สายลมพัดแ่เบาใน่เช้าวันหยุดสุดสัปดาห์ บรรดาดอกคอสมอสหลากหลายสีพริ้วไหวไปตามลู่ลม เ้าของร้านหน้าหวานกำลังนั่งจดรายการสิ่งของที่จำเป็ต้องซื้อในวันพรุ่งนี้ อยู่ที่โต๊ะโซนด้านนอกของคาเฟ่ตนเอง ในทุกวันหยุดสุดสัปดาห์วรินทรจะเปิดร้านเร็วกว่าปกติหนึ่งชั่วโมงนั่นก็คือเวลาเก้าโมง เพราะส่วนมากลูกค้าจะเยอะใน่วันหยุดนี้
"อืม ขาดอะไรอีกมั้ยนะ" เ้าของร้านหน้าหวานเอ่ยกับตัวเองเบาๆ พร้อมกับนั่งนึกไม่นาน "น่าจะไม่แล้วมั้ง" พูดกับตัวเองจบก็ปิดสมุดคู่ใจแล้วหยิบติดมือเดินเข้าไปในร้านด้านใน ภาคินเดินเข้ามาในครัวเพื่อที่จะทำขนมจัดเตรียมไว้ขายที่หน้าตู้ วันนี้เป็วันหยุดเขาจะต้องทำขนมเพิ่มมากกว่าในทุกวัน เพราะลูกค้าที่เข้ามานั่งในคาเฟ่เขานั้น ส่วนใหญ่ล้วนแต่เป็วัยทำงานที่พอมานั่งทานเสร็จแล้ว ก็เป็อันต้องซื้อขนมติดไม้ติดมือไปฝากครอบครัว หรือคนรักกันเกือบทุกคนเลย จนเวลาล่วงเลยผ่านไปก็ใกล้จะถึงเวลานัดหมายของคุณหญิงดุจฟ้า ดวงตาสีน้ำตาลคู่สวยเหลือบมองนาฬิกาบนผนัง
"อืม อีกหนึ่งชั่วโมงครึ่ง ไปอาบน้ำก่อนดีกว่า" วรินทรคิดว่าเขาควรจะไปอาบน้ำ พูดกับตัวเองจบก็เดินเข้าหลังร้านขึ้นไปบนชั้นสองที่เป็พื้นที่ส่วนตัวของตนเอง ใช้เวลาประมาณเกือบชั่วโมงก็อาบน้ำแต่งตัวเสร็จเรียบร้อย วรินทรยืนมองเงาสะท้อนของตนเองในกระจกบานใหญ่เต็มตัว โดยชุดที่วรินทรเลือกใส่นั้น เป็เสื้อยืดคอกลมสีขาวแขนสั้นที่ใส่ไว้ด้านใน ตามด้วยเสื้อกั๊กไหมพรมแขนกุดสีน้ำตาลอ่อนทับไว้ด้านนอก สวมกางเกงทรงกระบอกสีครีม ดูแล้วน่ารักเรียบร้อย
ติ๊ง! เสียงแจ้งเตือนแชทดังขึ้นมา เขาเดินไปหยิบโทรศัพท์มือถือที่วางไว้บนเตียงนอนขึ้นมาดูเป็กรนันท์เพื่อนสนิทของเขาที่ทักมาถามว่าไปงานวันเกิดคุณหญิงดุจฟ้าแล้วหรือยัง พร้อมกับช่วยเตือนเขาว่าห้ามลืมถุงของขวัญวันเกิดให้คุณหญิง
หลังจากตอบข้อความเพื่อนเสร็จ ก็ไม่ลืมที่จะหยิบถุงของขวัญวันเกิดคุณหญิงดุจฟ้า เขาเดินลงมาที่เค้าเตอร์แคชเชียร์เพื่อฝากน้องพนักงานให้ช่วยดูแลความเรียบร้อยของร้านแทน
"ปุยฝ้าย เดี๋ยววันนี้พี่ฝากปิดร้านหน่อยน้า"
"ได้เลยค่ะพี่ไวน์ ไปปาร์ตี้วันเกิดคุณหญิงให้สนุกนะคะ"
"ขอบใจนะ ปุยฝ้าย" เอ่ยตอบพนักงานพร้อมรอยยิ้ม
"อีก 20 นาที เดี๋ยวไปนั่งเล่นรอดีกว่า" ดูเวลาที่โทรศัพท์มือถือ พึมพำกับตัวเองเบาๆ พร้อมเดินไปนั่งรอตรงโต๊ะด้านในที่ประจำของตนเอง
~กรุ๊งกริ๊ง~
เสียงเปิดประตูร้านดังขึ้นมา ปรากฏร่างชายหนุ่มรูปหล่อที่เอาแต่ชอบทำหน้านิ่งตลอดเวลาเดินเข้ามาภายในร้าน ดวงตาสีนิลของเขาสอดส่องมองหาเ้าของร้าน เมื่อพบว่าเ้าของร้านหน้าหวานนั่งอยู่ตรงโต๊ะด้านในก็เดินเข้าไปหาแบบเงียบ วรินทรที่กำลังก้มหน้าจดจ่ออยู่กับโทรศัพท์มือถือของตนเองอยู่นั้น ก็รู้สึกเหมือนกับว่ามีคนมายืนจ้องมองอยู่ตรงข้างโต๊ะที่เขานั่งอยู่ ใบหน้าหวานจึงเงยหน้าขึ้นมามองพร้อมกับฉายแววสงสัย คำพูดที่ออกมาไวกว่าความคิดเอ่ยถามร่างสูงตรงหน้าออกไป
"เอ่อ รับอะไรเพิ่มหรือเปล่าครับ" เขาเอ่ยถามคุณภาคิน ใช่! คุณภาคิน คณาเดช ดวงตาทรงเสน่ห์คู่นั้นจ้องมองมาที่เขาพร้อมกับเอ่ยออกมาด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง
"รับเธอไง จะไปได้หรือยัง"
"ห๊ะ ไปไหน ดะ เดี๋ยวนะครับ คืออย่าบอกนะว่าคุณคือลูกชายคุณหญิงดุจฟ้าอะ" เขารู้สึกว่าเสียงของตัวเองขาดๆ หายๆ นี่มันอะไรกัน!
"ใช่ ทีนี้จะไปกันได้หรือยัง" พูดพร้อมตวัดสายตามองมาที่เขา แล้วเดินนำหน้าออกไป พอรู้แบบนี้แล้ว เขาก็หยิบถุงของขวัญแล้วรีบเดินตามร่างสูงออกไป
จนมาถึงรถสปอร์ตสีดำราคาแพง วรินทรที่ยืนเก้ๆ กังๆ จนคนร่างสูงที่ตอนนี้มือจับประตูรถยนต์มองมาพร้อมกับขยับปากจะพูดอะไรสักอย่าง วรินทรพอเห็นอย่างนั้นก็รีบเปิดประตูรถแล้วยัดตัวเองลงไปนั่งข้างคนขับอย่างรวดเร็ว ระหว่างทางทั้งคู่ก็ไม่ได้พูดคุยอะไรกัน มีเพียงเสียงเพลงสากลที่เปิดคลอเบาๆ ให้พอได้คลายความอึดอัดเล็กน้อย
ใช้เวลาไม่นานมากก็มาถึงบ้านของครอบครัวคณาเดช ไม่สินี่ต้องเรียกว่าคฤหาสน์ เพราะมันใหญ่มาก ด้านหน้าทางเข้ามีบ่อน้ำพุที่ขนาดเหมาะสมกับตัวคฤหาสน์ตั้งอยู่ตรงกลาง เมื่อถึงที่หมายภาคินก็จอดรถไว้แล้วส่งต่อให้บอดี้การ์ดขับรถไปจอดที่โรงจอดรถ แล้วพาวรินทรเดินเข้ามาในตัวบ้าน ก็เจอคุณหญิงดุจฟ้าที่เหมือนกำลังรอเขาอยู่ ซึ่งยืนอยู่กับผู้ชายคนหนึ่งที่ดูดีมีสง่าราศี ท่าทางน่าเกรงขาม เขาคิดว่าคนนี้น่าจะเป็คุณพ่อของคุณภาคิน
"สวัสดีครับคุณหญิง สุขสันต์วันครบรอบวันเกิดปีนี้ ไวน์ขอให้คุณหญิงมีสุขภาพร่างกายแข็งแรง มีความสุขมากๆ นะครับ ไวน์ซื้อของขวัญมาให้ด้วยครับ" เขากล่าวคำอวยพรให้คุณหญิงพร้อมกับยื่นถุงของขวัญให้
"สวัสดีค่ะหนูไวน์ ขอบคุณหนูมากๆ เลยนะ แค่หนูมางาน คนแก่อย่างฉันก็ดีใจแล้ว" ตอบด้วยสีหน้าเปื้อนรอยยิ้ม พร้อมกับแนะนำคนข้างกายให้เขาได้รู้จัก
"นี่คุณภาคภูมิ สามีฉันเอง คุณคะนี่หนูไวน์คนที่ฉันเล่าให้ฟังค่ะ" ประโยคแรกเอ่ยกับวรินทร ส่วนประโยคหลังเอ่ยกับสามีของตนเอง
"สวัสดีครับคุณท่าน" เขาเอ่ยทักทายคุณภาคภูมิพร้อมกับยกมือขึ้นไหว้
"สวัสดีหนูไวน์ ทำตัวตามสบายเลยนะลูก" คุณภาคภูมิยกมือขึ้นรับไหว้ พูดคุยกันได้สักพักคุณหญิงกับคุณท่านก็ขอตัวแยกออกไป และคุณภาคินที่เดินหายออกไปั้แ่ตอนไหนก็ไม่รู้
วรินทรเดินดูเมนูอาหารต่างๆ พร้อมตักมาทานที่โต๊ะอย่างละนิดละหน่อย เขานั่งหลบมุมผู้คนอยู่ตรงโต๊ะด้านในที่มองเห็นบรรยากาศทุกอย่างชัดเจน งานเลี้ยงวันเกิดคุณหญิงคนไม่เยอะมาก ส่วนมากก็มีเพื่อนคุณหญิงคุณท่าน และเพื่อนของคุณภาคินแค่ไม่กี่คน วรินทรเคี้ยวเส้นสปาเกตตี้อย่างช้าๆ พลันสายตาคู่งามเผลอไปมองสบตาร่างสูง จนคนตัวเล็กหลบสายตาแทบไม่ทัน
"คุณไวน์! ภัสก็ว่าทำไมคุ้นๆ เป็คุณไวน์จริงด้วย" นภัสกรเข้ามาทักทายคนหน้าหวาน พร้อมกับนั่งลงข้างๆ ที่ว่าง พร้อมกับพูดคุยกันเพลิดเพลินอย่างสนิทสนม
"งั้นภัสขอเรียกน้องไวน์ว่าน้องไวน์นะครับ ภัสอยากมีน้องชายมานานแล้ว ดีจริงๆ เลย" นภัสกรเอ่ยกับวรินทรด้วยความตื่นเต้น นภัสกรนั้นเป็ลูกคนเดียว และอยากที่จะมีน้องชายมาก พอรู้ว่าวรินทรอายุน้อยกว่าตนเอง 4 ปี ก็เลยมอบฐานะน้องชายคนโปรดให้วรินทรด้วยความเอ็นดู
"ได้เลยครับคุณภัส ไวน์ยินดีมากๆ เลย ไวน์ก็อยากมีพี่ชาย"
"คุณภัสอะไรกัน ดูห่างเหินนะน้องไวน์ ต้องพี่ภัสสิ" เอ่ยบอกน้องชายคนโปรดที่พึ่งแต่งตั้งเองเมื่อครู่ วรินทรหัวเราะเบาๆ ก่อนจะตอบกลับ "โอเคครับพี่ภัส"
"แล้วนี่น้องไวน์มายังไงอะ มานานแล้วหรือยัง"
"ไวน์ เอ่อ มากับคุณภาคิน คุณหญิงให้คุณภาคินไปรับไวน์มาครับ แล้วก็ไวน์มาได้สักพักแล้วพี่ภัสก็เดินเข้ามาทักไวน์"
"หืม ภาคินไปรับ แบบว่าขับรถไปรับเองเลยเหรอน้องไวน์"
"อ่า ใช่ครับ คุณภาคินเขาเป็คนขับรถเอง"
"โอเอ็มจี! แปลกมาก"
"แปลกยังไงครับพี่ภัส"
"น้องไวน์รู้มั้ย คินไม่เคยขับรถไปรับไปส่งใครเลยนะ ปกติจะต้องมีคนขับให้ตลอด"
"........"
"อยู่นี่นี่เอง เธียรตามหาภัสตั้งนาน" ชายหนุ่มร่างสูงหน้าตาหล่อคมเข้ม นามว่า เธียร ธนา เดินเข้ามาหานภัสกร
"ขอโทษนะครับ พอดีภัสเจอน้องนั่งอยู่คนเดียวเลยรีบเดินไปหน่อย เธียรนี่น้องไวน์ แล้วก็นี่เธียรแฟนพี่เอง" ดวงตาสีน้ำตาลคู่สวยเบิกกว้างระคนใ พร้อมกับเอ่ยถาม
"แฟนเหรอครับ แล้วคุณภาคิน" พูดยังไม่ทันจบนภัสกรก็รีบตอบคำถามน้องชายหน้าหวานของตน
"โน หยุดคิดเลยน้องไวน์ ภาคินเป็เพื่อนสนิทพี่เอง เดี๋ยว อย่าบอกนะว่าน้องไวน์คิดว่าพี่กับคินเป็แฟนกันอะ" พลางจ้องหน้าคาดคั้นคำตอบ
"ก็ใช่ครับ ฮือ ก็ไวน์เจอพี่ภัสอยู่กับคุณเขาบ่อยก็เลยคิดแบบนั้น" เอ่ยตอบพร้อมทำหน้ารู้สึกผิด พี่ชายหมาดๆ อย่างกรนันท์เห็นแบบนั้นก็อดที่จะเอ็นดูไม่ได้
"ฮ่าๆ ไม่เป็ไรๆ น้องไวน์ตลกอะ แต่"
"แต่อะไรครับพี่ภัส" วรินทรเอ่ยถามด้วยความสงสัย
"แต่ตอนนี้ภาคินโสดนะ"
"........"
174
