ซินเยวี่ยรวบรวมความคิดแล้วพูดด้วยสีหน้าที่จริงจังว่า “พี่อีกห้าวันหวังไฉ่เหลียนจะไปเยี่ยมญาติที่ตลาด พี่ก็ไปเดินตลาดด้วยตอนนั้นพี่ก็ใช้รถลากพาเขาไปที่ตลาด ไปหาที่คุยกันดีๆ พี่ซื้อปิ่นปักผมสวยๆขนมอร่อยๆ ให้เธอด้วยนะ”
หลินเต๋อหัวพยักหน้าเบาๆ“พี่จะทำตามที่เธอบอกทุกอย่าง”
ซินเยวี่ยรู้ว่าพี่ชายไม่เป็เื่ความรักดังนั้นเธอจะพยายามแนะนำเขา ตราบใดที่เธอจับคู่เขาให้ลงเอยกับหวังไฉ่เหลียนได้การที่เธอได้กลับชาติมาเกิดใหม่ก็ถือว่าได้ทำเื่ที่มีความหมายแล้วไม่ว่าจะเป็เพราะความเห็นแก่ตัวของเธอ หรือเพราะการสร้างบุญกุศล
ในเวลานี้ป้าใหญ่ก็กินข้าวเย็นเสร็จแล้วเช่นกัน
แม่หลินเก็บโต๊ะอย่างง่ายๆแล้วนั่งลงคุยกับป้าใหญ่และเหม่ยอ้าย
“กุ้ยเซียง ฉันว่าซินเยวี่ยบ้านเธอแปลกๆนะ” ป้าใหญ่พูดอย่างหยั่งเชิง
แม่หลินชื่อหลิวกุ้ยเซียง
แม่หลินคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วจึงพูดว่า“ฉันก็ว่า่นี้ซินเยวี่ยแปลกๆ เหมือนกัน เมื่อก่อนเชื่อฟังมากแต่่นี้ชอบเถียงฉัน แถมยังไม่เชื่อฟังอีก”
ป้าใหญ่ลังเลเล็กน้อยก่อนจะพูดอย่างใคร่ครวญว่า“เด็กคนนี้อาจจะโดนผีเข้าก็ได้ฉันว่าให้ป้าสะใภ้ใหญ่ของเธอมาดูให้หน่อยดีกว่า”
ป้าสะใภ้ใหญ่ของซินเยวี่ยคือพี่สะใภ้ของป้าใหญ่และแม่หลินเป็ร่างทรงที่มีชื่อเสียง ไม่เพียงแต่ในหมู่บ้านเท่านั้นแต่ยังมีชื่อเสียงในหมู่บ้านใกล้เคียงอีกด้วย
ยังไม่ทันที่แม่หลินจะได้พูดอะไรพ่อหลินที่เงียบมาตลอดก็ไอออกมา แล้วพูดด้วยความไม่พอใจว่า“ซินเยวี่ยสบายดี จะไปดูอะไร”
เมื่อสามีพูดออกมาแม่หลินก็ไม่กล้าพูดเื่หาป้าสะใภ้ใหญ่มาดูอาการของซินเยวี่ยอีกต่อหน้าพี่สาวเธอก็ต้องให้เกียรติสามีของตัวเอง
เมื่อเห็นสีหน้าไม่พอใจของพ่อซินเยวี่ยป้าใหญ่ก็ไม่กล้าพูดเื่ซินเยวี่ยโดนผีเข้าอีก รีบเปลี่ยนเื่ไป
ประมาณครึ่งชั่วโมงต่อมาหลิวกุ้ยหรงก็ออกจากบ้านซินเยวี่ยไปพร้อมกับเหม่ยอ้าย
หลิวกุ้ยหรงใส่ใจเื่ที่น้องสาวกำชับไว้จริงๆหากซินเยวี่ยกับหลี่เจี้ยนจวิน สามารถลงเอยกันได้จริงๆตัวเธอกับหลี่กั๋วหมินก็ถือว่าเป็ญาติกัน ความสัมพันธ์ฉันชู้สาวก็จะกลายเป็ญาติยิ่งใกล้ชิดกันมากขึ้นไปอีก
หลังจากกินอาหารเช้าเสร็จป้าใหญ่ก็สะพายคานหาบและเชือกเข้าไปในูเา โดยบอกว่าจะไปเก็บยอดชาแต่ความจริงแล้วนัดพบกับเลขาธิการหมู่บ้าน
บ้านของเลขาธิการหมู่บ้านหลี่กั๋วหมินมีที่ดินส่วนตัวอยู่ใกลู้เาหากเข้าไปในูเาจะต้องผ่านที่ดินผืนนั้น
หลิวกุ้ยหรงเดาว่าหลี่กั๋วหมินน่าจะกำลังทำงานอยู่ในไร่
แน่นอนว่าในขณะนี้หลี่กั๋วหมินกำลังกำจัดวัชพืชอยู่ในที่ดินของตน
หลิวกุ้ยหรงทักทายเขาจากระยะไกล
ทั้งสองพูดคุยกันเล็กน้อยจากนั้นหลิวกุ้ยหรงก็เข้าไปในูเาต่อมาหลี่กั๋วหมินก็โยนจอบในมือทิ้งแล้วเดินเข้าไปในูเา
ทั้งสองพบกันในหุบเขาแห่งหนึ่ง บริเวณรอบๆเต็มไปด้วยต้นไม้เขียวชอุ่ม แถมยังเงียบสงบ เหมาะสำหรับการนัดพบเป็อย่างยิ่ง
หลี่กั๋วหมินพูดจาเกี้ยวพาราสีกับหลิวกุ้ยหรงสองสามคำจากนั้นทั้งสองก็กลิ้งตัวไปมาอย่างไม่ยี่หระบนพื้นหญ้าที่นุ่มราวปุยนุ่น
เมื่อทุกอย่างสิ้นสุดลงก็เป็เวลาครึ่งชั่วโมงให้หลัง
หลิวกุ้ยหรงจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่แล้วจับมือหลี่กั๋วหมิน“เจี้ยนจวินบ้านนายกลับมาแล้ว เมื่อไรจะกำหนดเื่แต่งงาน”
หลี่กั๋วหมินอึ้งไปครู่หนึ่งก่อนจะกระซิบว่า“เื่แต่งงานของเขา แม่กับป้าเขาเป็คนจัดการเธออยากจะจับคู่เหม่ยอ้ายให้กับเจี้ยนจวินเหรอ”
แม้หลี่กั๋วหมินจะสนิทสนมกับหลิวกุ้ยหรงแต่เขาก็ไม่ได้เสียสติไปกับเื่นี้เขาไม่มีทางสละอนาคตของลูกชายเพียงเพราะความสัมพันธ์พิเศษกับหลิวกุ้ยหรงเขาหวังว่าลูกชายจะได้แต่งงานกับสาวชาวเมือง ดังนั้นเขาจึงพูดตรงๆว่าเื่แต่งงานของหลี่เจี้ยนจวินมีแม่และป้าของเขาเป็คนจัดการ
หลิวกุ้ยหรงฉลาดเฉลียวเธอเข้าใจความหมายของหลี่กั๋วหมินแล้ว
หลิวกุ้ยหรงเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดว่า“ฉันไม่เคยคิดที่จะจับคู่เหม่ยอ้ายให้กับ เจี้ยนจวินเลยนะน้องสาวของฉันฝากให้ฉันมาพูดขอซินเยวี่ยให้เจี้ยนจวินฉันก็มองออกว่าเจี้ยนจวินบ้านนายก็สนใจซินเยวี่ย ซินเยวี่ยก็คงมีใจให้เขาเหมือนกันแม้ซินเยวี่ยจะไม่ใช่สาวชาวเมือง แต่ก็สวยไม่เบา แถมยังเป็ครูอีก ไม่แน่ว่าวันไหนอาจจะได้บรรจุเป็ข้าราชการไปอยู่ในเมืองก็ได้”
แม้ว่าหลิวกุ้ยหรงจะไม่ค่อยชอบซินเยวี่ยไม่ชอบความหยิ่งยโสของเธอ แต่ยังไงซะเธอก็เป็หลานสาวหากซินเยวี่ยได้แต่งงานกับหลี่เจี้ยนจวิน เธอคงได้รับอานิสงส์อย่างแน่นอนแม้ว่าหลี่เจี้ยนจวินจะเป็เพียงพนักงานธรรมดาในโรงงานในเมืองแต่ก็จะได้รับการบรรจุในไม่ช้า แถมป้ากับลุงของหลี่เจี้ยนจวินก็เป็คนในเมืองด้วย
หลี่กั๋วหมินสูบบุหรี่ไปหนึ่งมวนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วจึงพูดว่า “เื่แต่งงานของเจี้ยนจวินฉันตัดสินใจไม่ได้ยังไงก็ต้องขึ้นอยู่กับความเห็นของแม่กับป้าเขาอยู่ดี”
การที่ถูกผู้ชายปฏิเสธอีกครั้งทำให้หลิวกุ้ยหรงไม่พอใจเล็กน้อย เธอตั้งใจจะสะบัดหน้าหนีไปแต่ก็ถูกผู้ชายรั้งตัวไว้ “เพิ่งมาจะไปไหนแล้วอยู่คุยกันอีกหน่อยสิ ฉันรู้ว่าเธออยากหาครอบครัวที่ดีให้ซินเยวี่ย สบายใจได้ฉันจะช่วยเธอสอดส่องดูให้ ซินเยวี่ยเป็เด็กสาวที่ดีมากจะต้องหาครอบครัวที่ดีได้แน่นอน”
“นายช่วยสอดส่องดูแลเหม่ยอ้ายบ้านฉันก่อนดีกว่าอย่างน้อยที่สุดเหม่ยอ้ายก็จะได้แต่งงานกับคนในเมืองเหมือนกับซินจู๋ลูกพี่ลูกน้องของฉันไง”หลิวกุ้ยหรง ไม่อยากทะเลาะกับเลขาธิการหมู่บ้านเธอแค่จะลองเชิงดูเท่านั้น
หลี่กั๋วหมินพูดอย่างตรงไปตรงมาว่า“สบายใจได้ ฉันจะหาครอบครัวที่ดีให้เหม่ยอ้ายเอง”
เมื่อพูดจบ ชายผู้นั้นก็ดับบุหรี่ในมือแล้วกดหลิวกุ้ยหรงลงบนพื้นอีกครั้ง