ก็อกๆ
“เชิญค่าาา”
“....”
“มีอะไรให้ช่วย…อึก”
ฉันชะงักทันที ที่มีคนเปิดประตูเข้ามาเพราะแขกที่มานั้น คือคนที่ฉันไม่อยากเจอที่สุดในชีวิตน่ะสิ
“ทำแผลครับบ”
ชายหนุ่มอีกคนที่ดูอายุน่าจะไล่ๆ กับฉันพูดก่อนจะจูงแขนเ้าตัวเข้ามา
“เร็วๆ สิวะ กลัวหมอรึไง เดี๋ยวเืก็ไหลหมดตัวหรอก…”
“...”
“คุณหมอครับไอ้บ้านี่โดนเื่ตอกหนีบนิ้วครับ ไม่รู้มัวเหม่ออะไรของมัน”
ผู้ชายคนนั้นบอกพลางยกนิ้วโป้งที่อาบเืของฮัลวอลขึ้น
“รบกวนนั่งรอบนเตียงพักเลยค่ะเดี๋ยวหมอขอเตรียมยาทำแผลสักครู่”
“คร้าบบบ… เอ้าไอ้นี่ วันนี้ลีลาจังวะต้องให้จูงไปทุกที่เลยรึไง”
ผู้ชายคนนั้นบ่นเมื่อเห็นเพื่อนชายของเขายังยืนนิ่งที่หน้าประตูปล่อยเืหยดลงพื้น
หลังเ้าตัวมานั่งตามสั่งฉันก็ลงมือทำแผลที่นิ้วโป้งให้ โดยไม่มองหน้าเขาสักนิด กลิ่นเขา …บุหรี่แรงกว่าเมื่อก่อนอีกแฮะแปลว่าสูบหนักขึ้นงั้นหรอ ดี ตายไปเลย!! อยู่ไปก็รกโลก
“โอ้ย!”
ฉันจงใจลาดแอลกอฮอล์ไปที่แผลตรงๆเพราะเกิดอาการหมั่นไส้เขา
“อดทนหน่อยนะคะคนไข้ แผลเล็กนิดเดียวเอง”
ฉันกัดฟันยิ้มแบบนางมารส่งให้ และบีบนิ้วที่เป็แผลไว้แน่นจนเืเริ่มซิบๆ ออกมาอีกรอบ
เมื่อเ้าตัวเริ่มกระตุกมือกลับ มีหรอที่ฉันจะยอม ขอระบายแค้นนิดนึงก็แล้วกัน
“ต้องมาล้างแผลทุกวันนะคะเดี๋ยวจะเป็หนอง ถ้าอาการแย่ลง อาจจะต้องถอดเล็บนะคะเดี๋ยวหมอจะจัดยาแก้อักเสบกับแก้ปวดไว้ให้ ถ้าเป็ไปได้รบกวนช่วยงดเหล้าหรืออาหารแสลงด้วยนะคะ”
ฉันร่ายยาวเหยียดตามหน้าที่ก่อนจะพันผ้าพันแผลให้จนหนาเตอะ
ฉันแอบมองเ้าตัวที่กำลังหน้านิ่วคิ้วขมวดด้วยความเจ็บจากฝีมือฉัน ก็แอบขำสะใจเบาๆ
“..หมอมือหนักนะครับ”
เขาติเบาๆ แล้วทำตาดุใส่ฉัน จนฉันต้องรีบเป็ฝ่ายหลบตา เพราะประหม่า ั้แ่เลิกกันไป นี่เป็ครั้งแรกที่เราคุยกัน...
ฉันไม่ตอบก้มหน้าก้มตาเก็บของและส่งสมุดรายชื่อเข้ารับการรักษาให้เ้าตัวเซ็น
“คุณหมอชื่ออะไรนะครับ เห็นว่ามาทำงานได้เกือบเดือนแล้วยังไม่รู้จักเลยครับ”
เพื่อนเขาถาม
“ดายอนค่ะ หมอคิมดายอน” ฉันตอบแล้วยิ้มให้
“...หึ”
เสียงปริศนาจากผู้ชายที่ควรจะเป็อากาศธาตุดังขึ้นเขาหัวเราะในลำคอแล้วเบือนหน้าหนี
อะไร… หึบ้านนายสิ มาทำแผลคราวหน้าฉันจะเอาให้น้ำตาล่วงเลย
“อันนี้ยาค่ะ ..แก้อักเสบกินหลังอาหารเช้าเย็น ส่วนยาแก้ปวดกินตามอาการ แต่อย่าให้เกินวันละ 3เม็ดนะคะ”
ฉันส่งถุงยาให้เขา เ้าตัวรับแล้วลุกขึ้นเดินออกไปทันทีโดยไม่ขอบคุณสักคำ
ไร้มารยาทที่สุด!!
“เฮ้ย รีบไปไหนวะ …เอ่อขอบคุณครับหมอ”
ชายคนนั้นโค้งหัวให้ฉันเล็กน้อยแล้ววิ่งตามเพื่อนไป ทิ้งฉันใจตุ๊มๆ ต่อมๆ อยู่คนเดียว
เอาเถอะ นี่สังคมการทำงาน เราต่างคนต่างโตแล้วนิฉันจะวิ่งหลบหน้าเขาอย่างตอนมหา’ลัยก็คงไม่ได้
ถ้าต่างคนต่างอยู่แบบนี้..ก็คงดีแล้วแหละ
---------------------------------------------------------------------------------------
ชเวฮัลวอล Said
..หมอคิมดายอน เธอเป็แฟนเก่าผม ผมรู้ว่าเธอมาทำงานที่นี่ั้แ่วันแรกที่เธอก้าวขาเข้าบริษัทมาแล้วครับ
ก็นะ ที่นี่โรงงานอุตสาหกรรมรถยนต์ พนักงาน 70%เป็ผู้ชาย ถ้ามีผู้หญิงเข้ามา แล้วสวยด้วยอีกเนี้ยเื่รือั้แ่วินาทีแรกแล้วครับ
ผมพยายามหลีกเลี่ยงเธอมาตลอดถ้าเธอไปตรงไหน ผมจะไม่ไปตรงนั้นเช่นวันที่เธอมากับไอ้หมอหน้าหล่อที่โรงอาหาร ผมที่กำลังกินข้าวอย่างเอร็ดอร่อยก็ต้องรีบวางช้อนลง
ส่วนอีกวันที่เจอจะๆก็เป็วันที่พี่ในแผนกถูกล้อแม็กซ์หล่นมาทับขา วันนั้นผมมัวห่วงเพื่อนร่วมงานจนเธอวิ่งเข้ามา ขาผมแข็ง ตาจ้องนิ่งที่เธอ เกือบ 3 ปีแล้วที่ผมไม่ได้พบเจอเธอใกล้ๆ ตัวเป็ๆ แบบนี้ในวินาทีที่เราผสานตากัน เธอดูใเล็กน้อย ใจผมเหมือนหยุดเต้น ความรู้สึกต่างๆ ถาโถมเข้ามาจนผมแทบไม่มีสติ
ถามว่าวันนั้น.. ผมรู้สึกผิดกับเธอไหมแน่นอนครับว่า รู้สึกผิดวันนั้นผมเมาบวกกับอารมณ์อยากเซ็กส์เลยหน้ามืดแบกหญิงกลับมานัวใครจะไปรู้ว่าดึกขนาดนั้นเธอยังจะย้อนกลับมาหาผมที่ห้องอีก
ถึงผมจะรู้สึกผิดยังไง แต่อย่าลืมสิ ผมเป็ผู้ชายนะจะให้นอนจับมือกับผู้หญิงมันไม่ทดสอบความอดทนเกินไปหรอ
ถึงไม่เกิดเื่แล้วเลิกกันวันนั้นด้วยความ้าของผมและเส้นข้อห้ามบางๆ ของเธอก็ต้องทำให้เราเลิกกันในสักวันอยู่ดี
และผมรู้ว่าผมกลายเป็ไอ้ชั่วโดยสมบูรณ์แบบในสายตาเธอไปแล้ว เพราะแบบนั้นผมถึงไม่อยากไปยุ่งกับอนาคตที่สดใสของเธอ ปล่อยให้เธอไปเจอคนที่ดีเถอะ..
วันนี้ผมไม่รู้ว่าเป็อะไรถึงใจลอยจนได้แผล ทั้งๆ ที่ผมทำงานมา ไม่เคยเกิดอุบัติเหตุระหว่างการทำงานเลย ..เพราะเธอ ดายอน หรือเปล่านะ
ผมถูกลากไปทำแผลซึ่งตอนแรกผมพยายามปฏิเสธเพื่อนผมแล้ว เพราะไม่อยากเอาหน้าหล่อๆ ของผมไปให้เธอเจอ แต่เพื่อนตัวดีก็ขู่ว่างั้นจะพาหมอมาเอง ผมเลยต้องแบกสังขารมา เพราะไม่อยากให้เธอไปโผล่ที่โรงงานประกอบ ผู้ชายที่จ้องจะเล่นเธอมันเยอะ!!!
...หลังจากที่ได้เจอเธอ ผมก็ทำตัวไม่ถูก
ผมปล่อยให้เธอทำแผลไป นิ้วมือเรียวนุ่มๆผิวขาวอมชมพู กลิ่นตัวที่หอมแบบนมๆ ทำให้ผมใจเต้นแรงอีกครั้ง
ผมนั่งมองหน้าเธออยู่แบบนั้นถึงจะอยากฟัดที่เธอกล้าเทแอลกอฮอล์ลาดแผลและบีบนิ้วผมแน่นผมดันรู้สึกขำในใจกับความร้ายกาจของเธอ เมื่อก่อน เธอเป็ผู้หญิงที่อ่อนหวานน่ารัก เรียบร้อย พอมาเจอท่าทางแอบร้ายๆ แสบๆ แบบนี้ ผมก็ใจเต้นสิครับ
ผมพยายามแสดงอาการเ็าใส่เพราะกลัวเธอจะรู้ว่าผมยังเหลือความรู้สึกต่างๆกับเธอ ถ้าเธอเผลอมาทำตัวสนิทกับผม ผมคงได้มูฟออนเป็วงกลมแน่
ครับ ผมคิดว่า...ผมยังรักเธออยู่ แต่ด้วยความเป็ผู้ชายทรงแบดในความรักที่ผม้า มันต้องคู่กับเซ็กส์ด้วย เซ็กส์จริงๆ แบบที่ไม่ใช่แค่ ให้นอนจับมือ
…ผ่านมาป่านนี้แล้ว ใครเป็ผู้ชายที่โคตรโชคดีคนนั้นนะ
---------------------------------------------------------------------------------------