ตอนที่ 10
ทันทีที่พ้นสายตาของทุกคนพุดแก้วก็หันกลับมาเผชิญหน้ากับนิโคลัส และก่อนที่เขาจะพูดอะไรหญิงสาวะโชกหน้าของอีกฝ่ายอย่างรวดเร็วจากนั้นก็เตะซ้ำไปที่สะโพกของเขาอีกครั้งโดยไม่รอให้ตั้งตัวได้
ผลจากการกระทำครั้งนี้ทำให้กระโปรงขาดแต่นั่นไม่ได้ทำให้พุดแก้วใเพราะสวมกางเกงขาสั้นมาอีกชั้น หญิงสาวตรงเข้าไปล็อกตัวเขาไว้และลากพาเข้าไปในห้องน้ำอย่างโมโหเนื่องจากนิโคลัสยังอยู่ใน่มึนเลยยอมให้อีกฝ่ายทำตามใจโดยที่ไม่ปัดป้อง อีกทั้งไม่้าที่จะทำร้ายพุดแก้วด้วย
พุดแก้วลากคนตัวใหญ่เข้ามาในห้องน้ำแล้วชกหน้าอีกครั้งอย่างโมโหตอนแรกคิดว่าจะคุยด้วยอย่างเดียว แต่เมื่อเจอตัวคนเ้าเล่ห์ความโมโหเจ็บใจและแค้นใจทำให้เธอลงไม้ลงมือทั้งที่ไม่คิดว่าจะทำมาก่อน
“ออกไปเดี๋ยวนี้”
พุดแก้วไล่คนที่กำลังอยู่ในห้องน้ำให้ออกไปด้วยน้ำเสียงที่ทรงพลังชายหนุ่มที่อยู่ในห้องน้ำมองอย่างใ แต่แล้วก็ยิ้มออกมาเพราะเข้าใจว่าทั้งสองคนคงอยากจะทำกิจกรรมพิเศษร่วมกันในห้องน้ำ
“นี่พวกคุณถึงกับ...”
“ถ้าไม่อยากโดนชกหน้าแหกก็หุบปากแล้วออกไปเดี๋ยวนี้”พุดแก้วย้ำด้วยน้ำเสียงที่จริงจังบวกกับแววตาที่ดุดัน ทำให้ทุกคนกลัวและรีบออกไปทันที
“เป็บ้าอะไรขึ้นมาอยู่ๆก็ชกหน้ากัน ทำไมต้องใช้กำลังด้วยพูดดีๆ ไม่เป็หรือไง” นิโคลัสถามอย่างเอาเื่เขาเริ่มจะตั้งตัวได้ก็เปิดฉากต่อว่าทันที
“ฉันไม่ซัดคุณให้หมอบต่อหน้าคนอื่นก็บุญเท่าไหร่แล้วเอาหลานของฉันคืนมาเดี๋ยวนี้” พุดแก้วตวาดเสียงลั่น
“ไม่”นิโคลัสตอบทันทีเสียงดังฟังชัด
“ไอ้คนบ้า”หญิงสาวะโด่าตั้งท่าจะทำร้ายอีกครั้ง แต่ทำอะไรไม่ได้เมื่อนิโคลัสใช้มือจับศีรษะของเธอไว้
“คุณนั่นแหละที่บ้าผู้หญิงอะไรป่าเถื่อนที่สุด” นิโคลัสโต้ตอบอย่างเหลืออด
“กับคุณมันต้องแบบนี้แหละ”เธอพูดพร้อมทั้งพลิกตัวกลับและจับเขาทุ่มลงพื้นด้วยความชำนาญ พุดแก้วล็อกแขนของอีกฝ่ายไว้ด้านหลังจากนั้นก็ขึ้นมานั่งบนหลังนิโคลัสอย่างรวดเร็ว
“ปล่อยนะยายบ้า” เขาต่อว่าเสียงดังเจ็บใจที่ถูกเล่นงาน
“ปล่อยแน่แต่ต้องพาฉันไปหาหลานก่อน”
“ไม่มีทาง”
เขาไม่ยอมแพ้พร้อมทั้งดิ้นรนจนหลุดจากการเกาะกุมนิโคลัสยืนจ้องหน้าพยายามระงับความโกรธแล้วหันหลังทำท่าจะเดินออกไป พุดแก้วะโขี่หลังของอีกฝ่ายก่อนที่จะล็อกตัวไว้แน่นมืออีกข้างบีบจมูกของเขาแรงๆ
“อย่ามาทำอวดดีกับฉัน”
“เลิกบ้าได้แล้ว”เขาต่อว่าพร้อมทั้งพยายามหาทางเอาตัวรอด ชายหนุ่มพยายามเหวี่ยงตัวเองเพื่อ้าที่จะสลัดเธอให้หลุดดวงตาคมมองไปยังผนังห้องน้ำและพุ่งตรงไป แต่ดูเหมือนว่าพุดแก้วจะรู้ทันะโลงมาพร้อมทั้งชกหน้าหล่อๆนั่นอย่างแรงอีกครั้ง
“จะยอมคืนหลานให้ฉันไหม”เธอถามซ้ำอีกครั้ง
“ไม่”เขายืนยัน หญิงสาวลากคนตัวใหญ่มายังอ่างน้ำ ตอนนี้พุดแก้วเืขึ้นหน้าแล้วมือบางจับศีรษะได้รูปของอีกฝ่ายกดลงไปยังอ่างล้างมือพร้อมทั้งเปิดน้ำรด
“จะบ้าไปแล้วเหรอยายตัวแสบ” นิโคลัสถามอย่างโมโหหลังจากเธอดึงผมเขาขึ้นมาเผชิญหน้ากันอีกครั้ง
“เออบ้าสิ จะคืนอีวานให้ฉันไหม”
“ไม่”สิ้นคำหญิงสาวก็ทำแบบเดิมอีกครั้ง
“คุณเอาหลานฉันไปไว้ที่ไหน”
“ไม่บอก”ชายหนุ่มตอบพร้อมทั้งพลิกตัวหลบเมื่อได้จังหวะ นิโคลัสจับข้อมือของเธอไว้แล้วบิดมันไปไว้ด้านหลัง
“ผมหมดความอดทนกับคุณแล้วผู้หญิงป่าเถื่อน” เขาดันเธอไปจนชิดผนัง พุดแก้วมองคนตัวใหญ่อย่างโมโหแต่ก็ทำอะไรไม่ได้เพราะถูกล็อกตัวไว้อย่างแ่า
“ไอ้คนเฮงซวยคิดจะรังแกผู้หญิงเหรอ”
“กับผู้หญิงแบบนี้มันก็ต้องป่าเถื่อนกลับถึงจะสมกัน”
“ไอ้บ้า”หญิงสาวต่อว่าเขาอย่างไม่เกรงกลัว
“คุณนั่นแหละที่บ้ามีอย่างที่ไหนมาถึงก็ใส่เลย บ้าพลังมาจากไหนกัน” เขาเอาตัวประกบแนบชิดกับพุดแก้วไว้ร่างกายทั้งคู่เบียดชิดกันแทบทุกตารางนิ้วนิโคลัสโมโหตัวเองที่แอบรู้สึกเคลิ้มไปกับความนุ่มนิ่มของเนื้อตัวหญิงสาว
“คุณทำให้ฉันบ้าเอง เอาหลานชายฉันคืนมานะ” หญิงสาวยังคงไม่ยอมแพ้ตอนนี้นิโคลัสกำลังได้เปรียบคงต้องทำอะไรสักอย่างเพื่อหาทางเอาตัวรอด
“อีวานก็เป็หลานของผมเหมือนกัน”
“ไอ้บ้า”หญิงสาวต่อว่าเขาอย่างเหลืออด สักพักก็คิดออกว่าควรทำอย่างไร
“ช่วยด้วยค่ะช่วยด้วย” พุดแก้วะโดังๆ หวังว่าจะทำให้คนเข้ามาช่วย
“จะบ้าหรือไงจะะโทำไม” นิโคลัสเผลอพูด พุดแก้วถือโอกาสนั้นดันศีรษะของตัวเองไปข้างหลังอย่างแรง และมันก็โดนที่คางของเขาอย่างจัง
“โอ๊ย!” นิโคลัสร้องเมื่อถูกทำร้ายอีกครั้ง หญิงสาวกัดที่แขนของอีกฝ่ายและเดินไปที่ประตูพร้อมทั้งทุบมันแรงๆหลายทีอย่างจงใจ
“ช่วยด้วยค่ะช่วยด้วย” พุดแก้วะโต่อตอนนี้สิ่งที่เธอคิดได้คือทำอย่างไรก็ได้ให้ผู้ชายคนนี้เสียหน้ามากที่สุด
“พุดแก้วหยุดนะ” เสียงของนิโคลัสดังขึ้นพร้อมทั้งกระชากร่างบางเข้ามาหาตัวเอง
“ไม่หยุด”
“ไม่หยุดใช่ไหม”เขาถามเสียงเครียด
นิโคลัสดันตัวเธอไปชิดผนังอีกครั้งและก้มลงจูบอย่างรวดเร็วจนไม่ทันตั้งตัวพุดแก้วเบิกตากว้างพร้อมทั้งพยายามดิ้นรนหาทางเอาตัวรอดอย่างรวดเร็ว แต่มันไม่ง่ายเลยเพราะเขาตรึงตัวเธอไว้ด้วยร่างกายที่แข็งแรง
ริมฝีปากนุ่มๆ ทำให้นิโคลัสแทบบ้ามันช่างหอมหวานอย่างน่าหลงใหล พุดแก้วพยายามเรียกสติตัวเองไม่ให้เคลิ้มไปกับจูบ ทันทีที่เรียวลิ้นร้อนของชายหนุ่มพยายามจะควานหาและลิ้มรสความหวานในปากของเธอสติที่หายไปของพุดแก้วก็กลับคืนมา หญิงสาวงอเข่าขึ้นกระแทกไปที่กึ่งกลางกายของอีกฝ่ายอย่างแรง
“คุณ”นักธุรกิจหนุ่มกุมเป้าของตัวเองไว้พร้อมทั้งมองหน้าคนที่ทำร้ายเขาอย่างโมโหแต่ตอนนี้เขาทั้งเจ็บทั้งจุกจนแทบจะไม่มีแรงที่จะเข้าไปทำอะไรเธอได้ พุดแก้วจ้องหน้าราวกับจะกินเืกินเนื้อถ้าสายตาของเธอจุดไฟได้คงเผาเขาให้มอดไหม้ไปแล้วในตอนนี้
“สกปรก”หญิงสาวยกมือขึ้นปิดปากของตัวเอง เธอโกรธที่ถูกจูบ
“ผมแปรงฟันแล้ว”เขากวนประสาทกลับ ในขณะที่มือยังคงกุมเป้ากางเกงของตัวเองอยู่
“ไอ้คนเฮงซวย”เธอตรงเข้าไปหาตั้งใจจะตีเข่า แต่เสียงเคาะประตูห้องน้ำดังขึ้น
สักพักประตูห้องน้ำก็ถูกพังวูฟล์และฟลิ้นต์มองเ้านายกับพุดแก้วด้วยความใ ใบหน้าของนิโคลัสมีร่องรอยของการถูกทำร้ายและเ้านายยืนกุมเป้ากางเกงอยู่ส่วนพุดแก้วนั้นกระโปรงขาดแถมผมยุ่ง ริมฝีปากบางบวมเจ่ออย่างเห็นได้ชัด ถ้าใครมาเห็นคงต้องนึกว่าทั้งคู่กำลังทำกิจกรรมบางอย่างในห้องน้ำแห่งนี้อยู่แน่ๆ
“เกิดอะไรขึ้น”เสียงของกังสดาลดังขึ้น
“จัดการแจ้งทีผู้หญิงคนนี้ทำร้ายฉัน” นิโคลัสสั่งทันที อยากจะทำให้พุดแก้วรู้ว่ายังไงเขาก็ชนะ
“เอาสิแจ้งความก็ได้ ฉันจะแจ้งความกลับว่าคุณข่มขืนฉัน” พุดแก้วไม่ยอมแพ้
“จะบ้าเหรอผมไม่เคยทำแบบนั้นเลยนะ ไหนล่ะหลักฐานอย่ามากล่าวหากันมั่วๆ” นิโคลัสสบถเสียงดังลั่นในขณะที่กังสดาล วูฟล์ และฟลิ้นต์มองทั้งสองคนสลับกันไปมา
“ฉันไม่ได้มั่วหลักฐานมันก็อยู่ที่เป้ากางเกงคุณนั่นไง” พุดแก้วชี้มือไปที่เป้าหมายกังสดาลหัวเราะออกมาอย่างสุดกลั้นเมื่อเห็นสีหน้าเหลอหลาของพี่ชาย
“คิดดูแล้วกันคุณจะต้องเสียชื่อมากแค่ไหนถ้าเื่นี้ถึงตำรวจ”หญิงสาวได้ทีขู่
“คุณมันร้ายกาจ”นิโคลัสรู้ว่าตนเองเป็ฝ่ายเสียเปรียบอีกแล้ว
“ใช่ฉันร้าย และฉันจะร้ายมากกว่านี้ถ้าไม่คืนอีวานมาให้ฉัน”พุดแก้วไม่ได้ขู่แต่พูดความจริงรับรองได้เลยว่าชีวิตของนิโคลัสจะไม่มีวันสงบสุขแน่
“ไม่”นิโคลัสตอบโดยไม่เสียเวลาคิด
ได้ยินคำว่าไม่พุดแก้วก็หน้ามืดอารมณ์ขึ้นอีกครั้งเตรียมจะเข้าไปเล่นงานนิโคลัสอีก แต่วูฟล์ขวางไว้เสียก่อน
“สวัสดีค่ะฉันกังสดาล ชาโรนอฟ น้องสาวฝาแฝดของนิค คุณเรียกฉันว่านาเดียก็ได้” กังสดาลเข้ามาขัดจังหวะก่อนที่ทุกอย่างจะบานปลายมากไปกว่านี้
“คุณจะมาช่วยพี่ชายตัวเองเหรอ”พุดแก้วถามตรงไปตรงมา
นาทีนี้หน้าอินทร์หน้าพรหมที่ไหนก็ไม่กลัวทั้งนั้นต่อให้ต้องขึ้นเขาลงห้วยลำบากแค่ไหนก็จะทำ ขอแค่ได้ตัวอีวานกลับไปเท่านั้น
“เปล่าค่ะฉันคิดว่าคุณคงคิดถึงอีวานมาก ฉันจะพาคุณไปหาอีวานเองค่ะ”กังสดาลยิ้มอย่างเป็มิตร
“นาเดีย” นิโคลัสเสียงเข้มขึ้นมาทันทีเมื่อได้ยินว่าน้องสาวพูดว่าอะไรแต่กังสดาลไม่สนใจพี่ชายเลยแม้แต่น้อย
“เงียบไปเลยนิคให้เราพาคุณ เอ่อ”
“พุดแก้วไมตรีนฤนาท” พุดแก้วรีบบอกชื่อของตนให้อีกฝ่ายรู้
“ใช่เราจะพาคุณพุดแก้วไปหาอีวาน” กังสดาลสบตาพี่ชายเพื่อเป็การยืนยันว่าจะทำตามที่พูดจริง
“นาเดีย”นิโคลัสเค้นเสียงพูดลอดไรฟันด้วยความโกรธ
“เอาละพาคุณพุดแก้วไปหาอีวานก่อน อีวานต้องดีใจแน่ที่ได้เจอน้าตัวเองแล้วจะได้เลิกร้องไห้ส่วนเื่อื่นไว้พูดกันทีหลัง” แค่ได้ยินว่าอีวานร้องไห้พุดแก้วก็หันขวับมาจ้องหน้าตัวต้นเื่อย่างเอาเป็เอาตาย
“คุณมันไอ้คนใจดำ”ไม่มีคำไหนที่พุดแก้วจะต่อว่าเขาได้สะใจอีกแล้ว สิ่งที่นิโคลัสทำเธอจะไม่มีวันให้อภัยเด็ดขาด
“อย่ามัวเถียงกันเลยค่ะฉันจะพาคุณไปพบอีวานเอง” กังสดาลย้ำ
“คุณเชื่อใจได้มากแค่ไหน”พุดแก้วระแวงไว้ก่อน ขึ้นชื่อว่าพี่น้องก็คงไม่แคล้วเหมือนกันแน่
“คุณเชื่อใจฉันได้ค่ะถึงฉันกับนิคจะเป็พี่น้องกันแต่นิสัยไม่เหมือนกันแน่ ใครๆ ก็ว่าฉันน่ารัก” กังสดาลตอบอย่างอารมณ์ดี
“ฉันจะเชื่อใจคุณแต่บอกไว้ก่อนนะ ถ้าคุณโกหกละก็ ฉันไม่ปล่อยไว้แน่” หญิงสาวขู่ กังสดาลยิ้มไม่ใกลัวกับคำขู่นั้นเลย
“พี่น้องกันก็เหมือนกันนั่นแหละ”จู่ๆ นิโคลัสก็เปรยขึ้นมา
“นิคอย่าทำให้เสียเื่น่า” กังสดาลหันมาดุพี่ชายเล็กน้อย
“ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้นเราจะพาคุณพุดแก้วไปพบกับอีวาน”
“แล้วงานทางนี้ล่ะ”นิโคลัสเอางานมาอ้าง
“ก็ไม่เห็นเป็ไรเราเป็แค่ผู้สนับสนุนไม่ใช่นักดนตรีเสียหน่อย ไม่อยู่ก็คงไม่เป็ไรมั้ง”
“นาเดีย”นิโคลัสอยากจะบ้าตาย เมื่อกังสดาลเข้าข้างพุดแก้วเห็นๆและยิ่งหัวฟัดหัวเหวี่ยงเมื่อกังสดาลเดินนำพุดแก้วออกไปต่อหน้าต่อตา
พุดแก้วค่อนข้างระวังตัวเป็พิเศษในขณะที่กังสดาลนั้นยิ้มให้อย่างเป็มิตร เข้าใจว่าเพราะอะไรพุดแก้วถึงมีท่าทีเช่นนี้
“ไม่ต้องกังวลนะคะฉันจะพาคุณไปพบอีวานจริงๆ ไม่พาคุณไปทิ้งหรือไปขายแน่ๆ” กังสดาลพูดยิ้มๆ
“ฉันต้องคิดในทางที่ไม่ดีไว้ก่อนเพราะพี่ชายคุณทำเื่แย่ๆ กับฉันไว้” พุดแก้วออกตัวไว้ก่อน
“คุณทำแบบนี้ดีแล้วค่ะอย่าไว้ใจใครง่ายๆ”
“หวังว่าคุณคงไม่เหมือนพี่ชายหรอกนะ”
“วางใจได้ค่ะฉันเป็คนพูดจริงทำจริงไม่มีเล่ห์เหลี่ยมเหมือนนิค”
“ถ้าเป็แบบนั้นฉันก็สบายใจ”
“คุณช่วยเล่าเื่อีวานให้ฉันฟังหน่อยได้ไหมคะเื่ของพี่สาวคุณอีก ฉันอยากรู้”
“พี่สาวของฉันเสียชีวิตไปหลังจากอีวานเกิดได้ไม่นานพี่สาวฉันร่างกายไม่ค่อยแข็งแรงมาั้แ่แรกแล้ว หมอแนะนำว่าไม่ควรจะมีลูกด้วยซ้ำแต่พี่กรองตั้งใจที่จะมีลูกกับพี่มิคาเอลมากและตั้งใจดูแลตัวเองอย่างดีั้แ่ก่อนท้องจนคลอดอีวานออกมา แต่เพราะเื่พี่มิคาเอลทำให้พี่สาวฉันตรอมใจสุขภาพที่ประคองไว้ก็มีแต่ทรุดลงจนในที่สุดก็...” ถึงตรงนี้พุดแก้วก็พูดอะไรไม่ออกนอกจากพยายามปรับอารมณ์ให้เป็ปกติ
“คุณเลยต้องเลี้ยงดูอีวานมาั้แ่ตอนนั้นสินะ”กังสดาลเอ่ยเสียงเบา
“มันเป็สิ่งที่ฉันเต็มใจทำมากๆอีวานเป็เหมือนตัวแทนของพี่สาว แกเป็เด็กดีมากไม่ดื้อไม่อ้อนเลย ฉันบอกอะไรก็เชื่อแถมบางครั้งยังช่วยงานด้วยเด็กอายุเท่านี้รู้จักคิดช่วยเหลือคนอื่น แค่นี้ฉันก็ภูมิใจมากแล้ว”พุดแก้วพูดออกมาจากใจจริง
“คุณสองคนคงรักกันมากสิคะ”
“เราเหลือกันแค่น้าหลานเท่านั้นเขาเป็ทั้งชีวิตของฉัน” ปลายเสียงพุดแก้วเครือเล็กน้อย
“ฉันคิดว่าคุณเองก็เป็โลกทั้งใบของแกเหมือนกันอีวานร้องไห้หาแต่คุณ หลายวันมานี้นิคพยายามสรรหาสิ่งต่างๆ มาหลอกล่อแต่เขาไม่สนใจเลยร้องหาแต่คุณเท่านั้น”
“โถอีวาน” พุดแก้วสงสารหลานจับใจ
“อีวานต้องดีใจมากๆที่ได้เจอคุณ หลายวันมานี้ที่เขาสงบเพราะเราอ้างว่าคุณจะมาในอีกไม่กี่วันและคุณก็มาจริงๆ”
“ฉันต้องมาสิฉันจะมาพาหลานกลับบ้าน” พุดแก้วคิดถึงหลานชายตัวน้อยใจจะขาดแล้ว
------------------------------------
#เริมต้นด้วยเล่ห์ลงท้ายด้วยรัก
เล่ห์ลวงบ่วงพันธนาการ / กุหลาบแก้ว ????
รูปเล่มพร้อมส่ง ในราคา 359 บาท
จัดส่งในระบบลงทะเบียน
ช่องทางการสั่งซื้อ????
https://tawanpreampree.com/th/products/493835
Line : tawan9645
Page : ตะวันเปรมปรีดิ์ พับบลิชชิ่ง
https://www.facebook.com/Tawan9645/
E-BOOK โหลดเลย????
https://www.mebmarket.com/ebook-105253-เล่ห์ลวงบ่วงพันธนาการ&page_no=1
ขอบคุณที่ติดตามค่ะ
