นนนั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้ในห้องพัก ดวงตาของเขายังคงจับจ้องไปที่จดหมายฉบับใหม่ที่เพิ่งปรากฏขึ้นในกล่องไม้ คำพูดของ "นุช" จากอดีตยังคงก้องอยู่ในหัวของเขา
"นน, ฉันไม่สามารถบอกคุณได้ทั้งหมดในจดหมายนี้ แต่ฉัน้าให้คุณรู้ว่า… หากคุณยังคง้าช่วยฉัน คุณต้องไปที่ห้องสมุดเก่าในมหาวิทยาลัย และมองให้ดีๆ ที่พื้น"
ห้องสมุดเก่า? นนพยายามนึกถึงสถานที่ที่นุชพูดถึง ในมหาวิทยาลัย มีห้องสมุดเก่าที่ถูกปิดตายมานานหลายปี มันเคยเป็ที่รวบรวมหนังสือเก่าั้แ่ยุคก่อน แต่เพราะสภาพทรุดโทรมและไม่มีใครใช้งาน มันจึงถูกปิดล็อกและถูกลืมเลือนไป
นนรู้สึกถึงความเย็นวูบที่แล่นไปตามสันหลัง แต่ถึงอย่างนั้น ความอยากรู้อยากเห็นกลับเอาชนะความกลัวได้
เขาหยิบไฟฉาย เดินออกจากห้องพัก แล้วมุ่งตรงไปมหาวิทยาลัยทันที
---
แต่เขาไม่รู้เลยว่า… มีใครบางคนแอบตามเขามา
---
เนยยืนมองนนที่เดินออกจากห้อง ท่าทีของเขาดูแปลกๆ เหมือนมีบางอย่างที่ไม่ปกติ บางทีเขากำลังไปหาใครบางคน หรือไปทำอะไรที่เธอไม่รู้ แต่ไม่ว่าเหตุผลจะเป็อะไร ความรู้สึกบางอย่างในใจของเนยก็พุ่งขึ้นมาอย่างไม่อาจควบคุมได้
เธอสังเกตเห็นการเคลื่อนไหวของนนที่ดูรีบร้อนและผิดปกติใน่กลางคืนแบบนี้ มันทำให้ใจของเธอไม่สามารถอยู่เฉยได้ ความสงสัยเริ่มกัดกิน แต่ที่มากกว่านั้นคือความรู้สึกที่เธอไม่เคยบอกใครมาก่อน—ความรู้สึกที่เธออยากจะอยู่ใกล้เขามากขึ้น แม้เธอจะไม่กล้าพูดออกมา แต่หัวใจของเธอกลับตอบสนองต่อนนในทุกๆ ครั้งที่เขาอยู่ใกล้
เธอรู้ว่ามันอาจดูแปลกที่เธอจะเดินตามเขาไป แต่ความอยากรู้และความรู้สึกที่แอบชอบทำให้เธอไม่สามารถต้านทานได้ เธอจึงตัดสินใจเงียบๆ ค่อยๆ เดินตามเขาไปอย่างระมัดระวัง หวังว่าเขาจะไม่สังเกตเห็น...
"นน… นายกำลังไปไหนกันแน่?"
---
ห้องสมุดเก่าอยู่ที่ชั้นล่างสุดของอาคาร มันถูกปิดตายมาหลายสิบปีแล้ว ประตูไม้เก่าขึ้นสนิมและมีแม่กุญแจล็อกอยู่ แต่เมื่อนนลองผลักเบาๆ ประตูนั้นกลับเปิดออกได้อย่างง่ายดาย
ภายในห้องสมุดเงียบสงัด หนังสือเก่าๆ ถูกวางกองกันอย่างไร้ระเบียบ กลิ่นกระดาษเก่าและฝุ่นคละคลุ้งไปทั่ว
นนส่องไฟฉายไปทั่วห้อง ก่อนที่สายตาของเขาจะสะดุดเข้ากับพื้นไม้ตรงมุมห้องที่ดูเหมือนจะหลุดออกจากตำแหน่งปกติ
เขาค่อยๆ เดินไปที่นั่น ก่อนจะใช้มือแงะแผ่นไม้ออก
ข้างใต้พื้นไม้ เขาพบกล่องไม้เก่าๆ อีกใบหนึ่ง กล่องนั้นดูเหมือนจะถูกเก็บไว้อย่างดี
นนเปิดกล่องออก และภายในนั้นมีเพียงสิ่งเดียว—
แหวนเงินวงหนึ่ง
---
ทันทีที่เขาหยิบแหวนขึ้นมา ความรู้สึกเย็นวาบก็พุ่งเข้าสู่ร่างกายของเขา
และก่อนที่เขาจะทันตั้งตัว—
"นน!"
เสียงของเนยดังขึ้นจากด้านหลัง
นนสะดุ้งเฮือก หันไปมองเห็นเนยยืนอยู่ตรงประตู สีหน้าเต็มไปด้วยความใ
"เนย?! เธอมาที่นี่ได้ยังไง?"
"ฉันควรเป็ฝ่ายถามนายมากกว่าว่า… นายมาทำอะไรที่นี่?"
เนยมองไปรอบๆ ห้องสมุดเก่าด้วยความไม่ไว้ใจ ก่อนจะกวาดตามองสิ่งที่นนถืออยู่
"ซ่อนอะไรไว้ข้างหลังน่ะ?"
ก่อนที่นนจะทันได้ตอบ ลมแรงพัดขึ้นมา ฝุ่นคละคลุ้งไปทั่ว
เสียงก้าวเท้าหนักๆ ดังขึ้นจากทางประตู ผู้ชายสูงอายุคนหนึ่งเดินเข้ามาในห้องสมุด เขาเป็ยามมีหนวดขาวและท่าทางเข้มงวด สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความไม่พอใจ
"มาทำอะไรในนี้?" เสียงของเขาดังขึ้น พร้อมสายตาที่จับจ้องไปที่ทั้งสอง
"ห้องสมุดนี้ไม่ใช่ที่เล่น ถ้าไม่มีธุระอะไร ก็ออกไปเดี๋ยวนี้!"
นนและเนยสะดุ้งและเริ่มเดินออกจากห้องสมุดตามคำสั่งของเขา
14K
