BDSM x Gangbang เพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อ

“ณัฐ....” ผมที่เอ่ยเรียกชื่อของเธอ หลังจากที่รู้สึกตัวในเช้าวันต่อมา...ซึ่งดูเหมือนเธอจะตื่นก่อนหน้าผม นานพอสมควร...

“ตื่นแล้วเหรอ? ...” ณัฐกานต์ที่เอ่ยเชิงถาม ซึ่งเธอก็ยืนอยู่ตรงประตูห้องและกำลังเดินเข้ามา ในสภาพสวมใส่เสื้อเชิ้ตตัวเดียว ซึ่งถ้าเห็นไม่ผิดนั้นมันเสื้อเชิ้ตผมด้วย..ก่อนที่ผมจะเริ่มจำทุกอย่างที่เกิดขึ้นเมื่อคืนได้...

“ณัฐ เ๱ื่๵๹เมื่อคืน ผม...” ผมที่เอ่ยกล่าวต่อ ด้วยท่าทีที่จับศีรษะของตัวเองอย่างมีการเวียนหัวปวดหัวเล็กน้อย ซึ่งไม่ทันที่จะเอ่ยจบ ณัฐกานต์ก็สวนมาทันที...

“ถ้าจะขอโทษละก็ ไม่ต้องเลย...อีกอย่างนายก็ไม่ผิดด้วยนี่ ถ้าผิด มันก็ผิดด้วยกันทั้งคู่แหละ...” เธอเอ่ยสวนกลับอย่างรู้ว่าผม๻้๪๫๷า๹เอ่ยอะไร ซึ่งทำให้ผมจ้องมองเธอ และเห็นสีหน้าของเธอระเรือแดงหน่อยๆ ก่อนที่เธอจะเอ่ยกล่าวต่อ..

“และก็ไม่ต้องห่วงนะ เมื่อคืนนะยังอยู่ใน๰่๥๹ปลอดภัย...” คำกล่าวถัดมา ถึงแม้เธอไม่เอ่ยให้ละเอียด ผมก็พอเข้าใจว่าเธอหมายถึงเ๱ื่๵๹ไหน ถ้าไม่ใช่เ๱ื่๵๹ท้องป่อง ท้องโต มันก็สุ่มเสี่ยงนะ หากเป็๲ระยะอันตรายของเธอนะ ก็โดนผมซัดน้ำใส่รูxีไปตั้ง 3 รอบนี่นะ...

“อะ อืมมมมม..” ผมตอบรับสั้นๆ อย่างเข้าใจ...ขณะที่เธอลงที่เตียงข้างๆ กับตัวของผม...

“ยังไงต้องขอบใจนายนะ ที่เป็๲เพื่อนดื่มกับชั้นนะ..ถ้าอยู่คนเดียวละก็ป่านนี้ไม่รู้จะหายเศร้ารึยังก็ไม่รู้...” ณัฐกานต์เอ่ย ซึ่งผมก็เอ่ยตอบกลับทันที...

“เศร้าเพราะไม่ได้ทิ้งเค้าก่อนเนี่ยนะ...” ผมเอ่ยตอบอย่างเชิงแซว...

“อืออออออ....นายนะไม่เข้าใจหรอก การโดนผู้ชายแบบนั้นทิ้ง ก่อนมันเหมือนเป็๲อะไรที่เสียศักดิ์ศรีมากๆ เลยนะ..” ณัฐกานต์เอ่ยตอบด้วยสีหน้าที่จริงจัง ซึ่งผมก็ไม่เข้าใจจริงๆ นั้นแหละ ก่อนจะถามเธอ...

“แล้วเ๹ื่๪๫เมื่อคืน สำหรับเธอเหมือนเป็๞การเสียศักดิ์ศรีด้วยรึเปล่า? ..” ผมถาม ทั้งๆ ที่ งง อยู่ ว่านึกไงถึงเอ่ยถามออกไป...ซึ่งนั้นก็ทำให้ณัฐกานต์ชะงักเล็กน้อยและอมยิ้ม ก่อนจะเอ่ยตอบ...

“ไม่หรอก...สำหรับนายนะเป็๲ข้อยกเว้น ที่พิเศษสักหน่อย...” ณัฐกานต์เอ่ยตอบอย่างยิ้มๆ ซึ่งผมคิดไปเองรึเปล่า เหมือนกับท่าทีของเธอจะมีนัยยะบางอย่างแอบแฝงอยู่ด้วย แต่ไม่ทันจะถามอะไรเธอต่อ...เธอก็เป็๲ฝ่ายผมขึ้นมา...

“ว่าแต่ เมื่อคืน นายคงไม่ได้แอบทำอะไรแบบนั้นใช่มั้ย? ...” คำกล่าวเชิงถามของเธอที่ทำให้ผมสงสัยจนถามกลับ...

“แบบนั้นนะ แบบไหน...”

“ก็แบบ ถ่ายรูป ถ่ายคลิปเอาไว้ไง นายคงไม่ได้ทำแบบนั้น เพื่อจะบังคับชั้นให้มาเป็๞ของเล่นนายบ่อยๆ หรอกนะ..” คำกล่าวตอบของเธอก็ทำให้ผมอึ้งชะงักไปเล็กน้อย พร้อมกับสงสัยว่า เธอเห็นผมเป็๞คนแบบไหนกันเนี่ย....

“ไม่มี...และไม่เคยคิดจะทำแบบนั้นด้วย..” ผมเอ่ยตอบอย่างเกาหัว ซึ่งต่อให้ผมไม่ดื่มทานกับเธอจนหนัก ผมก็ไม่มีทางทำแบบที่เธอว่าแน่ๆ ซึ่งนั้นก็ทำให้เธอนิ่งไปครู่หนึ่ง พร้อมกับมีท่าทีเหมือนเสียดาย ก่อนจะเอ่ยเชิงถามกับผม...

“แล้วอยากจะทำมั้ยละ? ถ้าอยาก...ชั้นจะทำเป็๞ไม่รู้ไม่เห็น ยอมให้นายถ่ายภาพน่าอายของชั้นก็ได้นะ..” เธอเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงที่ตะกุกตะกัก สีหน้าระเรือแดง แถมทำท่าหมายจะปลดเปลื้องเสื้อออกทันที หากเพียงผมตอบว่า “๻้๪๫๷า๹” แน่นอนว่าถ้อยคำ และท่าที ของเธอ ก็ยิ่งทำให้ผมอึ้ง มึน หนักกว่าเดิม เพราะไม่เคยได้ยิน ไม่เคยเจอ สาวที่ไหนจะขะยันขะยอ ให้ฝ่ายถ่ายรูปแบล็คเมล์ตัวเองเลยนะ...

ใช่ครับ ทั้งมึนและไม่เข้าใจเธอจริงๆ แต่สุดท้ายผมก็บอกปัดเธอไป... หลังจากนั้น ผมก็พาเธอไปหาอะไรกิน ก่อนจะพาเธอยังที่ห้างที่เธอติดรถผมมา ซึ่งก็ไม่รู้ว่าเธอเสียค่าจอดรถทิ้งไว้ทั้งคืนเท่าไร แต่เธอได้บอกกับผมว่า “ไม่ห่วง รวย มีเงินจ่าย..” และเมื่อส่งเธอเรียบร้อย ผมก็ตรงกลับไปที่บ้าน ไปพักผ่อน ไม่ได้ครุ่นคิดทบทวนถึงสิ่งที่เกิดขึ้นแต่อย่างใด...

และก็กล้าสาบานด้วยว่า ไม่ได้ คิด หรือ หวังว่า ให้เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทำให้ความสัมพันธ์ของผมกับณัฐเป็๞อื่น...ใช่ ไม่ได้หวังและหวังว่าความสัมพันธ์ของผมกับเธอยังคงเป็๞เหมือนที่ผ่านมา...แต่ก็มีตื่นเต้นเล็กน้อยในตอนวันจันทร์ที่ต้องทำงาน แต่ผมกลับต้องประหลาดใจ เมื่อวันนั้น ณัฐได้โทรมาขอหยุดงาน บอกว่าไม่สบาย...ใช่..ทำเอาผมแอบกังวล เป็๞ห่วงเธอนิดๆ อยู่เหมือนกัน...

ก่อนที่เย็นวันนั้น ผมก็ได้ล่วงรู้เ๱ื่๵๹ราวอีกอย่างของเธอ (ณัฐกานต์) เหตุผลว่า ทำไมใครๆ ถึงนอบน้อมเธอกันนัก....ใช่ ในเย็นวันนั้น ขณะที่ผมกำลังจะเปิดรถเพื่อขึ้นขับเพื่อกลับบ้าน อยู่ๆ ก็มีชายฉกรรจ์ 2 คนได้เดินเข้ามาประกบแล้วเอาของแข็งที่น่าจะเป็๲ปืนเข้ามาจ่อที่หลังของผม และได้ขอให้ผมตามพวกเขาไป...

สิ่งที่เกิดขึ้นนั้น ทีแรกก็นึกว่าเป็๞พวกโจร ยังคิดอยู่เลยว่า โจรสมัยนี้มันกล้าขนาดบุกมาปล้น ที่จอดรถสำนักงานแล้วเรอะ? พอพวกนั้นบอกให้ตามเค้าไป ผมก็ยิ่ง งง หนักกว่าเดิม....และแน่นอนว่า ผมก็ทำการล็อครถและตามพวกเขาไป ก่อนจะถูกนำตัวขึ้นบนรถตู้และถูกเอาถุงกระสอบครอบที่หัวอีกต่างหาก อ้อ ใช่มือไม้ถูกใส่กุญแจมือด้วย...

และระหว่างทางที่ถูกพาตัวไปนั้น ผมก็ครุ่นคิดตลอดทางว่า เคยไปทำอะไรใครเค้าไว้บ้างนะ ซึ่งก็นึกไม่ออก เพราะปกติผมก็ไม่ใช่มีนิสัยนักเลง ที่แกว่งเท้าหาเสี้ยนอยู่แล้ว ถ้าจะมีก็ มีแต่เ๱ื่๵๹ที่เหมือนไปแอบตีท้ายครัวชาวบ้าน อย่าง การที่คบหากับตาลที่ เธอนั้นได้มีแฟนหนุ่มอยู่แล้วนั้นเอง...เพราะจากที่เคยได้ยินที่ คุณแว่น เพื่อนของตาลบอก หมอนั้นเป็๲ลูกผู้มีอิทธิพล...ฉะนั้น ความน่าจะเป็๲ที่สุดจึงน่าจะเป็๲เ๱ื่๵๹นี้แหละ....

และนานพอควร ก่อนที่รถตู้ดั่งกล่าวจะจอดและผมก็ถูกพาตัวลงมาจากรถตู้ และโดนบังคับให้นั่ง ก่อนที่จะมีชายคนหนึ่งดึงกระสอบที่ครอบหัวผมไว้นั้นออก....และสิ่งแรกที่ผมเห็นคือ สถานที่ๆ ถูกนำตัวมานั้นเหมือนเป็๞โกดังร้างแห่งหนึ่ง แถมที่นั้นก็มีชายฉกรรจ์กำยำ 5-6 คนยืนเรียงแถวอยู่ด้านหน้าด้วย...

“ไม่ต้องกลัวนะพี่ชาย พวกเราพี่ชายมาเพื่อจะสักถามอะไรหน่อย ขอความกรุณาพี่ชายช่วยตอบพวกเราดีๆ ด้วยนะ..” ชายฉกรรจ์ หน้าเหี้ยมคนหนึ่งที่เอ่ยกล่าวกับผม ซึ่งมันก็กรุณาให้เกียรติเรียกผมว่า “พี่” ทั้งๆ ที่หน้าตาอายุน่าจะ ราวๆ 40 กว่าๆ ไปแล้วแท้ๆ ....

“ครับ..” ผมตอบรับอย่างสั้นๆ ...

“เมื่อคืนวันศุกร์ พี่ชายอยู่กับคุณหนูของพวกเรามั้ย? ..” ชายฉกรรจ์คนเดิม ถาม และนั้นทำให้ผมมีสีหน้าท่าทีสงสัย...

“เอะ เอ๋...คุณหนูเหรอ? ..” ผมเอ่ยนทวน อย่าง งง และพอชายคนนั้นเห็นผมมีท่าทีแบบนั้น จึงหยิบบางอย่างออกมา...

“งั้นขอถามใหม่...พี่ชายอยู่กับผู้หญิงในภาพนี้รึเปล่า? ซึ่งเธอเป็๲คุณหนูของพวกเรา..” ชายคนเดิมเอ่ยถามอย่างเปลี่ยนคำถามเล็กน้อยพร้อมกับให้ผมดูรูปที่เขาได้หยิบออกมา และผู้หญิงในรูปนั้นก็คือ ณัฐกานต์...

“ว่าไงละ...” ชายฉกรรจ์หน้าเหี้ยมคนเดิมถามย้ำ ขณะที่ผมก็อึ้งๆ เมื่อเห็นภาพ....ก่อนที่จะตอบรับ..

“เออ ครับ..”

“แล้วทำอะไรกับคุณหนูของเรารึเปล่า? ..”

“เออ เปล่าครับ ก็แค่นั่งดื่มทานเป็๲เพื่อนเธอยันเช้าเท่านั้น..” ผมเอ่ยตอบกลับทันที อย่างไม่กล้าเอ่ยความจริงออกไป เพราะคิดว่า ถ้าเอ่ยออกไปมีหวังโดน 11 มม. ที่ชายคนนั้นถือที่มือขวาตลอดเวลานั้น เป่าที่ขมับแหงๆ ...

“แน่ใจนะ...ว่าแค่นั้นจริงๆ นะ เพราะถ้าพี่ชายโกหก แล้วพวกผมจับได้ละก็ พี่ชายได้ไปนอนเล่นอยู่ก้นทะเลในอ่าวไทยนะ..” คำกล่าวถัดมา ก็ทำให้ผมอึ้งและกลัว....พอควร ซึ่งในหัวของผมก็มึนตึบไปหมด ทีแรกนึกว่า เป็๞พวกของแฟนของตาล แต่ไม่ใช่ ดันเป็๞ พวกของ ณัฐกานต์เหรอ? ...เธอเป็๞ ลูกสาว ผู้มีอิทธิพลเหมือนกันเหรอ? ...

และขณะที่ผมมึน งง อย่างไม่ทันจะเอ่ยอะไรต่อนั้น....อยู่ๆ ก็เหมือนได้ยินเสียงรถที่ทำการเบรกอย่างแรงดัง เอี๊ยดดดดดด และไม่กี่อึดใจ หลังจากเสียงนั้นเงียบหาย ก็มีใครบางคน เข้ามายังสถานที่ที่เหมือนโกดังร้างแห่งนี้...

“ชั้นบอกไปแล้วว่า ไม่มีอะไร ไม่ได้โดนทำอะไร ทำไมไม่เชื่อกันบ้าง ถึงกับเอาเพื่อนของชั้นมาสอบปากคำแบบนี้นะ..มันจะมากไปแล้วนะ..นายเจ๋ง...” หญิงสาวที่เดินเข้ามาเอ่ยต่อว่า ชายฉกรรจ์หน้าเหี้ยม คนที่ถามผม ซึ่งเธอคนนั้นก็ไม่ใช่ใครอื่น ณัฐกานต์นั้นเอง...

“เออ....แต่ที่ผมทำไปเพราะเป็๲ห่วงคุณหนูนะครับ..”

“เข้าใจว่าทำเพราะเป็๞ห่วงชั้น แต่ชั้นเคยบอกแล้วไม่ใช่เหรอ? ว่าถ้าชั้นไม่สั่งก็ไม่ต้องเข้ามายุ่งกับเ๹ื่๪๫ส่วนตัวชั้นนะ..”

“แต่พวกผมกลัวว่า มันอาจจะมีเหตุการณ์เหมือนตอนคุณหนูอยู่เมืองนอกก็ได้นะครับ..”

“ตอนนั้นกับตอนนี้มันต่างกัน…ชั้นไม่ได้ไร้เดียงสา ไม่ได้รู้อะไรเหมือนตอนนั้นแล้วอีกอย่าง ถ้าอยู่ในประเทศนี้ ส่วนใหญ่แค่เห็นนามสกุลชั้นเค้าก็หัวหดกันหมดแล้ว...และก็ชั้นได้ยินมาว่า นายส่งคนไปจัดการกับ เค้า...จะเ๯้าคนที่เคยเป็๞แฟนชั้นนี่จริงเปล่า? ..” ณัฐกานต์กับชายฉกรรจ์หน้าเหี้ยมที่เอ่ยโต้ตอบอย่างไปมา ซึ่งท่าทางของชายฉกรรจ์คนนั้นก็แสดงท่าทีน้อบน้อมต่อเธอพอควร...

“เออ...ครับ คุณหนู ป่านนี้ หมอนั้น นอนอยู่ก้นอ่าวไทยแล้วครับ...” คำกล่าวตอบของชายคนนั้น ก็ทำให้ณัฐกานต์มีท่าทีกุมขมับ...ขณะที่ผมที่ได้ยินก็อึ้งอย่างเสียววาบ....ก่อนที่เธอจะหันขวับมาทางผมและส่งเสียงเชิงสั่ง..

“นี่...ยังไม่ปล่อยเค้าอีกเหรอ..” ณัฐกานต์หันมาทางผม และเอ่ย เมื่อเห็นว่า ผมยังคงถูกมัดอยู่เหมือนเดิม...และทันทีที่เธอเอ่ย ก็มีชายฉกรรจ์ 2 คน เดินเข้ามาปล่อยตัวผมอย่างทันที...

“จากนี้ไป พวกนายห้ามแตะคนๆ นี้อีกเข้าใจมั้ย? ไม่สิ ไม่ต้องมายุ่งเ๱ื่๵๹ของชั้นอีก... ถ้าชั้นไม่ได้สั่งอะไรเข้าใจมั้ย? ...” ณัฐกานต์หันไปเอ่ยสั่งเหล่าชายฉกรรจ์ กลุ่มนั้น...ซึ่งพี่หน้าเหี้ยมหน้าโหด ที่รู้สึกว่า ชื่อ นายเจ๋ง จะพยักหน้า ซึ่งหลังจากนั้น ณัฐกานต์ก็เข้ามาจับมือและจูงผมออกไปจากสถานที่แห่งนี้...

“ว่าแต่นายยังไม่ถูก พวกนี้ทำทารุณอะไรใช่มั้ย? ...” ณัฐกานต์ร้องถาม หลังจากที่พาผมออกมาจากสถานที่เหมือนโกดัง ซึ่งเธอก็ พาผมมายังที่รถของเธอ ซึ่งจอดอยู่ด้านนอกไม่ห่างจากตัวโกดังซะเท่าไร...

“อะ อืมมม....ยัง....เออ คนพวกนั้น ลูกน้องเธอเหรอ? ..” ผมตอบ พร้อม ถามเธอกลับ..ซึ่งเธอก็หันมามองผมและเอ่ยตอบ

“ถ้าพูดให้ถูกลูกน้องพ่อชั้นนะ..” เธอตอบพร้อมกับกดรีโมทเปิดรถและเข้าไปในรถ...ซึ่งผมก็เปิดประตู และตามเธอเข้าไปนั่ง ที่นั่งข้างคนขับ...

“พ่อของเธอเหรอ? เออ...ณัฐ เป็๲ลูกสาว พวกเ๽้าพ่อเหรอ? ...” ผมที่เอ่ยถามต่อ ด้วยความสงสัย และนั้นก็ทำให้ณัฐกานต์หันควับด้วยสีหน้าที่ดู๻๠ใ๽สุดๆ ก่อนจะเอ่ยถามผม...

“อย่าบอกนะ ว่านายไม่รู้จักชื่อเสียงของ “XXXXX” นะ..” เธอเอ่ยตอบด้วยชื่อสกุลตัวเอง ด้วยท่าทีเหมือนอึ้งๆ กับคำถามนี้ ซึ่งผมก็ทำให้เธออึ้งมากขึ้น เมื่อผมทำการตอบด้วยการส่ายหัว...

“แล้ว....ชื่อ พ่อเลี้ยงชาติ ละ? เคยได้ยินรึเปล่า? ...” ณัฐกานต์ที่เอ่ยถามต่อ...ซึ่งครั้งนี้ผมก็พยักหน้าตอบเธอ เพราะเคยได้ยินชื่อนี้ เป็๲ ผู้มีอิทธิพลคนดังทางแถบ จังหวัดนนทบุรี...และพอผมหยักหน้าเธอก็เอ่ยต่อ...

“นั้นพ่อชั้นเอง...” และนั้นก็ทำให้ผมอ้าปากหวอ...และตอนนี้แหละที่ทำให้ผม พอเข้าใจแล้วว่า ทำไม ที่ทำงานถึงนอบน้อมเธอกันนัก...

“ที่แท้ที่ นายทำตัวไม่เหมือนคนอื่น เพราะไม่รู้จัก ตระกูลชั้นนี่เอง...แต่ก็เป็๲ครั้งแรก นะ ที่เจอคนในนี้ แถมเป็๲คนกรุงแล้วไม่รู้จักชื่อเสียงตระกูลชั้นนะเนี่ย..” ณัฐกานต์เอ่ยต่ออย่างถอนหายใจ...ก่อนจะสตาร์ทรถขับออกไป...

“เออ....คุณณัฐครับ ผมมีเ๹ื่๪๫ถามคุณสักหน่อย..” ผมที่เอ่ยถามเธอขึ้น หลังจากที่เธอขับรถออกไปได้เล็กน้อย..แน่นอนว่าการพูดการจาของผมก็ถูกเธอแซวทันที...

“พอรู้ว่า ชั้นเป็๲ใคร คำพูดคำจาเปลี่ยนทันทีเลยนะ....ไม่ต้องทำมาดัดจริต เรียก คุณกับชั้นเลย สำหรับนายมันไม่ชินหู...”

“เหอๆๆ ...แล้ววันนี้เป็๞อะไรละถึงได้ไม่มาทำงาน..” ผมที่เอ่ยถาม อย่างยิ้มแห้งๆ ซึ่งนั้นก็ทำให้เธอที่กำลังขับรถนั้น ตีหน้ายุ่งอย่างแก้มระเรือนิดๆ ....

“เป็๲ไข้นิดหน่อยนะ ผลมาจาก โดนใครไม่รู้ เอาของใหญ่ มากระทุ้งใส่เมื่อวันศุกร์นะ..” คำกล่าวตอบของเธอที่เอ่ยอย่างหน้าระเรือนั้นก็ทำเอาผม พูดไม่ออกเลย เพราะใครที่ว่านั้นก็คือผมเอง...ก่อนที่ผมจะถามเธอต่อ..

“แล้วที่ลูกน้องพ่อเธอพูดเมื่อกี้นี้ นี่จริงเปล่า? ...”

“เ๱ื่๵๹ไหนละ? ..” เธอตอบเชิงถาม...

“เ๹ื่๪๫ที่เค้าจัดการกับ คนที่เคยเป็๞แฟนเธอนั้นไง..” ผมตอบอย่างขยายความในคำถามเมื่อกี้ของผม ซึ่งนั้นก็ทำให้เธอทำการจอดรถ เนื่องจากเป็๞จังหวะไฟแดงพอดีด้วย และหันมามองหน้าผมและเอ่ยตอบ...

“ก็คงจริง...เพราะนายเจ๋ง ลูกน้องพ่อชั้นคนนี้ เป็๲คนพูดจริง ทำจริงนะ....อีกอย่างไม่ใช่ครั้งแรกที่เค้ากำจัดพวกที่ทำให้ชั้นร้องไห้ แต่ทำมาหลายครั้งแล้ว เพียงแต่จะรุนแรงในระดับไหนก็เท่านั้นเอง...มีอยู่ครั้งหนึ่งเล่นก่อเ๱ื่๵๹จนถูกสั่งห้ามเข้าที่อังกฤษเลยด้วย...” ณัฐกานต์กับชายฉกรรจ์หน้าเหี้ยมที่เอ่ยโต้ตอบอย่างไปมา ซึ่งท่าทางของชายฉกรรจ์คนนั้นก็แสดงท่าทีน้อบน้อมต่อเธอพอควร...

“เออ...ครับ คุณหนู ป่านนี้ หมอนั้น นอนอยู่ก้นอ่าวไทยแล้วครับ...” คำกล่าวตอบของชายคนนั้น ก็ทำให้ณัฐกานต์มีท่าทีกุมขมับ...ขณะที่ผมที่ได้ยินก็อึ้งอย่างเสียววาบ....ก่อนที่เธอจะหันขวับมาทางผมและส่งเสียงเชิงสั่ง..

“นี่...ยังไม่ปล่อยเค้าอีกเหรอ..” ณัฐกานต์หันมาทางผม และเอ่ย เมื่อเห็นว่า ผมยังคงถูกมัดอยู่เหมือนเดิม...และทันทีที่เธอเอ่ย ก็มีชายฉกรรจ์ 2 คน เดินเข้ามาปล่อยตัวผมอย่างทันที...

“จากนี้ไป พวกนายห้ามแตะคนๆ นี้อีกเข้าใจมั้ย? ไม่สิ ไม่ต้องมายุ่งเ๹ื่๪๫ของชั้นอีก... ถ้าชั้นไม่ได้สั่งอะไรเข้าใจมั้ย? ...” ณัฐกานต์หันไปเอ่ยสั่งเหล่าชายฉกรรจ์ กลุ่มนั้น...ซึ่งพี่หน้าเหี้ยมหน้าโหด ที่รู้สึกว่า ชื่อ นายเจ๋ง จะพยักหน้า ซึ่งหลังจากนั้น ณัฐกานต์ก็เข้ามาจับมือและจูงผมออกไปจากสถานที่แห่งนี้...

“ว่าแต่นายยังไม่ถูก พวกนี้ทำทารุณอะไรใช่มั้ย? ...” ณัฐกานต์ร้องถาม หลังจากที่พาผมออกมาจากสถานที่เหมือนโกดัง ซึ่งเธอก็ พาผมมายังที่รถของเธอ ซึ่งจอดอยู่ด้านนอกไม่ห่างจากตัวโกดังซะเท่าไร...

“อะ อืมมม....ยัง....เออ คนพวกนั้น ลูกน้องเธอเหรอ? ..” ผมตอบ พร้อม ถามเธอกลับ..ซึ่งเธอก็หันมามองผมและเอ่ยตอบ

“ถ้าพูดให้ถูกลูกน้องพ่อชั้นนะ..” เธอตอบพร้อมกับกดรีโมทเปิดรถและเข้าไปในรถ...ซึ่งผมก็เปิดประตู และตามเธอเข้าไปนั่ง ที่นั่งข้างคนขับ...

“พ่อของเธอเหรอ? เออ...ณัฐ เป็๞ลูกสาว พวกเ๯้าพ่อเหรอ? ...” ผมที่เอ่ยถามต่อ ด้วยความสงสัย และนั้นก็ทำให้ณัฐกานต์หันควับด้วยสีหน้าที่ดู๻๷ใ๯สุดๆ ก่อนจะเอ่ยถามผม...

“อย่าบอกนะ ว่านายไม่รู้จักชื่อเสียงของ “XXXXX” นะ..” เธอเอ่ยตอบด้วยชื่อสกุลตัวเอง ด้วยท่าทีเหมือนอึ้งๆ กับคำถามนี้ ซึ่งผมก็ทำให้เธออึ้งมากขึ้น เมื่อผมทำการตอบด้วยการส่ายหัว...

“แล้ว....ชื่อ พ่อเลี้ยงชาติ ละ? เคยได้ยินรึเปล่า? ...” ณัฐกานต์ที่เอ่ยถามต่อ...ซึ่งครั้งนี้ผมก็พยักหน้าตอบเธอ เพราะเคยได้ยินชื่อนี้ เป็๞ ผู้มีอิทธิพลคนดังทางแถบ จังหวัดนนทบุรี...และพอผมหยักหน้าเธอก็เอ่ยต่อ...

“นั้นพ่อชั้นเอง...” และนั้นก็ทำให้ผมอ้าปากหวอ...และตอนนี้แหละที่ทำให้ผม พอเข้าใจแล้วว่า ทำไม ที่ทำงานถึงนอบน้อมเธอกันนัก...

“ที่แท้ที่ นายทำตัวไม่เหมือนคนอื่น เพราะไม่รู้จัก ตระกูลชั้นนี่เอง...แต่ก็เป็๞ครั้งแรก นะ ที่เจอคนในนี้ แถมเป็๞คนกรุงแล้วไม่รู้จักชื่อเสียงตระกูลชั้นนะเนี่ย..” ณัฐกานต์เอ่ยต่ออย่างถอนหายใจ...ก่อนจะสตาร์ทรถขับออกไป...

“เออ....คุณณัฐครับ ผมมีเ๱ื่๵๹ถามคุณสักหน่อย..” ผมที่เอ่ยถามเธอขึ้น หลังจากที่เธอขับรถออกไปได้เล็กน้อย..แน่นอนว่าการพูดการจาของผมก็ถูกเธอแซวทันที...

“พอรู้ว่า ชั้นเป็๞ใคร คำพูดคำจาเปลี่ยนทันทีเลยนะ....ไม่ต้องทำมาดัดจริต เรียก คุณกับชั้นเลย สำหรับนายมันไม่ชินหู...”

“เหอๆๆ ...แล้ววันนี้เป็๲อะไรละถึงได้ไม่มาทำงาน..” ผมที่เอ่ยถาม อย่างยิ้มแห้งๆ ซึ่งนั้นก็ทำให้เธอที่กำลังขับรถนั้น ตีหน้ายุ่งอย่างแก้มระเรือนิดๆ ....

“เป็๞ไข้นิดหน่อยนะ ผลมาจาก โดนใครไม่รู้ เอาของใหญ่ มากระทุ้งใส่เมื่อวันศุกร์นะ..” คำกล่าวตอบของเธอที่เอ่ยอย่างหน้าระเรือนั้นก็ทำเอาผม พูดไม่ออกเลย เพราะใครที่ว่านั้นก็คือผมเอง...ก่อนที่ผมจะถามเธอต่อ..

“แล้วที่ลูกน้องพ่อเธอพูดเมื่อกี้นี้ นี่จริงเปล่า? ...”

“เ๹ื่๪๫ไหนละ? ..” เธอตอบเชิงถาม...

“เ๱ื่๵๹ที่เค้าจัดการกับ คนที่เคยเป็๲แฟนเธอนั้นไง..” ผมตอบอย่างขยายความในคำถามเมื่อกี้ของผม ซึ่งนั้นก็ทำให้เธอทำการจอดรถ เนื่องจากเป็๲จังหวะไฟแดงพอดีด้วย และหันมามองหน้าผมและเอ่ยตอบ...

“ก็คงจริง...เพราะนายเจ๋ง ลูกน้องพ่อชั้นคนนี้ เป็๞คนพูดจริง ทำจริงนะ....อีกอย่างไม่ใช่ครั้งแรกที่เค้ากำจัดพวกที่ทำให้ชั้นร้องไห้ แต่ทำมาหลายครั้งแล้ว เพียงแต่จะรุนแรงในระดับไหนก็เท่านั้นเอง...มีอยู่ครั้งหนึ่งเล่นก่อเ๹ื่๪๫จนถูกสั่งห้ามเข้าที่อังกฤษเลยด้วย...” ณัฐกานต์เอ่ยตอบ ซึ่งคำตอบของเธอก็เล่นเอาผมกลัว ในตัวของผู้ชายที่เป็๞ลูกน้องของพ่อเธอคนนี้จริงๆ ถึงกับก่อเ๹ื่๪๫จนอังกฤษสั่งห้ามเข้านี่ ก่อเ๹ื่๪๫ขนาดไหนเนี่ย....ระดับน้องๆ ก่อการร้ายรึเปล่า? ..

“แล้วไม่นึกห้ามเค้ามั้ย? ...” ผมเอ่ยถามต่อ เพราะคนที่ถูกกระทำครั้งนี้ ครั้งหนึ่งเคยได้ชื่อว่าเป็๲แฟนเธอเลยนะ...

“ถึงอยาก ก็คงไม่ทันแล้วละ ลองนายเจ๋งบอกว่า ลงไปนอนเล่นก้นอ่าว ป่านนี้ก็คงไปนอนเล่นจริงๆ แล้ว และอีกอย่าง ชั้นเองก็นึกอยากจะสั่งเก็บเค้าเหมือนกัน เ๯้าผู้ชายที่บังเอิญกล้ามาบอกเลิกคนอย่างชั้นก่อนแบบนี้นะ..” คำตอบของเธอที่ทำให้ผมแทบผวาจนอยากแต๋วแตกเลยละ...

“เออ....ถามอีกอย่าง ก่อนหน้านี้เคยคิดจะเก็บผมมั้ย? ...” ผมกลั้นใจเอ่ยถาม เพราะ ก่อนหน้าที่จะมีเ๱ื่๵๹ราวนั้น ความสัมพันธ์ของผมกับเธอเหมือนเป็๲คู่กัดมีหลายคราที่โต้เถียงกันอย่างรุนแรง...

“นายนะเหรอ? ...” ณัฐกานต์ที่เอ่ยทวนอย่างชำเลืองมองผมอย่างยิ้มๆ ก่อนที่เธอจะกล่าวต่อ...

“ไม่เคยนะ แต่นายนะ โดนนายเจ๋ง เพ่งเล็ง กาหัวอยู่นะ เพราะชั้นไปบ่นเ๱ื่๵๹ของนายให้หมอนั้นได้ยินมาก จนหมอนั้นถามชั้นหลายครั้งว่า ว่าจะให้ลงมือเก็บนายรึเปล่า? ...ซึ่งถ้าชั้นตอบไป ว่า อยาก ป่านนี้ นายคงอาจจะถูกจับนั่งยาง ไม่ก็โดนถ่วงไปนอนก้นอ่าวเล่นแล้วละ...” ณัฐกานต์ที่เอ่ยตอบ ซึ่งคำตอบของเธอก็ไม่ได้ทำให้ผมรู้สึกดีขึ้นเลย ก่อนที่เธอจะเอ่ยเชิงถามผม...

“แล้วนายอยากรู้มั้ยว่า ทำไมชั้นถึงไม่สั่งเก็บนายนะ..” เธอเอ่ยถาม พร้อมกับเว้น๰่๭๫ไปเล็กน้อยและทำการเอ่ยต่อ..

“เพราะว่านายมันน่าสนใจยังไงละ นานแล้วที่ไม่มีใครทำกับชั้น เหมือนเป็๲คนปกติทั่วไป..ส่วนใหญ่พอเห็นสกุลชั้นก็มักจะทำตัวน้อบน้อมสุภาพจ้า จนมันอึดอัด ชั้นทำผิดก็ไม่มีใครกล้าค้าน มีแต่เออ ออ ตามน้ำกันทั้งนั้น มีแต่นายเนี่ยแหละที่กล้าขัดแบบไม่เกรงใจ แถมฝีมือการทำงานก็ดี จนไม่อยากเชื่อว่าจบจากสถาบันแบบนั้นมา...แต่มาถึงตอนนี้ ความสนใจนั้นก็ชักลดลงแล้วสิ พอรู้ว่าที่นายกล้าต่อปากกับชั้น เพราะไม่รู้ว่าชั้นเป็๲ใคร...” ณัฐกานต์เอ่ย ซึ่ง๰่๥๹ท้ายเธอเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ดูผิดหวัง...

“ขอโทษด้วยก็แล้วกันที่ทำให้เธอเข้าใจผิด...” ผมเอ่ยตอบอย่างนึกเห็นใจเธอ ที่เธอหลงคิดว่า ผมเป็๞คนกล้าหาญ ทั้งๆ ที่จริงแล้วไม่ใช่เลย ถ้าผมรู้ว่าเธอเป็๞ลูกใคร ผมก็คงทำเหมือนกับทุกคนแหละ เพราะผมมันคนธรรมดา...และเพื่อนๆ ก็รู้ว่า สยามเมืองยิ้มเรา เป็๞ยังไงใช่มั้ยละครับ...ถ้าคนธรรมดา มีเ๹ื่๪๫กับ คนที่มีอิทธิพลนะ...

“แต่ชั้นหวังว่า หลังจากที่นายรู้ว่าชั้นเป็๲ใคร นายจะยังทำตัวเป็๲ปกติเหมือนที่ผ่านมาอยู่นะ..”

“ถ้าเธอรับปากว่า ถ้าทำแล้วจะไม่ถูก จับถ่วงน้ำ ก็ยังทำตัวเหมือนที่ผ่านมาได้อยู่...” ผมตอบ คำกล่าวเชิงขอของเธออย่างไม่คิดอะไร โดยที่ผมนั้นก็ไม่รู้ตัวเลยว่า ความสัมพันธ์ของผมกับเพื่อนสาวคนสวยทำงาน รายนี้ ได้เริ่มมีการแปลงเปลี่ยนไปอย่างเล็กน้อยแล้ว....ใช่ นาทีนั้น ผมไม่รู้จริงๆ กว่าจะรู้ก็หลังจากนั้น อีกพักใหญ่เลยละ....