คืนมาราธอน

คืนมาราธอน

    ตอน แฟนไม่มารับเลยโดนฉุด

    ก้อยทำงานเป็๲พนักงานออฟฟิศของบริษัทเอกชนแห่งหนึ่งในตำแหน่งธุรการสำนักงาน

    เธอมีแฟนรุ่นเดียวกันที่คบมา๻ั้๹แ๻่สมัยเรียนป.ตรีชื่อว่าบอล บอลเป็๲ช่างซ่อมในศูนย์รถชื่อดังยี่ห้อหนึ่ง เค้าขยันขันแข็งมาก และตอนนี้กำลังช่วยกันทำงานเก็บเงินเพื่อรอแต่งกับก้อยใน๰่๥๹ปลายปี ซึ่งทั้งสองได้หมั้นหมายกันเอาไว้แล้ว๻ั้๹แ๻่ปีที่ผ่านมา

    ทุกวันบอลจะคอยรับส่งก้อยที่บริษัทก่อนที่เค้าจะเข้าไปทำงานซ่อมรถของตัวเอง ดังนั้นทั้งสองจึงต้องตื่นเช้ากว่าปกติ

    ก้อยมักจะทำอาหารเองและมื้อเช้าเธอจะห่อใส่กล่องข้าวสองกล่องแบ่งกันกับแฟนเอาไปกินที่ทำงานเพื่อเป็๲การประหยัดเงิน

    หลังจากทำงานทั้งวันจนเย็นย่ำสาวออฟฟิศร่างบางก็ออกมายืนรอแฟนหนุ่มที่มักจะใส่ชุดช็อปช่างขี่มอเตอร์ไซค์มารับเช่นทุกวัน

    เงยมองท้องฟ้าก็มืดครึ้มไปหมด มีเมฆก้อนดำขนาดใหญ่ราวกับฝนกำลังจะเทลงมาในไม่ช้า

    วื๊ด! ๆ ๆ จู่ๆมือถือในกระเป๋าสะพายข้างก็สั่นขึ้น

    "ว่าไงบอล มาถึงยัง" ก้อยกดรับสายแฟน

    "วันนี้ก้อยกลับเองนะ พอดีพี่ที่ทำงานชวนไปดูบอลน่ะ เค้าขอไปดื่มวันนึงนะ" เสียงแฟนตอบสาย

    "อ้าว! แล้วทำไมไม่บอกล่วงหน้าล่ะ นี่เค้าก็มารอหน้าบริษัทแล้ว" คนสวยบ่นแฟนขณะที่รถรับส่งพนักงานกำลังแล่นผ่านหน้าออกไปหยกๆ

    "ก็พอดีเป็๲วันเกิดรุ่นพี่น่ะ เค้าเพิ่งชวนเมื่อตะกี้นี้เอง" บอลตอบ

    "ตัวมารับเค้าไปส่งที่หอก่อนไม่ได้เหรอ แล้วค่อยไปดื่มกับพี่ๆเค้าน่ะ" ก้อยต่อรองเพราะหันซ้ายมองขวาก็ไม่เจอกับวินมอเตอร์ไซค์

    "ไม่ได้ บอลออกมากับพี่เค้าแล้ว นั่งรถเค้ามา" แฟนตอบสาย

    "เอ้า แล้วมอเตอร์ไซค์ล่ะ" 

    "ก็จอดไว้ที่บริษัท เดี๋ยวค่อยกลับไปเอา นะที่รัก เค้าขอไปดื่มวันเดียวเองนะ" บอลรบเร้า

   "ไม่เป็๲ห่วงเค้าเลยเหรอ จะดื่มให้ได้ใช่ไหม ก็ได้ตามใจ!" ก้อยตะคอกใส่สาย

   "เดี๋ยวหาทางกลับเอง จะไปเมาที่ไหนก็ไปเถอะ ขืนนี่เป็๲อะไรไปอย่ามาร้องไห้เสียใจทีหลังนะ" 

   ตื๊ด! ๆ ๆ คนสวยด่าแฟนแล้วกดตัดสายทิ้ง ก่อนจะปิดมือถือแล้วเดินกระแทกเท้าไปตามฟุตบาท

    ซ่า! ๆ ๆ ออกไปได้ไม่ถึงสองร้อยเมตรหยาดฝนก็ปรอยปรายลงมาและทำท่าว่าจะตกหนักลงเรื่อยๆ

   แก๊ก! ๆ ๆ สาวออฟฟิศวิ่งด้วยรองเท้าส้นสูงขณะที่ยกกระเป๋าสะพายข้างบังหัวไว้ กระโปรงแหวกข้างสั้นๆก็แนบเนื้อเมื่อเปียกชุ่ม เสื้อเชิ้ตแขนยาวสีขาวก็เปียกจนเห็นชั้นในสีดำและแนบเนื้อหนังจนเห็นสัดส่วนที่โค้งเว้ายั่วยวนใจ

    แป๊น! จู่ๆก็มีรถกระบะโหลดเตี้ยแล่นมาจอดอยู่ข้างๆและบีบแตร

    "มีอะไรคะ" ก้อยหันมาถามเมื่อมีหนุ่มคนนึงลดกระจกลงมามองเธอด้วยสายตาแปลกๆ

    "ติดรถไปด้วยกันไหมน้อง เดี๋ยวพี่ไปส่งที่ป้ายรถเมล์ข้างหน้า" หนุ่มผิวคล้ำเอ่ย

    "มะไม่เป็๲ไรค่ะ" 

    "ไปด้วยกันสิจ๊ะ พี่เพิ่งเลิกขายของมาจากตลาดนัดนี่เอง" พี่ผู้หญิงคนขับรถเงยหน้าออกมาให้ก้อยเห็น

    "เปิดประตูหลังขึ้นมาเลยน้อง ไม่ต้องกลัวเบาะเปียก พวกพี่กับเมียก็เปียก" ชายหนุ่มที่นั่งข้างสาวคนขับกล่าว

    "ก็ได้ค่ะ ขอบคุณมากค่ะ" ก้อยตอบแล้ววิ่งมาเปิดประตูหลังขึ้นนั่งรถกระบะสี่ประตูโหลดเตี้ย

    บรืนนนน! พี่สาวคนขับเร่งรถฝ่าสายฝนที่กำลังลงเม็ดหนัก

    "ทำงานออฟฟิศเหรอน้อง" พี่ผู้หญิงถามก้อยที่กำลังนั่งสางผมเปียกๆเช็ดด้วยฝ่ามือน้อย

    "ค่ะพี่" 

    "เอ้า เอาผ้าเช็ดหน้าพี่นี่ เช็ดหัวก่อน ปล่อยหัวเปียกเดี๋ยวไม่สบาย โต้งหยิบให้หน่อยสิ" พี่ผู้หญิงเอ่ยแล้วพี่ผู้ชายก็ล้วงลิ้นชักเก็บของหน้ารถซักพักก่อนยื่นผ้าเช็ดหน้าผืนเล็กให้กับก้อย

    "ขอบคุณค่ะพี่" ก้อยโค้งหัวให้พี่ผู้ชายและพี่ผู้หญิงก่อนจะเอาผ้ามาเช็ดผมยาวสลวยสีดำขลับ

    เธอได้กลิ่นเหม็นสารเคมีที่เนื้อผ้าขนหนูสีขาวแต่ก็ไม่ได้เอะใจเพราะคิดว่ามันเป็๲ผ้าใหม่จากโรงงานที่มีกลิ่นติดมาด้วย แต่พอเอามาเช็ดแก้มที่เปียกก็รู้สึกหน้ามืดเหมือนจะเป็๲ลม จู่ๆแขนขาก็อ่อนแรงและหลังเอนไปพิงเบาะก่อนที่ตาจะปิดลงในสภาพคนใกล้หลับ 

    ระหว่างสติกำลังจะดับวูบลงไปก็ได้ยินเสียงสองสามีภรรยาคุยกัน

    "ไม่ต้องเอาไปส่งที่ป้ายหรอกอีหวาน กูว่าเอาไปขายให้แก๊งไอ้ตี๋ดีกว่า" เสียงผู้ชาย

    "ใช่ ๆ ไหนๆเราก็จะไปส่งยาให้พวกนั้นอยู่แล้วนี่พี่โต้ง" เสียงผู้หญิงคนขับ

    "ขายซักห้าพันพวกมันคงเอาไปลงแขกกันมันส์ทั้งคืน ยิ่งสาวออฟฟิศสวยๆยังงี้นะ" 

    "อือ รวมค่ายาก็ห้าหมึ่นพอดี" พี่ผู้ชายพยักหน้าตอบเมียก่อนจะเหลียวหลังมาสบตาที่ใกล้ปิดของก้อย

   หิ! ๆ ๆ เสียงหัวเราะของทั้งคู่เป็๲สิ่งสุดท้ายที่แฟนสุดรักของบอลได้ยินก่อนที่เธอจะสลบเอนลงนอนตะแคงบนเบาะหลังรถ

    กระโปรงที่เปิดและเสื้อที่เปียกทำให้เห็นสัดส่วนที่ซ่อนรูปและขาวโพลนอย่างกับสาวมหาลัย