เรมี่ & อาเทมอส ยังคงนั่งนิ่งอยู่ในโรงตีเหล็กที่พังยับเยิน
ศพของปีศาจระดับสูงไม่มีอยู่แล้ว มีเพียงกลุ่มควันสีดำที่เหลืออยู่
กับความเงียบงันที่หนักอึ้ง
โจบอง นั่งเลียอุ้งเท้าตัวเองอย่างไม่รู้เื่รู้ราว
เรมี่กับอาเทมอสยังคงจ้องมองโจบองด้วยสีหน้าสับสน
“โอเค… ตอนนี้เราอธิบายได้ยังว่ามันเกิดอะไรขึ้น?” เรมี่พูดขึ้นมาในที่สุด
“ข้าจะอธิบายให้เอง” โจบองพยักหน้า
“ข้าคิดว่ามันเป็พลังพิเศษของข้า
ซึ่ง… เอ่อ ข้าก็ไม่รู้ว่ามันคืออะไรเหมือนกัน”
เรมี่ถอนหายใจเฮือก
“เ้านี่มัน… ข้านึกว่าเ้าจะพูดอะไรมีสาระหน่อย”
“ก็ข้าไม่รู้จริงๆ!” โจบองยักไหล่
“ข้าก็แค่รำคาญปีศาจตัวนั้น แล้วบูม! พลังข้าก็ทำงานเอง”
“ปัญหาคือ… เ้าทำลายปีศาจระดับสูงได้โดยที่ข้าและอาเทมอสทำอะไรไม่ได้เลยนะ!”
อาเทมอสยังคงเงียบอยู่
แต่แววตาของเขาบ่งบอกว่าเขากำลังคิดอะไรบางอย่าง
“อาเทมอส เ้าว่าไง?”
“ข้าไม่เคยเห็นพลังแบบนี้มาก่อน… แต่ที่แน่ๆ มันไม่ใช่พลังธรรมดา”
โจบองหาวออกมา “ก็นะ… ถ้าข้าสำคัญขนาดนั้น ก็คงต้องหาคำตอบล่ะนะ”
เรมี่หรี่ตา “เ้าคิดว่ามีที่ไหนที่จะให้คำตอบเราได้?”
อาเทมอสขมวดคิ้ว “บางที… คำตอบอาจอยู่ใน
‘หอคัมภีร์แห่งเซเครดดัสต์’ (Sacredust Archives)”
“หอคัมภีร์แห่งเซเครดดัสต์?”
“มันเป็สถานที่ที่บันทึกตำนานและความลับของโลกนี้ไว้…
และยังเป็ที่ที่เหล่าเทพเคยเก็บเอกสารต้องห้ามก่อนที่พวกเขาจะล่มสลาย”
โจบองพึมพำ “เทพพวกนั้นก็รู้เยอะจังเลยนะ… แปลว่าข้าอาจถูกบันทึกไว้ที่นั่น?”
“ไม่แน่…” อาเทมอสตอบ
“แต่ข้ามีลางสังหรณ์ว่า ‘หมาปีศาจแบบเ้า’
อาจไม่ใช่แค่หมาปีศาจธรรมดา”
เรมี่พยักหน้า “งั้นเราก็ต้องไปที่หอคัมภีร์นั่น”
คืนต่อมา
พวกเขาออกเดินทางไปยังหอคัมภีร์เซเครดดัสต์
ซึ่งอยู่ไกลออกไปในซากปรักหักพังของอาณาจักรที่เคยเป็ของเทพ
โจบองเดินข้างเรมี่และอาเทมอส “ข้าว่ามันต้องมีเื่เท่ๆ เกี่ยวกับตัวข้าแน่เลย!”
เรมี่ส่ายหัว “ถ้าเ้าเป็เทพเ้าจริงๆ ก็คงเป็เทพแห่งความกวน”
อาเทมอสหัวเราะเบาๆ “บางที… เ้าหมาอาจมีอดีตที่ซับซ้อนกว่าที่เราคิด”
ทันใดนั้น…
“หยุดตรงนั้น”
เสียงเย็นะเืดังขึ้นจากเงามืด
พวกเขาหันไปมอง เห็นเงาสามร่างยืนอยู่กลางถนน
ชายคนหนึ่งในชุดคลุมสีดำมองพวกเขาด้วยรอยยิ้มบาง
“พวกเ้าน่าจะไม่รู้ตัวสินะ
ว่าเ้าหมาตัวนั้นมันไม่ใช่หมาธรรมดา”
ดวงตาของเขาเปล่งแสงสีฟ้า “และข้าก็ถูกส่งมา… เพื่อตามล่า ‘มัน’”
เรมี่ชะงัก ดึงค้อนของตนขึ้น
“เ้าหมายความว่ายังไง?”
ชายชุดดำหัวเราะ “ข้าจะอธิบายให้พวกเ้าฟังเอง…
ถ้าพวกเ้ารอดจากพวกเราไปได้ล่ะนะ”
“เตรียมตัวตายได้เลย”