“ครับ เชิญคุณผู้ชายด้านในครับ”
ผู้จัดการนำคิงเดินไปยังห้องรับรองด้านในเพื่อทำธุรกรรม ผ่านไม่ไม่นานธุรกรรมก็เสร็จสิ้น
“ผู้จัดการค่ะ”
“หน่อย คุณช่วยเงียบไปก่อน”
“ขอบคุณมากนะครับ ที่เชื่อใจซื้อบ้านกับเรา อีก 3 วัน คุณคิงสามารถย้ายเข้ามาอยู่ได้เลยนะครับ”
“ครับ ฝากเื่บิ้วอินด้วยนะครับ อีก 3 วันผมจะย้ายเข้ามาเลย”
“ไม่ต้องห่วงเลยครับ ทุกอย่างจะพร้อมก่อนที่คุณจะย้ายแน่นอนครับ”
“งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ”
“สวัสดีครับ เดินทางปลอดภัยครับ”
เมื่อคิงจากไปแล้ว ภายในสำนักงานเกิดเื่ต่างๆมากมาย ดาวพนักงานสาวที่เป็คนมาให้บริการกับคิงได้เปอร์เซ็นจากการขายบ้านหลังนี้กว่า 4 แสนบาท ส่วนพนักงานที่ชื่อหน่อยถูกไล่ออกทันทีหลังที่คิงกลับออกไป เื่ที่เกิดขึ้นคิงไม่ได้รับรู้อะไรทั้งนั้น เขาเดินทางไปยังอีกที่เพื่อดูสิ่งที่เขา้าซื้อในวันนี้
รถมอเตอร์ไซค์คันเก่าจอดที่จอดรถของศูนย์ขายรถแห่งหนึ่ง เขาตั้งใจจะมาซื้อรถยนต์ไว้ให้แม่และควีนเอาไว้ใช้ เข้ามายังด้านในก็มีเซลล์หนุ่มเข้ามาให้บริการอย่างรวดเร็ว เซลล์หนุ่มบริการและให้ข้อมูลที่คิงอยากรู้อย่างเต็มที่ ราว 30 นาทีต่อมาการซื้อขายก็เสร็จสิ้น คิงเลือกรถที่มีในสต๊อกอยู่แล้ว จึงสามารถมารับรถภายในวันพรุ่งนี้ได้เลย เป็รถเก่งสีดำตัวท็อป จบราคาที่ 1,259,000 บาท จากเงินกว่า 20 ล้าน เหลือเพียง 4,700,000 กับเศษอีกนิดหน่อย ภายในวันเดียว เงินที่เหลือคิงเอาไว้เป็ Bankroll การลงแข่งโป๊กเกอร์ทั้งหมด
มองนาฬิกาเวลานี้ก็เป็เวลาอันสมควรที่จะกลับบ้านแล้ว สลัดความคิดทุกอย่างออกไป เดินตรงไปยังรถมอเตอร์ไซค์คู่ใจ ขึ้นควบเท้าถีบคันสตาร์ท บึ่งรถตรงกลับไปยังบ้านทันที ราว 2 ชั่วโมงก็มาถึง แม่และควีนกลับมาที่บ้านก่อนแล้ว
“อ้าว คิงกลับมาแล้วหรอ”
“พี่คิงไปไหนมา”
“ครับแม่ พี่ไปธุระมา แล้วนี่กินข้าวกันหรือยังครับ”
“ยังเลยค่า รอพี่อยู่”
“งั้นไปกินหมูกระทะกันไหม”
“ไปๆๆ”
ตกลงกันได้แล้วแม่กับควีนก็รีบเดินทางไปยังร้านทันที คิงขับรถไปยังบ้านของป้าอรและอิงดาวเพื่อชวนมากินหมูด้วยกัน ครั้งนี้ป้าอรก็มาด้วย ทั้ง 5 คนล้อมวงย่างหมูกินอย่างอร่อย
“แม่คืนหนี้เขาหมดแล้วใช่ไหมครับ”
“ถ้าเฉพาะของนอกระบบหมดแล้ว ตามที่คิงบอกแม่นั่นแหละ”
“โอเคครับ ส่วนของธนาคารเดี่ยวผมจัดการเอง ส่วนเงินที่เหลือแม่อยากได้อะไรก็ใช้ได้เลยนะ”
“ได้ๆ”
“อิง เราคงไม่ได้ไปทำงานด้วยแล้วนะ พี่คิงให้เราเรียนต่อนะ”
“อ่อ ดีใจด้วยนะควีน ตั้งใจเรียนเผื่อเราด้วยนะ วันไหนว่างๆแวะมาหากันบ้างล่ะ”
“อืม เราจะไปหาอิงแน่นอน”
“มาๆ กินกันต่อเถอะ นั่นๆหมูสุกหมดแล้ว”
เป็เสียงของป้าอรที่กล่าวตัดบทสนธนา คิงเองก็สังเกตเห็นท่าทีของอิงดาวที่ดูผิดหวัง ควีนก็นั่งซึมหลังจากที่บอกอิงดาวเื่เรียนต่อเสร็จ หลังจากนั้นประมาณหนึ่งชั่วโมงทุกคนก็แสดงอาการอิ่มออกมา ป้าอรและอิงดาวกล่าวขอบคุณและขอตัวกลับก่อน
“ป้าอรครับ นี่ครับ ผมให้”
“ป้ารับไว้ไม่ได้หรอก มันเยอะเกินไป”
“อรรับไว้เถอะ คิงเขาตั้งใจให้”
“ก็ได้ ป้าขอบคุณมากนะ”
“ไม่เป็ไรครับป้าอร”
“งั้นป้ากิบอิงกลับบ้านก่อนนะ วันนี้ขอบคุณทุกคนมาก”
“สวัสดีครับ/สวัสดีค่ะ”
ป้าอรและอิงดาวเดินทางกลับไปยังบ้านของตน ฝ่ายครอบครัวของคิงก็กลับหลังจากป้าอรกลับไปประมาณ 5 นาที
“คิงไปทำอะไรถึงได้มีเงินเยอะขนาดนี้ อิงรู้ไหม”
“เห็นควีนเล่าให้ฟังว่าพี่คิงเล่นหุ้นนะคะ”
“งั้นหรอ เก่งจริงๆ แม่สังเกตเห็นสีหน้าของคลายก็ดูมีความสุขมากขึ้นเยอะเลย”
“ค่ะ”
“แม่ขอโทษนะอิง ที่แม่ไม่สามารถส่งหนูเรียนต่อได้”
“ไม่เห็นเป็ไรเลยแม่ เรียนนะเรียนเมื่อไรก็ได้ ดีซะอีกไม่ต้องปวดหัวกับพวกรายงานด้วย”
ปากก็บอกว่าไม่เป็แต่ตรงดวงตานั้นเปื้อนไปด้วยของเหลวใสใสที่กำลังไหลออกมา ผู้เป็แม่เข้าสวมกอดลูกสาวตัวน้อยด้วยความเวทนา เธอกล่าวโทษตัวเองที่ไม่สามารถดูแลลูกสาวให้ดีกว่านี้ได้ น้อยใจในโชคชะตาเสียเหลือเกิน สองแม่ลูกกอดกันอยู่พักใหญ่ น้ำตาก็หยุดไหลออกมา ทั้งสองจึงค่อยๆถอยออกห่างจากกัน
“เรากลับบ้านกันเถอะแม่”
“อืม กลับบ้านกัน”
สองแม่ลูกเดินหายเข้าไปในความมืดโดยไม่รู้เลยว่าทุกอย่างอยู่ในสายตาของใครคนหนึ่งอยู่ตลอด ด้านควีนกับแม่กลับมาถึงบ้านก่อนประมาณ15นาทีต่อมาคิงก็มาถึง แม่กับควีนกำลังนอนเล่นกันอยู่ เมื่อคิงขึ้นบ้านมาก็ตรงไปยังที่นอนของตน ก้มลงไปหยิบถุงใส่ของขึ้นมาแล้วเดินไปยังที่นอนของแม่
“ควีน ลองแกะดู”
คิงยืนกล่องใหญ่ที่ถูกห่อด้วยกระดาษของขวัญลายดอกไม้ ควีนรับไปแล้วก็รีบแกะดูทันที ด้านในยังมีกล่องเล็กอีก 2 กล่อง กล่องหนึ่งมีขนาดประมาณฝ่ามือ ส่วนอีกกล่องมีขนาดที่ใหญ่กว่า ควีนรีบแกะกล่องที่ใหญ่กว่าก่อน เมื่อกระดาษถูกฉีกออกโลโก้หนึ่งก็แสดงให้เห็น ควีนรู้ได้ทันทีว่าของที่อยู่ด้านในคืออะไร เธอวางกล่องลงแล้วะโกอดคิงพร้อมกับรอยยิ้มที่แสนจะสดใส
“ขอบคุณ ขอบคุณค่ะพี่”
“ยังแกะไม่หมดเลย รู้หรอว่าคืออะไร”
“รู้สิ หนูอยากได้มาตั้งนานแล้ว ขอบคุณมากนะคะ”
“ไม่เป็ไรๆ ใจเย็นๆก่อน ยังเหลืออีกกล่องที่ยังไม่ได้แกะนะ”
“โอ๊ะ ลืมไปเลย”
เด็กสาวละออกจากพี่ชายกลับไปนั่งแกะของอีกกล่องต่อทันที กระดาษห่อถูกฉีกเป็ทางยาว เผยให้เห็นโลโก้รูปผลไม้อันหนึ่ง ควีนสตั้นไปเกือบ 3 วิ ภาพที่พึ่งจะเกิดขึ้นก็เกิดขึ้นอีกครั้ง
“พี่คิง ขอบคุณพี่มากจริงๆ หนูดีใจมากเลย ไม่เคยคิดว่าตัวเองจะได้เลยในชีวิต”
“ของในเป็อะไรหรอควีน”
“มือถือกับโน๊ตบุ๊คนะแม่”
“อ่อๆ ดีเลย”
“เบอร์แม่เบอร์อะไรนะ ของพี่ด้วย”
เด็กสาววัยรุ่นราวกับน้อยกลับไปเป็เหมือนเด็กน้อยอีกครั้ง เด็กสาวง่วนอยู่กับมือถือและโน๊ตบุ๊คอยู่นาน แม่ก็มองลูกๆแล้วก็ยิ้มไป ตอนแรกคิงกะจะบอกเื่บ้านและรถไปด้วย แต่ว่าเขาอยากเซอร์ไพรส์ทีเดียวจึงเก็บเอาไว้ก่อน เช้าวันถัดมา่สายๆคิงก็ออกไปด้านนอก วันนี้เป็วันหยุด แม่และควีนไม่ได้ไปไหนนอนเล่นอยู่ที่บ้าน ควีนยังเห้อมือถืออยู่ ส่วนแม่ก็กำลังดูลิเกที่ควีนเปิดให้ในโน๊ตบุ๊ค
คิงเดินทางเพื่อไปรับรถก่อน เมื่อได้รถแล้วเขาก็นำไปจอดไว้ที่บ้านเพื่อรอเซอร์ไพส์พร้อมกันทีเดียว หลังจากนั้นเขาก็ไม่ได้มีธุระอะไร เขาจึงพาอาจารย์ท่องเที่ยวในสถานที่ต่างๆ พาไปลองดื่มกาแฟ กินขนม แต่อาจารย์ไม่ค่อยชอบสักเท่าไร พอถึง่เย็นคิงจึงพาอาจารย์ไปยังร้านเหล้าเล็กๆที่ไม่ไกลจากบ้านของตน เขาจัดเหล้าหลายแบบให้กับอาจารย์ดื่ม หลังได้ดื่มเหล้าไปแล้วอาจารย์ก็แสดงความพึงพอใจออกมา
เวลาประมาณ 2 ทุ่มคิงจึงกลับมาถึงบ้าน เห็นว่าควีนกับแม่กำลังสนใจอยู่กับมือถือกับโน๊ตบุ๊ค ไม่ได้สนใจตนที่กลับมาแม้แต่น้อย จนเขาต้องแกล้งส่งเสียงออกไป ทั้งสองจึงจะรู้สึกตัว หลังพูดคุยกันเล็กน้อยต่างก็แยกย้ายกลับไปที่ของตน
เวลาผ่านไปถึงวันที่ครบกำหนดย้ายบ้าน ก่อนถึงวันนี้คิงแกล้งบอกแม่และควีนว่ามีธุระ ให้ทั้งสองคนไปเป็เพื่อนหน่อย แม่และควีนจึงไม่ได้ออกไปด้านนอก ทั้งสามเดินทางมาโดยรถแท็กซี่ ประมาณ 1 ชั่วโมงก็มาถึงที่หมาย ตอนแรก รปภ.จะเข้ามาห้ามแต่ก็เห็นคีย์การ์ดที่อยู่ในมือคิงเสียก่อน เขาจึงถอยกลับไปประจำตำแหน่งที่เดิม คิงพาแม่และควีนเดินเข้ามายังด้านใน หยุดอยู่ที่หน้าบ้านหลังหนึ่ง บ้านหลังนี้มีขนาดใหญ่กว่าบ้านที่อยู่รอบๆอย่างเห็นได้ชัด ด้านหลังยังมีทะเลสาปประกอบเป็วิวที่รื่นรมณ์เป็อย่างมาก ตัวบ้านมีสองชั้น ประกอบไปด้วยห้องต่างๆมากมาย ด้านข้างตัวบ้านยังมีสระน้ำที่ชวนให้ลงไปเล่นประดับไว้อยู่ รอบๆมีต้นไม้นานาพรรณปลูกเอาไว้ให้ความรมรื่นน่าอยู่เป็อย่างมาก ตรงที่จอดรถยังมีรถยนต์สีดำจอดไว้อยู่
“แม่ ควีน ชอบที่นี่ไหม”
“บรรยากาศโคตรดีเลยพี่ ขนาดอยู่ตรงนี้ยังรู้สึกเย็นสบาย ด้านในคงจะดีกว่านี้แน่ๆ”
“งั้นเราเข้าไปด้านในกันไหม”
“เดี่ยวนะคิง”
“ว่าไงครับแม่”
“เรารีบกลับกันเถอะ เดี่ยวเ้าของบ้านมาเห็นจะว่าเราได้”
คิงได้ยินแม่พูดแบบนั้นก็ขำออกมา พร้อมกับมือที่ถือคีย์การ์ดส่งไปให้แม่
“แล้วแม่จะว่าอะไรหรือเปล่า ถ้าผมจะเข้าไป”
“หมายความว่ายังไง”
“อย่าบอกนะพี่ ว่าบ้านหลังนี้…”
“เ้าของบ้าน เราเข้าไปดูด้านในกันเถอะครับ”
คิงพูดชวนด้วยรอยยิ้ม ควีนที่เข้าใจก็แสดงความตื่นเต้นออกนอกหน้านอกตา ส่วนแม่ยังงงๆกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอยู่ จนควีนต้องเป็คนอธิบายให้เข้าใจอีกที
“แล้วรถคันนั้นละพี่”
คิงไม่ได้พูดตอบออกไป แต่เขาล้วงมือเข้าไปหยิบกุญแจในกระเป๋าออกมาแล้วจึงส่งไปให้แม่ แม่ก็รับกลับมาด้วยความงงๆ คิงเห็นเช่นนั้นก็อดที่จะยิ้มให้ทั้งสองไม่ได้
“เข้าไปด้านในกันครับ”
1K
![[มีE-book]รักร้ายนายบอดี้การ์ด](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1719756457_55027076.webp)
