God of Soul System - ไปผจญภัยในโลก One Piece กันเถอะ - ตอนที่ 400 ความว่างเปล่า!

“ฉันไม่คิดเลยว่าการโจมตีนั้น จะไม่มีผล...”มินาโตะ ภายใต้สายตาของทุกคน สูดหายใจเข้าลึก ๆ ซ้ําๆระงับ การสั่นสะเทือนใน หัวใจ ความไว ของ โรจา นั้นในความเห็น ของเขาการโจมตีที่เปรียบได้กับ ระดับ เอสของนินจา แม้แต่ การโจมตีดังกล่าว ก็ไม่สามารถฆ่า โรจา ได้ ดูเหมือนว่าไม่ใช่ เรื่องง่ายๆที่จะชนะ โรจา จักระ ในร่างกาย ของ มินาโตะ ก็ใช้ไป มาก ใน การโจมตี โรจา แต่ละครั้ง แน่นอนว่า การเคลื่อนไหว ครั้งต่อไป จะอยู่ในการคาดการของ โรจาโรจา ยก เซนมาโบโรชิ (ภาพลวงตานับพัน) ขึ้นอีกครั้งในมือ ของเขา“มันไร้ประโยชน์"มินาโตะ ไม่กลัวดาบของ โรจา ด้วยเทคนิคของ ก้าวพริบตา ( เทพสายฟ้าเหิน)ทําให้ดาบของ โรจา ไม่สามารถโจมตีโดน การโจมตีของ โรจา มันไร้ประโยชน์ สําหรับเขา“มันไร้ประโยชน์จริงๆเหรอ?”โรจา ดูเหมือนจะมองออกถึงความคิดของ มินาโตะ ในทันใดนั้น มินาโตะ ก็หายตัวไป โรจา ตวัด ดาบ พ่งเข้าโจมตี มินาโตะ ก่อนที่ มินาโตะ จะถึงตัว ซึนาเดะฮ่ะ !อย่างไรก็ตาม ดาบของ โรจา ที่ตวัดฟันออกมา มัน ไม่ใช่ออร่า ของดาบธรรมดา แต่เป็นสายฟ้า สายฟ้าสีดํา ! พลังแห่งมิติแห่ง ความว่างเปล่า!"นี่คือ....."เกือบจะในทันที เมื่อเห็นสายฟ้าสีดํา มินาโตะ แสดงสีหน้าตกใจ "ออร่าดาบ" สายฟ้าสีดํา นี้ แม้จะดูเหมือนว่าจะมี พลังน้อยกว่า การโจมตีที่ผ่านมาแต่ มินาโตะ รู้สึกได้ในทันที แม้ว่าเขา ที่มีความเชี่ยวชาญใน ช่องว่างมิติ ก้าวพริบตา (เทพสายฟ้าเหิน)มันยังทําให้เขาตกใจในพลังงานสายฟ้าสีดํานี้ สามารถทําให้เกิดรอยแตกในมิติ! ... รอยแตกในมิติ?!มินาโตะ นั้นมีความเข้าใจต่อ ก้าวพริบตา (เทพสายฟ้าเหิน) ของ เขานั้นสามารถถ่ายโอน พลังต่างๆได้ แต่ต่อหน้าของ พลังที่ ทําให้มิติ แตกร้าว มันไม่มีผลอย่างแน่นอน การนําพลังที่ สามารถทําลายมิติ เข้าไปในช่องว่าง มิติ มันเป็น เรื่องตลก!ฮ่ะ! !มินาโตะ แทบไม่ลังเลเลยและเปิดใช้ ก้าวพริบตา (เทพสายฟ้า เหิน) ทันที่ ร่างของเขาหาย เข้าไปในช่องว่างมิติมินาโตะ หลบหนีไปในช่างว่างมิติอย่างสมบูรณ์คุเรไน เทรุมิ และ ซึนาเดะ ผู้หญิงทั้งสามคนทุกคนกําลังดูฉากนี้ โดยไม่อาจตอบสนอง“นี่มัน...เกิดอะไรขึ้น?”ซึนาเดะ ตกใจเล็กน้อยเมื่อเห็นสายฟ้าสีดําที่ พุ่งกระจัดกระจาย ที่ด้านหน้าเธอเธอรู้สึกถึงความน่าสะพรึงกลัวที่ไม่สามารถอธิบายด้วยคําพูดได้สายฟ้าสีดํานั่นคืออะไร?!มินาโตะ หนีไป?เช่นเดียวกับ ซึนาเดะ ที่ไม่เข้าใจสถานการณ์คืออะไรโรจา ชําเลืองมอง ช่องมิติ ที่ว่างเปล่า:"หนีไปอย่างงั้นเหรอ"โคโนฮะสํานักงาน โฮคาเงะบนโต๊ะของสํานักงาน โฮคาเงะ มี ตราประทับเทพสายฟ้า, ดัน โซ นั่งถัดไป เขากําลังหลับตา และ ฮิรุเซ็น ซารุโทบิ ยืนอยู่ที่ หน้าต่างมองไปที่ท้องฟ้าที่ห่างไกล หน้าตาเคร่งขรึม“ใกล้จะถึงเวลาแล้วที่เขาจะกลับมา..”ฮ่ะ!!เกือบจะในขณะที่เสียงของ ซารุโทบิ พูดจบ ร่างที่เปล่งประกาย ระยิบระยับก็ปรากฏตัวที่สํานักงาน โฮคาเงะกลับมาแล้ว !ซารุโทบิ จ้องมองไปโดยตรง ในขณะที่ ดันโซ ที่อยู่ถัดจากเขา เปิดตาขึ้น แต่เมื่อพวกเขาเห็น มินาโตะ พวกเขาทั้งหมด รีบพุ่ง เข้าไปหา"อ๊ก!"มินาโตะ ผู้มีไหวพริบชั้นเลิศ พยายาม ช่วยเหลือตัวเองได้โดย ไม่ให้ล้มลง มีรอยเลือดอันน่าสยดสยองที่ไหล่ของเขากระจาย ไปทั่วในนาทีสุดท้ายหากปฏิกิริยาของเขาช้าลง เขาคงไม่สามารถหนี รอดได้“มินาโตะ!”ซารุโทบิ เรียก ชื่อ มินาโตะ หลังจากเห็น มินาโตะดันโซ ก็ยืนขึ้น แม้ว่าเขาจะไม่พูด แต่ก็สามารถเดาถึง สถานการณ์ได้การที่ไม่ได้นํา ซึนาเดะ กลับมา นี่มันเป็นสถานการที่เลวร้าย!เกิดอะไรขึ้น?"แคกๆ! ฉันเสียใจ ท่าน โฮคาเงะ...ภารกิจล้มเหลว” มินาโตะ ก็ ไออีกครั้งแล้วมองไปที่ ซารุโทบิซารุโทบิ หายใจอย่างรุนแรง“เรียกหน่วย แพทย์มาเร็ว ๆ!”ซารุโทบิ ตะโกนออกไปนอกประตูและ นินจา ตอบรับในทันทีที่ นอกประตูใบหน้าของ ดันโซ ดูมืดมนและน่าเกลียด หลังจากใช้ความคิด สักครู่ เขาก็เริ่มคุยกับ มินาโตะ “ บุคคลนั้นแข็งแกร่งมากเหรอ ถึงสามารถทําให้เธอบาดเจ็บ”มินาโตะ ยิ้มอย่างขมขึ้น “ พลังของเขา ฉันกลัวว่า มันเกิน สามัญสํานึกทั่วไป...”มินาโตะ ที่ทนอาการเจ็บปวดและบรรยายสั้น ๆเมื่อพูดถึงความสามารถของ โรจา เกี่ยวกับการร่วงรู้อนาคต เป็นพลังที่น่าหวาดกลัวอย่างมาก ยิ่งไม่ต้องพูดถึงพลังที่สามารถฉีก เวลาและห้วงมิติ พวกเขา มองหน้ากันและกัน ด้วยความตกใจมี วิชานินจาที่ทรงพลัง มีร่างกายที่น่าเกรงขาม แม้แต่เทคนิค ภาพลวงตาของ ตระกูลอุจิวะ อัจฉริยะนินจา อุจิวะ ชิซุย ยังไม่ สามารถทําได้ ถึงแม้สามารถทําได้อย่างน้อยๆ ต้องใช้เวลาใน การเตรียมตัว เพื่อที่จะทําลายเวลาและห้วงมิติ!“เขาเป็น..สัตว์ประหลาด”โจนินที่เดินเข้าไปใน สํานักงานโฮคาเงะ หลังจากได้ยินคํา บรรยายของ มินาโตะ ไม่สามารถช่วยอะไรได้นอกจากสูด หายใจเข้าลึกๆ ด้วยความหนาวเหน็บ"แคกๆ!"มินาโตะ ได้ไออีกครั้ง กล่าวขึ้นว่า “แม้ว่าไม่สามารถเป็นคู่ต่อสู้ ของเขาได้ แต่ฉันได้ทิ้งตราประทับ ก้าวพริบตา (เทพสายฟ้า เหิน) ไว้ที่ คุเรไน และ เทรุมิ ฉันไปที่ๆพวกเขาอยู่ ได้ในพริบตา"ยังไม่ทันกล่าวจบ มินาโตะ ก็หยุดชะงัก"เกิดอะไรขึ้น?!"เมื่อเห็นการแสดงออกของ มินาโตะ ซารุโทบิ ก็ตกใจอย่างลับๆมินาโตะ ยิ้มอีกครั้งและพูดว่า: "ตราประทับ ของฉัน (เทพ สายฟ้าเหิน) ที่ทิ้งเครื่องหมายไว้ ... ถูกลบทิ้ง"เป็นกรณีนี้หัวใจของ ซารุโทบิ และ ดันโซ และคนอื่น ๆ เริ่มสั่นไหว แม้ว่า พวกเขาจะไม่เคยใช้ ตราประทับ (เทพสายฟ้าเหิน) แต่เป็นสิ่งที่ โฮคาเงะ รุ่นที่สอง สร้างขึ้นมา พวกเขาคุ้นเคยกับมันมากตราประทับ (เทพสายฟ้าเหิน) คือ การใช้พลังของห้วงมิติ ซึ่ง สามารถกําหนดพิกัดของศัตรู โดยที่ ศัตรูไม่รู้ตัว มันเป็นไปไม่ ได้ที่จะลบมันแต่ตอนนี้ตราประทับ (เทพสายฟ้าเห็น) เครื่องหมายถูกลบแล้วจริงๆ!ในพื้นที่โล่งโรจา เอามือของเขา ออก จากไหล่ของ เทรุมิ และมีวัสดุสีเทา พุ่งอยู่ระหว่างนิ้วมือเป็น ลูกบอลทรงกลมสีเทาลอยอยู่“ เอาล่ะ”โรจา ใช้ ลูกแก้วแสวงสัจธรรม ซึ่งเป็นการผสมผสานของจักระ ห้าธาติ มันไม่เพียงแต่ส่งผลกระทบต่อร่างกายหรือจิตวิญญาณ ของจําพวกวิชาสัมภเวสีคืนชีพ เท่านั้น ความสามารถของ ลูก แก้วแสวงสัจธรรม ยังสามารถทําลาย ตราประทับ (เทพสายฟ้า เหิน)ได้หรือในกรณีที่ ลูกแก้วแสวงสัจธรรม ไม่สามารถลบเครื่องหมาย ตราประทับ (เทพสายฟ้าเหิน)ได้ แต่ โรจา ยังมีอีกหลายๆวิธีที่ จะลบมัน“ตราประทับ (เทพสายฟ้าเหิน) สิ่งนี้..สิ่งนี้จะถูกลบหรือไม่”ซึนาเดะ มองไปที่ฉากนี้หัวใจสั่นสะเทือนและไม่สามารถช่วยได้ ได้แต่หายใจลึกๆ คุเรไน และ เทรุมิ ไม่เข้าใจ ว่าเกิดอะไร แต่ เธอรู้จักทักษะของ ตราประทับ (เทพสายฟ้าเหิน)มาบ้าง!“ไม่มีอะไรแล้ว ไปกันเถอะ”หลังจากที่ โรจา ก้าวเดินไป เขามอง ลูกแก้วแสวงสัจธรรม อย่างสงบ

God of Soul System - ไปผจญภัยในโลก One Piece กันเถอะ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 400 ความว่างเปล่า!

นิยายแนะนำ

God of Soul System - ไปผจญภัยในโลก One Piece กันเถอะ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 400 ความว่างเปล่า!

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้