@เช้าอีกวัน@
แสงแดดยามเช้าสาดส่องรอดเข้ามาผ่านม่านที่ปิดไม่สนิท ฉันค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นมาก็เห็นว่ามีพี่เอที่นอนอยู่ข้างๆ เค้าคงเป็คนที่อุ้มฉันขึ้นมานอนที่นี้ ฉันเริ่มขยับตัวแล้วลุกขึ้นเดินไปอาบน้ำ ฉันมานอนที่นี้บ่อย บ่อยกว่านอนที่อพาร์ทเม้นของตัวเองซะอีก
ฉันใช้เวลาในการอาบน้ำ 15 นาที พอฉันแต่งตัวเสร็จฉันก็เดินเข้าไปในครัว ฉันลงมือทำข้าวต้มหมูสับไว้ให้พี่เอ ฉันชอบทำอาหาร ส่วนพี่เอไม่รู้ว่าเค้าชอบกินฝีมือฉันรึเปล่า แต่ทุกครั้งที่ฉันอยู่ที่นี้ฉันมักเปิดดูตู้เย็นก็เห็นว่ามีของสดแช่ไว้สำหรับทำอาหารตลอด ฉันเลยอยากทำให้เค้ากิน พอฉันทำเสร็จฉันก็เดินออกจากห้องของเค้าทันที วันนี้ฉันมีเรียนเต็มวัน ฉันคงต้องรีบกลับห้องตัวเองแล้วเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนไปมหาลัย
@มหาลัย A@
ตอนนี้ฉันนั่งรออาจารย์อยู่ในห้องเรียน น้ำอิงก็ยังไม่เห็นมา ฉันเลยหยิบมือถือขึ้นมาเล่นระหว่างรอเวลา สักพักก็มีคนเปิดประตูเข้ามา
น้ำอิง> นาบี น้ำนึกว่านาบียังไม่มาซะอีก
นาบี> มาได้สักพักแล้ว รู้สึกเพลียๆเลยมานั่งรออาจารย์บนห้องเรียน
น้ำอิง >จร้า อีกเดี๋ยวอาจารย์ก็คงมามั้ง
นาบี > จ๊ะ
ผ่านไป5 นาที ก็เริ่มมีนักศึกษาทยอยพากันเข้ามานั่งในห้องเรียน พร้อมกับอาจารย์ที่เดินเข้ามา
#เอ#
ผมตื่นขึ้นมาก็ไม่เจอนาบีแล้ว ผมเดินเปิดประตูห้องนอนออกมาก็ได้กลิ่นเหมือนข้าวต้มหอมๆ ผมเลยเดินเข้าไปในครัว ก็เห็นว่ามีหม้อตั้งอยู่บนโต๊ะกับข้าวพอผมเปิดดูก็เห็นว่า มันคือข้าวต้มหมูสับ คงจะเป็นาบีที่ทำไว้ก่อนออกไป ผมเดินไปหยิบถ้วยมาใบนึงแล้วนั่งตักข้าวต้มกิน ระหว่างที่ผมกำลังกินข้าวต้มอยู่ เสียงมือถือผมก็ดังขึ้น
ติ๊ด (เสียงกดรับสาย)
เอ > ฮัลโหล
ลูกน้อง> คุณมาคัสครับ นายใหญ่เรียกให้เข้ามาพบครับ
เอ > คุณพ่อมีธุระอะไรกับฉัน
ลูกน้อง > ไม่ทราบเหมือนกันครับ ท่านแค่บอกว่าให้โทรบอกคุณมาคัสให้เข้ามาพบท่านครับ
เอ. > อืม บ่ายเดี๋ยวฉันเข้าไป
จากนั้นผมก็กดวางสาย แล้วก็นั่งกินข้าวต้มต่อ คุณพ่อมีธุระอะไร ถึงอยากให้เข้าไปหา
เวลา 14.00น.
#นาบี#
ตอนนี้ฉันกับน้ำอิง กำลังนั่งเรียนวิชาของ่บาย
น้ำอิง > ทำไมวันนี้ถึงได้ง่วงขนาดนี้นะ นี้น้ำนั่งสัปงกหลายรอบแล้วเนี้ยนาบี
นาบี > นาก็ง่วง สงสัยมื้อเที่ยง เราสองคนจะกินเยอะเกินไป พอมานั่งในห้องถึงได้ง่วงขนาดนี้ เดี๋ยวอาจารย์ก็คงใกล้ปล่อยแล้วหละ
น้ำอิง > เรียนเสร็จก็ต้องไปเข้ากิจกรรมรับน้องที่ใต้ตึกอีก. เฮ้อ....... น้ำไม่อยากไปเลย
นาบี > เอาน่า ก็มีแค่่แรกๆแหละรับน้อง เดี๋ยวต่อไปก็เรียนอย่างเดียวแล้ว
น้ำอิง > จ๊ะ สู้ๆๆ
#เอ #
ผมจอดรถอยู่หน้าคฤหาดหลังใหญ่ ที่มีบอดี้การ์ดยืนเต็มไปหมด ผมบีบแตร เพื่อให้เค้าเปิดประตู ให้ผมได้ขับรถเข้าไปข้างใน. พอผมขับรถมาจอดที่หน้าคฤหาดก็มีบอดี้การ์ดเดินมาต้อนรับผม
บอดี้การ์ด> สวัสดีครับคุณมาคัส
เอ > คุณพ่ออยู่ใหน
บอดี้การ์ด > เชิญทางนี้ครับ
บอดี้การ์ด > นายใหญ่ครับ คุณมาคัสมาแล้วครับ
นายใหญ่> อืม พวกแกออกไปก่อน
บอดี้การ์ด > ครับนาย
พอทุกคนเดินออกไป ตอนนี้เหลือผมที่อยู่กับพ่อแค่ 2 คน
นายใหญ่ > ไง ถ้าพ่อไม่เรียกแกมา แกคิดจะมาหาพ่อบ้างใหม
เอ > พ่อเรียกผมมาที่นี้มีอะไรจะคุยกับผมครับ
นายใหญ่ > ฉันต้องมีธุระเท่านั้นหรอ ถึงจะเรียกแกให้มาหาพ่อแกได้. แกนี้มันจิงๆเลย
เอ > พ่อมีอะไรก็รีบๆพูดมาดีกว่าครับ ผมมีธุระต้องไปทำต่อ
นายใหญ่ > เมื่อไหร่ แกจะกลับมาอยู่ที่บ้าน ฉันอยากให้แกมารับตำแหน่งแทนฉัน
เอ > ผมเคยบอกแล้วนิครับ ว่าผมไม่สนใจตำแหน่งหัวหน้าอะไรของพ่อ พ่ออย่าพยายามดึงผมเข้าไปเกี่ยวกับองค์กรมาเฟียของพ่อเลยครับ
นายใหญ่ > แต่ฉันมีลูกคนเดียวก็คือแก ถ้าแกไม่รับ่ต่อ แล้วใครจะทำ
เอ > พ่อมีอะไรอีกใหมครับ นอกจากเื่นี้ ถ้าไม่มีผมจะได้ไป
นายใหญ่ > พ่อหวังว่าสักวันแกจะเปลี่ยนใจ
เอ > คงไม่มีวันนั้นหรอกครับ ถ้าไม่มีอะไรงั้นผมขอตัวนะครับ
พอผมพูดจบผมก็เดินออกมา ไม่คิดจะฟังว่าพ่อจะพูดอะไรต่อ ผมเดินขึ้นรถได้ ผมก็ขับรถตรงไปที่อู่ซ่อมรถของสนามแข่งทันที คุณพ่อท่านเคยคุยเื่นี้กับผมนานแล้ว แต่ผมไม่อยากเข้าไปพัวพันกับกลุ่มแก๊งมาเฟีย พ่อผมเป็หัวใหญ่ของแก๊งลิ้นั สาเหตุที่ผมไม่อยากเข้าไปยุ่ง ก็เพราะว่าการตายของแม่เกี่ยวกับการแย่งอำนาจของกลุ่มมาเฟีย มันทำให้ผมไม่อยากเข้าไปเป็ส่วนหนึ่งขององค์กรนี้
#นาบี #
หลังจากเรียนเสร็จ ฉันกับน้ำก็เข้าไปร่วมกิจกรรมรับน้องรุ่นพี่ก็แจ้งว่าเดี๋ยวทางคณะจะมีจัดกิจกรรมรับน้องนอกสถานที่ 3 วัน 2 คืน วันมะลืน ขอให้น้องๆทุกคนเตรียมตัวเก็บข้าวของแล้วมารวมตัวกันที่ใต้ตึกคณะ
น้ำอิง>เฮ้ออออ ต้องไปลางานที่ร้านกาแฟเสียรายได้อีกแล้ว
นาบี > ใช่นาก็เหมือนกัน
@ ผับเชคอิน@
18.00 น.
หลังจากที่กลับจากมหาลัย ฉันก็กลับห้องมาเปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วออกไปทำงานที่ผับต่อ
นาบี > พี่โจ้คะ เดี๋ยวนาจะขอลางานไปรับน้องนะ คะ 3 วัน
โจ้ > วันใหนบ้าง
นาบี> ศุกร์ เสา อาทิตย์ ที่จะถึงนี้ค่ะ
โจ้ > ได้ๆ เดี๋ยวพี่จะได้จัดหาคนมาแทน ่ที่นาไม่อยู่
นาบี > ขอบคุณพี่โจ้มากนะคะ
โจ้ > ไม่เป็ไร พี่เห็นเราเป็เด็กดีตั้งใจเรียนแถมขยันทำงานอีก แล้วที่ขอลาก็เกี่ยวกับเื่เรียน พี่จะไม่ให้ลาได้ไงล่ะ
นาบี > พี่โจ้หน้ารักกับนาบีตลอดเลยค่ะ ขอบคุณนะคะ
โจ้ > ครับ ไปทำงานต่อได้แล้วไป อ้อ วันนี้นาเสริฟโต๊ะ vip นะ เด็กเสริฟไม่มาคนนึง พี่เลยให้นาไปแทน
นาบี > ค่ะ ได้ค่ะ
# เอ #
หลังจากที่ผม กลับจากคุยกับพ่อ ผมก็มาอยู่ที่อู่ซ่อมรถ
แบงค์ > ทำไมวันนี้ รู้สึกพี่เอดูอารมณ์ไม่ค่อยดีเลยล่ะครับ
ตอนนี้ผมกำลังนอนซ่อม่ล่างรถ อยู่กับ ไอ้แบงค์ ไอ้เอ็ม
เอ > ไม่มีอะไร
@อีกด้านของอู่@
เอ็ม > พี่มาพบใครครับ
เบลล์ > พี่เอ อยู่ที่นี้ใหม
เอ็ม > เอ่อ เดี๋ยวผมไป
เบลล์> ไม่ต้องฉันเดินไปหาเค้าเอง
เอ็น > คุณครับ ตรงนั้นเข้าไม่ได้นะครับ
เบลล์ > ไม่ต้องมาขวางฉัน หลบไป
ผมได้ยินเสียงเหมือนไอ้เอ็มมันกำลังห้ามใครไม่ให้เข้ามา ผมจึงสไลด์ตัวออกมาจากใต้ท้องรถเพื่อมาดูว่าใคร
เอ > มีอะไรไอ้เอ็ม
เอ็ม > มีผู้หญิงมาหาพี่ครับ ผมห้ามไม่ให้เข้าก็จะเข้ามาให้ได้
เอ > อืมๆ
เบลล์ > พี่เอคะ นี้พี่ทำอะไรอยู่คะเนี้ยทำไมตัวมอมแมมขนาดนี้คะ
ผมลุกขึ้นยืน คนที่มาหาปมก็คือเบลล์ ตามผมไม่เลิกจริงๆ
เอ > มีธุระอะไรรึเปล่าเบลล์
เบลล์ > ไม่มีค่ะแค่คิดถึงพี่เอ มาหาที่นี้ไม่ได้หรอคะ อย่าลืมนะคะพ่อเบลล์เป็สปอนเซอร์รายใหญ่ของที่นี้
เธอชอบพูดเื่นี้กับผมบ่อยๆ คงคิดว่าถ้าผมไม่มีพ่อเธอเป็สปอนเซอร์สนามแข่ง สนามพวกผมจะเจ้งยังไงอย่างั้น ทั้งๆที่มันก็ไม่ใช่เลย แต่ผมขี้เกลียดมีปัญหา แต่ถ้าสร้างปัญญาให้ผมมากๆผมก็ไม่เอาเธอไว้แน่
เบลล์ > วันนี้เบลล์เบื่อๆอะคะ อยากหาเพื่อนดื่ม เราไปดื่มกันที่ผับพี่วายุนะคะ เบลล์นัดเพื่อนเบลล์เอาไว้ที่นั้นด้วย ไปกันนะคะ
เอ > อืม. เดี๋ยวไปอาบน้ำก่อน
เบลล์ > ค่ะงั้นเบลล์ ออกไปรอห้องรับแขกนะคะ
ผมอยากดื่มอยู่พ่อดี พอเธอชวนผมเลยตอบตกลงไป
เวลา 20.00 น.
@ผับ เชคอิน@
ตอนนี้ ฉันเดินเสริฟเครื่องดื่มอยู่ชั้น vip วันนี้คนค่อนข้างเยอะกว่าทุกวัน
“หนูๆ มานั่งข้างๆพี่ได้ใหมเดี๋ยวมีทริปให้”
“ต้องขอโทษด้วยนะคะคุณลูกค้า หนูไม่ใช่เด็กนั่งดริ้งค่ะ เป็แค่พนักงานเสริฟ “
“แล้วไม่สนใจบ้างหรอ “
“ไม่ค่ะ”
“ไปเอาโซดามาเพิ่มให้หน่อยซิ”
“ได้ค่ะ สักครู่นะคะ”
ฉันเดินมาเอาโซดาให้ไอ้เฒ่าหัวงู สายตาที่มันมองฉันน่าสะอิดสะเอียนมาก เวลาที่ฉันเดินไปเสริฟทีไร ชอบมาจับมือ คิดจะลวนลามฉันตลอดเวลา
“ได้แล้วค่ะโซดาที่ลูกค้าสั่ง”
“วางตรงหน้าพี่เลยจ๊ะ”
“ค่ะ. อุ้ยยยยยย!!!!!! ปล่อยหนูนะคะ”
อยู่ๆไอ้แก่มันก็ดึงมือฉันให้ล้มลงนั่งที่ตักของมัน ฉันพยามแกะมือของมันออก
“มานั่งกับพี่เถอะน้อง พี่จ่ายให้ห้าพันเป็ไงสนใจใหม”
“ไม่ค่ะปล่อยหนูเถอะค่ะ ทางร้านเราไม่อนุญาติให้พนักเสริฟมารับนั่งดริ้งนะคะ ถ้า้าต้องเรียกเด็กนั่งดริ้งค่ะ”
“ฉันไม่สน ฉัน้าหนู”
“นี้คุณค่ะ”
เค้ายังกอดฉัน แล้วฉันยังนั่งอยู่ที่ตักของเค้า มือก็เริ่มเลื้อยมาที่ขาอ่อนของฉัน ฉันพยามสบัดเค้าออกแล้วพยามจะลุกขึ้น แต่ฉันก็ยังสู้แรงเค้าไม่ได้ แถมเค้าเป็ลูกค้า vip ฉันต้องพยายามเอาตัวรอดโดยที่ไม่ให้เกิดเื่วุ่นวายกับทางร้าน แล้วอยู่ๆสายตาของฉันก็หันไปเจอเข้ากับพี่เอ ที่ตอนนี้เดินมากับผู้หญิงคนนึง
เบลล์ > จากเด็กเสริฟหันมารับงานดริ้งซะละ น่ารังเกลียดจิงๆผู้หญิงพวกนี้ จิงใหมคะพี่เอ
เค้าเดินผ่านฉันไปโดยไม่ได้หันมามองฉันด้วยซ้้ำ แถมผู้หญิงคนนั้นก็เดินเกาะแขนเค้าไป นมใหญ่ๆของเธอเบียดเสียดอยู่กับแขนของพี่เอ
“ คุณลูกค้าค่ะ รบกวนปล่อยฉันด้วยนะคะ”
ฉันทั้งพูดทั้งแกะมือเขาออกจากการที่เค้าพยามลวนลามฉัน
“ทางร้านเรามีกฎห้ามดริ่งกับเด็กเสริฟจิงๆค่ะ”
“สวัสดีครับคุณลูกค้า ผมเป็ผู้จัดการร้านนะครับ ถ้าลูกค้า้าเด็กนั่งดริ้งเชิญลูกค้าบอกพนักงานได้นะครับ น้องคนนี้เป็แค่พนักงานเสริฟ ไม่มีสิทธินั่งดริ้ง ถ้าลูกค้าไม่ทำตามกฎของทางร้าน ทางเราต้องเชิญลูกค้าออกจากร้านเรานะครับ”
“นิดๆหน่อยเองครับ คงไม่เป็ไรหรอกมั้ง ผม้าเด็กคนนี้”
“ไม่ได้จิงๆครับ นาบีมานี้”
“ค่ะ. ปล่อยฉันค่ะ”
“เออๆปล่อยก็ได้จะอะไรกันนักกันหนา งั้นไปจัดเด็กมาให้ฉันด้วยก็แล้วกัน”
“ครับ ทางร้านจะจัดเด็กดริ้งมาให้ครับ”
“นาบีตามผมมา”
“ค่ะผู้จัดการ”
ครั้งนี้ที่ฉันรอดออกมาได้ต้องขอบคุณพี่โจ้ ที่เข้าทาช่วยเหลือฉัน
นาบี>ขอบคุณพี่โจ้มากนะคะที่เข้ามาช่วยนา
โจ้ > มันเป็หน้าที่ของพี่อยู่แล้วที่ต้องช่วยเด็กทางร้าน ถ้ามีเสริฟโต๊ะนั้นอีกก็ระวังๆหน่อยก็แล้วกัน
นาบี > ค่ะ งั้นนาขอไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ
โจ้ > อืมๆ รีบไปรีบมานะ วันนี้คนค่อนข้างเยอะ
นาบี > ค่ะ
ฉันเดินมาเข้าห้องน้ำที่อยู่ทางหลังร้านเป็ห้องน้ำสำหรับพนักงานหญิง
นาบี> เฮ้อ. เกือบซวยแล้วใหมล่ะนาบี
ฉันล้างมือแล้วกำลังก้มลงจะล้างหน้า ตอนที่ฉันก้มหน้าลงอยู่ๆก็มีคนเอามือมาปิดปากฉันจากทางด้านหลัง แล้วกอดฉันไว้แน่น ฉันใรีบเงยหน้าขึ้นดูในกระจกก็เห็นว่าเป็พี่เอ เค้ากอดแล้วดึงฉันให้เข้าไปในห้องน้ำกับเค้า เพราะนี้เป็ห้องน้ำหญิง แล้วเหมือนกำลังจะมีคนเดินมา เข้าลากฉันเข้ามาในห้องน้ำ แล้วรีบปิดประตูใส่กอน เค้าเอามือออกจากปากฉันได้ เค้าก็พุ่งเข้ามาประกบจูบที่ปากของฉันทันที เค้าแทรกลิ้นหนาเข้ามาเกี่ยวตวัดลิ้นบางของฉันอย่างหื่นกระหายและรุนแรง พอเค้าผละออกจากริมฝีปากของฉันได้ เค้าก็ซุกหน้าลงตรงหน้าอกของฉัน เค้าแกะกระดุมเสื้อฉันของ 3 เม็ด แล้วใช้ปากกดจูบดูดเนินอกของฉันอย่างแรงจนฉันกลั้นเสียงร้องเพราะความเจ็บไว้ไม่อยู่
นาบี> โอ้ย!!!!!!
เอ > ทำไมปล่อยให้มันเอามือมาแตะต้องตัวของเธอ
นาบี > คะ ว่าไงนะคะ
เอ> ก็ไอ้แก่นั้นอะ ทำไมปล่อยให้มันมาลวนลาม
นาบี > ไม่ได้ตั้งใจค่ะ
เอ > อย่าลืมข้อตกลงของเรา ระหว่างที่ขายตัวให้ฉัน เธอมีฉันได้แค่คนเดียวเท่านั้น ห้ามคิดจะขายให้คนอื่น ถ้าจะทำก็ต้องหมดสัญญาจากฉันเท่านั้น
นาบี > ค่ะ เข้าใจค่ะ
เค้าจับหน้าฉันแล้วบีบที่คางฉันไว้แน่น ฉันเจ็บกับคำพูดของเค้าและการกระทำของเค้า จนฉันเผลอปล่อยน้ำตาให้มันไหลออกมา พอเค้าพูดจบเค้าก็เปิดประตูห้องน้ำแล้วเดินออกไปทันที. ส่วนฉันก็รีบติดกระตุมเสื้อแล้วตั้งสติเช็ดน้ำตาที่มันไหลออกมา แกต้องเข้มแข็งนาบีแกต้องเข้มแข็ง ฉันพยายามเช็ดน้ำตาให้แห้งแต่เหมือนว่ามันจะไหลออกมาเรื่อยๆ.
ฮือๆๆๆ
ฉันพยายามตั้งสติอีกครั้ง ฉันต้องสู้ต้องเข้มแข็ง จากนั้นฉันก็เดินกลับเข้าไปทำงานตามเดิม
ฉันกลับมาเดินเสริฟตามเดิม แต่ตอนนี้ฉันไม่ได้สนใจในการเสริฟเลยสักนิดเพราะสายตาและสมองของฉันสนใจแต่โต๊ะพี่เอ เพราะตอนนี้เค้ากำลังนัวเนียอยู่กับผู้หญิงของเค้า ทั้งจูบทั้งลูปทั้งคลำ ฉันก็เห็นแบบนี้ประจำนิเวลาเค้ามาดื่ม ทำไมฉันถึงเริ่มรู้สึกอ่อนไหวกับการกระทำของเค้า เค้าจะมีใครมันก็เื่ของเค้านิ ฉันพยายามสบัดความคิดออกจากสมองแล้วตั้งใจทำงานของฉันต่อไป
_______________\_\\\__________________