ยัยวิศวะตัวร้ายปราบเสือให้เป็นแมว

        เงียบสงบสยบความเคลื่อนไหว

        ช็อคค่ะ!

        ใครจะไปคิดว่าคนที่พวกเรากำลังนินทาเขาอยู่กันอย่างสนุกปาก เขาจะมานั่งอยู่ใกล้ๆเราตายแน่ไม่รู้พี่หมอจะได้ยินอะไรไปบ้าง

        “อ้าวทำไมเงียบกันหมดเลยครับน้องคุยกันต่อสิกำลังสนุกเชียว” พี่เจมส์ที่โผล่หน้ามาพูดเกือบชนเข้ากับใบหน้าของไอ้ติวเตอร์ส่วนไอ้ติวเตอร์มันก็ผละออกแทบจะหงายหลังจ้องหน้าติวเตอร์แล้วยิ้มทะเล้นให้

        “เปล่าครับพี่ พวกเราแค่คิดว่าอาจจะคุยกันเสียงดังรบกวนหรือเปล่าแฮ่ๆ” หัวเราะกลบเกลื่อนเพราะกำลังนินทารุ่นพี่ระยะเผาขน

        “อ้าวน้องฟองจันทร์วันนี้แต่งตัวน่ารักจังเลยนะครับ”หลังจากที่พี่เจมส์ที่จ้องหน้าไอ้ติวเตอร์แบบแปลกๆแล้วก็หันมาแซวฉันต่อเสียงหวานเยิ้มเชียวพี่เจมส์นี่หน้าม่อจริงๆ

        “ขอบคุณค่ะพี่เจมส์” ฉันพูดยิ้มๆให้พี่เขา

        “ตกลง ล็อคห้องพี่หรือยังครับ” ทำไมต้องทำเสียงโหดอย่างงั้นกับเค้าด้วยอ่าหนูกลัวนะไม่ได้ไปยกเค้าห้องของพี่มาชะหน่อย

        “ล็อคแล้วค่ะพี่ ไม่ต้องห่วงหนูไม่ได้ขโมยอะไรออกมาน้า”ไม่ได้ร้อนตัวไปเองนะแค่อธิบายให้เข้าใจทั่วกันเท่านั้นเองจริงจริ๊ง(เสียงสูงแบบไม่มีพิรุธเลย)

        “พะนายครับ พี่เชื่อเพราะห้องพี่มีกล้องวงจรปิด” เพล้ง!อับอายขายหน้าเมื่อเช้าหลังทำกิริยาเยื่องแม่หญิงไหมนะฟองจันทร์ไปหมดแล้วภาพรักษ์ไม่ต้องรักษาแล้วจ้าไม่น่าจะเหลืออะไรดีในสายตาพี่หน้าหล่อแล้ว

        “อ่อ...คะ?” ฉันทำหน้าเอ่อสิอะไรนะตกลงเขาไม่ได้คิดว่าฉันจะขโมยของออกมาจากคอนโดหรูของเขาหรอกเหรอ

        “พี่หมายถึงว่าพี่ชื่อพะนายนะครับน้องฟองจันทร์”

        “ยินดีที่ได้รู้จักค่ะพี่พะนาย” ฉันพูดแล้วยิ้มให้กับพี่เขาทำไมรู้สึกหน้าร้อนๆทั้งที่แอร์ในร้านเอ็มเคก็เย็นจะตายเป็นไรเนี้ยฟองจันทร์แต่สายตาที่พี่เขามองมาที่ฉันก็ทำให้รู้สึกเขินแบบแปลกๆ

        “น้อยๆหน่อยไอ้พะนายในร้านนี้ไม่ได้มีกันแค่สองคนเพื่อนๆยังนั่งหัวโด่อยู่ตรงนี่ครับ” เสียงพี่เจมส์ปลุกฉันออกจากอาการแปลกๆ

        “เอ่อรู้แล้วฟองจันทร์งั้นตามสบายนะพี่ไม่รบกวนแล้ว” พอเขาพูดจบประโยคก็เดินกลับไปนั่งโต๊ะข้างๆที่เพื่อนๆของเขานั่งกันอยู่แล้วอาหารที่สั่งก็เอามาเสิร์ฟโต๊ะของฉันพอดี

        “พี่พะนายเขาจีบแกป่าววะฟองจันทร์” ไอ้แสตมป์ที่นั่งโต๊ะติดกับฉันหันมากระซิบแต่เสียงมันก็ดังพอที่ทำให้ติวเตอร์ที่มันเหมือนยังช็อคไม่หายดีก้มหน้ามากระซิบกับพวกเราด้วย

        “ชัวร์เลยไอ้แสตมป์งานนี้เหมือนไอ้ฟองโดนจีบดูจากสายตาของพี่เขาที่มองมันแล้ว”

        “ไม่หรอกมั้งพวกแกพี่เขาหล่อขนาดนั้นมีแฟนแล้วแน่ๆ” ฉันก็ไม่อยากจะคิดเข้าข้างตัวเองพี่เขาก็ดูปกติดีไม่เห็นมีขอไลน์ขอเบอร์อะไรพวกนั้นที่แสดงออกมาว่ากำลังจะจีบแถมเขาหล่อชะขนาดนั้นท่าทางจะมีแฟนอยู่แล้วแหละ

        “เลิกชักกันได้แล้วรีบกินจะได้รีบไปหาซื้อของช็อปปิ้งกันต่อเถอะ” ฉันตัดบทสนทนาที่มีหัวข้อของผู้ชายที่ชื่อพะนายออกไปจากบทสนทนาของพวกเรา

        “เอ่อดีๆว่าจะไปดูหนังกับน้องมุกต่อพอดี” ไอ้แสตมป์พูดออกมามันแสดงสีหน้ามีความสุขมากจนดูเว่อร์ฉันกับไอ้ติวเตอร์แอบมองบนกันไม่ให้มันเห็นเดี๋ยวเจ้ามือไม่เลี้ยงมื้อนี่จะยุ่งกับเงินในกระเป๋าของตัวเอง

        “มุกไหนวะไอ้แตมป์” ติวเตอร์ทำหน้างงๆแล้วคีบหมูเข้าปากเคี้ยวอย่างเอร็ดอร่อยนั้นมันสามชั้นที่นุ่งฟองย่างไว้นะ! แย้งเพื่อนกินยืนหนึ่งทำหน้าทำตาหน้าตบกะบาลยืนสองไอ้เพื่อนเตี้ยเนี้ย

        “ก็น้องคนเมื่อคืนที่มาขอเบอร์กูไงพอดีนัดกันไว้วันนี้”

        “ไวไฟอีกแหละ ระวังไฟแผดเผาหมดตัวเด้อ” ฉันแขวะมันก็ไอ้นิสัยเจ้าชู้ไปเรื่อยและสายเปย์หนักก็ต้องยกให้แสตมป์คนจริงไปเลย

        “ก็คนมันหล่อและพร้อมเปย์ธรรมดาต้องมีสาวๆเข้ามาเยอะแยะ” ฉันกับติวเตอร์ยิ้มแห้งๆแล้วมองบนสิจ๊ะพ่อคนหล่อของเพื่อนๆ

        ณ.มหาลัย

        วันนี้เปิดภาคเรียนแล้วเป็นวันแรกที่เริ่มได้เรียนตอนนี้ฉันนั่งอยู่ในห้องแคล1อาจารย์เป็นอาจารย์ผู้ชายเห็นว่าเป็นดอกเตอร์จบจากต่างประเทศ ห้องที่ฉันเรียนก็จะมีเพื่อนที่เรียนสาขาเครื่องกลทั้งสาขาก็คนมันน้อยแค่50คนเลยเรียนห้องเดียวกันหมด

        “นี่ๆฟองจันทร์เลิกเรียนแล้วไปดูหนังกันไหม” นิดหน่อยเธอนั่งข้างหน้าติดกระดานหันมากระซิบฉันที่นั่งข้างหลังเธอพอดีข้างนิดหน่อยคือป๋องแป้งดูท่าสองคนนี้จะสนิทกันมากเหมือนแฟนกันเลย ถ้าไม่รู้ว่าป๋องแป้งเป็นผู้หญิงสองนี้คิดไปไกลล่ะว่าสองคนนี้เป็นแฟนกัน

        “เอาดิ๊อยากดูอยู่พอดี” ฉันพยักหน้าตกลง

        “โอเคนะ” แล้วนิดหน่อยก็หันไปสนใจหน้ากระดานต่อ

        “ไปไหนกันเหรอ” ไอ้แสตมป์ผู้ชอบเผือกหันมากระซิบฉันที่นั่งอยู่ตรงกลางระหว่างไอ้แสตมป์กับไอ้ติวเตอร์

        “ไปดูหนังกัน”

        “กูไปด้วยๆ” ไอ้แสตมป์มันทำหน้าลุ้นอย่างกับดูเกรดออกประมาณอย่างงั้นแหละ

        “ถามนิดหน่อยเลยนิดหน่อยเป็นคนชวน” ฉันโบ้ยให้เป็นพาระของนิดหน่อยในการอนุญาตไอ้คนเผือกไปด้วย

        “พวกแกทุกคนไปไหนกันไม่ได้หรอกเย็นนี้พี่นัดประชุมเชียร์นะ” ติวเตอร์ผู้ตั้งใจเรียนที่สุดในกลุ่มและมันคือหัวหน้าสาขาเครื่องกลปี1อีกด้วยพูดขึ้นขนาดที่ตาของมันก็จ้องมองกระดานแล้วจดๆตามอาจารย์

        “เชี้ยจริงดิ๊” ฉันกับไอ้แสตมป์พูดพร้อมกันเสียงดังจนอาจารย์หันหน้ามามองยังเราสองคน

        “คุยอะไรกันครับนักศึกษา!” อาจารย์เสียงโหดมาเชียวแล้วท่านก็เดินมาหยุดตรงหน้าฉันกับไอ้แสตมป์เพื่อนๆต่างพากันหยุดจดแล้วหันมามองทางเราสองคน

        “ไม่ได้คุยอะไรคะ” ฉันยิ้มแห้งๆให้กับอาจารย์

        “อืมนี่จะถือว่าเป็นการเตือนครั้งแรก ถ้ามีครั้งต่อไปผมจะหักคะแนนคุณสองคนนะครับ” แล้วอาจารย์ก็สอนต่อจนหมดคาบมีการบ้านให้ทำแบบฝึกมาส่งพรุ่งนี้คาบแรกก็มีการบ้านเลย

        “เพื่อนๆเรามีเรื่องจะบอกคือวันนี้รุ่นพี่นัดประชุมเชียร์ที่ลานเกียร์เวลาห้าโมงครึ่งห้ามมาสายถ้าใครไม่เข้าร่วมกิจกรรมพี่จะมาตามเองและจะโดนลงโทษวิ่งรอบลานเกียร์50รอบ” ติวเตอร์ที่แจ้งกับเพื่อนๆในห้องขนาดที่อาจารย์เดินออกไปแล้ว

        “ลงโทษโหดเกินไปแล้วโว้ย” เสียงโอดครวญของเพื่อนๆผู้ชายโอดโอยมาจากหลังห้อง

        “เอาหน่าเข้าๆไปเถอะปี1แค่ครั้งเดียวเทอมหน้าพวกเราก็ไม่น่าจะได้เข้ากิจกรรรมหนักขนาดนี้แล้วแหละ” นี้คือคำปลอบใจจากท่านประธานสาขาของพวกเรามันช่วยได้มากเลยไอ้เพื่อนติวเตอร์

        “ว่าแต่ประชุมเรื่องไรวะไอ้เตอร์” ไอ้แสตมป์ที่นั่งเล่นโทรศัพท์อย่างไม่ทุกข์ร้อนถามขึ้น

        “น่าจะเรื่องหาดาวเดือนของคณะไปประกวดดาวเดือนมหาลัยของปีนี้” ไอ้ติวเตอร์ตอบคำถามไอ้แสตมป์

        “อย่างนี้สาขาเราก็ไม่ต้องหาดาวแล้ว” อยู่ๆไอแสตมป์มันพูดขึ้นเสียงดังมากจนทำให้เพื่อนๆทั้งสาขาหันมามองมันด้วยสายตาเป็นคำถามแต่ไอ้เพื่อนรักของฉันมันกับหันมามองที่ฉันด้วยสายตาแบบมีแผนการในหัวเหมือนเห็นความซวยใกล้เข้ามารางๆแล้ว

        “หมายความว่าอย่างไง” แบ่งรับแบ่งสู้คะงานนี้

        “อ้าวก็หมายถึงแกไงฟองจันทร์ดาวสาขาเครื่องกลและดาววิศวะปีนี้ไอ้แสตมป์คนนี้ฟันธงครับ” ฟันธงกับผีดิ๊คิดแล้วว่ามันต้องเอาความซวยมาสู่ไอ้ฟองแน่ๆไอ้แสตมป์ออกความเห็นอะไรฟองจันทร์คนนี้งานเข้าตลอด

        “ไม่ดีม้างนิดหน่อยไงเธอสวยกว่าฟองเยอะนะทุกคน” กวาดสายตามองไปยังเพื่อนๆในห้องอย่างอ้อนวอน

        “ไม่ๆเราว่าฟองจันทร์สวยคมเซ็กซี่แต่ก็มีมุมน่ารักกว่าเราเยอะนะ” แหม่ๆทีอย่างนี่แล้วชมเรากันใหญ่เชียวนะเพื่อนๆดูหน้าฟองจันทร์กันก่อนตัดสินใจสิทุกคนมันไม่โอเคนะ

        “ตกลงเราเลือกฟองจันทร์ไปเสนอพี่ๆเป็นตัวแทนดาวสาขาเครื่องกลนะทุกคน” ไอ้เพื่อนรักตัวที่สองออกความเห็นและใช้อำนาจประธานสาขาเครื่องกลตัดสินใจที่หมายถึงการบังคับฉันเสร็จสับ

        “ไอ้ติวเตอร์ไอ้เพื่อนเวรเห็นว่าตัวเองได้เป็นประธานรุ่นเอาใหญ่เลยนะใช้อำนาจในทางมิชอบโดยการบังคับจิตใจเพื่อน” ฉันจากที่นั่งอยู่ลุกขึ้นยืนมาโวยวายเลยชิยังไงก็ไม่ยอมง่ายๆแน่โว้ย

        “ฮ่าฮ่าฮ่าเอาหน้าคนสวยยังไงเธอก็ต้องเป็นดาวสาขาและดาวคณะเชื่อเราดิ” เพื่อนผู้ชายที่พูดขึ้นชื่อบิ๊กเขาเป็นเพื่อนใหม่กลุ่มเราเองแหละทำไมทุกคนรวมหัวกันบังคับจิตใจฟองจันทร์อย่างนี้

        ณ.ลานเกียร์

        “น้องๆครับ!ใครมาถึงแล้วนั่งเรียงแถวเป็นสาขาเลยนะครับ”เสียงพูดคุยกันของพวกเราปีหนึ่งที่ว่าดังแล้วแต่มาเจอเสียงของพวกพี่ว้ากที่ดังกว่าใครจะสู่เสียงพี่หน้าโจรป่าของหนูได้ล่ะ

        “ติวเตอร์เอาจริงเหรอที่จะส่งฟองไปเป็นตัวแทนจะไม่ขายหน้าสาขาเราเหรอ” ฟองจันทร์คนนี้จะยังไม่เลิกล้มความพยายามขอร้องอ้อนวอนไอ้ประธานรุ่นใจร้ายต่อ

        “หันไปมองเพื่อนๆในสาขาเลยใครจะไม่เห็นด้วยที่จะส่งแกไปเป็นตัวแทนไอ้ฟองเอาหน่าแกมีความสามารถฉันเชื่อในตัวแกเว้ยเพื่อน”ไอ้ติวเตอร์ตบไหล่ฉันอย่างปลอบใจอารมณ์แบบยังไงก็ไม่รอดแน่งานนี้เพื่อนรักคอยดูนะอย่าให้ถึงทีฟองจันทร์คนนี่เอาคืนบ้างก็แล้วกัน

        “เอาละมาครบกันแล้วนะที่พวกผมเรียกพวกคุณมาในวันนี้ก็เพื่อจะเลือกดาวเดือนของแต่ละสาขาเพื่อคัดเลือกเป็นดาวเดือนคณะวิศวกรรมศาสตร์เป็นตัวแทนไปแข่งขันการประกวดดาวเดือนของมหาลัย สาขาไหนเลือกที่ได้แล้วเดินออกมาข้างหน้า” พอพี่คิงพูดเสร็จคนหล่อๆสวยของทั้ง9สาขาก็ทยอยกันออกไปยืนข้างหน้า

        “ลุกขึ้นจ้าฟองจันทร์คนสวยทำให้เต็มที่นะจ๊ะ” ป๋องแป้งสาวสองคนเดียวในสาขาฉุดฉันลุกขึ้น

        “แล้วใครจะเป็นตัวแทนเดือนสาขาเราละ” ฉันหันไปถามไอ้ติวเตอร์

        “ไอ้แสตมป์” ติวเตอร์พูดเสียงดังเพื่อนๆในสาขาหันหน้าไปมองทางไอ้แสตมป์ที่กำลังแชทคุยกับสาวๆลืมคนรอบข้างตอนนี้มันก็ยังคงจะเพลินจนไม่รู้ตัวว่าให้ทุกข์แก่ท่านทุกข์นั้นถึงตัว

        “ไอ้แสตมป์ลุกขึ้น!มึงเป็นตัวแทนเดือนสาขาเรา”

        ตุ้บ!!!

        โทรศัพท์ถึงกับตกลงพื้นเสียงดังไม่ซ้อมก็ซื้อใหม่แน่ๆงานนี้สมน้ำหน้าเวรกรรมตามทันรวดเร็วจริงๆ

        “มะ...มึงหมายถึงใครนะไอ้เพื่อนรักติวเตอร์” สีหน้าของมันเริ่มซีดลงเรื่อยๆโทรศัพท์หน้าจอร้าวมันก็ไม่สนจะสายตามองเป็นไงละแกล้งฉันดีนัก

        “มึงนั้นแหละครับเพื่อนรัก ลุกขึ้นมึงเป็นตัวแทนเดือนสาขาจบนะ” ฉันจากทีแรกที่อารมณ์ไม่ค่อยจะดีเพราะโดนบังคับแต่ตอนนี้กับหัวเราะไอ้แสตมป์อย่างอารมณ์ดีสะใจ

        “ไอ้เพื่อนรักหักเหลี่ยมโหดอย่าให้ถึงทีกูมั้งนะ” สุดแค้นแสนอาฆาตไอ้แตมป์เพื่อนรักฮ่าๆ

        "ฮ่าๆให้ทุกข์แก่ท่านทุกนั้นถึงตัวนะจ๊ะเพื่อนรักกกก" ไอ้แสตมป์มองหน้าฉันอย่างอาฆาตแล้วเดินเข้ามาจะหาเรื่องฉันแต่โดนสายตาห้ามปราบจากเพื่อนๆทุกคนในสาขาเพราะมันจะบังอาจมาทำร้ายร่างกายของดาวสาขาเครื่องกลไม่ได้นะจ๊ะ แล้วฉันกับไอ้แสตมป์เราสองคนก็เดินมาเป็นคู่ดาวเดือนคู่สุดท้ายเพราะมัวแต่เถียงกันว่าใครจะออกมาเป็นตัวแทน

        “มากันครบทั้ง10สาขาแล้วนะครับพวกผมจะให้พวกคุณทุกสาขาแสดงละครในการคัดเลือกดาวเดือนคณะโดยจะให้จับฉลากว่าสาขาไหนได้ละครเรื่องอะไรแล้วพวกอุปกรณ์ต่างๆในการแสดงพวกคุณก็ต้องช่วยกันจัดหามาเอง อีกสองอาทิตย์จะเป็นการประกวดคัดเลือกดาวเดือนคณะวิศวกรรมศาสตร์ขอให้พวกคุณร่วมแรงช่วยกันในสาขาตัวเอง”

        “วันนี้แยกย้ายกันได้” พอพี่คิงพูดจบแต่ละสาขาที่ได้ละครไปก็จับกลุ่มปรึกษาหารือกันสาขาเครื่องกลของเราได้เรื่องมนต์รักลูกทุ่งถือว่าโชคดีถ้าได้โรมิโอกับจูเลียนนี้ตายอนา ก็ดาวเดือนสาขาเป็นคนอีสานสำเนียงภาษาอังกฤษก็ไม่ได้ดีเลิศอะไรพอได้น่าจะไม่ไปรอด

        .................................................................................................................................................

        คอมเม้นติชมไรท์ได้นะ