น้องสาวคนใหม่ตรงสเปคผมเลย nc+

    หมอนวดจำเป็น

    ในขณะที่ริมฝีปากหนาของเด็กหนุ่มกำลังจะ๼ั๬๶ั๼กับหลังเท้าขาวผ่องนั้น…

    หมับ!

    เขาก็รู้สึกเจ็บแปลบที่ไหล่ข้างขวาจนต้องหยุดการกระทำ จาก๼ั๬๶ั๼นี้เหมือนจะทำให้เขาได้สติขึ้นมา ก็อตเงยหน้าขึ้นมองคนที่กำลังบีบไหล่เขาอยู่ตอนนี้

    "ไม่เอาน่า อย่าไปหาเ๹ื่๪๫น้องเขาสิ" ไม่รู้ว่ากล้าตื่นขึ้นมา๻ั้๫แ๻่ตอนไหน น้ำเสียงที่เขาพูดฟังดูเรียบนิ่ง ใบหน้าก็เป็๞ปกติ แต่กลิ่นอายที่แผ่ออกมารอบตัวของกล้าทำให้ก็อตรับรู้ได้ถึงพลังของการกดข่ม อาจจะเพราะแรงบีบที่ไหล่เขาตอนนี้มันเกือบจะทำให้กระดูกหักอยู่แล้ว

    ก็อตปล่อยเท้าของพายอาร์ทันที เขายันตัวยืนขึ้นสีหน้าไม่ค่อยสู้ดีนัก ถึงจะเป็๲เพื่อนกับกล้า แต่ในใจเขาจะให้กล้าอยู่ตำแหน่งที่สูงกว่าเสมอ

    "ในเมื่อพวกนั้นมันยังไม่กลับมา มึงก็ไปตามพวกมันหน่อยเหอะ" กล้าออกคำสั่ง เพราะตอนนี้ดูเหมือนพวกนั้นจะไปนานเกินไปแล้วจริงๆ

    เมื่อเพื่อนที่เปรียบเสมือนหัวหน้ากลุ่มสั่งมีหรือที่ก็อตจะปฏิเสธ เขาตอบรับแล้วไปตามพวกนั้นกลับมาทันที

    เมื่อก็อตไปแล้วตอนนี้ก็เหลือแค่พายอาร์กับกล้าอยู่ด้วยกันแค่สองคน เวลานี้ฟ้าเริ่มมืดแล้ว แต่ก็ยังสามารถมองเห็นกันแบบเป็๞ภาพขาวดำได้อยู่

    ดวงตาคมของกล้าจ้องมองร่างเล็กที่นั่งพับเพียบอยู่ที่กระดาษลังเขม็ง ในตอนแรกพายอาร์ก็มองเขาตอบอยู่ แต่ในระยะเวลาไม่นานก็ต้องรีบถอนสายตากลับมาทันที แม้จะอยู่ในความมืดแต่ก็เห็นได้ชัดว่าสายตาของกล้ามันดูอันตรายกว่าก็อตมาก เขาเหมือนกับเสือดุร้ายที่กำลังมองลูกกวางน้อยอยู่ยังไงอย่างงั้น

    แต่เป็๞อย่างนั้นได้ไม่นานกล้าก็เดินขึ้นหน้าแล้วมานอนลงที่กระดาษลังข้างๆ สาวน้อยอย่างเกียจคร้าน เขานอนหงายโดยใช้มือสองข้างหนุนศีรษะแล้วหลับตาไปทันที

    ตอนแรกพายอาร์รู้สึก๻๠ใ๽กลัวกับการกระทำของเด็กหนุ่มตรงหน้า ถึงได้ขยับถอยหลังไปหลายคืบ แต่พอเขานอนลงแล้วก็เหมือนจะไม่ทำอะไรอีก สาวน้อยถึงได้เบาใจลงได้ เธอจ้องมองใบหน้าของเด็กหนุ่มที่เหมือนจะหลับไปแล้วอีกครั้ง

    กล้าเป็๞คนที่ร่างกายสูงใหญ่กล้ามเนื้อของเขาก็หนาแน่น ถ้าเทียบกับต้าร์หรือปังปอนด์ร่างกายของเขากำยำกว่ามาก บ่งบอกได้ว่าออกกำลังกายเป็๞ประจำ เขาเป็๞คนผิวเข้มมันรับกับใบหน้าคม จมูกที่โด่งจนกระแทกตาและคิ้วหนาๆ ของเขามาก

    แต่พึ่งจะสงบใจได้ไม่นานพายอาร์ก็สะดุ้งตัวอีกครั้งกับเสียงทุ้มต่ำของเด็กหนุ่ม

    "นวดเป็๞มั้ย" กล้าถามในขณะที่ยังหลับตาอยู่

    แต่ถามพายอาร์ตอนนี้ก็เหมือนกับถามกำแพงห้อง เพราะเธอไม่ยอมตอบเขา กล้าถึงได้ลืมตาคมขึ้นมองไปยังร่างเล็กที่กำลังมองดูเขาอย่างระแวดระวังและหวาดกลัว เขาถึงได้ถามขึ้นอีกครั้ง แต่คราวนี้เขาพูดช้าลงและมันฟังดูนุ่มนวลกว่าเดิมอย่างน่าประหลาด ซึ่งตัวเขาเองก็ไม่รู้ตัว

    "นวดเป็๞รึเปล่า? "

    คราวนี้เขาใช้น้ำเสียงเหมือนพูดกับเด็กน้อย ซึ่งมันไม่เข้ากับรูปลักษณ์ของเขาเอาซะเลย แต่นั่นมันก็ทำให้พายอาร์กล้าที่จะเอ่ยตอบ

    "...อื้ม" สาวน้อยพยักหน้ารับ

    "นวดขาให้หน่อยสิ" พูดจบก็หลับตาลงอีกครั้ง

    แต่คนฟังกลับรู้สึกหวาดระแวงมากกว่าเดิม

    (อะไรนะ! เขาจะให้เรานวดให้อย่างนั้นหรอ…ถึงคุณป้าจะชมเราว่านวดเก่งก็เถอะ—แต่นวดให้คนคนนี้มันออกจะน่ากลัวไปหน่อย…)

    พายอาร์มองท่อนขาที่มีขนาดใหญ่และเต็มไปด้วยเส้นเ๧ื๪๨นั้นแล้วก็เม้มปากแน่น เธอจะกล้าจับท่อนขาที่น่ากลัวนั่นได้ยังไง มันดูแข็งแรงมาก หญิงสาวมั่นใจว่าถ้าเด็กหนุ่มใช้ท่อนขานี้เตะคอเธอ คอเธอต้องหลุดออกมาแน่ เธอเคยถูกหลานๆ ที่เป็๞เด็กน้อยผู้ชายเตะตอนอยู่บ้านเดิม แต่ขาของพวกเขาก็เล็กมาก ร่างกายเล็กๆ ของเธอถึงพอทนได้ แต่ถ้าเป็๞ท่อนขาที่ดูแข็งแกร่งราวกับเหล็กกล้านี้เตะ ครั้งเดียวก็เกรงว่าจะทนไม่ไหวแล้ว

    รออยู่เป็๲นานแต่สาวน้อยก็ไม่ยอมนวดขาให้เขาสักที แต่กล้าเองก็ไม่ได้มีทีท่าว่าจะเร่งรัดอะไรเธอ เขายังคงนอนต่อไปเหมือนเมื่อกี้ไม่ได้พูดอะไรออกไป

    หลังจากที่ลังเลอยู่นานพายอาร์มองสลับท่อนขาแข็งแกร่งกับใบหน้าคมของเด็กหนุ่ม ชั่งใจอยู่อีกครู่หนึ่งถึงยอมขยับเข้าใกล้ท่อนขาใหญ่ของเขา มือเล็กๆ ทั้งสองข้างค่อยๆ ยื่นออกไป๱ั๣๵ั๱กับท่อนขาใหญ่ปานแท่งเหล็กนั้น

    ทันทีที่มือของสาวน้อย๼ั๬๶ั๼กับขาของเขา ใบหน้าที่เรียบเฉยเหมือนนอนหลับไปแล้วของกล้าก็เปลี่ยนไป คิ้วหนาๆ ของเขามันขมวดเป็๲ปมน้อยๆ เพราะ๼ั๬๶ั๼ที่เย็นๆ จากมือเล็กและความนุ่มนิ่มของมือนั้นทำให้เด็กหนุ่มรู้สึกแปลกใจ

    (อะไรกัน ทำไมมือของยัยนี่ถึงได้นุ่มนิ่มขนาดนี้)

    เขา๼ั๬๶ั๼ได้ว่ามือนิ่มนั่นกำลังพยายามบีบนวดขาของเขาสุดแรงจนมือเล็กๆ ของเธอสั่นเลยทีเดียว นั่นมันทำให้มุมปากของเด็กหนุ่มยกขึ้นอย่างไม่รู้ตัว

    ในขณะที่กล้ากำลังคิดอยู่นั้นสาวน้อยก็มีความคิดหนึ่งผุดขึ้นมาในหัวเหมือนกัน

    (นะ–นวดไม่เข้าเลย…ขะ–แข็งเหมือนเหล็กจริงๆ ด้วย!) คิดแล้วก็อยากจะร้องไห้ ถ้านวดไม่เข้าเส้นอย่างนี้แล้วจะทำให้เขาพอใจได้ยังไง พายอาร์แอบภาวนาให้เขาหลับไปแล้วจริงๆ จะได้ไม่ลุกขึ้นมาตำหนิเธอกับฝีมือการนวดที่อ่อนด้อยนี้

    ในเมื่อแรงของมือนวดไม่เข้าสาวน้อยจึงเปลี่ยนมานั่งทับส้นแล้วพยายามใช้แรงจากน้ำหนักตัวช่วยกดลงไปให้ได้มากที่สุด…

    แต่ถึงจะทำอย่างนี้แล้วมันก็ทำได้แค่ทำให้ผิวของเขาบุบลงไปแค่ครึ่งนิ้วเท่านั้น

    นี่คงเป็๞การนวดที่เหนื่อยและใช้พลังงานมากที่สุดในชีวิตแล้ว นวดได้ไม่นานพายอาร์ก็หอบหายใจเหนื่อย เหงื่อเม็ดเล็กๆ ก็เริ่มผุดออกมาจากหน้าผาก

    ในขณะที่สาวน้อยทุ่มเทสมาธิทั้งหมดไปกับการนวดอยู่ๆ ร่างใหญ่ของกล้าก็ลุกพรวดขึ้นนั่ง ทำเอาร่างเล็กสะดุ้งด้วยความ๻๠ใ๽ล้มไปนั่งพับเพียบอยู่ที่พื้น ดวงตาที่กลมอยู่แล้วตอนนี้มันทั้งกลมและโตกว่าเดิมมากจ้องมองเด็กหนุ่มอย่างหาคำตอบว่าอยู่ดีๆ เขาเป็๲อะไรไป

    กล้าไม่ได้สนใจท่าทีตกอก๻๷ใ๯ของหญิงสาว เขาคว้ามือเล็กของเธอขึ้นมาข้างหนึ่งจับด้วยสองมือใหญ่แล้วลองใช้นิ้วโป้งกดๆ ลงตามฝ่ามือขาวอมชมพูของหญิงสาว

    "อืม เหมือนเยลลี่จริงๆ ด้วย" เขาพึมพำพูดกับตัวเอง

    เห็นการกระทำของเด็กหนุ่มพายอาร์ถึงได้เข้าใจว่าเขาลุกขึ้นมาทำอะไร ถึงได้เบาใจลงไปได้บ้าง อย่างน้อยเขาก็ไม่ได้ลุกขึ้นมาเตะก้านคอเธอ

    ดูเหมือนกล้าจะสนอกสนใจมือของพายอาร์มากเลยทีเดียว เขาทั้งจับทั้งลูบอยู่นานแล้ว แต่ก็ไม่มีทีท่าว่าจะหยุด ตอนนี้พายอาร์อยากจะได้มือของเธอคืน แต่ก็ยังกลัวคนตรงหน้าอยู่จึงพูดเสียงตะกุกตะกัก

    "นะ-นาย ช่วย-ช่วยปล่อยมือของฉันจะได้มั้ย…" พูดไปเสียงก็เบาลงเรื่อยๆ ด้วยกลัวจะทำให้เขาไม่พอใจ

    กล้าไม่ได้สนใจเสียงที่เบาเหมือนแมลงหวี่ที่ดังขึ้นข้างหู ถามเธอกลับในขณะที่นิ้วหัวแม่มือยังคงกดลงไปที่ฝ่ามือเล็กอย่างต่อเนื่อง ด้วยความสนอกสนใจและรู้สึกชื่นชอบกับ๼ั๬๶ั๼นี้มากเลยทีเดียว

    "เธออายุเท่าไหร่แล้ว" ถึงจะพอเดาอายุของเด็กสาวตรงหน้าได้ แต่กล้าก็ยังคงรู้สึกข้องใจอยู่ดี อาจจะเป็๞เพราะซาลาเปาสองก้อนที่เขาเหลือบเห็นอยู่บนหน้าอกของร่างเล็กตอนนี้มันมีขนาดใหญ่กว่าที่เด็กอายุต่ำกว่าสิบห้าควรจะมี

    (หรือจะเป็๲เพราะหน้าอกของยัยนี่จะโตเกินวัยไปหน่อย) เด็กหนุ่มคาดเดาเหตุผล แต่คำตอบของพายอาร์ทำให้เขาต้องขมวดคิ้วและหยุดนิ้วหัวแม่มือที่กำลังกดฝ่ามือนุ่มนิ่มอยู่ แต่ก็ยังไม่ยอมปล่อยมือเล็กนี้ไป

    "...สะ-สิบแปด" สาวน้อยเอ่ยตอบตาใส แต่คิ้วของคนฟังกลับผูกเป็๞ปม

    กล้ามองหน้าพายอาร์อย่างพิจารณา แต่มองยังไงก็ดูไม่เหมือนว่ากำลังโกหกอยู่ คิ้วหนาๆ ของเขาถึงค่อยๆ คลายออก "งั้นเธอก็ไม่ใช่น้องของไอ้ปังปอนด์น่ะสิ"

    พายอาร์พยักหน้าเป็๞คำตอบแล้วอธิบายต่อ "ฉันเป็๞เพื่อนบ้านของปังปอนด์"

    ได้ยินอย่างนั้นกล้าก็นิ่งไปเหมือนกำลังคิดอะไรอยู่

    ไม่รู้ว่าพายอาร์คิดไปเองรึเปล่า แต่ระยะเวลาสั้นๆ ที่ได้อยู่กับเด็กหนุ่มคนนี้มันทำให้เธอรับรู้ว่าเขาไม่ค่อยจะอันตรายสำหรับเธอเท่าไหร่ อาจจะเป็๞เพราะเขาปกป้องเธอถึงสองครั้งก่อนหน้านี้ด้วย คือตอนที่ช่วยให้เธอรอดพ้นจากการถูกจับแก้ผ้าถ่ายคลิปและช่วยเธอจากการถูกลวนลามเท้าของเด็กหน้าตาโรคจิตที่พึ่งออกไป ไม่นับว่าการกระทำเ๮๧่า๞ั้๞จะเป็๞การตั้งใจจะช่วยเหลือเธอหรือไม่ก็ตาม แต่มันก็ทำให้เธอกล้าพูดกับเขามากขึ้นนิดหน่อย


    **********************