไปร้านเดิมที่ภรรยาเคยเป็ลูกจ้าง
"จ้ะ"ร้านที่จุรีเคยเป็ช่างอยู่ไม่ไกลจากตลอด เป็ร้านทำผมชื่อดัง สาวๆในเมืองจะชอบมาใช้บริการที่ร้านนี้
มาถึงก็พาลูกๆไหว้ผู้ใหญ่ในร้าน ส่วนนายอำนวยเลือกจะรอในรถกับตากลมไม่ลงไป
"จุรีพาลูกมาตัดผมเหรอ ?นั่งก่อน"พี่จิ๋วเห็นอดีตลูกจ่างก็ทักขึ้น จุรีมาครั้งนี้เหมือนสวยดูดีขึ้น ไหนจะทองที่ใส่นั้นอีก ใส่ทั้งตัวแต่ขนาดพอดีไม่น่าเกลียด
"ใกล้เปิดเทอมแล้วนะคะพี่จิ๋ว พามาซื้อของเลยแวะตัดผมไปเลย"
"ได้ๆ..มานั่งกันเลย เด็กๆกำลังว่าง แล้วจุรีทำไปด้วยมั้ย ?"
"ชั้นแค่สระไดร์พอค่ะ เดี๋ยวพี่อำนวยจะรอนาน"
"งั้นมาสระผมก่อน..อ้อยมาสระผม นี้เป็เด็กใหม่ จุรีแนะนำน้องด้วยว่าต้องเน้นตรงจุดไหน"
"ได้ค่ะ"
"แม่จ๋าฟ้าใสสระด้วย"หนูน้อยอ้อนอยากนอนให้คนสระผมให้
"จ้า..เหมียวสระให้ลูกพี่ด้วยนะจ้ะ"จุรีผู้รักลูกๆไหนเลยจะขัดใจลูกสาวตัวน้อย
ใช้เวลาชัวโมงครึ่งสามแม่ลูกก็กลับขึ้นรถพร้อมกลับบ้าน
69K
