นางร้ายถูกเนรทศกับระบบร้านค้าความดี

บทที่ 200

การขยับขยายการค้า 

ในตอนนี้เหลือเพียงแค่คำตอบรับจากช่างที่ทำเครื่องประดับเท่านั้น ซูฉีส่งคำร้องขอและก็พร้อมกับจดหมายแนะนำตัวไปให้กับคนผู้นั้นเรียบร้อยแล้ว

ในตอนนี้จดหมายต้องเดินทางไปยังดินแดนทางใต้ ตามคำบอกเล่าของนายหญิงจื่อการเดินทางส่งจดหมายในครั้งนี้คงจะใช้เวลาประมาณ 10 วัน

กว่าที่จดหมายจะทำการถูกตอบกลับมาก็คงจะต้องใช้เวลาถึงประมาณ 10 วันด้วยเช่นเดียว 

รวมแล้วนางต้องรอคำตอบรับจากช่างทำเครื่องประดับผู้นั้นถึง 20 วันเต็มๆ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกเกี่ยวกับเรื่องการเจรจาธุรกิจ 

ซูฉีไม่ใช่คนใจร้อนขนาดนั้นนางรู้ดีว่าจำเป็นจะต้องใช้เวลา เพราะว่าการเดินทางส่งสารเกี่ยวกับเรื่องเจรจาในด้านธุรกิจนั้นไม่ใช่เรื่องที่ง่ายดายในยุค 

“ คุณหนูเจ้าคะต้องรอถึง 20 วัน และก็พวกเราก็ไม่รู้ด้วยว่าคนผู้นั้นจะตอบรับพวกเราหรือไม่ ”

“ แล้วพวกเราจะทำอย่างไรดีเจ้าคะ ”

“ ถ้าส่งจดหมายไปมากันหลายครั้งก็อาจจะกินเวลาเป็นเดือน ”

“ เกรงว่ากว่ากิจการร้านเครื่องประดับของพวกเราจะเปิด ก็คงจะใช้เวลาหลายเดือนเลยทีเดียว ” ลี่ถังแสดงใบหน้าหนักใจ 

“ ไม่เป็นอะไรหรอกถึงแม้ว่ามันจะใช้เวลานานสักหน่อย ”

“ แต่ว่าถ้าได้คนพูดนั้นมาแล้วก็พวกเราเองก็คงจะสามารถดำเนินร้านเครื่องประดับไปได้โดยที่ยืนยันความสำเร็จแล้วนะ ”

“ คุณหนูรู้เกี่ยวกับเรื่องนั้นได้อย่างไรกันเจ้าคะ จริงอยู่ที่ว่าถ้าช่างเครื่องประดับผู้นั้นตอบรับอาจจะเป็นผลดีกับพวกเรา ”

“ แต่ว่าเราเองก็ยังมองไม่เห็นฝีมือของเขาเลยได้ยินแต่เพียงแค่คำบอกเล่าของนายหญิงจื่อเท่านั้น ” 

อย่างที่สาวรับใช้คนสนิทกาวถึงแม้ว่าจะได้ยินคำเล่าลือว่าอีกฝ่ายนั้นเป็นคนมีความสามารถ แต่ว่าพวกนางเองก็ยังไม่เคยเห็นความสามารถนั้นกับตาของตนเอง

เพราะแบบนั้นจะพูดได้อย่างไรว่าเมื่อได้อีกฝ่ายมาเข้าร่วมแล้วจะการันตีความสำเร็จในอนาคต

“ จะพูดว่าไว้ใจก็ได้ที่ผ่านมาเจ้าเคยเห็นนายหญิงคัดเลือกสิ่งที่ไร้คุณภาพมาให้กับพวกเราอย่างนั้นหรือ ”

“ ไม่ว่าจะเป็นวัตถุดิบหรือแม้กระทั่งสัญญาการซื้อขายในหญิงเองก็เลือกอย่างเฉลียวฉลาด ”

“ ในตอนนี้การเลือกคนเองก็น่าจะเป็นเช่นนั้นเหมือนกัน ในเมื่อนายหญิงจื่อบอกว่าคนพวกนี้มีความสามารถก็แสดงว่าเขามีความสามารถจริงๆ ”

“ เอาเถอะเหลือเพียงแค่การเฝ้ารอเท่านั้น อาจจะใช้เวลานานสักหน่อยแต่ในช่วงเวลานี้พวกเราเองก็มีหลายๆอย่างที่ต้องจัดการ ”

“ เจ้าเริ่มทำการตกแต่งร้านหรือยัง ”

“ เรียบร้อยแล้วเจ้าค่ะในตอนนี้การตกแต่งหน้าร้านของร้านเครื่องประดับของพวกเราเริ่มดำเนินไปกว่าครึ่งแล้ว ”

“ ถ้าคิดว่าอย่างน้อยสุดก็ใช้เวลาสักประมาณ 1 เดือนก็คงจะสามารถตกแต่งหลายๆอย่างสำเร็จได้ ”

“ แสดงว่ากว่าที่จะเตรียมการทุกอย่างเสร็จคงจะต้องใช้เวลาประมาณ 2 เดือนเลยสินะในตอนนี้เป็นยามเดือน 3 ”

“ ก็คงจะสักประมาณเดือนห้าพวกเราถึงจะสามารถเปิดร้านเครื่องประดับภายในเมืองแห่งนี้ได้ ” ซูฉีวิเคราะห์อย่างจริงจัง

วิเคราะห์เกี่ยวกับปัจจัยหลายอย่างมันทำให้ตัวของนาง เริ่มมองเห็นภาพในวันข้างหน้าว่ามันอย่างไรบ้าง 

นางมองเห็นว่าในตอนนี้การเปิดร้านมันอาจจะต้องใช้เวลาอีกหลายเดือน ในช่วงเวลานี้นางเองก็คิดจะขยับขยายกิจการต่างๆไปด้วย 

“ เราจะทำการขยับขยายกิจการร้านผักไปด้วยตอนนี้ร้านผักของพวกเราทำกำไรได้ดีเป็นอย่างมาก ”

“ ถ้าเกิดว่าขยับขยายแล้วก็มันคงจะสามารถทำกำไรได้ดีมากขึ้นไปอีก ”

“ ขยับขยายอย่างนั้นหรือเจ้าคะ ร้านผักตอนนี้ของพวกเราเองก็เป็นร้านผักที่ใหญ่โตที่สุดภายในเมืองแห่งนี้แล้วนะ” ลี่ถังเอียงคอสงสัย 

ในช่วงเวลาที่ผ่านมาการค้าขายภายในเมืองแห่งนี้สามารถประสบความสำเร็จได้ดีเยี่ยม ในการค้าขายแต่ละเดือนพวกนางเองก็ทำขยะขยายร้านผักไปเรื่อยๆ

ตอนนี้มันเองก็ทำให้ร้านผักแห่งนี้มันกลายเป็นร้านผักที่มีขนาดใหญ่ที่สุดภายในเมืองแห่งนี้ไปแล้ว

แม้แต่ร้านผักของตระกูลหงหรือร้านผักของตระกูลต่างๆที่เคยมีอยู่ก่อนก็ไม่สามารถเทียบได้หรือแม้แต่นิดเดียว

“ ไม่ใช่เรื่องนั้นสักหน่อยข้าเคยบอกเจ้าไปแล้วอย่างไรว่าที่ข้าเก็บเงินจำนวนมาก ” 

“ เป็นเพราะว่าข้าไม่คิดว่าการขยับขยายมันจะหยุดลงที่เมืองแห่งนี้เพียงอย่างเดียว ”

“ ในตอนนี้ข้าอยากจะซื้อที่ดินที่เมืองข้างๆบางทีมันอาจจะเป็นจุดเริ่มต้นของกิจการร้านผักของพวกเราก็ได้ ”

“ ถ้าคิดว่าข้าจะเปิดสาขาที่เมืองอื่นๆด้วย ” ซูฉีเริ่มมีความคิดปรากฏขึ้นมาภายในหัวเมื่อประมาณหลายเดือนก่อน 

แน่นอนว่าความคิดนี้ของนางมันปรากฏขึ้นหลังจากที่นางเริ่มขยับขยายกิจการจนอิ่มตัว ในตอนนั้นความคิดที่ขยายสาขามันเองก็มีปรากฏขึ้นมาภายในหัว 

ซูฉีอันที่จริงแล้วนางคิดว่าเงินที่นางมีอยู่ในตอนนี้ รายได้ในแต่ละเดือนเงินเองก็มากเพียงพอกับการเลี้ยงดูตัวของนางให้สุขสบายแล้ว 

แต่มันเองก็มีอีกความคิดหนึ่งปรากฏขึ้นมา คือนางอยากรองท้าทายความสามารถของตนเองดู

ในชีวิตก่อนนั่งทำงานเป็นพนักงานบริษัทแน่นอนว่า ทุกๆวันทำงานเหมือนกับเครื่องจักรดำเนินชีวิตโดยไร้ซึ่งจุดหมาย

แต่ในตอนนี้หลังจากที่มาภายในโลกใบนี้นางเปลี่ยนไปเป็นคนละคน กลายเป็นคนที่ตั้งเป้าในการมีชีวิตและก็การมีจุดมุ่งหมายภายในชีวิต

เพราะแบบนั้นในช่วง 2 ปีที่ผ่านมานางจึงสร้างกิจการจนใหญ่โตได้ขนาดนี้ มันเองก็ไม่ได้เพียงแค่นั้นกิจการที่ถูกสร้างอย่างใหญ่โต ก็มีความรู้สึกว่าอยากจะขยับขยายพวกมันให้ใหญ่ขึ้นไปอีก

“ คุณหนูคิดจะเปิดสาขาที่เมืองข้างๆอย่างนั้นหรือเจ้าคะ”

“ อันใดไปเล่าหรือว่าไม่ดีอย่างนั้นหรือ? ”

“ แน่นอนเจ้าเขาว่ามันดีแต่ว่าคุณหนูคงจะไม่ลืมหรอกนะเจ้าคะว่ายิ่งมีกิจการภายในมือยิ่งเยอะ พวกเราเองก็ยิ่งดูแลได้ลำบากยากเย็นมากขึ้นไปอีก ”

“ เรื่องนั้นข้ารู้แต่ว่ากิจการร้านผักมันไม่ใช่สิ่งที่ดูแลยากขนาดนั้น ”

“ ตอนนี้เรามีโกดังในการเก็บสินค้าของพวกเราอยู่เท่าไหร่ ”

“ ในตอนนี้ข้าเริ่มทำการสร้างโกดังใหม่ภายในที่ดินที่ซื้อมา ถ้าที่มีอยู่ในตอนนี้ประมาณ 15 คลังสินค้าเจ้าค่ะ ”  

“ แต่ว่าประมาณ 5 ใน 15 ถูกเช่าโดยกองทัพ ในตอนนี้ที่พวกเรามีใช้เองก็เพียงแค่ 10 คลังสินค้าเท่านั้น ”

“ นั่นแหละจำนวนผักของพวกเราที่เริ่มขยับขยายส่วนมันก็ยิ่งมีมากขึ้นเรื่อยๆเพราะแบบนั้นก็เลยอยากจะขายของพวกนี้ออกไปถ้าเพียงแค่ขายให้ผู้คนภายในเมืองมันเองก็คงจะไม่หมด”

“ จริงสิข้าอยากจะติดต่อร้านผักของพวกสมาคมการค้าของผู้อาวุโสหยางด้วย ”

“ ผู้อาวุโสเหล่านั้นอย่างนั้นหรือเจ้าคะหรือว่าคุณหนูคิดจะทำการค้ากับพวกเขาจริงๆ ” 

“ ไม่ผิดไม่ผิดถ้าคิดจะทำการค้ากับพวกเขาแต่ว่าก็มีเงื่อนไขใหญ่โตอยู่ ”

“ ส่งจดหมายไปหาผู้อาวุโสเหล่านั้นว่าอีก 1 เดือนให้มาพบค่าภายในเมืองแห่งนี้”

“ เข้าใจแล้วเจ้าค่ะ ” ลี่ถังพยักหน้าตอบรับ 

ซูฉีแสดงรอยยิ้มในตอนนี้การค้าภายในหัวของนางมันเริ่มวาดขึ้นมากลายเป็นรูปเป็นอันมากขึ้น รู้ดีว่าตนเองควรจะทำอะไรต่อจากนี้ 

15 วันถัดมา 

จบบท