สาวน้อย ดึงดูดทรัพย์

     เด็กๆพากันเกาะกุมตัวเรือนนาฬิกากันไม่ปล่อยมือกันทุกคน และมองแต่นาฬิกาพกพาตลอดเวลา เสียงพูดคุยตอนนี้มีเพียงหัวข้อเดียวคือเรื่องนาฬิกาที่พวกเขามีกันคนละเรือนห้อยคออยู่ตอนนี้

     “พวกพี่ไม่เมื่อยกันมั้งเหรอ ทำท่าแบบนี้ตั้งแต่อยู่ในร้านจนออกมาตั้งนานแล้วนะ”3ซิง ที่เห็นพวกพี่ชายไม่ยอมปล่อยมือจากนาฬิกาที่ห้อยคอไว้เลยตั้งแต่ออกจากร้านนาฬิกาแล้ว

     “ฮึ….”พวกพี่ชาย พากันส่ายหน้าพร้อมเพรียงกันเพื่อยืนยันกับน้องสาวคนเล็กของพวกเขา

    “โอ้….งั้นตามสบายเลยนะพี่ชาย”3ซิง ก็เข้าใจอยู่ว่านาฬิกาในสมัยนี้ถ้าไม่มีเงินมากพอคงจะซื้อมาใช้ไม่ได้ราคาค่อนข้างสูงเลยมันคือเครื่องประดับชิ้นสิ้นเปลืองสำหรับชาวบ้านธรรมดา แต่สำหรับคนมีฐานะแล้วของพวกนี้ราคาเล็กน้อยเพียงเท่านั้น

     คนมีฐานะประโคมใส่ทั้งหยกแท้ ทองคำ อัญมณีมีค่าต่างๆในเครื่องประดับไม่ว่าจะเป็น สร้อยคอ ข้อมือ แหวน กำไล ที่ติดผม ปิ่นปักผม ฯลฯ

     ขนาดเด็กตัวเล็กจ้อยยังมีใส่เลย พวกเขาประโคมใส่อย่างกับตู้อัญมณีเคลื่อนที่ได้

     ลุงใหญ่ขับรถออกมาสักพักก็พาเด็กๆ ขับรถตระเวนดูของอย่างอื่นด้วยเผื่อว่าเด็กๆอยากต้องการอะไรเพิ่มเติมกันอีก แต่ดูแล้วคงจะไม่แล้วล่ะมั้ง พวกหลานชายกับลูกชายต่างมองแต่นาฬิกาจับกันไม่ปล่อยมือเลย ซึ่งผิดกับหลานสาวสองคนนักที่สองสาวนั่งมองวิวด้านนอกพูดถึงร้านค้าต่างๆที่รถวิ่งผ่านมากัน

     “เด็กผู้ชายกับเด็กผู้หญิง ช่างมีนิสัยต่างกันเสียจริงๆนะน้องเล็ก น้องซูเจียว”ลุงใหญ่ เหลือบตามองเด็กๆ 

     “ถ้าเป็นเด็กผู้หญิงบ้านอื่นคงจะใช่นะ แต่กับเด็กบ้านเรานี่ซูเจียวว่าพี่คงต้องคิดใหม่ล่ะ”ป้าซูเจียว

     “อย่างที่พี่ซูเจียวพูดเลยค่ะพี่ใหญ่ เด็กผู้หญิงบ้านเรามักจะต้องกันข้ามกับเด็กบ้านอื่นนะคะ พวกพี่ชายกลับพูดและฟังเข้าใจง่ายกว่ามากเลย”แม่ นินทาเด็กๆ 

     “ฮ่า….ฮ่า….ฮ่า…..พี่เข้าใจ”ลุงใหญ่หัวเราะชอบใจ เพราะเขาเองก็รับรู้ความแสบของเจ้าสองสาวน้อยเป็นอย่างดีเลยทีเดียวล่ะ

     “โอ๊ะ…..จอดรถก่อนค่ะลุงใหญ่”3ซิง ตะโกนออกมาอย่างตื่นเต้นเมื่อเจอร้านเป้าหมายโดยไม่ได้ตั้งใจไว้ตั้งแต่ตอนแรก

     “ตรงนี้เลยเหรอหลานสาว”ลุงใหญ่

     “หาที่จอดรถตรงร้านนี้เลยค่ะ ซิงซิงอยากได้ไปแจกเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆหมู่บ้านอื่น”3ซิง ชี้ไปที่ร้านด้านหน้า

      “ร้านขายจักรยาน!!”พวกพี่ชาย สะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงน้องตะโกนบอกลุงใหญ่ให้จอดรถและหันไปตามนิ้วที่น้อง3ซิงชี้จึงได้รู้ว่าน้องสาวคนเล็กต้องการอะไร มันคือร้านที่ขายจักรยานร้านใหญ่ร้านหนึ่ง

     “หนูอยากได้รถจักรยานไปแจกเด็กๆเหรอลูก”แม่

     “ใช่ค่ะแม่ พวกเราแจกอุปกรณ์การเรียนเครื่องเขียนไปแล้ว แต่โรงเรียนก็อยู่ไกลมากเหมือนกันไม่ใช่เหรอคะของแต่ละที่”3ซิง

     “ใช่จ้ะ บางหมู่บ้านเด็กๆบางคนต้องเดินเท้าเป็นชั่วโมงถ้าที่บ้านไม่มีรถ”แม่

     “พวกเราหารถขับรับส่งสำหรับเด็กๆที่อยู่ไกลๆได้ไหมคะ ส่วนพวกรถจักรยานพวกนี้แจกให้พวกเขาครบกันทุกคนเลย”3ซิง

     “จะเอาอย่างงั้นเหรอลูก แต่แม่ว่าก็ดีเหมือนกันนะ”แม่

     “ค่ะแม่ ตอนนี้เราอยากจะช่วยเหลือใครหรือจะช่วยเหลือด้านในไม่ต้องกังวลเรื่องเงินทองแล้ว ยิ่งช่วยพวกเขาเร็วเท่าไหร่ก็เป็นประโยชน์กับพวกเขามากขึ้นนะคะ”3ซิง

     “พี่สาวเห็นด้วยกับน้อง3ซิงนะ เมื่อก่อนพวกพี่ชายไปโรงเรียนก็ต้องเดินทั้งไปและกลับเลย พวกพี่ชายบ่นเมื่อยแทบทุกวันเลยนะ”พี่สาวเยว่ชิง

     “ถ้าพวกเพื่อน ๆ พี่ๆ น้องๆ มีรถจักรยานกันเองแล้วทีนี้ก็ไม่ต้องเดิน พวกเขาสามารถขี่จักรยานตรงไปโรงเรียนกันได้เลยด้วย ถึงเร็วและกลับถึงบ้านเร็วไม่มืดค่ำด้วยนะ ดีมากเลยนะน้อง3ซิงถ้าพวกเขาจะได้จักรยานน่ะ”พี่ใหญ่เยว่เผิง

      “น้อง3ซิง มีความคิดที่ดีมากเลยพี่รองเองก็เห็นด้วยล่ะที่จะให้พวกจักรยานกับพวกเขาน่ะ”พี่รองเยว่เลี่ยง

      “ถึงบ้านใครจะไม่ไกลจากโรงเรียนมากนัก แต่เขาก็สามารถขี่จักรยานไปช่วยงานตามไร่ตามสวนได้ ช่วยขนพืชผลการเกษตรขนกลับมาบ้านช่วยพ่อแม่พวกเขาได้อีกทางหนึ่งด้วยนะ”พี่หนิงหวง

     “ไม่ว่าจะเป็นรถอะไรแบบไหน หนิงเฉิงว่ามีประโยชน์หมดแหละสำหรับพวกเขา”พี่หนิงเฉิง

      “ใช่ๆ”พวกพี่ชาย

      “ถ้าอย่างงั้นพวกเราก็จะไปซื้อจักรยานพวกนี้ไปแจกพวกเขากันจ้ะ”แม่

     “เย้…..เย้…..เย้….”พวกเด็กๆ ปรบมือดีใจกันเป็นอย่างมากนึกถึงยามที่เหล่าบรรดาเพื่อนๆพี่ๆน้องๆพวกนี้ดีใจและมีความสุขที่จะได้มีจักรยานเป็นของตนเองกัน

     “อุ๊ย…พี่ชายอย่าปล่อยมือจากนาฬิกานะเดี๋ยวหลุดหายไปไม่รู้ตัวนะ”3ซิง แกล้งตะโกนแบบตกใจตักเตือนพี่ชายที่ลืมปล่อยมือจากตัวเรือนนาฬิกากันกลางหน้าอกของพวกเขา

     “พรึ่บ……พรึ่บ…..พรึ่บ…..”พวกพี่ชาย รีบจับตัวเรือนนาฬิกาก้มดูกันอย่างรวดเร็วทันทีทันใดเลย

     “เจ้าตัวแสบเอ๊ย ยังจะแกล้งพวกพี่ชายเขาอีกนะเราน่ะ”แม่ แกล้งดุลูกสาวคนเล็ก

     “ฮ่า…..ฮ่า….ฮ่า…..”สองสาวน้อย

     “น้องสาวอ่ะ….”พวกพี่ชาย บ่นแบบแง่งอนน้องๆเล็กน้อยที่ล้อพวกพี่ๆ

      “ถ้างั้นพวกเราไปหาที่จอดรถก่อนละกันนะ”ลุงใหญ่

      “ค่ะ” “ครับ” พวกเด็กๆ

     เมื่อจอดรถเรียบร้อยแล้วก็พากันลงจากรถเดินตรงไปที่หน้าร้านกันเลย 

      “สวัสดีครับ ต้องการจักรยานแบบไหนบอกทางเราได้เลยนะครับ”พนักงานร้านขายรถจักรยาน

     “มีจักรยานแบบไหนบ้างเหรอคะ พี่ชาย”3ซิง

     “มีแบบของเด็ก และของผู้ใหญ่ สำหรับด้านซ้ายนี้สำหรับสองล้อครับมีตะกร้าด้านหน้า และด้านขวานี้เป็นสามล้อที่บรรทุกทั้งคนและของได้ และจะสั่งทำหลังคาขึ้นมากันแดดกันฝนก็ได้ด้วยนะครับทางร้านเรามีบริการทำให้”พี่พนักงานขายรถจักรยาน

      “ว้าว..”พวกเด็กๆ มองรถจักรยานที่มีลานตาเต็มไปหมดด้วยความสนใจเป็นอย่างมากเลยทีเดียว

     “แม่คะ หรือเราจะแจกคนโตด้วยอย่างน้อยๆสำหรับคนที่ค้าขายเล็กๆน้อยจะได้ปั่นเข้าเมืองมากันได้น่ะค่ะ แบบรถสามล้อแบบนั้นบรรทุกของได้ด้วยล่ะ”3ซิง

      “อือ…แม่ก็คิดไว้เหมือนกันนะลูกคนโตก็จำเป็นต้องมีสำหรับขนของมาขาย และขนของตอนเก็บเกี่ยวถ้ามีรถจักรยานช่วยอย่างน้อยๆก็ไวขึ้นกว่ารถเข็นนะ”แม่

     “ถ้าอย่างนั้นเราก็เอาสามล้อแบบสั่งทำหลังคาด้วยให้ครอบครัวละ 1 คัน แต่จักรยานสำหรับเด็กน้อยให้คนละหนึ่งคันไปเลยค่ะ”3ซิง

     “จ้ะ”แม่

     “น้อง3ซิง พวกเราเอารถจักรยานพวกนี้ไปปั่นตอนสำรวจป่ากันบ้างไหม”พี่สาวเยว่ชิง

     “อือ…ความคิดยอดเยี่ยมเลยพี่สาว”3ซิง

     “พวกพี่ชายล่ะ คิดว่าไงบ้าง”พี่สาวเยว่ชิง

     “ก็ดีนะน้องสาว พี่ใหญ่ว่าดีเหมือนกันเวลาเราไปสำรวจป่าใกล้ๆจะได้ปั่นรถจักรยานไปกัน”พี่ใหญ่เยว่เผิง

     “แต่ว่าน้องสาวสองคนคงจะปั่นรถจักรยานไม่ได้หรอกนะ ขาอ้วน….และก็สั้นมากแบบนี้น่ะน้องปั่นไม่ถึงหรอก รอซ้อนพวกพี่ก็พอนะไม่ต้องเสียใจไปนะ”พี่รองเยว่เลี่ยง

     “..................!!!”น้องสาวทั้งสองคน

     “ไว้พวกน้องสาวโตกว่านี้รับรองขาถึงพื้นเวลาขี่รถจักรยานพวกนี้น่ะ”พี่หนิงเฉิง

     พวกพี่ชายหันไปดูความสูงของรถจักรยานแล้วเป็นไปไม่ได้เลยที่น้องสาวจะอยากได้เป็นเจ้าของ ซื้อไปก็ต้องทิ้งไว้เปล่าๆ

     “เชอะ……..เชอะ…..”3ซิง พี่สาวเยว่ชิง สะบัดหน้าม้าและจุกทรงซาลาเปา

     “เฮ้อ……พอพี่ชายพูดความจริงน้องสาวกลับทำใจยอมรับไม่ได้ น่าเหนื่อยใจ น่าเหนื่อยใจจริงๆเลยพูดกับเด็กน้อยเนี่ยนะเฮ้อ…”พี่รองเยว่เลี่ยง

     “.................!!!!”3ซิง เหล่ตามองพี่รองเยว่เลี่ยงและดูความสูงก็ไม่แตกต่างกันมากนักหรอกน่า เหอะ…!!

     “ฮ่า……ฮ่า……..ฮ่า…….”แม่ ป้า และลุงใหญ่ ฟังเด็กๆโต้เตียงกันทีไรก็อดกลั้นหัวเราะไม่ได้สักที

     “ใครว่าซิงซิง กับพี่สาวเยว่ชิงจะขี่ไม่ได้ล่ะเจ้ารถจักรยานเนี่ย”3ซิง

     “น้อง3ซิง ต้องยอมรับความจริงนะน้องสาวดูสิคันนั้นน่ะเล็กสุดแล้วใช่ไหมฮะพี่ชาย”พี่รองเยว่เลี่ยง เดินไปชี้รถจักรยานสำหรับเด็ก และหันไปถามพนักงานร้าน

     “ใช่ครับ ขนาดนี้สำหรับเด็กๆมีเพียงขนาดเดียว”พี่พนักงานร้าน

      “พี่ชายคะ ถ้าซิงซิงจะสั่งทำรถจักรยานขนาดเล็กจิ๋วสำหรับเด็กๆตัวเท่าพวกเราเนี่ยจะได้ไหม”3ซิง

     “ถ้าสั่งทำเป็นพิเศษทางร้านเราย่อมรับทำครับแต่อาจจะใช้เวลามากสักหน่อยเพราะขนาดมันเล็กเกิน และพวกเราขอยอมรับเลยว่าไม่เคยทำรถจักรยานขนาดพวกหนูมาก่อนเลยด้วย”พี่พนักงานร้านรถจักรยาน

      “ถ้าอย่างงั้นพี่ชายรับทำรถจักรยานให้ซิงซิง และพี่สาวเยว่ชิงเป็นเจ้าแรกๆเลยได้ไหมคะ พวกเราจ่ายเงินเต็มจำนวนเลยไม่เร่งด้วยค่ะ เสร็จเมื่อไหร่ค่อยไปส่งเราที่ร้าน และร้านของเราอยู่ในเมืองชุนจี้ค่ะ”3ซิง พูดเสียยืดยาวเลย

      “โอ้…ย่อมได้เลยครับทางร้านของเรายินดีรับใช้และต้องการรถจักรยานอย่างอื่นเพิ่มเติมไหมครับ”พี่พนักงานร้าน

      “แม่คะ เราจะสั่งรถจักรยานจำนวนเท่าไหร่ดี ต้องกลับไปดูสมุดบันทึกที่ร้านก่อนไหมคะว่าพวกเราจดจำนวนครอบครัวของแต่ละหมู่บ้านเอาไว้ตอนแจกอาหารน่ะค่ะ”3ซิง

     “เดี๋ยวเราสั่งไปก่อนส่วนหนึ่งได้เลยค่ะเด็กๆ เพราะยังไงซะเราจะสั่งทีเดียวมันก็ไม่ได้เพราะว่าคนค่อนข้างเยอะเลยทีเดียวล่ะ”แม่

      “จริงด้วยสิ เราไม่มีพื้นที่จัดเก็บรถจักรยานพวกนี้ถ้าเอาไปเลยจะไปจอดไว้ที่ไหนกันล่ะ”3ซิง ครุ่นคิดวิธีการว่าจะทำอย่างไรดีและตอนนี้ก็เป็นรอบสุดท้ายที่กำลังขายและแจกอาหารอยู่ด้วยย่อมไม่ทันแน่นอน 

     รถจักยานพวกนี้คงจะเริ่มแจกในวันพรุ่งนี้แทน วันนี้คงจะจัดการไม่ทันแล้ว

     “อือ…เอาแบบนี้ละกัน พี่ชายซิงซิงจะสั่งรถจักรยานจากร้านพี่ชายไว้แต่ว่าพวกเรายังไม่รับไปฝากไว้ที่ร้านก่อนได้ไหมคะ”3ซิง

     “โอ้…ได้สิครับแต่รบกวนพอจะบอกจำนวนคร่าวๆได้ไหมครับว่าต้องการมากเพียงใด เพราะจะต้องนำเบิกออกมาจากคลังสินค้าด้านนอกด้วยครับ”พี่พนักงานร้าน

     “น่าจะเป็นร้อยคันขึ้นไปค่ะมีทั้งของเด็ก และของผู้ใหญ่ รถจักรยานทั้งสองล้อ และแบบสามล้อค่ะ”แม่

     “เป็นร้อยคันขึ้นไป!!!”พี่ชายพนักงานร้านรถจักรายน ตกใจเป็นอย่างมากนึกว่าฟังผิดพลาดไป 

     “ใช่ค่ะพี่ชาย ร้อยคันขึ้นไปอย่างที่แม่ซิงซิงบอกเลย ซิงซิงเลยอยากรบกวนพี่ชายหน่อยว่าทางซิงซิงจะมีหนังสือและปั๊มตาของตระกูลซิงเพื่อให้พวกเขามารับรถจักรยานที่ร้านแห่งนี้จะได้สะดวกกันทั้งสองฝ่าย”3ซิง

     “ได้เลยครับ เดี๋ยวพี่ชายจะไปบอกเถ้าแก่ของร้านให้แต่ว่าหนังสือที่จะมารับของหน้าตาเป็นอย่างไรกันเหรอครับ”พี่ชายพนักงาน

      “เดี๋ยวพวกเราจะนำเอามาให้พี่ชายดูอีกทีค่ะ พอเรากลับไปที่ร้านแล้ว”3ซิง

     “ถ้างั้นพี่ชายจะรอนะ”พี่พนักงานร้าน

     “สรุปแล้วก็คือสั่งรถจักรยานให้เจ้าตัวเล็กสองคนนี้สองคันสั่งทำพิเศษนะคะ แล้วก็เด็กผู้ชายอีก 4 คนคนละคันค่ะ แล้วก็สั่งรถจักรยานสำหรับเด็ก 300 คัน สำหรับผู้ใหญ่ 200 คันนั้นขอเป็นสามล้อทั้งหมด”แม่

      “เอ่อ……….”พี่พนักงานร้าน กำลังยืนอึ้งจดแทบไม่ทัน

      “แม่คะ เอารถจักรยานสามล้อด้วยนะคะของบ้านเราน่ะ”3ซิง

     “ได้จ้ะ”แม่

     “ถ้ายังไงแล้วรบกวนลูกค้ารอสักครู่นะครับ ผมขอตัวไปคิดราคาของก่อน นั่งรถทางด้านนี้เลยครับ”พี่พนักงานพาพวกเราไปนั่งที่ห้องรับรอง พร้อมเสริฟขนมและน้ำชา น้ำหวานพร้อม

     พี่พนักงานของร้านรีบให้เด็กๆในร้านขับรถไปแจ้งเถ้าแก่ของร้านว่าวันนี้มีลูกค้ารายใหญ่เข้ามาสั่งซื้อรถจักรยานเป็นจำนวนมากมาย

     “แม่คะ เราจะต้องแวะหาร้านทำตราปั๊มชื่อร้านของเราด้วยนะคะไม่อย่างงั้นเวลาพวกเขามาเบิกรถจักรยานจะมีปัญหาได้”3ซิง

     “จริงด้วยสิ แม่ก็เกือบลืมเลย พี่ใหญ่คะเราต้องแวะทำตราปั๊มของชื่อร้านก่อนนะคะ”แม่

     “ได้น้องเล็ก”ลุงใหญ่

     “แล้วหนังสือรับของเราจะได้อย่างไรไม่ให้ลืมล่ะลูก”แม่

      “อือ…..กระดาษที่เราใช้ตัดไม่ต้องใหญ่มากนักและมีตัวเลขจำนวนรถจักรยานที่เราสั่งไปค่ะว่าเป็นสองล้อกี่คัน และสามล้อกี่คันแยกเป็นสองแบบเลย และลงวันที่เอาไว้ว่าเป็นของรอบแรกเราจะได้ไม่หลงกันเองเวลาที่จะสั่งของรอบถัดไปน่ะค่ะ”3ซิง

     “ว้าว น้อง3ซิงยอดเยี่ยม”พวกพี่ชาย ปรบมือให้กับน้องสาวคนเล็ก

     “ใช่ม๊า….ซิงซิงเก่งมาก”3ซิง กอดอกและยืดอย่างเต็มที่

     “แต่ว่าเราจะต้องทำเป็นตัวคัดลอกไว้ด้วยนะคะแม่ ตัวจริงเราเก็บไว้ตัวคัดลอกให้สำหรับแจก ไม่อย่างงั้นแล้วเราจะสับสนได้กันลืมไว้ด้วยค่ะ”3ซิง

     “เท่ากับว่าพวกเราจะต้องทำใบแจก 2 ชุดใช่ไหมลูก”แม่

     “ใช่ค่ะแม่”3ซิง

     “ทำแบบน้อง3ซิงพูดก็จะทำให้เรารู้ได้ว่ารถจักรยานคันไหนครอบครัวใดเอาไปแล้วบ้าง เราก็สามารถดูได้ในส่วนของเรา”พี่ใหญ่เยว่เผิง

     “ใช่แล้วพี่ใหญ่ เข้าใจถูกต้อง”3ซิง

     “อือ….หนูรอบคอบดีมากเลยตัวแค่นี้น่ะเก่งจริงๆเลยลูก”แม่

     “น้อง3ซิง ตัวเท่านี้ แต่พุงเท่านี้ฮะแม่”พี่รองเยว่เลี่ยง ทำท่ายื่นพุงที่ตัวเองก็มีไม่ต่างจากน้องสาวเลย

     “.............!!!”3ซิง

     “เท่านี้ต่างหากเล่าเยว่เลี่ยง ที่นายทำเล็กไปนิดต้องยื่นออกมาแบบนี้นะ”พี่หนิงเฉิง

     “............!!!”3ซิง

     “ฮ่า…..ฮ่า……ฮ่า…….”แม่ ป้า และลุงใหญ่ นั่งหัวเราะอย่างอารมณ์ดีอีกแล้ว

     “พี่ชายนาฬิกา ระวังหลุดหายนะ!!”3ซิง

     “หมั่บ…..หมั่บ……”พวกพี่ชาย คว้าไปที่ตัวนาฬิกาที่กลางอกกันอีกครั้งอย่างพร้อมเพรียงกัน

     “ฮ่า…..ฮ่า…..”3ซิง และพี่สาวเยว่ชิง ได้เวลาเอาคืนพวกพี่ชายบ้างก็นั่งหัวเราะพวกพี่ชายกันไป

     “แสบพอกันเลยนะ”ป้าซูเจียว

     “ไม่มีใครยอมใครเลยค่ะ ยิ่งเจ้าตัวเล็กเนี่ยะแสบสุดๆเอาคืนพวกพี่ชายได้ตลอดเลย”แม่

     3ซิง กับครอบครัวพากันนั่งรอได้สักพักพี่พนักงานร้านรถจักรยานก็เดินนำใบค่าใช้จ่ายมาให้ แม่จัดการจ่ายเงินไปเรียบร้อยเราก็ขอตัวออกมาก่อนเลย เพราะจะต้องไปหาร้านทำตราปั๊มอีก ดีนะที่คราวก่อนนู้นตอนไปร้านเครื่องเขียนซื้อสมุดและกระดาษมามากพอสมควรเลย 

************
 

      3ซิงช้อปปิ้งจนเพลิดเพลินเลยจ้ะ และรายการต่อไปคือแจกรถจักรยานให้กับเด็กๆ ชนบทเสียด้วย 

     ทำความดีแบบนี้เตี้ยน้อย3ซิงของเราจะรับโชคใหญ่แบบไหนกันนะ ลองเดาดูค่ะ???