มุข คำคำ คลายเครียด (แค่เริ่มก็ผิดละ)

ยามเช้าที่เหมือนทุกทีของวัน พฤหัสบดี ที่ 8 แสงอันสดใสของดวงอาทิตย์ทีส่องกระทบผ่านหน้าต่างของบ้าน 2 ชั้นไปยังห้องที่ธรรมดา ที่มีเตียงไม้เรียบๆ โต๊ะทำงานที่เอาโต๊ะวางคอมพิวเตอร์มาใช้แทน ตู้เก็บหนังสือที่สูงแค่ระดับเอวและมีแต่ไดอารี

นอกจากแสงอันสดใสของดวงอาทิตย์ที่ส่องเข้าไปทั่วห้องๆนี้แล้วมันยังส่องไปยัง...

"ไอ้แสงนรกออกไป!!!@#$$##$#"

เมื่อแสงอันสดใสของดวงอาทิตย์ได้ส่องกระทบเข้าไปที่ใบหน้าของชายหนุ่มผู้นอนขดอยู่บนเตียงเป็๲เวลา 5 วินาทีเขาก็สบถออกมาทว่า...

ก๊อกๆๆๆ

"ใครแว๊!"

"แม่มึงไง"

"อุ๊ย"

เมื่อจบการสนทนานี้ชายหนุ่มก็รีบลุกขึ้นมาเปิดประตูห้องทันที

สิ่งที่เขาพบเป็๲สิ่งแรกนั้นคือสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งที่สึดในบ้านหลังนี้ มนุษย์แม่

"แม่จะไม่บ่นหรอกเดี้ยวค่อยบ่นตอนกลับมาจากงาน เพราะฉะนั้น ไป! เตรียม!! ตัว!!! ได้แล้ว!!!!"

"ครับท่านแม่ที่เคารพรัก!!!"

"ไม่ต้องมาอ้อน! ไป๊ชิ้วๆ!"

"งื้ออออ"

หลังจากที่ชายหนุ่มใช้การกอดขา มนุษย์แม่เพื่ออ้อนไม่สำเร็จเขาจึงได้แต่ทำเสียงเศร้าๆแล้วจากไป

30 นาทีต่อมา

ชายหนุ่มตอนนี้ก็ได้อยู่ในชุดเต็มยศของ 7 11 แล้วในตอนนี้

"หึ"

ชายหนุ่มส่งเสียงจากลำคอพร้อมกับสะบัดเชิดหน้าพร้อมกับเก๊กท่าหล่อไปทีหนึ่งหน้ากระจกทว่า...

เมื่อเขามองไปที่กระจกเขาก็พบว่ามี มนุษย์แม่ กำลังยืนมองอยู่

"กรี๊ดดด!!! แม่จ๋า!!!"

"ยังช้าอีก ไป! ไปทำไป๊!!!"

"โอ๊ย! คุณแม่ใจร้าย!"

...

บรืนนนนนน

ยามเช้าภายในเมืองที่มากไปด้วยตึกราบ้านช่องร้านค้าร้านขายผู้คนสันจรมากมายรถราก็วิ่งเต็มท้องถนน

ทว่าชายหนุ่มก็ไม่สนุกไปกับความคึกคักในยามเช้าสักเท่าไหร่

"สายแล้วสายแล้วสายแล้วสายแล้ว"

หลังจากผ่านไปอีก 30 นาทีชายหนุ่มก็ไปถึงที่ทำงานจนได้ อาคารชั้นเดียวติดกระจกไว้ด้านหน้า พร้อมด้วยประตูอัตโนมัติ นี่แหละคือที่ทำงานในฝันของเหล่าหมาน้อย 7 11 นั้นเอง

"มาช้านะเอ็ง"

"ก็เมื่อวานทำงานกะดึกอะ"

"เชื่อก็บ้าแล้ว ตีป้อมทั้งคืนอะดิ"

"ยุ่งจังเลยยุ่งจังเลย"

"แน๊ะ! เปลี่ยนเ๱ื่๵๹อีก ช่างเถอะทำงานเอ็งไป"

ชายหนุ่มยังคงนั่งจัดเรียงสินค้าและทำหน้าที่เคาน์เตอร์สลับไปมาวนลูปยังงี้จนถึงเที่ยงแล้วพักกินข้าว

หลังจาชายหนุ่มกินข้าวเที่ยงเสร็จเขาก็ทำหน้าที่ของตัวเองต่อไปจนกระทั้ง...

ความมืดไดมาเยือน(เสียงหลอนๆ)

"ฮ่าได้พักสักทีขอลงแรงค์รอเอ็งก่อนละกันนะพวก"

"เฮ้ย แกกดแรงค์คนเดียวไม่กลัวโดนเพื่อนแจกเหรอ"

"นั้นความลับของฉัน ฉันนี่แหละคนแจก"

"ฮ่าฮ่าฮ่า..."