เกิดใหม่ในยุค 80 พลิกชีวิตแสนตกอับของคุณหนูสกุลหลิน

    เล่มที่ 1 บทที่ 12 ยอมให้สมหวัง ก็เพราะความเห็นแก่ตัวของฉันเอง (2)

            ซินเยวี่ยรวบรวมความคิดแล้วพูดด้วยสีหน้าที่จริงจังว่า “พี่อีกห้าวันหวังไฉ่เหลียนจะไปเยี่ยมญาติที่ตลาด พี่ก็ไปเดินตลาดด้วยตอนนั้นพี่ก็ใช้รถลากพาเขาไปที่ตลาด ไปหาที่คุยกันดีๆ พี่ซื้อปิ่นปักผมสวยๆขนมอร่อยๆ ให้เธอด้วยนะ”

            หลินเต๋อหัวพยักหน้าเบาๆ“พี่จะทำตามที่เธอบอกทุกอย่าง”

            ซินเยวี่ยรู้ว่าพี่ชายไม่เป็๲เ๱ื่๵๹ความรักดังนั้นเธอจะพยายามแนะนำเขา ตราบใดที่เธอจับคู่เขาให้ลงเอยกับหวังไฉ่เหลียนได้การที่เธอได้กลับชาติมาเกิดใหม่ก็ถือว่าได้ทำเ๱ื่๵๹ที่มีความหมายแล้วไม่ว่าจะเป็๲เพราะความเห็นแก่ตัวของเธอ หรือเพราะการสร้างบุญกุศล

            ในเวลานี้ป้าใหญ่ก็กินข้าวเย็นเสร็จแล้วเช่นกัน

            แม่หลินเก็บโต๊ะอย่างง่ายๆแล้วนั่งลงคุยกับป้าใหญ่และเหม่ยอ้าย

            “กุ้ยเซียง ฉันว่าซินเยวี่ยบ้านเธอแปลกๆนะ” ป้าใหญ่พูดอย่างหยั่งเชิง

            แม่หลินชื่อหลิวกุ้ยเซียง

            แม่หลินคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วจึงพูดว่า“ฉันก็ว่า๰่๭๫นี้ซินเยวี่ยแปลกๆ เหมือนกัน เมื่อก่อนเชื่อฟังมากแต่๰่๭๫นี้ชอบเถียงฉัน แถมยังไม่เชื่อฟังอีก”

            ป้าใหญ่ลังเลเล็กน้อยก่อนจะพูดอย่างใคร่ครวญว่า“เด็กคนนี้อาจจะโดนผีเข้าก็ได้ฉันว่าให้ป้าสะใภ้ใหญ่ของเธอมาดูให้หน่อยดีกว่า”

            ป้าสะใภ้ใหญ่ของซินเยวี่ยคือพี่สะใภ้ของป้าใหญ่และแม่หลินเป็๞ร่างทรงที่มีชื่อเสียง ไม่เพียงแต่ในหมู่บ้านเท่านั้นแต่ยังมีชื่อเสียงในหมู่บ้านใกล้เคียงอีกด้วย

            ยังไม่ทันที่แม่หลินจะได้พูดอะไรพ่อหลินที่เงียบมาตลอดก็ไอออกมา แล้วพูดด้วยความไม่พอใจว่า“ซินเยวี่ยสบายดี จะไปดูอะไร”

            เมื่อสามีพูดออกมาแม่หลินก็ไม่กล้าพูดเ๹ื่๪๫หาป้าสะใภ้ใหญ่มาดูอาการของซินเยวี่ยอีกต่อหน้าพี่สาวเธอก็ต้องให้เกียรติสามีของตัวเอง

            เมื่อเห็นสีหน้าไม่พอใจของพ่อซินเยวี่ยป้าใหญ่ก็ไม่กล้าพูดเ๱ื่๵๹ซินเยวี่ยโดนผีเข้าอีก รีบเปลี่ยนเ๱ื่๵๹ไป

            ประมาณครึ่งชั่วโมงต่อมาหลิวกุ้ยหรงก็ออกจากบ้านซินเยวี่ยไปพร้อมกับเหม่ยอ้าย

            หลิวกุ้ยหรงใส่ใจเ๱ื่๵๹ที่น้องสาวกำชับไว้จริงๆหากซินเยวี่ยกับหลี่เจี้ยนจวิน สามารถลงเอยกันได้จริงๆตัวเธอกับหลี่กั๋วหมินก็ถือว่าเป็๲ญาติกัน ความสัมพันธ์ฉันชู้สาวก็จะกลายเป็๲ญาติยิ่งใกล้ชิดกันมากขึ้นไปอีก

            หลังจากกินอาหารเช้าเสร็จป้าใหญ่ก็สะพายคานหาบและเชือกเข้าไปใน๥ูเ๠า โดยบอกว่าจะไปเก็บยอดชาแต่ความจริงแล้วนัดพบกับเลขาธิการหมู่บ้าน

            บ้านของเลขาธิการหมู่บ้านหลี่กั๋วหมินมีที่ดินส่วนตัวอยู่ใกล้๺ูเ๳าหากเข้าไปใน๺ูเ๳าจะต้องผ่านที่ดินผืนนั้น

            หลิวกุ้ยหรงเดาว่าหลี่กั๋วหมินน่าจะกำลังทำงานอยู่ในไร่

            แน่นอนว่าในขณะนี้หลี่กั๋วหมินกำลังกำจัดวัชพืชอยู่ในที่ดินของตน

            หลิวกุ้ยหรงทักทายเขาจากระยะไกล

            ทั้งสองพูดคุยกันเล็กน้อยจากนั้นหลิวกุ้ยหรงก็เข้าไปใน๺ูเ๳าต่อมาหลี่กั๋วหมินก็โยนจอบในมือทิ้งแล้วเดินเข้าไปใน๺ูเ๳า

            ทั้งสองพบกันในหุบเขาแห่งหนึ่ง บริเวณรอบๆเต็มไปด้วยต้นไม้เขียวชอุ่ม แถมยังเงียบสงบ เหมาะสำหรับการนัดพบเป็๞อย่างยิ่ง

            หลี่กั๋วหมินพูดจาเกี้ยวพาราสีกับหลิวกุ้ยหรงสองสามคำจากนั้นทั้งสองก็กลิ้งตัวไปมาอย่างไม่ยี่หระบนพื้นหญ้าที่นุ่มราวปุยนุ่น

            เมื่อทุกอย่างสิ้นสุดลงก็เป็๞เวลาครึ่งชั่วโมงให้หลัง

            หลิวกุ้ยหรงจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่แล้วจับมือหลี่กั๋วหมิน“เจี้ยนจวินบ้านนายกลับมาแล้ว เมื่อไรจะกำหนดเ๱ื่๵๹แต่งงาน”

            หลี่กั๋วหมินอึ้งไปครู่หนึ่งก่อนจะกระซิบว่า“เ๹ื่๪๫แต่งงานของเขา แม่กับป้าเขาเป็๞คนจัดการเธออยากจะจับคู่เหม่ยอ้ายให้กับเจี้ยนจวินเหรอ”

            แม้หลี่กั๋วหมินจะสนิทสนมกับหลิวกุ้ยหรงแต่เขาก็ไม่ได้เสียสติไปกับเ๱ื่๵๹นี้เขาไม่มีทางสละอนาคตของลูกชายเพียงเพราะความสัมพันธ์พิเศษกับหลิวกุ้ยหรงเขาหวังว่าลูกชายจะได้แต่งงานกับสาวชาวเมือง ดังนั้นเขาจึงพูดตรงๆว่าเ๱ื่๵๹แต่งงานของหลี่เจี้ยนจวินมีแม่และป้าของเขาเป็๲คนจัดการ

            หลิวกุ้ยหรงฉลาดเฉลียวเธอเข้าใจความหมายของหลี่กั๋วหมินแล้ว

            หลิวกุ้ยหรงเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดว่า“ฉันไม่เคยคิดที่จะจับคู่เหม่ยอ้ายให้กับ เจี้ยนจวินเลยนะน้องสาวของฉันฝากให้ฉันมาพูดขอซินเยวี่ยให้เจี้ยนจวินฉันก็มองออกว่าเจี้ยนจวินบ้านนายก็สนใจซินเยวี่ย ซินเยวี่ยก็คงมีใจให้เขาเหมือนกันแม้ซินเยวี่ยจะไม่ใช่สาวชาวเมือง แต่ก็สวยไม่เบา แถมยังเป็๲ครูอีก ไม่แน่ว่าวันไหนอาจจะได้บรรจุเป็๲ข้าราชการไปอยู่ในเมืองก็ได้”

            แม้ว่าหลิวกุ้ยหรงจะไม่ค่อยชอบซินเยวี่ยไม่ชอบความหยิ่งยโสของเธอ แต่ยังไงซะเธอก็เป็๞หลานสาวหากซินเยวี่ยได้แต่งงานกับหลี่เจี้ยนจวิน เธอคงได้รับอานิสงส์อย่างแน่นอนแม้ว่าหลี่เจี้ยนจวินจะเป็๞เพียงพนักงานธรรมดาในโรงงานในเมืองแต่ก็จะได้รับการบรรจุในไม่ช้า แถมป้ากับลุงของหลี่เจี้ยนจวินก็เป็๞คนในเมืองด้วย

            หลี่กั๋วหมินสูบบุหรี่ไปหนึ่งมวนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วจึงพูดว่า “เ๱ื่๵๹แต่งงานของเจี้ยนจวินฉันตัดสินใจไม่ได้ยังไงก็ต้องขึ้นอยู่กับความเห็นของแม่กับป้าเขาอยู่ดี”

            การที่ถูกผู้ชายปฏิเสธอีกครั้งทำให้หลิวกุ้ยหรงไม่พอใจเล็กน้อย เธอตั้งใจจะสะบัดหน้าหนีไปแต่ก็ถูกผู้ชายรั้งตัวไว้ “เพิ่งมาจะไปไหนแล้วอยู่คุยกันอีกหน่อยสิ ฉันรู้ว่าเธออยากหาครอบครัวที่ดีให้ซินเยวี่ย สบายใจได้ฉันจะช่วยเธอสอดส่องดูให้ ซินเยวี่ยเป็๞เด็กสาวที่ดีมากจะต้องหาครอบครัวที่ดีได้แน่นอน”

            “นายช่วยสอดส่องดูแลเหม่ยอ้ายบ้านฉันก่อนดีกว่าอย่างน้อยที่สุดเหม่ยอ้ายก็จะได้แต่งงานกับคนในเมืองเหมือนกับซินจู๋ลูกพี่ลูกน้องของฉันไง”หลิวกุ้ยหรง ไม่อยากทะเลาะกับเลขาธิการหมู่บ้านเธอแค่จะลองเชิงดูเท่านั้น

            หลี่กั๋วหมินพูดอย่างตรงไปตรงมาว่า“สบายใจได้ ฉันจะหาครอบครัวที่ดีให้เหม่ยอ้ายเอง”

            เมื่อพูดจบ ชายผู้นั้นก็ดับบุหรี่ในมือแล้วกดหลิวกุ้ยหรงลงบนพื้นอีกครั้ง