หลังจากที่ตระเวนหางานทำไปทั่วสุดท้ายช่อสิริตัดสินใจทำงานเป็พนักงานรับส่งอาหารให้กับร้านอาหารแห่งหนึ่ง
ชื่อว่า “อิ่มหมีพีมัน คาเฟ่”ที่ร้านอาหารแห่งนี้ขายอาหารไทย อิตาเลี่ยน อาหารตามสั่งและเครื่องดื่มจึงทำให้ที่ร้านมีคำสั่งซื้อค่อนข้างเยอะและทางร้านก็มีบริการจัดส่งฟรีสำหรับลูกค้าที่อยู่ห่างจากร้านไม่เกินสามกิโลเมตร ช่อสิริ และปองกุลจึงเป็พนักงานส่งของประจำร้านกินเงินเดือนและค่าเที่ยวในการส่งแต่ละเที่ยวซึ่งนี่ก็เป็แรงจูงใจอย่างหนึ่งยิ่ง ส่งมากยิ่งได้ค่าตอบแทนมากส่วนถ้าลูกค้าที่มีระยะทางส่งเกินกว่า สามกิโลเมตร ก็เรียกบริการตามแอป ต่าง ๆ ได้เลยทำให้ลูกค้าที่อยู่บริเวณใกล้เคียงสั่งซื้อกันไม่ขาด
วันนี้ช่อสิริเข้ามารอรับคำสั่งซื้อตามรายการส่งอาหารมีด้วยกันสองบ้าน เมื่อได้รับสินค้าตรวจสอบดูว่าตรงกับใบสั่งซื้อก็นำไปส่งบ้านหลังแรกเป็บ้านทรงไทยเมื่อไปถึงก็กดออด รอให้เด็กมารับของตรวจสอบความถูกต้องลูกค้าชำระเงินแล้วหลังจากสั่งอาหาร เมื่อเรียบร้อยก็มุ่งหน้าไปยังบ้านหลังที่สองเป็บ้านเดี่ยว หลังจากกดออด ก็มีสุนัข พันธ์หลังอานสีเทาควันบุหรี่เห่าเชื้อเชิญมาก่อนด้วยว่าช่อสิริมาส่งอาหารบ่อยร่วม สองเดือนทำให้เ้าสุนัขที่มีชื่อว่า แทกซัสเริ่มคุ้นชินเ้าของบ้านเป็หญิงวัยกลางคน เมื่อตรวจสอบว่าของที่มาส่งตรงกับรายการที่สั่งช่อสิริก็ขี่รถมอเตอร์ไซด์กลับเข้ามารอคำสั่งซื้อถัดไปณ จุดพักรอ ทางร้านจัดระบบได้ดีทุกคำสั่งซื้อจะต้องชำระเงินเมื่อทางร้านสรุปยอดสั่งทั้งนี้เพื่อกันปัญหา การเทสินค้าลดภาระให้กับพนักงานที่ส่งสินค้าลดความยุ่งยากในการจัดหาเงินทอนที่สำคัญคือไม่เคยมีปัญหาการฉ้อโกงเกิดขึ้นอีกอย่างช่วยลดปัญหาการปล้นจี้ที่อาจจะมีขึ้นได้
“ช่อช่วยไปส่งออร์เดอร์ถัดไปให้ปองหน่อยนะ พอดีว่ากลับมาไม่ทัน” พนักงานในร้าน ชื่อรุจี เดินมาบอกช่อสิริที่เพิ่งมาถึง
“ได้เลยแล้วปองไปส่งแถวไหนทำไมกลับมาไม่ทัน “
“ปองบอกว่าสามีลูกค้าหึงคิดว่าเมียนัดกิ๊กมาในคราบของพนักงานส่งของ นี่คุณหมีกำลังไปยืนยันให้ยุ่งยากชะมัด ไม่รู้ว่าเมียสวย หรือนิสัยส่อให้สงสัย” รุจีบอกออกมา เพราะแอบชอบปองกุลจึงอดที่จะหงุดหงิดไม่ได้
“เอาน่าคงไม่มีอะไรหรอก “
“น้อยไปสิ ปองบอกสามีนางว่าเอาปืนออกมาขู่
แล้ว ก็เมียเล่นใส่ชุดนอนวาบหวิวลงมารับของตอนสามีไม่อยู่บ้าน”รุจีเล่าตามที่ปองกุลโทรมาแจ้ง
“ช่วยไม่ได้ก็ปองหน้าดีใช่ย่อยสาวใหญ่สาวน้อยมองตามตาละห้อยเลย”
5K
