@Ray
เช้าวันใหม่ ผมนอนกอดสาวน้อยของผมเธอเริ่มตอบสนองความ้าเื่บนเตียงได้อย่างเร่าร้อน และรู้ใจผมมากขึ้นรวมทั้งรู้ว่าตัวเองก็ชอบเื่พันธุ์นี้เช่นกัน พูดง่ายๆผมกับเธอชอบเื่นี้เหมือนกัน
เธอที่ยังไม่ตื่น แต่ก็ต้องตื่นเพราะตอนนี้ผมหิวข้าวต้มตอนเช้าอีกแล้ว
“อือ...” เสียงงัวเงียของเธอดังขึ้นขณะที่เธอยังหลับตาผมเริ่มปลุกเธอให้ตื่น แต่ไม่ใช่ให้เธอตื่นนอนนะ แต่เป็การปลุกเพื่อเร้าอารมณ์และให้เธอส่งตัวเธอมาเป็อาหารเช้าให้ผมต่างห่าง
“อือ ... อือ” เสียงเธอครางออกมา แต่ยังไม่ยอมลืมตาผมเชยคางเธอและจูบริมฝีปากบางของเธอเพื่อส่งอารมณ์เข้าหาเธอให้มากขึ้นและมันก็ทำให้เธอตอบสนองผม เธอกอดผม และจูบตอบพร้อมกับร่างที่บิดไปมาในอ้อมกอดของผม
หลังจากที่ผมจัดเธอไปคำโตๆ ใน่เช้าเพียงยกเดียวเท่านั้นเพราะเมื่อคืนเธอก็ส่งเนื้อเข้าปากผมไปหลายรอบ
“เหนื่อยไหม?” ผมถามเธอ ในขณะที่เธออ่อนระทวยหลังจากถูกผมกิน
“ถามมาได้ฮึ!” เธอที่ทำเป็กอดรัดผมแน่น
“ใครใช้ให้รินน่ากินขนาดนี้ละ”
“กินแล้วเป็ไง อร่อยไหม?” เธอต่อประโยคของผมได้อย่างลื่นไหล
“อร่อยมาก จนอยากกินหลายๆ รอบ” ผมก็ต่อประโยคเธอกลับ
จุ๊บ!… เสียงจุ๊บริมฝีปากดังขึ้น
“รินก็อยากให้พี่กินอีกรอบ แต่ตอนนี้รินหิวมากกว่าเอาไว้รินอิ่มแล้ว ค่อยให้พี่กินใหม่” ตอนนี้เด็กน้อยของผมกล้าที่จะเปิดเผยเื่ความ้ากับผมมากขึ้น
“งานที่จะส่งอาจารย์ทำหรือยังครับ?” ผมถามเธอถึงงานที่จะส่งอาจารย์เมื่อคืนมัวแต่จับเธอกินเลยไม่ได้ถามอะไรมากมาย
“เสร็จแล้วค่ะ รอส่งพร้อมเพื่อน”
“อือ ... พี่ค่อยสบายใจหน่อย ไปเที่ยวครั้งนี้รินจะได้ไม่ต้องพะวงเื่งาน”
“แล้วนี่ หลังกลับจากเที่ยว รินก็จะทิ้งพี่ให้เหงาอยู่ที่นี่คนเดียวจริงเหรอ... เมียไม่อยู่ด้วยเหงาตายชัก” พูดไปผมก็มุดซอกคอเธอไป “ให้พี่กลับบ้านไปกับรินด้วยได้มั้ย”ผมอ้อนเธอ คาดหวังนิดหน่อยว่าเธอจะยอม
“ยังก่อนค่ะ เราเพิ่งคบกันเอง รินยังไม่อยากให้ที่บ้านเป็ห่วง” เธอพูดขึ้นอย่างไวทำไมต้องกลัวผม คบผมนี้มันน่าเป็ห่วงนักหรือไง! คบกับผมมีแต่จะดีไม่ว่า แม้กระทั่งแม่ยายยังรักยังหลงเลยมันไม่ได้โม้นะ มันคือเื่จริง
“พี่เป็ผัวรินแล้วนะ ทำไมถึงไม่อยากให้ที่บ้านรู้เื่ของเราคบกับพี่ไม่ดีตรงไหน ไหนเล่ามาสิ” ผมเริ่มจริงจังอยากรู้ความในใจ
“อือ ... พี่เรย์ดีค่ะ ดีทุกอย่างดีจนรินไม่คิดว่ามันจะมีอยู่จริง” เธอยอดคำหวานใส่ผม
“แต่ว่า ... รินยังเรียนไม่จบเลยนะคะ และก็เพิ่งเลิกกับพี่วินยังไม่ถึงเดือนเลยอีกอย่างให้รินบอกที่บ้านว่าพี่เป็ผัวได้ไง เรายังไม่แต่งงานกันเลยรินขอให้พี่เรียกแฟนได้ไหมคะ ผัวมันดูแรงไปค่ะ รินไม่อยากให้ที่บ้านเป็ห่วงกับเื่นี้” สิ่งที่เธอพูดมาผมพอเข้าใจ
“ก็ได้ แต่มีข้อแม้อย่าง” ผมรับปากเธอแต่ก็สร้างเงื่อนไขให้เธอ
“อะไรคะ?” เธอเงยหน้ามองผมอย่างสงสัย
“รินต้องรับปากว่ารินจะไม่ทิ้งพี่ไปไหน จะเป็เมียพี่ตลอดไป”ผมพูดในสิ่งที่้าจากใจจริง มองดูหญิงสาวที่อยู่ในอ้อมกอดของผม เธอมองผมด้วยสายตาที่ดูใไม่น้อยเพราะเธอดูอึ้งๆ ไป
“สัญญากับพี่?” ผมย้ำอีกครั้งเพื่อสร้างความมั่นใจให้เธอ
“ค่ะ รินสัญญาว่าจะไม่ทิ้งพี่ไปไหนแต่พี่ก็ต้องสัญญากับรินเช่นกันนะ”
“ครับ พี่สัญญา” ผมดึงเธอเข้ามากอด
@Darin
ฉันที่กำลังนั่งอยู่บนรถขณะที่พี่เรย์เป็คนขับเพื่อพาฉันไปเที่ยวพักผ่อนหลังจากเมื่อคืนเลี้ยงฉลองปิดเทอมไปกับสองสาวเพื่อนรักของฉันแต่ฉันไม่ได้ดื่มเยอะหรอกนะ เพราะวันนี้ฉันกับพี่เรย์ต้องเดินทางไปพัทยากัน
อุย!!!เขินอะ ฉันเริ่มเรียกพี่เรย์เต็มปากเต็มคำ ตอนนี้ฉันเริ่มหลงรักผู้ชายคนนี้เข้าอย่างจริงก็ดูสิ พี่เขาเล่นหวานออกขนาดนั้น แถมยังสร้างความมั่นใจให้ฉันซะขนาดนั้นไม่หลงก็ไม่รู้จะว่าไงล่ะ
ตอนนี้ก็เป็เวลาสี่โมงเช้าได้การเดินทางของเราไม่ได้รีบร้อนมากเพราะกรุงเทพกับพัทยาห่างกันเพียงสองชั่วโมงก็ถึงแล้วแต่ฉันก็รู้สึกเหนื่อยอยู่ดี ก็อีตาพี่เรย์นะสิ เล่นกินฉันตลอดเวลาจะไม่ให้เหนื่อยได้ไงละ เพียงแค่เคลื่อนรถ ฉันก็ผล็อยหลับไป
@Ray
“ริน” ผมปลุกคนข้างๆ เมื่อขับมาถึงโรงแรม ดูท่าเธอจะเหนื่อยน่าดูเธอยังคงงัวเงีย “เด็กดี ถึงแล้ว” ผมปลุกเธออีกครั้ง
“อือ ... ถึงแล้วเหรอคะ” เธอปรือตาขึ้นมาแล้วมองผม
“ถึงแล้ว” ผมพาเธอมาพักที่โรงแรมติดริมหาดพัทยาใต้รอบนี้ผมเป็คนจัดการแผนการพักผ่อนด้วยตนเอง ถึงแม้จะให้เธอเป็คนเลือก
“เข้าที่พักเถอะ เดี๋ยวพี่จะให้เรานอนให้เต็มอิ่ม พรุ่งนี้ค่อยข้ามฟากไปเที่ยวที่เกาะล้านกัน
“ค่ะ พี่เรย์ให้รินนอนจริงๆ นะ”เธอยังคงไม่อยากจะเชื่อว่าผมจะให้เธอนอน
“ให้นอนจริงๆ” ผมเสียงสูง แต่ในหัวของผมนั้น นอน่บ่ายนี้ละเดี๋ยวตื่นค่อยว่ากัน เพราะตอนนั้นผมคงหินแล้ว และคง้ากินเธอแทนอาหารเย็น
หลังเช็กอินเรียบร้อย พาเด็กเข้านอน ผมก็ลงไปหาซื้ออะไรด้านล่างจากนั้นก็ขึ้นมาอ่านหนังสือ เพื่อรอเธอตื่น
ผมนั่งเล่นที่ระเบียงห้องพัก มองผิวน้ำทะเลหนังสือที่ว่าจะอ่านก็ไม่ได้อ่าน ผมกำลังคิดเื่ของผู้หญิงที่กำลังนอนหลับอยู่ภายในห้อง
ความสัมพันธ์ของผมกับถือเธอว่าก้าวข้ามไปเร็วมากมากจนผมไม่คาดคิดว่าผมจะได้เธอมา อันที่จริงผมรู้จักเธอและรู้จักเธอดีด้วยการที่ผมให้เธอเข้ามาอยู่ในชีวิตผมนั้นก็เป็หนึ่งในแผนของผม
หากเธอรู้เื่ผม ผมกลัวว่าเธอจะโกรธผม และหนีผมไปผมจึงต้องหาแผนสำรอง การมาที่นี่ในครั้งนี้ก็ถือเป็แผนสำรองของผมเช่นกัน
“รินพี่ขอโทษ” ผมหันเข้าไปในห้อง เห็นร่างบางของเธอนอนอย่างสบายใจผมมองเธอด้วยรอยยิ้มที่ทั้งรู้สึกมีความสุข และรู้สึกผิดอยู่ในที
@Darin
“อือ~” เสียงฉันบิดี้เีและวาดมือออกไปจนชนเขากับคนข้างๆ
รอยยิ้มของฉันผุดขึ้นบนใบหน้า ไม่น่าเชื่อว่าชีวิตฉันที่ตื่นมาตอนไหนก็เจอกับผู้ชายคนนี้ผู้ชายทำเอาฉันหายใจหายคอไม่ทั่วท้องตลอดเวลา
“ตื่นแล้วเหรอ เด็กขี้เซา” เขาก้มลงจูบหน้าผากฉันเบาๆ
“อือ ... ค่ะ ตื่นแล้ว” ฉันรู้สึกสบายตัวขึ้นเยอะหลังจากตื่นนอน และกอดเอวเขาแน่น
“พี่เรย์ทำไมตื่นเร็วจัง” ฉันถามเพราะเขานั่งพิงหัวเตียงเล่นมือถืออยู่ตอนที่ฉันตื่นนอน
“พี่ไม่ค่อยง่วง ... หายเหนื่อยยัง” เขาถามฉันมองฉันด้วยสายตาแบบนี้อีกแล้ว
“ยังค่ะ” ฉันแกล้งตอบออกไป ขืนบอกความจริงมีหวังหมดแรงอีกแน่พลังฉันเพิ่งฟื้นตัวกลับมา จะถูกสูบออกไปอีกมันก็เกินไป
พรึบ!!!… เขาพลิกกลับมานอนทับฉัน มองเข้าไปในตาของฉันพร้อมรอยยิ้มเ้าเล่ห์ เขาเหมือนจะรู้ว่าฉันโกหก “มองพี่”
“ไม่” ฉันเอาหน้าตัวเองมุดเข้าไปในอกของเขา
“ชอบมุดหรือเรานะ” คำพูดขี้เล่นของเขาชวนเอาขนลุกทุกครั้งสินา..
หลังสิ้นคำ เขาก็ขยับตัวฉันด้วยมือเพียงข้างเดียวใบหน้าของเราทั้งสองก็อยู่ในแนวระนาบเดียวกัน เขาจูบฉันเต็มแรง และเร่าร้อน
ฉันไม่รู้ว่าเขาจะหื่นขนาดนี้ และมีความ้ามากขนาดนี้
“พี่้าริน” เสียงของเขาแทรกขึ้นหลังถอนจูบออกเขาไม่รอให้ฉันตอบตกลงด้วยซ้ำก็ใช้อวัยวะทุกส่วนของเขาที่จะสามารถััร่างกายของฉันได้ จัดการฉันในทันที
“อือ~”เสียงของฉันครางออกมาเบาๆ เขากินฉันอีกแล้ว และฉันก็อ่อนระทวยไม่เหลือเรี่ยวแรงต่อต้านเขาเลย
เขาจับฉันกินจนอิ่มหนำสำราญใจ พร้อมกับกอดฉันแน่นความรู้สึกของการกอดในครั้งนี้ทำเอาฉันใจเต้นแรงและวิวไปพร้อมกันมันให้ความลึกซึ้งมากกว่าทุกครั้งที่เขากอด ทั้งๆ ที่เขาก็กอดฉันบ่อยมากบ่อยจนไม่อาจนับได้ แม้เราจะคบกันเพียงแค่เดือนเดียวเอง
“รินครับ” เขาถามฉันด้วยน้ำเสียงที่ฟังแล้วให้ความรู้สึกสงสาร
“อะไรคะ?” ฉันถามคนที่ใช้คางค้ำอยู่ที่ศีรษะของฉัน
“... ไม่มีอะไร ... พี่หิวแล้ว ออกไปหาอะไรกินดีกว่า”ฉันรู้สึกว่าเขาเหมือนมีอะไรที่้าพูดกับฉัน แต่ก็เลี่ยงที่จะไม่พูด
“ค่ะ” คำตอบของฉันที่ไม่้าเซ้าซี้เขายิ่งทำให้เขากอดฉันอย่างอบอุ่นมากขึ้น
ร้านอาหารญี่ปุ่นทะเลบุฟเฟต์
@Darin
ตอนนี้ก็เป็เวลาหกโมงเย็นได้ ทำให้บรรยากาศร้านที่เรามาในวันนี้ดูดีที่เดียวฉันมองดูบรรยากาศรอบๆ ที่อยู่ภายใต้แสงสุดท้ายของวันที่กำลังลับขอบฟ้าและดวงตะวันที่กำลังถูกน้ำทะเลกลืนกิน
ร้านอาหารนี้ตั้งอยู่บนตึกสูงชั้นที่ 9มีระเบียงที่มองเห็นวิวทะเลได้ชัดเจน เพราะตั้งอยู่ติดถนนริมหาดพัทยา ที่นี่มีลูกค้าเยอะพอดูเพราะเป็ร้านอาหารที่ขึ้นชื่อของนักท่องเที่ยวทั้งไทยและเทศที่นิยมมาพวกเราโชคดีที่มีที่ว่าง
“พี่เรย์เดินดูอาหารก่อนเลยค่ะ ไม่ต้องตักมาเผื่อรินนะคะ เดี๋ยวรินไปตักเอง”ฉันไม่ได้กลัวอ้วนอะไรหรอกนะ เพียงแค่ฉันกับเขามีบางอย่างที่กินไม่เหมือนกันและนี่มันก็ร้านบุฟเฟ่ต์ กินให้พอดี ถือเป็ดีที่สุด
่ที่ฉันนั่งรอเขาภายในหัวของฉันก็คิดถึงสิ่งที่เขา้าจะพูดกับฉันเมื่อตอนหัวค่ำ มันต้องมีอะไรแน่!!! เขา้าที่จะพูดอะไรฉันไม่อยากจะคิดในทางที่ไม่ดีจริงๆ อย่างเช่น
//พี่มีลูกแล้ว// ... หรือ
//พี่มีเมียแล้ว// ... หรือ
//เราเลิกกันเถอะ ที่บ้านพี่จะจับพี่แต่งงาน//
แิสุดท้ายนี้ยังพอให้อภัย เพราะเขาไม่ได้ซ้อนใครไว้และยังถูกบังขับ แต่ก็ห่อเหี่ยวหัวใจไม่แพ้กัน
แต่หาก ...
//พี่ขอคบกับอีกคนนะ ... แบบเราสามคนนะ//
ฉันละอยากจะบ้าตาย นี้ฉันกำลังคิดอะไรเนี่ย ฉันไม่ชอบประกบแบบแซนด์วิชนะถึงแม้จะเป็แบบชายหนึ่งหญิงสองก็เถอะ
หรือหากเป็ ...
//นี่แฟนพี่อีกคน ... เขาเป็สาวนะ ... พี่เขาก็ชอบรินด้วยแต่รินไม่ต้องกลัวเขาเป็ฝ่ายรับอย่างเดียว//
อากๆๆๆๆ ... ยัยรินหยุดคิด!!!
1K
