"หาที่กำบัง!" เขาร้องขึ้นและพุ่งตัวไปหลังหินก้อนนึง
หากช้ากว่าจังหวะหนึ่งเขาคงถูกยิงไปแล้ว เนื่องจากมีลูกศรสองดอกลอยปักลงจุดที่เฟยเทียนวิ่งผ่านมาเมื่อกี้
"เจอตอเข้าแล้วไง!" เขาสบถและสอดส่องไปรอบๆ
จึงสังเกตุุเห็นมีมือธนูสองคนยืนอยู่บนยอดไม้ สลับเปลี่ยนที่ยิงไปมา
แล้วก็หันไปเห็นอีกหกคนที่กำลังห่อทะยานเข้ามาคนละทางทั้งดินทั้งฟ้า!
"ขวาสอง! บนสาม! ซ้ายสาม!" เฟยเทียนะโบอกทันที ทำให้อีกสามคนตื่นตัวและรู้ตำแหน่ง
แต่ถึงอย่างนั้นพวกเขาก็ทำอะไรไม่ได้ ในตัวแต่ละคนมีแต่อาวุธระยะประชิด แม้กระทั่งฟู่คงมินหรือเฟยเทียนในกำไลมิติ ก็ไม่มีอาวุธระยะไกลเช่นกัน
ทำให้พวกเขาเสียเปรียบอยู่ไม่น้อย
"เฟยเทียน เอาไงต่อ!" เ้าอ้วนดูแตกตื่นเล็กน้อยเพราะอาจจะเดิมทีที่เป็ลูกเถ้าแก่ร้านสมุนไพร ทำให้ไม่เคยพบประสบการณ์แบบนี้ อีกอย่างแม้เขาจะเข้าสู่โลกแห่งการบำเพ็ญมาก็นานประมาณหนึ่ง
แต่ก็เคยปะทะจริงจังไม่กี่ครั้ง! โดยส่วนใหญ่ก็ในแดนโบราณที่ปะทะกับสัตว์อสูรทั้งนั้น!
"หาที่หลบพยายามป้องกันไว้ก่อน!" เฟยเทียนะโบอกแล้วเขาก็หายวับไปทันที
จังหวะนี้เฟยเทียนไม่มีกะจิตกะใจมาสนใจคนอื่นแล้วเขาต้องเคลียร์ปัญหาด้านหน้าก่อน แล้วค่อยกลับไปช่วยที่เหลือ
เขาเร่งจังหวะะโไปตามยอดไม้และสังเกตุ ต้องเก็บมือธนูก่อน!
"มีคนหนึ่งฝั่งมันหายไประวังด้วย!" จู่ๆก็มีเสียงดังขึ้นเป็สัญญาณเตือนมือธนู
อดทำให้เฟยเทียนสบถในใจไม่ได้และเร่งจังหวะเร็วกว่าเดิม ส่วนมือธนูเมื่อรู้ว่าอันตรายอาจมาเยือนก็ย้ายที่แล้ว
"บางทีการหันหน้ามาสู้จะดีกว่าหนีนะ" เสียงกระซิบเบาๆข้างหูนักธนูคนนั้นทำให้เขาขนลุกสู้ ขณะอ้าปากกำลังจะพูดเขาก็เห็นโลกข้างหน้าหมุนคว้างแล้ว
ขณะนั้นเองก็มีเสียงดังขึ้นเพื่อเตือนนักธนูอีกคนแต่กลับไม่ทันเสียแล้ว
"ระวังหลัง!"
ฉึก! กระบี่ผีแทงเข้าขั้วหัวใจอย่างเต็มแรงเขาหันกลับไปมองข้างล่างและหายเข้าไปในยอดไม้ทันที
..
"โถ่เว้ย! ฆ่ามันให้หมด!" พวกเขาทั้งหมดคุมโม่งสีดำเห็นเพียงสองตาแดงก่ำจากการที่สหายถูกสังหารไปสองคน
เมื่อหัวหน้าสั่งทั้งห้าคนก็โถมเข้าหาพวกเ้าอ้วนและฟู่คงมินทันที
"พวกเ้าเมื่อมันเข้ามาให้ปาผงนี้ใส่มันซะ หากมีโอกาสโจมตีก็โจมตีหากไม่มีก็ถอยออกห่าง แล้วหยิบจับอะไรใกล้ๆคว้างใส่พวกมันตกลงหรือไม่?" ฟู่คงมินหยิบถุงเล็กๆที่มีผงสีขาวอยู่ข้างในยืนให้ทั้งสองคนละถุง
ทั้งสองพยักหน้าอย่างเคร่งขรึม พวกตนทั้งสองไม่เคยมีประสบการณ์แต่ตอนนี้ผู้มีประสบการณ์กำลังสั่งสอนอยู่ ใครจะไม่เชื่อฟัง?
พวกเขากำผงสีขาวไว้ในมือและกระชับอาวุธในมือ พร้อมสังเกตุุและระมัดระวังรอบๆตัว รอจังหวะพวกมันเข้ามา
ส่วนเฟยเทียนที่อยู่ข้างบนก็เห็นแล้วว่าเหมือนฟู่คงมินกำลังคุยอะไรกับเ้าอ้วนผอมจอมซนอยู่ ทั้งสามน่าจะมีแผนรับมือแล้ว
เฟยเทียนทำได้เพียงรอจังหวะ ตอนนี้พวกมันระวังตัวมาก ทั้งหมดหายตัวไปแม้กระทั่งเสียงฝีเท้ายังไม่ได้ยิน
ปลายหูของเฟยเทียนกระดิกไม่หยุด นี้เป็ความสามารถพิเศษที่ติดตัวมาอย่างหนึ่ง ั้แ่เกิด บวกกับการฝึกฝนแยกเสียงลูกค้าที่โรงเตี้ยมเวลาสั่งอาหาร
ทำให้ประสาทััด้านนี้เขาว่องไวต่อเสียงและแยกได้ดีมาก!
ฟุบ!
เฟยเทียนตวัดกระบี่ไปด้านหลังทันที ทำให้เกิดเสียง ของเหล็กกระทบกันดังขึ้นเขาถอยออกห่างและมองไปกลับพบว่า ศัตรูหายตัวไปแล้ว!
"พวกหมาลอบกัด!" เขาถุ้ยน้ำลายและออกวิ่ง เขาไต่ไปตามยอดไม้ และสังเกตุุรอบๆรวมถึงจุดที่ทั้งสามอยู่ด้วยเช่นกัน
เหมือนดั่งที่เขาว่ากันไว้ หอกในที่แจ้งหลบง่ายแต่ธนูในที่ลับกลับมิอาจหลีกเลี่ยง!
..
ฆ่า!
จู่ๆทั้งสามก็ได้ยินเสียงดังขึ้นข้างหูรอบทิศเ้าอ้วนและผอมชะงักไปแวบหนึ่งยังดีที่มือกวาดออกไปทำให้ผงสีขาวกระจายไปทั่วอากาศ
ส่วนฟู่คงมินหรอเขาจับััได้ั้แ่เขาใกล้ระยะประชิดแล้วเขากวาดมือส่งผงสีขาวออกไปและฟาดพลองลงใส่ทันที
ปัง!
พลองฟาดเข้าเต็มแรงที่ไหล่ขวาของชายหน้าขาว เขาทรุดลง ฟู่คงมินย่อมไม่ให้โอกาศเขาเปลี่ยนท่ากระทันหัน ฟาดใส่ขมับของชายหน้าขาวอย่างแรง
ร่างนั้นล้มพับลงทันที เป็สัญญาณว่าแสงแห่งชีวิตลมหายใจสุดท้ายดับไปแล้ว
เ้าอ้วนผอมกำลังวุ่นกับการหาทางเอาผงสีขาวออกจากตาพวกมันปาออกไปแล้วไม่ได้ออกมาเหมือนฟู่คงมินทำให้ติดอยู่ในวังวนเหมือนศัตรู
ฟู่คงมินรีบไปช่วย จังหวะนั้นเฟยเทียนก็ห่อทะยานลงมาแล้วเช่นกันแต่เขากับถูกดักไว้
ปัง!
"รีบไปไหนเล่า เ้ามาอยู่เล่นกับข้าก่อน!" ชายคนนี้เป็คนที่สั่งการนั้นเอง! มันยิ้มเหี้ยมและะเิพลังพุ่งเข้าหาเฟยเทียนอย่างรวดเร็ว
"ฆ่า!" เฟยเทียนะโเข้าปะทะ รังสีนี้แสดงให้เห็นว่าพึ่งบรรลุขั้นปลายหมาดๆ! พลังยังไม่เสถียรทำให้เฟยเทียนกล้าที่จะปะทะซึ่งหน้า
ตู้ม!
คลื่นพลังะเิออกทัันทีที่ทั้งสองปะทะกัน สองตาจ้องมองกันอย่างจริงจัง โรมรันกันไม่หยุด เฟยเทียนดูเหมือนจะเสียเปรียบเล็กน้อย
"หมัดพยัคฆ์!" เฟยเทียนต่อยออกไปแต่ชายหน้าบากใช้ขารับไว้ ทั้งสองถอยออกคนละสามก้าว
"ไม่ธรรมดานี่หว่าฮิฮิ!" มันหัวเราะชั่วร้ายและพุ่งเข้าหาเฟยเทียนอีกครั้ง
กระบี่โรยรา!
เฟยเทียนไม่เล่นต่อแล้วเขาต้องรีบไปช่วยเพื่อนตนต่อ ทำให้เค้นพลังใช้กระบวนท่าก้นหีบทันที
ชายหน้าบากที่พุ่งเข้ามาจะหลบก็หลบไม่ทันแล้ว วินาทีสุดท้ายเห็นเพียงแสงสีขาววูบผ่านหน้าตัวเองไปและนั้นคือแสงสุดท้ายที่เขาจะได้เห็น
ตู้ม!!
กระบวนท่ากระบี่โรยรารุนแรงเกินไปทำให้เกิดเสียงดัง เฟยเทียนหยิบขวดของเหลวสีน้ำเงินออกมาจิบและฟื้นฟูพลังขณะพุ่งเข้าไปช่วยฟู่คงมิน
"ตายซะพวกหมาลอบกัด!" เ้าอ้วนฟันดาบออกไป
"ระวังขวา!" ผุบโผล่คล้ายผีมันโผล่อีกครั้งข้างเ้าอ้วนแต่เฟยเทียนมาป้องกันได้ทัน
"เฟยเทียน!" เหมือนที่ยึดเหนี่ยวจิตใจพวกเขากลับมาทำให้ทุกคนยิ้มแย้มและมุ่งสมาธิทั้งไปที่การต่อสู้ได้
"มันเหลือเพียงสี่คน จัดการเลย!" เฟยเทียนก็รู้ตัวเองเช่นกันว่าเขาเป็หลักยึดเหนี่ยวของทั้งสอง ทำให้เขาพูดเพื่อปลุกใจ
และในใจเขาก็สุขใจเช่นกัน เพราะมีพวกพ้องมาห่วงพะวง
"ข้าคิดไว้แล้วว่าเ้ายังไงก็ไม่ตาย!" เ้าผอมยิ้ม
"ใครฆ่ามันได้ข้าให้น้ำส้มสองขวดไปเลย!" เฟยเทียนหัวเราะและพุ่งเข้าสู่การต่อสู้
"พูดจริงทำจริงนะเว้ย!" ทั้งสองเหมือนมีแรงสู้ สมกับเป็คนที่เห็นแก่ผลประโยชน์จริงๆ คนนึงเกิดมาเป็ลูกเถ้าแก่ย่อมมีเชื้อไขว่คว้าผลประโยชน์อยู่แล้ว อีกคนสู้มาแต่เด็กผลประโยชน์ขั้นสุดยอดอยู่ตรงหน้าย่อมเอาอยู่แล้ว
ส่วนฟู่คงมินเมื่อเห็นทั้งสองมีกำลังใจและไม่เป็ภาระมากเท่าใดนักแล้วก็สบายใจขึ้นเปราะหนึ่งและสู้อย่างเต็มที่
..
ตะวันคล้อยลงแสงตะวันหมดลงความมืดจากจันทราปกคลุมทั่วแดนโบราณ
ทั้งสี่นั่งอยู่รอบกองไฟ ในมือถือเนื้อไก่คนละน่อง กำลังนั่งกินกันอย่างเอร็ดอร่อย
"เ้าเห็นจังหวะข้าแทงท้องมันทะลุหรือไม่! เ้านั้นน่ะทำหน้าเหมือนเห็นผีอย่างนั้นแหละ! ฮ่าฮ่า!"
เ้าอ้วนหัวเราะเสียงดัง โอ้อวดผลงานตนเองทันที
เพี๊ยะ!
"เองจะเสียงดังทำพระแสงอะไร!?" ไม่ต้องเดาก็คงรู้กันว่าฝ่ามืออรหันต์นี้มาจากใคร
"ข้าขอโทษๆ" มันลูบหัวทำท่าสำนึกผิด
"ฮ่าฮ่า! ทำตัวเป็เด็กไปได้นี่เอาไปคนละขวด" เฟยเทียนหัวเราะขบขันและส่งขวดน้ำส้มให้ทั้งสามคนละขวด
"ใช้อย่างประหยัดละข้ามีเหลือน้อยนิดนัก" เฟยเทียนพูดความจริง แค่เขาและกระบี่ผีก็ใช้ไปเยอะแล้ว ตอนนี้เขาก็ไม่กล้าเอาขวดไปตั้งรับแสงจันทร์กลัวว่า จะถูกขโมย
"ขอบพระคุณพี่ใหญ่!" เ้าอ้วนผอมคู่นี้สงสัยเกิดมาเพื่อประจบโดยเฉพาะจริงๆ!
"ขอบคุณมาก" ฟู่คงมินยิ้มและขอบคุณ
"เอาละๆรีบกินรีบนอน พรุ่งนี้จะได้ออกเดินทาง ที่นี่ห่างจากจุดที่เราต่อสู้ไม่ได้มากมายขนาดนั้น บางทีอาจเจอกลุ่มอื่นที่ใหญ่กว่านี้"
ทั้งสามพยักหน้าและตั้งใจกินไก่อย่างสำราญใจและพูดคุยกันอย่างมีความสุข...
...
ขอบคุณที่อ่านครับ สั้นหน่อยนะน้าบบบ
4K
