เื่: อย่าร้องเพลงนี้ (บทเพลงมรณะ)
EP29: ความเงียบและการจดจำ
เหตุการณ์ไฟดับและการรบกวนระบบเสียงในงานเทศกาลดนตรีกลางแจ้งถูกรายงานว่าเป็ความผิดพลาดทางเทคนิคครั้งใหญ่ แม้ตำรวจจะสงสัยทิวาเนื่องจากเขาถูกพบในห้องควบคุมเสียงพร้อมหลักฐานของการต่อสู้และการทุบทำลายเครื่องเล่นซีดี แต่ด้วยความที่ทิวาไม่ได้ทิ้งร่องรอยอาถรรพ์ใด ๆ ไว้ และการที่ประชาชนจำนวนมากจำไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้นอย่างชัดเจน (มีเพียงความสับสน) ทำให้ตำรวจไม่สามารถตั้งข้อหาที่ร้ายแรงกับเขาได้
ทิวาต้องเสียเงินทั้งหมดที่มีเพื่อจ่ายค่าปรับและค่าเสียหายเล็กน้อยให้กับผู้จัดงาน แต่เขารู้สึกเหมือนได้รับอิสรภาพคืนมาอย่างแท้จริง
ทิวาพาพิมพากลับมาใช้ชีวิตอย่างเงียบสงบในห้องเช่าแห่งเดิม ท่ามกลางความโล่งใจที่บทเพลงมรณะถูกทำลายไปจนหมดสิ้น แต่เขาก็ต้องยอมรับว่า บทลงโทษที่แท้จริง ของเขาไม่ใช่ความตาย... แต่คือการใช้ชีวิตอยู่กับความสำนึกผิดตลอดไป
พิมพายังคงไม่สามารถจำเื่ราวใด ๆ ได้ และกลายเป็ภาระที่ทิวาต้องดูแลไปตลอดชีวิต เขาไม่เหลือความทะเยอทะยานในดนตรีอีกต่อไปแล้ว เพราะกีตาร์ตัวโปรดได้แตกสลายไปพร้อมกับความฝันที่ผิดพลาดของเขา
หนึ่งปีต่อมา:
ทิวายังคงทำงานรับจ้างและดูแลพิมพาอย่างใกล้ชิด ความเงียบสงบเข้าแทนที่ความตื่นตระหนก แต่ความหวาดระแวงก็ยังคงอยู่เป็เพื่อนกับเขา
วันหนึ่ง ทิวาไปเยี่ยม เจต ที่บ้าน เจตยังคงมีปัญหาด้านเสียงอย่างถาวร แต่เขาสามารถใช้ชีวิตได้ตามปกติแล้ว
“แกคิดว่าเื่มันจบจริง ๆ แล้วใช่ไหมวะทิวา?” เจตเขียนถามทิวา
“จบแล้วเจต” ทิวาตอบ “ฉันทำลายสำเนาสุดท้ายของเพลงนั้นไปแล้ว และิญญาก็ไปแล้ว... ฉันหวังว่าจะเป็อย่างนั้น”
แต่เจตส่ายหน้า เขาเปิดคอมพิวเตอร์และชี้ไปที่หน้าต่างเว็บไซต์ข่าวสาร
“ถึงแม้เพลงจะถูกลบไปหมด... แต่แกดูนี่สิ...”
ทิวาอ่านข่าวพาดหัว: "ผู้กำกับภาพยนตร์สยองขวัญชื่อดังเตรียมนำ 'ตำนานเพลงมรณะแห่งสตูดิโอสายหมอก' มาสร้างเป็ภาพยนตร์! เตรียมถ่ายทำปีหน้า!"
ทิวาตัวแข็งทื่อ เขาไม่เชื่อว่าตำนานที่เขาพยายามลืม... กำลังจะถูกนำกลับมาสร้างใหม่!
“เพลงมันตายไปแล้ว... แต่ตำนานไม่ตายหรอกทิวา...” เจตเขียน “และเธอคนนั้น... กำลังจะเป็ที่จดจำไปตลอดกาล”
ทิวารู้สึกถึงความขมขื่นที่พุ่งขึ้นมาในคอ เขาทรยศความรักของเธอคนนั้นเพื่อชื่อเสียง... แต่สุดท้าย ชื่อเสียงและความเป็ะของเธอคนนั้น... ก็ยังเกิดขึ้นอยู่ดี โดยไม่มีเขาเกี่ยวข้องในฐานะนักดนตรี
เย็นวันนั้น ทิวากลับมาที่ห้องเช่า พิมพากำลังนั่งดูการ์ตูนอยู่บนโซฟา เธอหันมายิ้มให้ทิวาอย่างใสซื่อ
“พี่ทิวาคะ... มีคนมาหาค่ะ”
ทิวาสงสัยว่าใครมาหาเขา เพราะเขาไม่เคยเปิดเผยที่อยู่ให้ใครรู้
ที่ประตูห้องเช่ามี ผู้ชายคนหนึ่งในชุดสูท ยืนอยู่ เขาเป็ผู้กำกับภาพยนตร์ชื่อดังที่ทิวาเพิ่งเห็นข่าวไปเมื่อครู่!
“คุณทิวาใช่ไหมครับ” ผู้กำกับกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ผมขอซื้อลิขสิทธิ์เพลง 'จะขอตายในอ้อมกอดเธอ' และเื่ราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นกับคุณได้ไหมครับ? ผมรู้ว่าคุณเป็คนเดียวที่รู้ความจริงทั้งหมด”
ทิวาจ้องมองผู้กำกับอย่างเ็า เขาเห็นความโลภและโอกาสในดวงตาของผู้ชายคนนี้เหมือนกับที่เขาเคยมีในอดีต
ทิวาตอบด้วยน้ำเสียงที่เด็ดขาดและหนักแน่น:
“เพลงนั้น... ไม่มีอยู่จริงแล้วครับ... และมันไม่ควรกลับมามีชีวิตอีก”
ทิวาปิดประตูใส่หน้าผู้กำกับทันที ก่อนจะเดินกลับไปหาพิมพา
เขาได้ทำลายคำสาป... แต่เขาก็ไม่สามารถทำลายความทรงจำของโลกที่มีต่อเพลงนี้ได้ และเขาก็ต้องใช้ชีวิตอยู่กับพิมพาที่เป็เหมือน สำเนาสุดท้ายของิญญา ที่เตือนถึงความผิดพลาดของเขาไปตลอดกาล...
*โปรดติดตามตอนต่อไป*
2K
![[จบ] เด็กหญิงผู้เป็นที่รักของเหล่าวายร้าย](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1698663281_87365223.webp)
