Eliteh Penthouse
“พรุ่งนี้คุณไปเรียนใช่ไหม”
“ใช่ ถามแบบนี้อย่าบอกนะว่า นายจะตามฉันไปนั่งเฝ้าฉันในห้องเรียนด้วย”
“หึ ผมเพียงแต่จะไปรับไปส่งคุณเท่านั้น”
“ตามจริงแล้วนายไม่ต้องไปส่งฉันก็ได้นะ ฉันนั่งรถสาธารณะไปก็ได้ อีกอย่างที่นี่ก็อยู่ใจกลางเมือง ฉันว่าเดินทางโดยรถสาธารณะสะดวกดีออก”
“คุณเคยนั่งรถสาธารณะแล้วหรอ”
“ยังไม่เคยอะ”
“แล้วทำพูดว่าจะนั่งรถสาธารณะไป”
“แต่ทุกอย่างมันฝึกกันได้หน่อยก็สอนฉันนั่งรถสาธารณะสิ” ฉันพูดเสร็จหันไปมองหน้าเขา เห็นเขาทำหน้าตาไม่สบอารมณ์ แค่นั่งรถสาธารณะไม่เป็สอนหน่อยจะเป็อะไรไป
“ไปนอนได้แล้วพรุ่งนี้ผมไปส่ง”
พอเขาพูดแบบนั้นฉันก็เตรียมหันหลังจะไปนอนทันที “เดี๋ยวสิ ลืมอะไรหรือเปล่า?”
“ลืมอะไรหรอ” ฉันพูดแล้วหันกลับมามองหน้าเขา จากนั้นเขาค่อยๆเดินเข้ามาใกล้ๆ เข้ามาใกล้อีก ใกล้ฉันมากในระยะประชิดจนฉันได้ัักับลมหายใจอุ่นๆของเขา เขาค่อยๆ โน้มเอาริมฝีปากหนามาแตะหน้าผากของฉันอย่างแ่เบา “จุ๊บ~ ฝันดีนะ”
“อื้ม” ฉันตอบรับส่งๆ ไปแบบนั้นแหละเขินจนหน้าแดงไปหมดแล้ว
จ๊วบ จ๊วบ ฉันเบิกตาโพลง เค้าก้มลงมาเอาริมฝีปากหนามาแตะริมฝีปากฉันอย่างไว พร้อมกับเม้มปากบางของฉันอย่างแ่เบา เอาลิ้นหนาเข้ามาในปากฉันพร้อมกับดุลดันเย้าหยอก ร่างกายฉันสะท้านอ่อนระทวย จนฉันไม่ไหว เหมือนจะขาดอากาศหายใจเลย ต้องทุบอกเขาให้เขายอมปล่อย
“ทำบ้าอะไรของนายเนี่ย” รีบพูดเหวี่ยงออกไปด้วยความโมโห รีบหันหลังวิ่งหนีออกไป
นายปีเตอร์นี่เริ่มชักจะทำอะไรอุกอาจเกินไปแล้ว แล้วแบบนี้ถ้าฉันเผลอชอบรสจูบของเขาขึ้นมา ใครจะรับผิดชอบ หรือฉันจะต้องจัดการกับความรู้สึกของตัวเอง เขาอาจจะแค่จูบฉันเล่นๆ ไม่จริงจังก็ได้นี่นา มาทำให้ฉันเริ่มหวั่นไหวแบบนี้ไม่ได้นะ
“ห้ามใจตัวเองไว้ อย่าเผลอไปแม้แต่นิดเดียว” ฉันรีบพูดห้ามปรามตัวเอง
ติ้ง! ติ้งงงงงงงง! ติ้งงงงงงงงงงงงงงงง!
ฉันเอื้อมมือมาปิดนาฬิกาปลุกที่แสนจะน่ารำคาญ ถ้าไม่ปิดก็คงร้องไม่หยุดแน่
ฮ้าววววว ว ฉันตื่นมารับแสงวันใหม่อย่างไม่ค่อยสดใสเลยสักนิด ก็เมื่อคืนฉันมัวแต่คิดเื่บอดี้การ์ดตัวดีขงฉันอยู่น่ะสิ คิดทั้งคืน คิดแล้วคิดอีก ไม่รู้เผลอหลบไปตอนไหน
ฉันรีบอาบน้ำแต่งตัว เพราะฉันใช้เวลาแต่งหน้านาน เปิดเทอมวันแรกไปเรียนก็ต้องสวยหน่อย จะไปเป็ศพไม่ได้ พร้อมกับเสื้อนักศึกษาตัวเล็กที่ติดกระดุมแล้ว กระดุมแทบจะกระเด็นออกมาเพราะขนาดหน้าอกที่ไม่เล็กของฉัน กับกระโปรงสั้นจิ๋วตัวน้อย ฉันใส่เป็ประจำ
“มีอะไรกินบ้างหรอเช้านี้” ฉันเดินออกมาจากห้องพร้อมกับเสียงท้องร้อง ก็คนมันหิวนี่นา~
“อาหารเช้าวางอยู่บนโต๊ะ” เขาตอบฉันด้วยน้ำเสียงนิ่ง แต่สายตาเค้าจ้องฉันไม่ละสายตา
“กินเสร็จแล้วผมจะพาไปส่งมหาลัย”
“ขอบคุณนะ แต่ฉันยืนยันว่าฉันไปเองได้จริงๆ”
“ไว้ตอนเย็นผมจะพาคุณนั่งบีทีเอสกลับ”
“โอเคแบบนั้นก็ได้”
ณ สถาบันการศึกษาที่ดีที่สุด 1 ใน 3 ของประเทศ
“ขอบคุณนะที่มาส่ง” ฉันพูดเตรียมจะเปิดประตูรถลงไปหาเพื่อน
“อะ เอาสูทของผมไว้” เขาพูดพลางโยนสูทดำของเขามาที่ตักฉัน
“ให้ฉันเอาสูทดำของนายไปทำไม”
“คุณเอาไปเถอะ เวลานั่งคุณก็เอาสูตรคลุมขาไว้มันจะได้ไม่โป๊”
“ไม่เอาย่ะ ฉันพูดแล้วเอาสูทดำคืนเขาไป”
“ไม่เอาก็ไม่เป็ไร งั้นผมจะพาคุณไปซื้อกระโปรงใหม่เดี๋ยวนี้เลย” พูดแล้วเหยียบคันเร่งรถออกไปทันที
“นายจะบ้าหรอฉันมีเรียนตอนเช้านะ”
“ตกลงจะเอาสูทไปไหม”
“ก็ได้ ให้ฉันเอาเสื้อสูทนายไปก็ได้” ฉันจำใจจะต้องเอาเสื้อสูทของเขามา จริงๆไม่รู้จะจำเป็ต้องเอามาทำไม ฉันว่าชุดนักศึกษาของฉัน มันก็ไม่ได้โป๊อะไรมากมาย อีกอย่างเวลานั่งยืนหรือเดินฉันก็ระวังของอยู่แล้ว
“ว่านอนสอนง่ายแบบนี้ั้แ่แรกก็จบแล้ว”
“ชิ ไม่ใช่ว่ายอมหรอกนะ แต่ฉันมีเข้าเรียน ไม่งั้นนายเจอดีแน่ๆ” คุณพูดขู่เขาไว้ก่อน
“ครับคุณผู้หญิง”
หลังจากแยกกันกับเขาฉันก็รีบวิ่งมาเข้าเรียน วันนี้โชคดีที่มีแต่สอนวิชาตอนเช้า วิชาตอนบ่ายอาจารย์ยกเลิกไม่สอน วันนี้สบายแฮะไปหาเที่ยวเล่นดีกว่า
ฉันรีบต่อสายหาบอดี้การ์ดของฉันให้มารับพาไปเที่ยวทันที
“มารับฉันได้แล้ววันนี้ฉันเลิกเรียนไว”
ปิ้น ปิ้น (แตรรถ)
ฉันหันมาตามเสียงที่ได้ยินฉันเพิ่งโทรหานาไม่ถึง 2 นาที ทำไมเขามาเร็วจัง หรือว่าเขาไม่ได้ไปไหนเลย เขารอฉันที่มหาลัยตลอด
“นี่วันๆ นายคิดจะไปอย่างอื่นเลยหรอ นอกจากรอฉันน่ะ”
“ผมทำตามหน้าที่ครับ”
“วันนี้ฉันอยากไปเที่ยว พาฉันไปเที่ยวหน่อยสิ”
“คุณผู้หญิง อยากไปไหนครับ”
“ฉันบอกให้เรียกฉันว่าจัสมิน จัสมิน จัสมิน จัสมิน เข้าใจไหม”
“ครับคุณจัสมิน”
“จัสมิน” ฉันพูดชื่อฉันเสียงดังให้เขารู้ว่าเรียกชื่อฉันอย่างเดียวก็พอ ไม่ต้องมีคุณนำหน้า
“ครับผม ตกลงอยากไปเที่ยวไหนครับ”
“ร้านไวน์” ตอบเสียงดังหนักแน่นตามความมุ่งมั่นของฉัน ฉันอยากชิมไวน์ให้ครบทุกรสชาติ
“ตามใจครับ”
ฉันมาถึงร้านไวน์ และชิมไวน์ทุกรสชาติที่พนักงานขายแนะนำให้ชิม ชิมอย่างเดียวไม่ได้ต้องซื้อกลับด้วย ฉันก็เลยซื้อมา 10 ขวด อย่างปรีเปรมและคิดว่าวันนี้ฉันจะเปิดกินกี่ขวดดี
“วันนี้ดื่มได้สองแก้วนะครับ” ปีเตอร์รีบพูดดักคอฉันทันทีเหมือนรู้ว่าฉันกำลังคิดอะไรอยู่
“จริงๆฉันกะว่าจะดื่มแก้วเดียวเท่านั้นแหละ”
“แบบนั้นก็ดีครับ”
“งั้นกลับเลยนะ วันนี้ฉันอยากไปอาบน้ำพักผ่อนแล้ว”
พอมาถึงเพนท์เฮาส์ฉันก็รีบอาบน้ำอย่างไว เพื่อที่จะได้มาลิ้มรสไวน์ที่ฉันซื้อมาซักขวดสองขวด
ฉันดื่มไวน์อย่างสนุกสนานเปิดไวน์ทีละสามขวดไปเลยจ้า
“ไหนคุณบอกจะดื่มแค่แก้วเดียวไง”
495
