เมื่อเทียบกับอาจูที่ฝึกวรยุทธ์มาั้แ่เด็ก อาขุยที่เรียนรู้เื่การแพทย์และคัดอักษรมาั้แ่เล็กจึงเป็คนละเอียดอ่อนและขวัญอ่อนกว่ามาก
นางไม่เพียงไม่เป็วรยุทธ์ ทว่ายังว่ายน้ำไม่เป็อีกด้วย
พอคนผู้นั้นเห็นนางตกลงไปในสระบัว ก็คว้าไม้พลองยาวที่เตรียมไว้ล่วงหน้ามากดศีรษะที่กำลังพยายามตะเกียกตะกายโผล่พ้นน้ำของนางเอาไว้อย่างแรง
ปลายไม้พลองด้านนั้นพันด้วยผ้าเนื้อหยาบหนาเตอะ เห็นได้ชัดว่าไม่อยากทิ้งรอยแผลไว้บนตัวอาขุยจนทำให้คนสงสัยในภายหลัง
อาขุยทำได้เพียงชูสองมือตะเกียกตะกายปัดป่ายสุดชีวิต
คนบนขอบสระมีพละกำลังมหาศาล ทั้งยังอยู่ในจุดที่ได้เปรียบ เห็นอยู่ว่าแผนการกำลังจะสำเร็จ ทว่ารู้อยู่แก่ใจดีว่ากำลังทำเื่เสี่ยงอันตราย จึงอดไม่ได้ที่จะกวาดตามองไปรอบ ๆ
เวลานั้นเอง ในครรลองสายตาของนางพลันมีเงาสีฟ้าอ่อนสายหนึ่งวาบผ่าน
ยังไม่ทันได้ตั้งตัว กลางอกก็ถูกเตะเข้าอย่างจัง
ยายเฒ่ารับใช้ร้องโอดโอยด้วยความเ็ปแล้วล้มกลิ้งลงไปกองกับพื้น
อาจูคว้าไม้พลองมา ยื่นลงไปในน้ำ ให้อาขุยจับแล้วดึงตัวขึ้นมา
"ทำไมเ้าเพิ่งจะออกมา... ข้าเกือบจะจมน้ำตายอยู่แล้ว!" อาขุยที่เปียกปอนไปทั้งตัวหมอบพังพาบอยู่ริมสระ นางสำลักน้ำจนลืมตาไม่ขึ้น พูดจาอู้อี้ฟังแทบไม่รู้เื่ ในใจรู้สึกหวาดผวาถึงเหตุการณ์เมื่อครู่อย่างถึงที่สุด
์เท่านั้นที่รู้ว่าตอนะโลงน้ำนางไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย เดิมทีนึกว่าอาจูจะรีบโผล่หน้ามารับนางไว้ ใครจะรู้ว่าเกือบจะเอาชีวิตไม่รอดเสียแล้ว... ฮือ ๆ วันหน้ายังจะไว้ใจเป็พี่น้องที่ดีต่อกันได้อยู่อีกหรือไม่!
อาจูผู้พูดน้อยมาแต่ไหนแต่ไร ไม่ได้อธิบายอะไรให้มากความ
เพราะยังไงก็ต้องรอให้ยายเฒ่าผู้นี้ลงมือเสียก่อน ถึงจะนับว่าจับได้คาหนังคาเขานี่นา
หากนางโผล่ออกมาเร็วไป แล้วยายเฒ่ารับใช้นั่นไม่ยอมรับผิด อ้างแค่ว่าเผลอชนคนตกน้ำไปโดยไม่ได้ตั้งใจ แบบนั้นความพยายามที่ผ่านมาทั้งหมดก็สูญเปล่าไม่ใช่หรือ
อาจูคว้าตัวยายเฒ่าที่ตะเกียกตะกายลุกขึ้นนั่งและพยายามจะหลบหนีเอาไว้ ก่อนจะประเคนหมัดเข้าที่หน้าอีกฝ่าย
ในจังหวะที่หมัดกระทบใบหน้า เท้าก็เตะเข้าที่ข้อพับเข่าพร้อมกัน ยายเฒ่าถูกโจมตีทั้งบนและล่าง แทบไม่มีโอกาสได้ตอบโต้เลยสักนิด
เสียงร้องโหยหวนดังระงมไปทั่วบริเวณอย่างต่อเนื่อง
"ไว้ชีวิตด้วย..."
ครึ่งเค่อต่อมา ยายเฒ่ารับใช้ที่เต็มไปด้วยาแและมีสภาพหน้าตาปูดบวมก็ลงไปนอนกองกับพื้น พลางส่งเสียงโอดครวญอย่างยากลำบาก
สาวใช้คนนี้ไม่พูดไม่จาสักคำ ไม่ถามอะไรสักอย่าง พุ่งเข้ามาก็คว้าตัวนางไปซ้อมจนมีสภาพเช่นนี้... นางยังไม่ทันได้ปากแข็งเลยสักประโยคด้วยซ้ำ... นี่มันเื่บ้าอะไรกัน!
"อาจู เลิกตีได้แล้ว... หากตีต่อไป คุณหนูจะซักไซ้เอาความไม่ได้นะ"
อาขุยที่ทรุดนั่งอยู่บนพื้นและไม่กล้ามองดูเหตุการณ์อย่างละเอียดมาตลอด รีบจับมือข้างหนึ่งของอาจูเอาไว้
ในฐานะพี่น้องที่เติบโตมาด้วยกัน ทำไมนางจะไม่รู้ว่าคติประจำใจมาั้แ่เด็กของอาจูคือ 'คุยไม่ถูกคอก็ลงไม้ลงมือ'
เพียงแต่หลายปีมานี้พอโตขึ้น ประกอบกับต้องคอยปรนนิบัติอยู่ข้างกายคุณหนู ถึงได้พยายามสะกดกลั้นสัญชาตญาณความเกรี้ยวกราดเอาไว้อย่างสุดความสามารถ
วันนี้ก็ถือเสียว่ายายเฒ่าผู้นี้ดวงตกมารนหาที่เองก็แล้วกัน...
"วางใจเถอะ ไม่ถึงตายหรอก ซ้อมให้ยอมจำนนก่อนแล้วค่อยพาตัวไป ถึงตอนซักไซ้เอาความจะได้เบาแรงหน่อย นี่เป็คำสั่งของคุณหนู" อาจูพูดพลางจับยายเฒ่ารับใช้ผู้นั้นแบกขึ้นพาดบ่า— การที่คุณหนูมีความคิดเช่นนี้ทำให้นางดีใจมาก ทั้งยังแอบหวังซื่อ ๆ ว่าวันหน้าจะมีงานประเภทนี้ให้ทำมากขึ้นอีก
อาขุยฟังแล้วถึงกับอ้าปากค้าง
ส่วนยายเฒ่ารับใช้ที่ตาบวมเป่งจนแทบลืมไม่ขึ้นนั้น ตอนนี้ร้องไห้ไม่ออกแล้ว
จะถึงตายหรือไม่นางก็ไม่รู้ แต่ตอนนี้นางยอมจำนนแล้วจริง ๆ...
ข้างศาลารับลมซึ่งอยู่ไม่ไกลออกไป เด็กหนุ่มที่พิงเสาศาลาและมองเห็นเหตุการณ์ทั้งหมด หลังจากตกตะลึงในตอนแรก เวลานี้กลับตกอยู่ในห้วงภวังค์ความคิด
ซ้อมให้ยอมจำนนก่อนแล้วค่อยถามจะได้เบาแรงหน่อย...
คำสั่งของคุณหนู
ในจวนเจิ้นกั๋วกงแห่งนี้ ดูเหมือนจะมีคุณหนูอยู่เพียงคนเดียวใช่หรือไม่
ตั๊กแตนจับจักจั่น นกขมิ้นซุ่มอยู่ด้านหลัง ช่างน่าสนใจจริง ๆ
ยายเฒ่ารับใช้เกิดความคิดชั่วร้ายทำร้ายผู้คน ย่อมไม่สมควรได้รับความสงสาร
เพียงแต่... ซ้อมให้ยอมจำนนก่อนแล้วค่อยถาม— ประโยคนี้ยังคงดังก้องอยู่ในหูของเด็กหนุ่ม
เขาเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้ายามค่ำคืนอันเงียบสงัด
ดูท่าคืนนี้เขาคงรอไม่ไหวแล้ว
เด็กหนุ่มหันหลังเดินจากไป อดไม่ได้ที่จะเริ่มคาดเดาถึงเหตุผลที่แท้จริงที่เจิ้นกั๋วกงเลือกตนมาแต่งงานแก้เคล็ด— จำเป็ต้องเป็เขามาแต่งงานแก้เคล็ดจริง ๆ หรือเป็เพราะคุณหนูในจวนเย่อหยิ่งเอาแต่ใจและดุร้ายเกินไปจนไม่มีใครในเมืองหลวงกล้าแต่งด้วย จึงทำได้เพียงเลือกคนต่างถิ่นที่ไม่รู้ตื้นลึกหนาบางมาะโลงกองไฟนี้กันแน่
ที่บอกว่าการแต่งงานเป็เพียงแค่พิธีการตามธรรมเนียม จะเป็เพียงแผนถ่วงเวลาหรือไม่
และหากการแต่งงานนี้สำเร็จลุล่วงไปโดยไม่ระวัง วันหน้าจะเป็เช่นนี้หรือไม่...
สามีไม่เชื่อฟัง— ซ้อมจนกว่าจะยอม?
วันนี้สามีกลับบ้านดึก— ซ้อมจนกว่าจะยอม...
เมื่อนึกถึงตอนที่ตนเองสลบไสลไม่ได้สติ แล้วผู้าุโสกุลสวี่ตั้งใจมาตรวจสอบดูว่าร่างกายของเขาแข็งแรงทนทานดีหรือไม่ ความนัยที่อาจซ่อนอยู่เื้ัการกระทำนั้น ทำให้เด็กหนุ่มพลันรู้สึกเ็ปแปลบปลาบไปทั้งตัวขึ้นมาทันที
เป็เพราะเขายังหนุ่มแน่น เืร้อน และอ่อนต่อโลกเกินไป...
อีกทั้งการที่คืนนี้เขาบังเอิญมาเจอฉากนี้เข้า ไม่แน่ว่าอาจเป็เพราะ์เห็นว่าเขายังไม่ถึงฆาต จึงได้ให้คำเตือนอย่างทันท่วงที
ดังนั้น ต่อให้เขาจะพอนับว่าทนมือทนเท้าอยู่บ้าง แต่เวลานี้ก็จำต้องนำเื่นี้กลับไปทบทวนดูใหม่ให้ดีเสียแล้ว
ภายในโถงด้านหน้า อาจูโยนยายเฒ่ารับใช้ที่มีสภาพหน้าตาปูดบวมจนจำเค้าเดิมไม่ได้ลงบนพื้น
หลิ่วอี๋ที่ซ่อนตัวอยู่ไม่ไกลจากหน้าโถงเมื่อได้เห็นภาพนี้ สีหน้าก็ซีดเผือดลงในชั่วพริบตา
มิน่าล่ะ...
มิน่าล่ะสวี่ิอี้และพวกพ้องถึงได้ดูมีท่าทีผิดแปลกไปในทุกกระเบียดนิ้ว!
สีหน้าของนางแปรเปลี่ยนไปมาหลายตลบ จากนั้นจู่ ๆ ก็หมุนตัว แล้วกลืนหายไปในความมืดมิดยามค่ำคืนอย่างรวดเร็ว
"...ยายเฒ่าผู้นี้ฉวยโอกาสตอนที่ไม่มีใครอยู่แถวนั้น และบ่าวไม่ทันระวังตัว ผลักบ่าวตกลงไปในสระบัว! หมายจะจับบ่าวให้จมน้ำตายเ้าค่ะ!"
ภายในห้องโถง อาขุยได้เล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นไปรอบหนึ่งแล้ว
เจิ้นกั๋วกงมีสีหน้าเคร่งขรึมถึงขีดสุด
วันนี้เจาเจาอยู่ที่เรือนซีหยวน ได้บอกเล่าเื่แผนการลอบล่อให้คนร้ายเผยตัวออกมาให้พวกเขาทราบแล้ว
อาขุยคือหมากตัวที่สำคัญที่สุดในแผนการนี้...
เพียงแต่หลังจากที่เขาฟังจบ ก็ไม่ได้คิดว่าคืนนี้จะมีผลลัพธ์อะไรเกิดขึ้นอย่างแน่นอน ทว่ายังไงเสียมันก็เป็ความคิดของเจาเจา เมื่อเห็นหลานสาวตั้งใจทำเป็เื่เป็ราว ในฐานะท่านปู่อย่างเขาย่อมต้องร่วมด้วยช่วยสนับสนุน ดังนั้นจึงเฝ้ารอคอยอยู่ที่นี่อย่างอดทนมาตลอด
และหากจะบอกว่าก่อนหน้านี้เขายังคงกึ่งเชื่อกึ่งสงสัยเื่ที่หลานสาวถูกวางยาพิษ เช่นนั้นเวลานี้เขาก็แทบจะมั่นใจได้แล้ว
มีคนจงใจอยากทำร้ายเจาเจาจริง ๆ!
สวี่จิ้นและคนอื่น ๆ ก็ใไม่น้อยไปกว่านายท่านผู้เฒ่าเลยแม้แต่นิด
"พูดมา! เ้าได้รับคำสั่งจากใคร!" นายท่านผู้เฒ่าเอ่ยถามเสียงขรึม
ยายเฒ่ารับใช้ที่ถูกตีจนขยาด เวลานี้คุกเข่าหมอบพังพาบอยู่บนพื้น แม้จะไม่กล้าแก้ตัว แต่เพราะหวาดกลัวจนเอาแต่ร้องขอชีวิต จึงพูดอะไรที่เป็ประโยชน์ออกมาไม่ได้เลย
"นี่เป็คนในเรือนของอนุหร่วน" ชุยซื่อพิจารณาอย่างถี่ถ้วนแล้ว แววตาพลันเย็นเยียบถึงขีดสุด
คิ้วของสวี่จิ้นกระตุกรัว