[จบ]โพรเจกต์ X กาลวิบัติเชื้อไวรัสกลืนโลก

เสียงตึงตังดังมาจากทิศใต้ ระยะห่างอยู่ไม่ไกลกว่า 100 เมตร เหล่าตำรวจที่อยู่บนตึกเมื่อได้ยินเสียงเคาะชัดเจน พวกเขาต่างแสดงสีหน้าโล่งใจออกมาเนื่องจากว่าตอนนี้ซอมบี้หนูท่อหันเหความสนใจไปที่เสียงเคาะแล้ว ต่อให้จะมีตัวอื่นให้ความสนใจกับบ้านหลังหนึ่งก็ตามที

“ มีคนรอดชีวิตอยู่ที่นี่จริงๆด้วย ”

“ แต่ทำไมพวกเขาไม่ยิงปืนเลยล่ะ หรือว่าพวกเขาไม่มีปืน ”

“ ไม่รู้ ไม่แน่พวกเขาอาจจะกำลังวางแผนฆ่าพวกมันครั้งเดียวก็ได้ เช่นการล่อพวกมันไปรวมกันแล้วระเบิดในครั้งเดียว ”

ตำรวจร้องตะโกนให้ประชาชนตรวจสอบตนเองให้เร็วที่สุด ส่วนพวกเขาพยายามมองดูด้านล่างว่าเกิดสิ่งใดขึ้นเพื่อไม่ให้พลาดไปสักอย่าง

ตึง!

การเคาะครั้งสุดท้ายหยุดลง หลังจากซอมบี้หันเหความสนใจมาหลายตัว เพียงแต่ว่าโยฮันกลับกัดฟันด้วยความไม่พอใจ เนื่องจากว่าหนูท่อระดับ 2 และหนูท่อระดับ 3 ไม่ได้ตามมาที่นี่  เขารู้ได้ในทันทีเลยว่าบ้านจะต้องถูกทำลายแน่นอนจากระดับ 2 และ 3  ซึ่งเขาไม่สามารถทิ้งระดับ 1 รอบๆได้เช่นกัน หากเขาปล่อยพวกมันเอาไว้อาจจะก่อปัญหาในภายหลังได้ เขาจึงมองไปยังเสาไฟข้างในซอยก่อนจะใช้เท้าเตะโคนเสาจนมันล้มลงมา จากนั้นก็ใช้มือซ้ายและมือขวาจับไปยังโคนเสาแล้วหวดฟาดหนูภายในซอยจนร่างของพวกมันแหลกเละ

เมื่อหนูท่อกลุ่มที่อยู่ในระยะของเสาตกตายโยฮันจึงเคาะถังขยะอีกครั้งหนึ่ง ทำให้เกิดเสียงตึงตังสลับกับเสียงทุบของเสาดังขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่า

“ บ้าจริง แบบนี้ไม่เหลืออาหารแน่เลย ”

แอลลี่มองดูบ้านด้วยความวิตก ซอมบี้หนูท่อพยายามเข้าไปในบ้านของเธอ การที่พวกมันยังคงปีนป่ายเข้าไปเรื่อยๆหมายความว่าพื้นที่ภายในบ้านยังคงเหลืออยู่ เธอจึงคิดว่าหนูท่อคงยังไม่ได้ไปรวมกันที่ห้องของพี่ชายเพื่อลงไปยังห้องลับ ถ้าเป็นเช่นนั้นจะต้องเกิดการรวมกลุ่มกันที่นั่น กลุ่มหนูท่อนอกบ้านที่มองเห็นคงเข้าไปไม่ได้อีกเพราะกลุ่มที่อยู่ด้านในปิดทาง

เมื่อตัดสินใจว่าเธอจะต้องทำบางสิ่งบางอย่าง แอลลี่จึงนำโทรโข่งขึ้นมาห้อยเอวแล้วเปิดเสียงให้ดังที่สุดเท่าที่จะทำได้ มันเป็นของที่พี่ชายได้มาจากร้านสะดวกซื้อ ซึ่งมันไม่ใช่สิ่งที่วางขายแต่เป็นโทรโข่งพนักงาน ทันทีที่เธอกรีดร้องลั่น โทรโข่งก็ได้บันทึกเสียงของเธอแล้วเปิดวนไปเรื่อยๆจนทำให้เกิดเสียงกรี๊ดดังขึ้นตลอดเวลา

แอลลี่ที่เตรียมตัวล่อซอมบี้ให้ออกมาจากบ้านด้วยเสียงเสร็จแล้วเธอจึงไต่ลงจากตึก ต่อให้พี่ชายจะทำลายทางขึ้น วิธีการลงกลับง่ายกว่ามากเพราะเธอสามารถกระโดดจากดาดฟ้าลงมายังชั้น 4 ได้โดยไม่ได้รับบาดเจ็บ ทันทีที่ลงมาถึงด้านล่างปืนยิงปลาด้านหลังมีลูกดอกจำกัดเพียง 26 ลูกก็ถูกนำขึ้นมาใช้งาน เพียงลั่นไกหนึ่งครั้งลูกดอกยิงปลาก็พุ่งออกไปด้วยความรวดเร็วแทงเข้าที่แผ่นหลังของหนูท่อตัวหนึ่งจนกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด

“ มาทางนี้ไอ้หนูตัวเหม็น! ”

แอลลี่ไปหน้าบ้านจากนั้นก็หันโทรโข่งเข้าไปด้านใน เมื่อเสียงกรีดร้องส่งเข้าไปในบ้านหนูท่อที่พยายามเข้าไปก็เริ่มให้ความสนใจแล้วกรู่มาทางฝั่งของเธอเพื่อจัดการ แอลลี่กลับไม่ได้หวาดกลัวพวกมัน เธอเปิดประตูเข้าไปในบ้าน จากนั้นก็ขึ้นสายปืนยิงปลาอีกครั้งแล้วเล็งยิงตัวที่เป็นระดับ 2 เพื่อดึงให้มันออกมาจากบ้านหลังจากระดับ 1 ตามเธอมาแล้ว

เปล้ง!

เสียงกระแทกดังขึ้นด้านหลังของหนูท่อระดับ 2 มันคือเสียงหัวลูกดอกยิงปลากระทบเข้ากับขนหนาๆของมัน แอลลี่ตะลึงเป็นอย่างมาก เธอไม่คิดว่าจะมีสิ่งที่สามารถป้องกันลูกดอกยิงปลาได้ หากเธอยิงใส่ไม้มันจะต้องทะลุไปอีกฝั่ง สิ่งที่เกิดขึ้นกลับสร้างความตะลึงงัน เธอจึงพยายามเปลี่ยนเป้าหมายในการยิงใหม่ โดยเลือกที่จะยิงไปยังบริเวณดวงตาของมัน เพียงแต่ว่าการทำเช่นนั้นยากมาก เธอไม่เคยยิงปืนมาก่อน การจะเล็งให้เข้าเป้าเป็นเรื่องยาก ยิ่งเป็นการยิงให้ถูกดวงตาเล็กๆของหนูท่อยิ่งเป็นเรื่องที่ท้าทาย ทว่าเธอกลับเลือกที่จะยิง

ในขณะวิ่งหามุมยิง เธอก็โผล่ไปยังหน้าต่างทางทิศตะวันตกของบ้าน ด้านในมีหนูท่อระดับ 2 ตัวหนึ่งอยู่ด้านใน มันหันหน้ามาหาเธอจึงลั่นไกยิงลูกดอกออกไป เพียงแต่ว่าหนูท่อกลับยืนนิ่งปล่อยให้ลูกดอกพุ่งชนบริเวณเท้าหน้าของมันจากการยิงพลาดของแอลลี่ เธอกลับไม่สามารถยิงได้อีกเพราะหนูท่อระดับ 1 ไล่ตามมาแล้วจึงต้องวิ่งหามุมใหม่ จากคำเตือนของพี่ชายเธอจำได้ว่ากรงเล็บของพวกมันคมเป็นอย่างมากถึงขั้นสามารถเจาะกระดองปูของพี่ชายเธอได้

“ มาทางนี้สิไอ้ตัวเหม็น มาทางนี้! ”

อิฐตัวหนอนข้างบ้านคือหนึ่งในสิ่งที่โยนใส่ร่างของหนูท่อเพื่อพยายามดึงความสนใจให้ได้มากที่สุด หนูท่อระดับ 1 ล้วนแล้วถูกเสียงโทรโข่งหลอกล่อให้วิ่งออกมาโจมตี แต่ถึงอย่างนั้นหนูท่อระดับ 2 และระดับ 3 ที่อยู่ภายในบ้านยังคงพยายามค้นหาอาหารต่อไป

“ นั่นมันเด็กผู้หญิงหนิ หรือว่าข้างในจะมีคนอยู่ ”

ตำรวจมองเห็นเด็กผู้หญิงเปิดโทรโข่งเสียงดัง มันได้กระตุ้นหนูท่อให้วิ่งไล่ตามไปเป็นจำนวนมาก ในระหว่างวิ่งเธอได้ฆ่าพวกมันไปเช่นกันด้วยการใช้มีดยาวที่ลักษณะคล้ายดาบ สิ่งที่เธอทำได้สร้างความตกใจให้ตำรวจไม่น้อย แม้การกวัดแกว่งมีดยาวในมือของแอลลี่จะดูเป็นมือสมัครเล่น แรงของเธอกลับมากมายมหาศาลกว่าพวกเขาเหล่าตำรวจที่ได้รับการฝึกมาเป็นอย่างดี

เพียงแต่ว่าการลงมือของเด็กสาวกลับทำให้พวกเขารู้สึกผิด เพราะดูเหมือนพวกเขาจะพาหนูท่อมาเล่นงานกลุ่มของเธอ จากการลงมือของเธอที่พยายามดึงดูดหนูท่อให้ออกมาจากบ้าน เหล่าตำรวจจึงสันนิษฐานว่าอาจจะมีของสำคัญอยู่ข้างในนั้นเช่น ผู้ป่วยติดเตียง หรือคนที่ไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้

“ ขอ 4 คน ใครก็ได้ไปกับฉัน เราต้องไปช่วยยัยหนูนั่น ”

ตำรวจหันมองหน้ากัน ก่อนที่ชายสะพายปืนลูกซองจะเสนอตัว ปืนของเขามีพลังทำลายสูงที่สุด ชายถือปืนพกอีก 2 คนจึงเสนอตัวไปด้วย จากนั้นก็มีชายถือปืนกลขอเดินทางไปอีกคน อย่างน้อยปืนของเขาสามารถกราดยิงเพื่อเปิดทางหนีได้ หลังจากช่วยเด็กสาวและสิ่งที่อยู่ภายในบ้านออกมา

“ หัวหน้า พวกคุณต้องกลับมา ”

“ รู้แล้วน่า ฉันไม่ยอมตายง่ายๆหรอก ”

ตำรวจ 5 คนวิ่งลงจากตึกอย่างรวดเร็วมุ่งหน้าไปช่วยเหลือเด็กสาวที่กำลังกรีดร้องเพื่อดึงความสนใจของซอมบี้ให้ออกมาจากบ้านของเธอ ในระหว่างนี้กลุ่มคนที่อยู่บนดาดฟ้าได้ยิงช่วยเหลือจากบนที่สูงเพื่อลดจำนวนซอมบี้รอบๆบ้านพร้อมกับยิงเปิดทางให้กับหัวหน้าเมื่ออีกฝ่ายลงไปถึงพื้นเรียบร้อยแล้ว

“ ไปไปไป เป้าหมายคือช่วยผู้หญิงคนนั้นและนำสิ่งที่อยู่ในบ้านออกมาให้เร็วที่สุด ”

“ รับทราบ! ”

---------------------------------------------------------------

เสียงปืนดังมาจากดาดฟ้าห่างจากบ้านไปไม่ไกล ทันใดนั้นก็มีซอมบี้ระดับ 1 ห่างไปราว 20 เมตรนอนตายกลายเป็นศพจากการถูกกระสุนทะลวงร่าง ต่อให้มันจะเป็นซอมบี้ก็ตาม กระสุนปืนกลับสามารถสร้างความเสียหายภายในให้กับมันได้

แอลลี่ไม่ได้ตกใจ เธอรู้ดีถึงเจ้าของกระสุนที่ตกใกล้ๆ คนเหล่านั้นคือกลุ่มที่พาหนูท่อเหล่านี้มาใกล้บ้านของเธอแล้วลงเอยด้วยการที่หนูท่อบุกเข้าไปในบ้านเพื่อทำลายอาหาร

ขณะที่เธอพยายามฆ่าซอมบี้ระดับ 1 แล้วโยนอิฐและสิ่งกีดขวางเข้าไปในบ้านเพื่อเรียกระดับ 2 และระดับ 3 ให้ออกมา เธอก็พบว่ามีเสียงปืนดังใกล้เข้ามาเรื่อยๆจึงหันมอง ปรากฎว่ามีกลุ่มคนราว 5 คนกำลังมุ่งหน้ามาทางที่เธออยู่ โดยพวกเขาถืออาวุธภายในมือพยายามฆ่าซอมบี้เพื่อเปิดทาง

“ ยัยหนูมาทางนี้ ที่นั่นอันตราย! ”

เสียงร้องตะโกนมาแต่ไกล แอลลี่รู้ว่าชายทั้ง 10 มาช่วยเธอออกไปจากที่นี่ จนกระทั่งอีกฝ่ายใช้เท้าทำลายรั้วหน้าบ้านไปหลายทีจนประตูรั้วพัง พวกเขาก็เริ่มกราดยิงซอมบี้เปิดทางจนแอลลี่สามารถใช้มันวิ่งออกไปได้

“ มานี่เร็วเข้า ! ”

“ พวกคุณมาทำอะไรที่นี่ ” คำถามจากเด็กสาวที่มองดูใกล้ๆเธอยังคงเป็นเด็กนักเรียนทำเหล่าตำรวจตกตะลึง เดิมทีทุกคนที่พวกเขาช่วยเหลือระหว่างทางจะต้องรีบวิ่งไม่คิดชีวิตเข้ามาหา เด็กหญิงกลับถามด้วยสีหน้าหงุดหงิดแทน

“ เรามาช่วยเธอออกไปจากที่นี่ ในบ้านมีครอบครัวของเธออยู่ใช่ไหม เขาอยู่ที่ชั้นไหนพวกเราจะรีบพาเขาออกมา ”

แอลลี่เข้าใจความตั้งใจของตำรวจนอกเครื่องแบบ พวกเขามาช่วยเธอและช่วยคนที่ติดอยู่ภายในบ้าน การดึงดูดความสนใจของเธอคงทำให้พวกเขาคิดว่าจะต้องมีคนหลบอยู่ด้านในอย่างแน่นอนจึงลงจากตึกมาช่วยเหลือ แอลลี่กลับทำสีหน้าปั้นยากเมื่อเธอไม่รู้จะตอบเช่นไร ทันใดนั้นพี่ชายของเธอก็กระโดดข้ามกำแพงเข้ามาในบ้านพร้อมร่างกายที่อาบไปด้วยเลือด เธอจึงร้องตะโกนบอกตำรวจที่ตอบสนองด้วยการเล็งปืนไปทางฝั่งนั้น

“ อย่ายิง นั่นพี่หนู! ”

ตำรวจตกใจ ร่างของชายที่ปรากฎตัวถูกย้อมไปด้วยเลือด พวกเขาคิดว่าเป็นซอมบี้เพราะการจะมีเลือดมากมายขนาดนี้ไม่ควรจะเป็นมนุษย์ อย่างไรก็ตามอีกฝ่ายกลับมองดูเด็กสาวและตำรวจ ก่อนจะบอกให้พวกเขากลับขึ้นไปบนตึกแทน

“ พี่ หนูล่อระดับ 2 และ 3 ออกมาไม่ได้ พวกมันอยู่ในบ้านนานแล้ว ”

“ ไปกับพวกเขาก่อน ไปเร็ว! ”

แอลลี่วิ่งไปกับตำรวจ อีกฝ่ายแสดงท่าทางสงสัยเนื่องจากแอลลี่ตัดสินใจวิ่งหนีทั้งที่เธอพยายามดึงหนูท่อออกมาจากบ้านอยู่นาน แต่เมื่อเห็นว่าชายที่เปื้อนไปด้วยเลือดจะรับหน้าที่ต่อจากนี้แทน พวกเขาจึงต้องพาเด็กหญิงกลับขึ้นไปก่อน ซึ่งเธอได้โยนโทรโข่งให้พี่ชายเพื่อใช้มันล่อซอมบี้ให้เข้าไปหาเขา

“ ไอ้พวกบ้านี่ ”

ควันสีม่วงเริ่มพุ่งกระจายออกมาจากข้างในตัวบ้าน ทุกรูที่ลมสามารถลอดผ่านมีหมอกสีม่วงกระจายออกมาราวกับว่ามีคนจุดไฟอยู่ด้านใน

จากควันที่เกิดขึ้นทำให้โยฮันโกรธมากเพราะรู้ว่าอาหารถูกทำลาย ซองพลาสติกที่อยู่ใกล้ๆหน้าต่างที่ถูกหมอกสีม่วงล้วนแล้วค่อยๆถูกกัดกร่อนราวกับมันสัมผัสกับกรดความเข้มข้นสูง จากสิ่งที่เห็นทำให้เขารู้ว่าห้องใต้ดินลับที่เขาสร้างขึ้นคงมีอาหารถูกทำลายไปมากกว่าครึ่งแล้วเพราะหลายอย่างถูกหุ้มเอาไว้ด้วยพลาสติก สำหรับอาหารกระป๋องเขาไม่รู้ว่ามันถูกเจาะเข้าไปด้านในได้หรือเปล่า ดังนั้นเขาจึงต้องฆ่าพวกมันเพื่อไปดู

ตู้ม!

หน้าต่างทางฝั่งทิศใต้ของบ้านพังถล่มจนเกิดรูกว้าง ซอมบี้ระดับ 2 ตัวหนึ่งที่ถูกกระตุ้นจากสัญชาตญาณจนตื่นตัวพยายามมองไปยังโยฮันที่สามารถฆ่ามันได้ ทันทีที่รับรู้ถึงความตายมันจึงพุ่งเข้าหาโยฮัน เขาที่เคยสู้กับหนูท่อมาแล้วจึงรู้วิธีการเคลื่อนไหวของพวกมัน โดยสิ่งแรกที่โยฮันทำคือการสร้างหมึกเอาไว้ในปากจากนั้นก็บ้วนใส่หน้ามัน หนูท่อที่ถูกปิดตาจนมองไม่เห็นสิ่งใดมันก็สัมผัสได้ว่าบริเวณคอมีวงแขนขนาดใหญ่พุ่งเข้ามารัด ยังไม่ทันจะได้ออกแรงคอของมันกลับหักผิดรูปตายไปในทันที

“ เข้ามาไอ้พวกตัวดำ! ”

เสียงร้องตะโกนดังก้องไปทั่วบ้านเรียกฝูงซอมบี้ให้เข้ามาโจมตี หนูท่อระดับ 1 โยฮันปล่อยให้มันข่วนร่างกายของเขาเพราะเล็บมือเล็บเท้าของมันไม่สามารถสร้างรอยให้เขาได้ แต่สำหรับระดับ 2 เขาต้องระวังให้เนื่องจากพวกมันสร้างความเสียหายให้กระดองปูที่คลุมทับร่างกาย แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็มีวิธีการง่ายๆในการฆ่า 

หมึกสีดำพ่นออกจากปากปิดใบหน้าหนูท่อระดับ 2 เมื่อมันมองไม่เห็นร่างหุ้มด้วยกระดองก็พุ่งเข้าไปรัดคอของมันแล้วออกแรงบีบจนคอหักผิดรูปตาย เมื่อสังหารหนูท่อระดับ 2 ได้อีกตัวโยฮันก็เริ่มวิ่งเข้าไปในบ้านไล่ล่าสังหารพวกมันที่กำลังหันหน้าไปยังห้องนอนของเขา.