ในขณะที่ริมฝีปากหนาของเด็กหนุ่มกำลังจะัักับหลังเท้าขาวผ่องนั้น…
หมับ!
เขาก็รู้สึกเจ็บแปลบที่ไหล่ข้างขวาจนต้องหยุดการกระทำ จากัันี้เหมือนจะทำให้เขาได้สติขึ้นมา ก็อตเงยหน้าขึ้นมองคนที่กำลังบีบไหล่เขาอยู่ตอนนี้
"ไม่เอาน่า อย่าไปหาเื่น้องเขาสิ" ไม่รู้ว่ากล้าตื่นขึ้นมาั้แ่ตอนไหน น้ำเสียงที่เขาพูดฟังดูเรียบนิ่ง ใบหน้าก็เป็ปกติ แต่กลิ่นอายที่แผ่ออกมารอบตัวของกล้าทำให้ก็อตรับรู้ได้ถึงพลังของการกดข่ม อาจจะเพราะแรงบีบที่ไหล่เขาตอนนี้มันเกือบจะทำให้กระดูกหักอยู่แล้ว
ก็อตปล่อยเท้าของพายอาร์ทันที เขายันตัวยืนขึ้นสีหน้าไม่ค่อยสู้ดีนัก ถึงจะเป็เพื่อนกับกล้า แต่ในใจเขาจะให้กล้าอยู่ตำแหน่งที่สูงกว่าเสมอ
"ในเมื่อพวกนั้นมันยังไม่กลับมา มึงก็ไปตามพวกมันหน่อยเหอะ" กล้าออกคำสั่ง เพราะตอนนี้ดูเหมือนพวกนั้นจะไปนานเกินไปแล้วจริงๆ
เมื่อเพื่อนที่เปรียบเสมือนหัวหน้ากลุ่มสั่งมีหรือที่ก็อตจะปฏิเสธ เขาตอบรับแล้วไปตามพวกนั้นกลับมาทันที
เมื่อก็อตไปแล้วตอนนี้ก็เหลือแค่พายอาร์กับกล้าอยู่ด้วยกันแค่สองคน เวลานี้ฟ้าเริ่มมืดแล้ว แต่ก็ยังสามารถมองเห็นกันแบบเป็ภาพขาวดำได้อยู่
ดวงตาคมของกล้าจ้องมองร่างเล็กที่นั่งพับเพียบอยู่ที่กระดาษลังเขม็ง ในตอนแรกพายอาร์ก็มองเขาตอบอยู่ แต่ในระยะเวลาไม่นานก็ต้องรีบถอนสายตากลับมาทันที แม้จะอยู่ในความมืดแต่ก็เห็นได้ชัดว่าสายตาของกล้ามันดูอันตรายกว่าก็อตมาก เขาเหมือนกับเสือดุร้ายที่กำลังมองลูกกวางน้อยอยู่ยังไงอย่างงั้น
แต่เป็อย่างนั้นได้ไม่นานกล้าก็เดินขึ้นหน้าแล้วมานอนลงที่กระดาษลังข้างๆ สาวน้อยอย่างเกียจคร้าน เขานอนหงายโดยใช้มือสองข้างหนุนศีรษะแล้วหลับตาไปทันที
ตอนแรกพายอาร์รู้สึกใกลัวกับการกระทำของเด็กหนุ่มตรงหน้า ถึงได้ขยับถอยหลังไปหลายคืบ แต่พอเขานอนลงแล้วก็เหมือนจะไม่ทำอะไรอีก สาวน้อยถึงได้เบาใจลงได้ เธอจ้องมองใบหน้าของเด็กหนุ่มที่เหมือนจะหลับไปแล้วอีกครั้ง
กล้าเป็คนที่ร่างกายสูงใหญ่กล้ามเนื้อของเขาก็หนาแน่น ถ้าเทียบกับต้าร์หรือปังปอนด์ร่างกายของเขากำยำกว่ามาก บ่งบอกได้ว่าออกกำลังกายเป็ประจำ เขาเป็คนผิวเข้มมันรับกับใบหน้าคม จมูกที่โด่งจนกระแทกตาและคิ้วหนาๆ ของเขามาก
แต่พึ่งจะสงบใจได้ไม่นานพายอาร์ก็สะดุ้งตัวอีกครั้งกับเสียงทุ้มต่ำของเด็กหนุ่ม
"นวดเป็มั้ย" กล้าถามในขณะที่ยังหลับตาอยู่
แต่ถามพายอาร์ตอนนี้ก็เหมือนกับถามกำแพงห้อง เพราะเธอไม่ยอมตอบเขา กล้าถึงได้ลืมตาคมขึ้นมองไปยังร่างเล็กที่กำลังมองดูเขาอย่างระแวดระวังและหวาดกลัว เขาถึงได้ถามขึ้นอีกครั้ง แต่คราวนี้เขาพูดช้าลงและมันฟังดูนุ่มนวลกว่าเดิมอย่างน่าประหลาด ซึ่งตัวเขาเองก็ไม่รู้ตัว
"นวดเป็รึเปล่า? "
คราวนี้เขาใช้น้ำเสียงเหมือนพูดกับเด็กน้อย ซึ่งมันไม่เข้ากับรูปลักษณ์ของเขาเอาซะเลย แต่นั่นมันก็ทำให้พายอาร์กล้าที่จะเอ่ยตอบ
"...อื้ม" สาวน้อยพยักหน้ารับ
"นวดขาให้หน่อยสิ" พูดจบก็หลับตาลงอีกครั้ง
แต่คนฟังกลับรู้สึกหวาดระแวงมากกว่าเดิม
(อะไรนะ! เขาจะให้เรานวดให้อย่างนั้นหรอ…ถึงคุณป้าจะชมเราว่านวดเก่งก็เถอะ—แต่นวดให้คนคนนี้มันออกจะน่ากลัวไปหน่อย…)
พายอาร์มองท่อนขาที่มีขนาดใหญ่และเต็มไปด้วยเส้นเืนั้นแล้วก็เม้มปากแน่น เธอจะกล้าจับท่อนขาที่น่ากลัวนั่นได้ยังไง มันดูแข็งแรงมาก หญิงสาวมั่นใจว่าถ้าเด็กหนุ่มใช้ท่อนขานี้เตะคอเธอ คอเธอต้องหลุดออกมาแน่ เธอเคยถูกหลานๆ ที่เป็เด็กน้อยผู้ชายเตะตอนอยู่บ้านเดิม แต่ขาของพวกเขาก็เล็กมาก ร่างกายเล็กๆ ของเธอถึงพอทนได้ แต่ถ้าเป็ท่อนขาที่ดูแข็งแกร่งราวกับเหล็กกล้านี้เตะ ครั้งเดียวก็เกรงว่าจะทนไม่ไหวแล้ว
รออยู่เป็นานแต่สาวน้อยก็ไม่ยอมนวดขาให้เขาสักที แต่กล้าเองก็ไม่ได้มีทีท่าว่าจะเร่งรัดอะไรเธอ เขายังคงนอนต่อไปเหมือนเมื่อกี้ไม่ได้พูดอะไรออกไป
หลังจากที่ลังเลอยู่นานพายอาร์มองสลับท่อนขาแข็งแกร่งกับใบหน้าคมของเด็กหนุ่ม ชั่งใจอยู่อีกครู่หนึ่งถึงยอมขยับเข้าใกล้ท่อนขาใหญ่ของเขา มือเล็กๆ ทั้งสองข้างค่อยๆ ยื่นออกไปัักับท่อนขาใหญ่ปานแท่งเหล็กนั้น
ทันทีที่มือของสาวน้อยัักับขาของเขา ใบหน้าที่เรียบเฉยเหมือนนอนหลับไปแล้วของกล้าก็เปลี่ยนไป คิ้วหนาๆ ของเขามันขมวดเป็ปมน้อยๆ เพราะััที่เย็นๆ จากมือเล็กและความนุ่มนิ่มของมือนั้นทำให้เด็กหนุ่มรู้สึกแปลกใจ
(อะไรกัน ทำไมมือของยัยนี่ถึงได้นุ่มนิ่มขนาดนี้)
เขาััได้ว่ามือนิ่มนั่นกำลังพยายามบีบนวดขาของเขาสุดแรงจนมือเล็กๆ ของเธอสั่นเลยทีเดียว นั่นมันทำให้มุมปากของเด็กหนุ่มยกขึ้นอย่างไม่รู้ตัว
ในขณะที่กล้ากำลังคิดอยู่นั้นสาวน้อยก็มีความคิดหนึ่งผุดขึ้นมาในหัวเหมือนกัน
(นะ–นวดไม่เข้าเลย…ขะ–แข็งเหมือนเหล็กจริงๆ ด้วย!) คิดแล้วก็อยากจะร้องไห้ ถ้านวดไม่เข้าเส้นอย่างนี้แล้วจะทำให้เขาพอใจได้ยังไง พายอาร์แอบภาวนาให้เขาหลับไปแล้วจริงๆ จะได้ไม่ลุกขึ้นมาตำหนิเธอกับฝีมือการนวดที่อ่อนด้อยนี้
ในเมื่อแรงของมือนวดไม่เข้าสาวน้อยจึงเปลี่ยนมานั่งทับส้นแล้วพยายามใช้แรงจากน้ำหนักตัวช่วยกดลงไปให้ได้มากที่สุด…
แต่ถึงจะทำอย่างนี้แล้วมันก็ทำได้แค่ทำให้ผิวของเขาบุบลงไปแค่ครึ่งนิ้วเท่านั้น
นี่คงเป็การนวดที่เหนื่อยและใช้พลังงานมากที่สุดในชีวิตแล้ว นวดได้ไม่นานพายอาร์ก็หอบหายใจเหนื่อย เหงื่อเม็ดเล็กๆ ก็เริ่มผุดออกมาจากหน้าผาก
ในขณะที่สาวน้อยทุ่มเทสมาธิทั้งหมดไปกับการนวดอยู่ๆ ร่างใหญ่ของกล้าก็ลุกพรวดขึ้นนั่ง ทำเอาร่างเล็กสะดุ้งด้วยความใล้มไปนั่งพับเพียบอยู่ที่พื้น ดวงตาที่กลมอยู่แล้วตอนนี้มันทั้งกลมและโตกว่าเดิมมากจ้องมองเด็กหนุ่มอย่างหาคำตอบว่าอยู่ดีๆ เขาเป็อะไรไป
กล้าไม่ได้สนใจท่าทีตกอกใของหญิงสาว เขาคว้ามือเล็กของเธอขึ้นมาข้างหนึ่งจับด้วยสองมือใหญ่แล้วลองใช้นิ้วโป้งกดๆ ลงตามฝ่ามือขาวอมชมพูของหญิงสาว
"อืม เหมือนเยลลี่จริงๆ ด้วย" เขาพึมพำพูดกับตัวเอง
เห็นการกระทำของเด็กหนุ่มพายอาร์ถึงได้เข้าใจว่าเขาลุกขึ้นมาทำอะไร ถึงได้เบาใจลงไปได้บ้าง อย่างน้อยเขาก็ไม่ได้ลุกขึ้นมาเตะก้านคอเธอ
ดูเหมือนกล้าจะสนอกสนใจมือของพายอาร์มากเลยทีเดียว เขาทั้งจับทั้งลูบอยู่นานแล้ว แต่ก็ไม่มีทีท่าว่าจะหยุด ตอนนี้พายอาร์อยากจะได้มือของเธอคืน แต่ก็ยังกลัวคนตรงหน้าอยู่จึงพูดเสียงตะกุกตะกัก
"นะ-นาย ช่วย-ช่วยปล่อยมือของฉันจะได้มั้ย…" พูดไปเสียงก็เบาลงเรื่อยๆ ด้วยกลัวจะทำให้เขาไม่พอใจ
กล้าไม่ได้สนใจเสียงที่เบาเหมือนแมลงหวี่ที่ดังขึ้นข้างหู ถามเธอกลับในขณะที่นิ้วหัวแม่มือยังคงกดลงไปที่ฝ่ามือเล็กอย่างต่อเนื่อง ด้วยความสนอกสนใจและรู้สึกชื่นชอบกับัันี้มากเลยทีเดียว
"เธออายุเท่าไหร่แล้ว" ถึงจะพอเดาอายุของเด็กสาวตรงหน้าได้ แต่กล้าก็ยังคงรู้สึกข้องใจอยู่ดี อาจจะเป็เพราะซาลาเปาสองก้อนที่เขาเหลือบเห็นอยู่บนหน้าอกของร่างเล็กตอนนี้มันมีขนาดใหญ่กว่าที่เด็กอายุต่ำกว่าสิบห้าควรจะมี
(หรือจะเป็เพราะหน้าอกของยัยนี่จะโตเกินวัยไปหน่อย) เด็กหนุ่มคาดเดาเหตุผล แต่คำตอบของพายอาร์ทำให้เขาต้องขมวดคิ้วและหยุดนิ้วหัวแม่มือที่กำลังกดฝ่ามือนุ่มนิ่มอยู่ แต่ก็ยังไม่ยอมปล่อยมือเล็กนี้ไป
"...สะ-สิบแปด" สาวน้อยเอ่ยตอบตาใส แต่คิ้วของคนฟังกลับผูกเป็ปม
กล้ามองหน้าพายอาร์อย่างพิจารณา แต่มองยังไงก็ดูไม่เหมือนว่ากำลังโกหกอยู่ คิ้วหนาๆ ของเขาถึงค่อยๆ คลายออก "งั้นเธอก็ไม่ใช่น้องของไอ้ปังปอนด์น่ะสิ"
พายอาร์พยักหน้าเป็คำตอบแล้วอธิบายต่อ "ฉันเป็เพื่อนบ้านของปังปอนด์"
ได้ยินอย่างนั้นกล้าก็นิ่งไปเหมือนกำลังคิดอะไรอยู่
ไม่รู้ว่าพายอาร์คิดไปเองรึเปล่า แต่ระยะเวลาสั้นๆ ที่ได้อยู่กับเด็กหนุ่มคนนี้มันทำให้เธอรับรู้ว่าเขาไม่ค่อยจะอันตรายสำหรับเธอเท่าไหร่ อาจจะเป็เพราะเขาปกป้องเธอถึงสองครั้งก่อนหน้านี้ด้วย คือตอนที่ช่วยให้เธอรอดพ้นจากการถูกจับแก้ผ้าถ่ายคลิปและช่วยเธอจากการถูกลวนลามเท้าของเด็กหน้าตาโรคจิตที่พึ่งออกไป ไม่นับว่าการกระทำเ่าั้จะเป็การตั้งใจจะช่วยเหลือเธอหรือไม่ก็ตาม แต่มันก็ทำให้เธอกล้าพูดกับเขามากขึ้นนิดหน่อย
**********************