มฤคราช

ภายในรถมีแต่เสียงของแบคฮยอนที่สะอื้นจนตัวโยน และมีฟ่านปิงนั่งปลอบอยู่ข้างๆไม่ยอมห่าง แบคฮยอนไม่ยอมให้ใครจับตัวเลยมีแต่ฟ่านปิงเท่านั้นที่แบคฮยอนยอมให้จับ

'ถึงแล้วครับคุณฟ่านปิง'

ฟ่านปิงพยักหน้ารับรู้ ก่อนจะประคองแบคฮยอนลงจากรถเนื่องจากร่างบางไม่ยอมให้การ์ดเข้าใกล้ ทุกอย่างตอนนี้ฟ่านปิงคือต้องทำเอง

'ท่านมฤคราชจะถึงแล้วครับ ไม่ทราบว่าจะอยู่รอรับตรงนี้หรือด้านในดีครับ'

การ์ดรายงานฟ่านปิงและแบคฮยอน

'ฮึก ผมจะอยู่รอฮึกผมจะฟ้องท่าน'

พูดจบเกิดอาการเบะปากอีกรอบ ถ้าถึงขั้นที่แบคฮยอนฟ้องเองแล้วอย่าหวังเลยว่ายุนอาจะได้อยู่แบบสบายๆ

ไม่นานขบวนรถของมฤคราชก็ขับเคลื่อนเข้าสู่รั่วมฤคราชชานยอลนั่งหน้าตึงมาตลอดทาง มันแผ่ออกมาจากตัวชานยอลจนการ์ดที่นั่งมาด้วยถึงกับเหงื่อแตก รัศมีความโกธรนี้ก็กลัวว่าท่านจะหยิบปืนขึ้นมายิงพวกเขา

แต่ตอนนี้ถึงตัวคฤหาส์นแล้ว มีคุณหนูเล็กในสภาพไม่สู้ดีนักและฟ่านปิงยืนรอยู่ท่ามกลางการ์ดของมฤคราช

พอรถจอดสนิทชานยอลลงจากรถทันทีไม่รอให้มการ์ดหรือแม่บ้านมาเปิดให้ เขาเดินเข้าไปหาคนตัวเล็กที่ตอนนี้กำลังสะอื้นอยู่

แบคฮยอนวิ่งเข้าไปหาชานยอลก่อนจะโผล่เข้่กอดพร้อมกับซุกหน้าลงอกแกร่ง พร้อมกับฟ้องทันที

'คุณท่านฮึก คุณยุนอาทำร้ายผม'

'อือรู้แล้ว เข้าบ้านเถอะ'

ชานยอลเดินเข้าไปในคฤหาส์นพร้อมกับแบคฮยอนส่วนฟ่านปิงก็เดินตามหลังชานยอลและแบคฮยอน งานนี้จะอยู่หรือจะตาบก็ให้แบคฮยอนเป็๞ผู้ชี้ชะตา ส่วนคนลงมือฆ่าคือชานยอล 

พอชานยอลนัางลงที่ห้องโถงใหญ่ คนตัวโดกัจับแบคฮยอนนั่งลงบนตัก ส่วนฟ่านปิงก็ทหน้าที่ทำแผลให้แบคฮยอน

ไมานานการ์ดก็นำตัวยุนอาและเพื่อนของเธออีกสองคนเข้ามา ยุนอาในสภาพขัดขืนนิดหน่อย เธอมีรอยมือของลิซ่าอยู่บริเวณใบหน้าด้วย

'มีอะไรจะพูดก็พูด'

'ท่านคะ เ๹ื่๪๫นี้ฉันไม่ใช่คนผิดคนที่ผิดคือมัน'

'ภาพรวมทุกอย่างๆมันฟ้อง ว่าเธอนะผิด'

'ตะ แต่'

'ไม่มีแต่ ฉันเลี้ยงเธอมาอย่างดีแต่เธอกับมานิสัยต่ำๆแบบนี้กับคนของฉัน'

ชานยอลตะคอกตนแบคฮยอนก็สะดุ้ง แต่ก็ไม่ได้แย้งอะไร เขานั่งให้พี่ฟ่านปิงทำแผลต่อไปเรื่อยๆ

'จับเธอไปขักที่ห้องชั้นใต้ดิน'

'ไม่นะ ท่านคะ ท่านนน'