ดาบใหญ่ของผู้าุโพรรคอสรพิษง้างขึ้นสูง เงาแห่งความตายทาบทับลงบนใบหน้าของเย่หวงที่ไร้ทางหนี พลังปราณที่เหลืออยู่ของเขาแห้งเหือดจนไม่อาจสร้างเกราะคุ้มกันได้อีก
"ลาก่อนไอ้หนู! ไปลงนรกซะ!"
ในวินาทีที่คมดาบกำลังจะฟาดฟันลงมาเพื่อปลิดชีพ...
วูบ...
จู่ๆ อุณหภูมิรอบด้านก็ลดฮวบลงอย่างกะทันหันจนน่าขนลุก! สายลมเย็นะเืพัดกรรโชก หอบเอา "หมอกหนาทึบ" สีขาวขุ่นที่ผิดธรรมชาติลอยเข้ามาปกคลุมลานกว้างหน้าสำนักอย่างรวดเร็วราวกับคลื่นทะเลที่ถาโถม!
เพียงชั่วพริบตาเดียว ทัศนวิสัยทั้งหมดก็ถูกตัดขาด! โลกทั้งใบกลายเป็สีขาวโพลน แม้แต่คนยืนข้างๆ ก็ยังมองแทบไม่เห็น!
"อะไรกัน!? หมอกนี่มาจากไหน!"
ผู้าุโพรรคอสรพิษชะงักดาบ ร้องโวยวายด้วยความสับสน
"ใครมันเล่นตลกวะ! ลมปราณใครกัน!?"
"ระวังตัว! มีบางอย่างผิดปกติ!"
เสียงะโโหวกเหวกดังระงมไปทั่วกองทัพอสรพิษที่กำลังแตกตื่นและเสียขบวน
แต่แล้ว... เสียงะโเ่าั้ก็เริ่มถูกแทนที่ด้วยเสียงแห่งความตาย...
ฉัวะ! ฉึก!
เสียงของมีคมตัดผ่านเนื้อหนังและกระดูกดังขึ้นเบาๆ แต่ต่อเนื่อง... ตามมาด้วยเสียงร่างคนล้มลงกระแทกพื้น ตุ้บ!
"อ๊ากก! ขาข้า!"
"ช่วยด้วย! มีผี... อั่ก!"
"ใครน่ะ!? ออกมานะโว้ย! อ๊ากกก!"
ความโกลาหลบังเกิดขึ้นในม่านหมอก! เงาร่างสีดำหลายสิบสายเคลื่อนที่ไปมาราวกับภูตผีที่ไร้ตัวตน! พวกเขาไม่ได้พุ่งเข้ามาปะทะด้วยพลังปราณที่รุนแรงเหมือนจอมยุทธทั่วไป แต่พวกเขาคือ 'มัจจุราชไร้เงา' ที่ลงมืออย่างเงียบเชียบ รวดเร็ว และแม่นยำที่สุด!
กลุ่มคนลึกลับในชุดรัดกุมสีดำสนิท สวมหน้ากากปิดบังใบหน้ามิดชิด เคลื่อนไหวประสานงานกันดุจเครื่องจักรสังหาร พวกเขาใช้อาวุธลับ มีดสั้น และโซ่เกี่ยวิญญา พุ่งเข้าจัดการกับศิษย์พรรคอสรพิษทมิฬที่กำลังสับสนและหวาดกลัว
เืสีแดงฉานสาดกระเซ็นย้อมม่านหมอกสีขาวให้กลายเป็สีชมพูจางๆ กลิ่นคาวเืคละคลุ้งรุนแรงยิ่งกว่าเดิม เสียงกรีดร้องโหยหวนดังระงมไปทั่ว แต่ไม่มีใครรู้ว่าศัตรูมาจากไหน
"พวกแกเป็ใคร!?"
ผู้าุโระดับสูงสามคนที่กำลังรุมล้อมเย่หวงอยู่ ะโลั่นด้วยความหวาดกลัวระคนโกรธแค้นเมื่อเห็นลูกน้องตัวเองล้มตายไปต่อหน้าต่อตาโดยมองไม่เห็นศัตรู
"แน่จริงก็ออกมาสู้กันซึ่งๆ หน้าสิวะ! อย่ามัวแต่ลอบกัดเหมือนหมาลอบกัด!"
หนึ่งในผู้าุโะเิพลังปราณ 'ขอบเขติญญา' ออกมาเป็ระลอกคลื่น เป่าหมอกรอบตัวให้กระจายออก! เผยให้เห็นเงาร่างของนักฆ่าชุดดำสามคนที่กำลังพุ่งเข้ามาพร้อมอาวุธสังหาร!
"เจอตัวแล้ว!"
ผู้าุโแสยะยิ้มเหี้ยม
"ตายซะไอ้พวกหนูสกปรก!"
มันฟาดดาบใหญ่ที่อัดแน่นด้วยพลังปราณเข้าใส่กลุ่มนักฆ่าด้วยพลังมหาศาล! แรงกดดันของดาบทำให้พื้นดินแตกร้าว!
เคร้ง!
แต่นักฆ่าทั้งสามไม่ได้ปะทะตรงๆ! พวกเขาใช้โซ่เหล็กเกี่ยวพันดาบใหญ่ไว้ แล้วดึงรั้งพร้อมกันเพื่อลดแรงปะทะและตรึงอาวุธศัตรู ก่อนจะดีดตัวแยกย้ายออกไปคนละทิศทางอย่างคล่องแคล่ว!
"คิดจะหนีเรอะ!"
ผู้าุโอีกคนกระโจนตามไปซ้ำ
"วิชากรงเล็บอินทรี!"
กรงเล็บปราณสีดำพุ่งเข้าตะปบหลังนักฆ่าคนหนึ่ง! แต่นักฆ่าผู้นั้นกลับบิดตัวกลางอากาศอย่างเหลือเชื่อ แล้วปามีดสั้นเคลือบยาชาสวนกลับมา!
ฟึ่บ!
ผู้าุโต้องชะงักและปัดป้องมีดสั้น
"หนอย... ลูกไม้เยอะนักนะ!"
การต่อสู้ระหว่าง 'จอมยุทธ์สายพลัง' (พรรคอสรพิษ) กับ 'นักฆ่าสายความเร็ว' (หน่วยเงา) ดำเนินไปอย่างดุเดือด! ผู้าุโทั้งสามแม้จะเสียเปรียบเื่วิสัยทัศน์ แต่ด้วยระดับพลังที่สูงกว่า ทำให้พวกเขายังพอต้านทานและสวนกลับได้บ้าง
"รวมกลุ่มกันไว้! อย่าให้พวกมันแยกเราได้! ตั้งค่ายกลสามประสาน!"
ผู้าุโคนหนึ่งะโสั่ง
พวกมันหันหลังชนกัน สร้างอาณาเขตป้องกันที่แข็งแกร่ง
"เข้ามาสิ! ใครเข้ามาข้าจะฟันให้ยับ!"
แต่ทว่า... พวกเขาลืมไปว่าในสนามรบนี้ ไม่ได้มีแค่นักฆ่าทั่วไป...
วูบ...
เงาร่างหนึ่งที่รวดเร็วและเงียบเชียบยิ่งกว่าใคร ปรากฏตัวขึ้นเหนือศีรษะของผู้าุโทั้งสามโดยไม่มีใครรู้ตัว! ราวกับเหยี่ยวที่บินอยู่เหนือเมฆหมอก
"ช้าเกินไป..." เสียงกระซิบเย็นเยียบดังขึ้นแ่เบา แต่ชัดเจนในโสตประสาท
ฟึ่บ! ฟึ่บ! ฟึ่บ!
ประกายแสงสีเงินสามสายพุ่งลงมาจากความมืด!
"ระวังข้างบน!"
ผู้าุโคนหนึ่งไหวตัวทัน รีบยกดาบขึ้นรับ
เคร้ง! ฉึก!
ดาบใหญ่ระดับเหล็กกล้าถูกมีดบินที่อัดแน่นด้วยพลังปราณมหาศาลซัดจนหักสะบั้น! มีดบินเล่มนั้นพุ่งทะลุลงมาปักเข้ากลางหน้าผากอย่างจัง!
"อั่ก!"
ในเวลาเดียวกัน อีกสองคนที่ไม่ทันระวังตัว ก็ถูกมีดบินปักเข้าที่ 'คอหอย' และ 'ขั้วหัวใจ' อย่างแม่นยำราวกับจับวาง!
ผู้าุโระดับสูงทั้งสามคนเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง มือไขว่คว้าอากาศ พยายามจะเปล่งเสียงสุดท้ายแต่ก็ทำไม่ได้ ร่างกายที่เคยแข็งแกร่งค่อยๆ ทรุดตัวลง... และสิ้นใจตายคาที่แทบเท้าเย่หวง!
เย่หวงยืนหอบหายใจ ตัวแข็งทื่ออยู่กลางวงล้อมที่บัดนี้กลายเป็กองศพ เขากระชับกิ่งไม้หักๆ ในมือแน่น สายตา [Gamer Vision] พยายามกวาดมองไปรอบๆ เพื่อระบุตัวตนของผู้มาใหม่
[System Analysis: Unknown Entity]
[Class: Assassin / Shadow Guard]
[Level: ??? (Too Fast to Track - Cannot Identify)]
'คนพวกนี้... ฝีมือไม่ธรรมดา... โดยเฉพาะคนสุดท้ายที่ลงมือสังหารผู้าุโสามคนพร้อมกันในพริบตา... ระดับพลังต้องไม่ต่ำกว่า ขอบเขติญญา ขั้นสูง แน่ๆ!'
เย่หวงวิเคราะห์ด้วยความระทึก
'ใครกันที่ส่งพวกเขามา? มิตร หรือ ศัตรู?'
แม้สถานการณ์จะพลิกผันและศัตรูถูกกำจัด แต่เย่หวงก็ยังไม่วางใจ เขาถอยหลังไปยืนบังร่างของบิดา เตรียมพร้อมรับมือกับสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุด
ทันใดนั้น... หมอกตรงหน้าก็ค่อยๆ แหวกออก...
เสียงฝีเท้าที่มั่นคงและสง่างามดังขึ้น ท่ามกลางกลิ่นคาวเืที่คละคลุ้ง กลับมีกลิ่นหอมอ่อนๆ ของดอกไม้ลอยมาแตะจมูกเย่หวง
เงาร่างหนึ่งเดินฝ่าม่านหมอกออกมา... ไม่ใช่ยมทูตสีดำ แต่เป็แสงสว่างสีเงินยวงที่งดงามและน่าเกรงขามที่สุด!