ตอนที่ 1 (2)
ผู้จัดการยืนเหงื่อตกก้มหน้างุดไม่กล้าตอบ กลับเป็เซี่ยเหยี่ยที่ยันพื้นประคองร่างตัวเอง ฮึดสู้เงยหน้ามองโต้ “หนึ่งล้าน” สายตาฉ่ำเยิ้มทว่าแฝงความดื้อรั้น “ผมขอหนึ่งล้าน” เซี่ยเหยี่ยเสนอราคาสูงเสียดฟ้าหมายจะขู่ให้หานิซิวเป็ฝ่ายถอยไปเอง แต่เขาลืมไปว่าเงินหนึ่งล้านไม่ใช่เื่ยากเย็นสำหรับหานิซิว
คนอื่นๆ ภายในห้องอึ้งไปสองวินาทีหลังได้ยินคนบนพื้นเสนอราคาอย่างไม่สำเหนียกตัวเอง ก่อนหัวเราะดังครืน หัวเราะที่เขาติดป้ายราคาตัวเองอย่างไม่รู้จักอับอาย ทั้งหัวเราะที่เขากล้าเสนอราคาสูงลิ่วโดยไม่สนราคาตลาด
“นายคิดว่าตัวนายมีค่าล้านนึงเหรอ” ท่ามกลางเสียงหัวเราะเย้ยหยัน หานิซิวพ่นประโยคคำถามแกมขบขันออกมา ทุกคนหัวเราะดังกว่าเดิมหลังคิดว่าโอเมก้าคนนี้เสียสติไปแล้ว ก่อนอีกประโยคจากหานิซิวจะทำลายบรรยากาศสนุกสนานนี้ “ได้ หนึ่งล้าน” ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ แม้แต่เซี่ยเหยี่ยยังใจนเบิกตาโพลง
หานิซิวลุกยืนพร้อมกระชากเซี่ยเหยี่ยให้ลุกตามอย่างป่าเถื่อน เซี่ยเหยี่ยยืนไม่ไหวก็เปลี่ยนเป็จับพาดไหล่แบกออกจากห้องไป
ชั้นบนเป็ห้องรับรองแขก หานิซิวแบกคนบนไหล่กดไปที่ชั้นห้า กระเพาะของเซี่ยเหยี่ยกระทุ้งกระแทกกับหัวไหล่ของหานิซิวจนเขาจุกจนแทบอาเจียน ไหนเ้าตัวยังจะสับเท้าเดินฉับๆ โยกโคลงไปโคลงมาจนเซี่ยเหยี่ยหัวมึนตื้อ พอเข้าห้องไปหานิซิวก็เหวี่ยงเซี่ยเหยี่ยลงบนเตียงราวกับอีกฝ่ายเป็กระสอบทรายเก่าๆ
เซี่ยเหยี่ยยังไม่ทันหายใจหายคอ หันกลับไปเห็นร่างสูงใหญ่ของหานิซิวยกนิ้วเรียวยาวแตะบนเนกไทและคลายมันออก ทำเอาเขาใจนเผลอคลานหนี แต่ก็ทรุดลงทั้งที่เพิ่งเคลื่อนไหวได้สองก้าว
อัลฟ่าปลดปล่อยฟีโรโมนอย่างไม่ปรานี กลิ่นฟีโรโมนแทรกซึมทุกอณูในร่างกายของคนบนเตียงดั่งคลื่นมหาสมุทรซัดโถม
เป็เกลียวคลื่นที่ทำให้โอเมก้าแทบจมดิ่ง
เซี่ยเหยี่ยเ็ปเกินทน เขาถูกกลิ่นฟีโรโมนของหานิซิวโอบล้อม ถึงจะหมดเรี่ยวแรงแต่ไม่ได้เข้าสู่ภาวะฮีทอย่างที่ควร
ที่ผ่านมาเขาติดต่อซื้อยาต้านฟีโรโมนชนิดรุนแรงจากตลาดมืดเพื่อป้องกันตัวเองด้วยการกลบกลิ่นและไม่ให้ตนถูกกระตุ้นจนเกิดอาการฮีท แต่เพราะเป็ยาชนิดแรงและไม่ใช่ยาที่ผ่านมาตรฐานความปลอดภัย หลังเขาใช้ติดต่อกันหลายครั้งก็สร้างความเสียหายแก่ต่อมเพศตรงหลังคอไปแล้ว
หานิซิวคว้าข้อเท้าขาวเนียนของเซี่ยเหยี่ยดึงเข้าหาตัวเอง เขาลูบแตะต่อมเพศหลังคออีกฝ่ายด้วยความแปลกใจ อดีตยามเซี่ยเหยี่ยเริ่มเกิดอารมณ์ต่อมหลังคอจะเริ่มพองตัวกระตุกสั่นน้อยๆ คล้ายเม็ดผลสุกงอมชวนชิม ส่งกลิ่นหอมหวานกระตุ้นเร้าใจ เริ่มจากกลิ่นหวานใสของแตงโมที่แผ่ออกมาตามธรรมชาติ กลิ่นจะไต่ลำดับความหวานชื่นตามแรงอารมณ์ของเ้าตัว หวานแต่ไม่เลี่ยน
กลิ่นนั้นหายไปแล้ว ไม่มีเม็ดผลสุกงอมหรือกลิ่นหวานใสอย่างที่ใจปรารถนา หานิซิวใช้ปลายนิ้วกดตามแนวต่อมเพศหลังคอเซี่ยเหยี่ยอย่างหงุดหงิด เซี่ยเหยี่ยสะดุ้งตัวโยน ถึงกระนั้นก็ไม่ช่วยให้ต่อมฟื้นคืนสภาพจากความแห้งเหือดและสีออกเหลืองๆ ระคนป่วย หานิซิวก้มดมใกล้ๆ พบว่ายังได้กลิ่นแตงโมอ่อนๆ เคล้ากลิ่นนมอยู่จางๆ
หานิซิวขมวดคิ้ว นี่ไม่ใช่กลิ่นที่เขาคุ้นเคย อ่อนเกินไปแล้ว อารมณ์กลัดมันบางเบาเสียจนเขาเสียอารมณ์
เขาฉีกทึ้งเสื้อผ้าเซี่ยเหยี่ยอย่างรุนแรง ดึงกางเกงปลดเปลื้องอาภรณ์จนเหลือเพียงตัวเปล่า ขณะที่ตนยังสวมชุดอยู่เต็มยศ
“อัลฟ่าของนายล่ะ” เขามองคนที่นอนตัวสั่นเทาบนเตียง กวาดสายตามองผิวทุกอณูของเขานิ่ง “เขารู้ไหมว่านายออกมาขาย ไม่คิดเลยว่าจะปล่อยนายออกมาขายแบบนี้” หานิซิวยื่นมือแตะเซี่ยเหยี่ย เขาผอมลง เรือนร่างที่เคยมีส่วนเว้าส่วนโค้งสวยงามเหลือเพียงหนังหุ้มกระดูก ที่แทบนับได้ด้วยตาเปล่าว่ามีซี่โครงกี่ซี่
เห็นทีหลายปีที่ผ่านมาอีกฝ่ายไม่ได้มีชีวิตที่สบายนัก ดีมาก หานิซิวกระตุกยิ้มมุมปากให้เห็นชั่ววูบ
“ผะ ผมไม่มีอัลฟ่า” เซี่ยเหยี่ยนอนหมดแรงบนเตียงเบือนหน้าหนีไม่ยอมมองหานิซิว เขาทำใจสบตาอีกฝ่ายไม่ได้จริงๆ สายตาที่เห็นความรังเกียจดูแคลนชัดปานนั้น เขาสูดหายใจเข้าปอดลึกๆ พยายามอธิบาย “ผะ ผมก็ไม่ได้ขายตัวด้วยเหมือนกัน” เซี่ยเหยี่ยพูดจบประโยคด้วยเสียงอันเบาหวิว พอได้ยินเสียงหัวเราะเชิงหยามเหยียดของหานิซิวถึงนึกขึ้นได้ว่าเขาเสนอขายตัวไปแล้ว ด้วยราคาหนึ่งล้านที่เพิ่งเสนอแก่หานิซิวไปเมื่อครู่
เซี่ยเหยี่ยเม้มปากแน่นท่าทางน่าสงสารประมาณหนึ่ง
“ไม่ขายงั้นเหรอ” หานิซิวคร่อมเหนือร่างเซี่ยเหยี่ย ปลายนิ้วออกแรงบีบยอดถันฝั่งซ้ายของเขา
“ซี๊ด…” เซี่ยเหยี่ยเจ็บจนเผลอสูดปาก อยากจะยกแขนปิดอกกลับถูกปัดออกอย่างป่าเถื่อน
นิ้วบีบขยี้ไม่ผ่อนแรง เซี่ยเหยี่ยย่นคิ้วได้ยินเสียงหานิซิวถาม “หัวนมดำขนาดนี้ เคยให้คนดูดมาตั้งเท่าไรแล้วล่ะ”
“เปล่า ไม่ใช่นะ” เซี่ยเหยี่ยอยากอธิบายแต่ก็ชะงัก หานิซิวเองก็เลิกซักไซ้ เขาไม่สนหรอก สายตาเลื่อนลงต่ำเห็นหน้าท้องขาวซีดแบนราบ ต่อด้วยแก่นกายขนาดน่ารักที่มีขนขึ้นบางๆ ฟุบอยู่ระหว่างขา
236
![[จบ] ย้อนเวลากลับมาในยุค 70 : ฉันขอเป็นนางร้ายบ้างแล้วกัน!](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1737008804_19762672.webp)
