-Enter-
บ้านเดี่ยวสองชั้นที่รายล้อมไปด้วยต้นไม้ใหญ่บ้านหลังนี้อยู่แถบชานเมือง มีห้องนอนสามห้องนอนพร้อมห้องน้ำในตัว ห้องครัวห้องนั่งเล่น บ้านหลังนี้ไม่ใหญ่มาก มีสองพี่น้องที่อาศัยอยู่กันอยู่สองคนั้แ่พ่อแม่เสียชีวิต สองคนพี่น้องก็อาศัยอยู่บ้านหลังนี้ด้วยกันมาตลอดซึ่งบ้านหลังนี้เป็มรดกของพ่อและแม่ ั้แ่พ่อแม่เสียชีวิตเนื่องจากประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์พี่ชายก็เป็ทั้งชีวิตเป็พ่อเป็แม่เป็เพื่อนเป็ความอบอุ่นให้น้องสาวเสมอมากชีวิตสองคนสนิทกันมากถึงแม้สองพี่น้องจะห่างกันสามปีก็ได้รับความรักความอบอุ่นจากพี่ชายคนนี้ไม่เคยขาดเลย
ห้องครัวในตอนนี้มีชายหนุ่มก็คือ พี่ชายอย่าง ‘สเปส สิปปกรวิริยะวีรพงษ์’ ที่กำลังทำอาหารให้น้องสาวอยู่ เขากำลังหมกหมุ่นอยู่กับการเตรียมกอาหารให้น้องสาวมีทั้งเครื่องต้มยำ ไข่ไก่ สารพัดวัสถุดิบในการทำอาหารชายหนุ่มคนนี้หลงไหลในการทำอาหารมากถึงกับไปเรียนทำอาการตามสถาบันต่างๆ เพื่อมาทำอาหารให้น้องสาวสุดที่รักของเขากินจนน้องสาวยังเคยแซวขายหนุ่มว่า ‘ถ้ามีพี่เปสมีแฟนแฟนพี่เปสสบายเลยได้กินแต่ของอร่อยทั้งนั้น’
“พี่เปส ทำอะไรอยู่หอมเชียว” ฉันที่เรียกพี่ชายที่กำลังทำอาหารเย็นอยู่ในห้องครัว
“ว่าไงเทอร์” ชายหนุ่มขานรับเสียงของน้องสาวที่เรียก
“วันนี้มีอะไรกินเอ่ย” ฉันผู้ที่ชอบทำเสียงออดอ่อนพี่ชายคนนี้เสมอเวลาทำอาหารให้กิน ฉันมักทำเสียงเล็กเสียงน้อยจนคนเป็พี่หัวเราะ
“วันนี้มีต้มยำกุ้งน้ำข้นไข่เจียว ไก่ทอดเกลือ”
“ทำจะเสร็จยังหิวเลยอ่ะ”
“ไปนั่งรอที่โต๊ะกินข้าวเลยใกล้จะเสร็จแล้วตอนนี้กำลังจัดจานไก่ทอดเกลืออยู่” พี่เปสในตอนนี้ก็มัวแต่แต่งจานให้สวยอยู่แต่ไม่รู้จะแต่งทำไม เดี๋ยวก็กินหมดแล้ว
บริเวณโต๊ะอาหารที่มีคนเป็พี่อย่างสเปสนั่งที่หัวโต๊ะและน้องสาวนั่งข้างๆชายนุ่ม บนโต๊ะอาหารมีแต่กับข้าวที่น้องสาวชอบกินชายหนุ่มมักจะทำแต่สิ่งที่น้องสาวชอบกินเสมอ
“พี่เปสเทอร์มีเื่จะบอกอ่ะ”ฉันเอ่ยขึ้นในขณะที่ผู้เป็พี่ชายกำลังเคี้ยวข้าวเข้าปาก
“เื่อะไรหรอ” ชายหนุ่มถามด้วยความสงสัย
“วันที่ 22เทอร์ต้องไปงานกับฟอคซ์อ่ะ มันให้เทอร์ไปงานเลี้ยงที่บริษัทด้วย” หญิงสาวตอบพี่ชายไปด้วยเคี้ยวข้าวไปด้วย
“ทำไมฟอคซ์มันถึงชวนเราไปล่ะ”
“มันบอกเทอร์ว่าไว้ใจหุ่นส่วนป๊ามันไม่ค่อยได้ แล้วมันชอบเล่าเื่บริษัทให้ฟังอ่ะคนเทอร์อยากเห็นหน้าคนพวกนั้นแล้วอ่ะ และมันบอกอีกว่าไม่มีสาวไปควงออกงานกลัวน้อยหน้าลูกหุ่นส่วนเพื่อนป๊าอีก พี่เปสว่ามันประสาทไหม”
“แล้วเราล่ะอยากไปงานกับเขาหรือเปล่า อย่าคิดว่าพี่ไม่รู้นะว่าเราอ่ะ แอบชอบบมัน”
“พี่เปสพูดอะไร” หญิงสาวที่ได้ยินพี่ชายพูดแบบนั้นก็ถึงกับชะงักทันที่ผู้เป็พี่ชายเอ่ยปากออกมาน้อยนักที่มีคนจะรู้ว่าหญิงสาวเองก็เคยแอบชอบเพื่อนสนิทคนนี้มานานมากแล้ว เพื่อนในกลุ่มสมัยเรียนมหาวิทยาลัยก็รู้กันหมดทั้งๆที่กลุ่มเพื่อนสมัยเรียนก็อยู่กลุ่มเดียวกัน แต่โชคดีนะที่มันไม่รู้ขนาดไอเจมส์ เพื่อนในกลุ่มที่ได้ฉายาว่า ‘เจมส์รู้โลกรู้’ ยังไม่กล้าเอ่ยปากพูดเลย ที่มันไม่พูดไม่ใช่อะไรหรอกนะกลัวไม่มีคนช่วยทำโปรเจคจบมากกว่า
“อย่าคิดว่าพี่ไม่รู้นะเทอร์พี่เป็พี่ชายเรานะ”
“กินข้าวดีกว่าเดี๋ยวกับข้าวเย็นหมด”
“เรานะอย่ามาเปลี่ยนเื่ที่พี่ถาม แต่มันมีแฟนแล้วไม่ใช่หรอ”ผู้เป็พี่ชายถามน้องสาวด้วยความสงสัยเพราะที่ผ่านมาน้องสาวมักจะเล่าทุกเื่ให้พี่ชายฟังเสมอ
“มันเพิ่งเลิกกับแฟนไปเพราะว่าผู้หญิงมีคนอื่นอ่ะ”
“เทอร์ก็จีบฟอคซ์สิไม่เห็นจะยากเลยเป็เพื่อนกันมาก่อน ก็เลื่อนสถานะไปเป็แฟนเลยสิ”
“มันไม่ชอบเทอร์หรอกถ้ามันชอบนะ มันจีบเทอร์ไปนานแล้ว อีกอย่างเทอร์กลัวว่าถ้าเป็มากกว่าเพื่อนอ่ะถ้าต้องเลิกกันมันจะมองหน้ากันไม่ติดนะ” หญิงสาวตอบพี่ชายไปเพราะที่ผ่านมาเพื่อนๆมันจะเลิกกันแล้วกลับมาเป็เพื่อนกันต่อไม่ได้
“รู้ได้ไงว่าจะต้องเลิกกันเพื่อนในห้องพี่สมัยมหาวิทยาลัยตอนนี้แต่งงานมีลูกไปแล้วอย่ากลัวอะไรเลยถ้ามันยังไม่ได้เริ่มต้นขึ้นเลย”
“เทอร์ไม่ได้กลัวสักหน่อย”
“แล้ววันนั้นเราเข้าเวรหรือเปล่า”
“เทอร์เข้าเวรแต่มันจ้างเทอร์ 7000 และบอกให้เทอร์ลาป่วยผู้จัดการคนใหม่แม่งถามมากด้วยนะพี่เปส แม่งถามคนอื่นที่ลาทุกครั้งอ่ะป่วยเป็อะไร เจ็บตรงไหน ปวดหัวหรอ กินยาแล้วมาทำงานได้ไหม ประสาท!” หญิงสาวเล่าให้พี่ชายฟังว่าผู้จัดการคนใหม่วุ่นวายกับชีวิตคนอื่นมากั้แ่เป็ผู้จัดการเมื่อไม่กี่เดือนมานี้ก็ชอบสั่งงานแล้วบ่นลูกน้องในเื่ที่ไม่เป็เื่ทั้นนั้น เื่หญิงที่สาวจำได้ไม่เคยลืมเลยคือถามพี่ที่ทำงานที่กำลังวุ่นวายอยู่กับการตั้งค่าอุปกรณ์เราเตอร์ว่าแผนกเราชื่อแผนกอะไรมันใช่เวลาที่จะมาถามไหม
“เขาเอาเงินฟาดเราเราก็ยอมเลยหรอ” คนเป็พี่หัวเราะระหว่างถาม
“แค่มันชวนเทอร์ก็ไปแล้วไม่ต้องเอาเงินมาฟาดหรอก” หญิงสาวตอบคำถามพี่พร้อมทั้งหัวเราะกับคำพูดที่ยตอบไป
“น้องพี่จะมีแฟนแล้วหรือเปล่าน้า” คนเป็พี่ถามด้วยความสงสัย
“อิ่มแล้วเทอร์ขึ้นห้องนอนดีกว่า” หญิงสาวดื่มน้ำหมดแล้วแล้วเดินขึ้นชั้นสองกลับห้องตัวเองไป ทิ้งให้พี่ชายต้องมาล้างจานต่อ