เอลิออสได้ถูกพาตัวมายังเต้นท์ๆนึง
และเขาก็ถูกสั่งให้นอนลงไปโดยท่านหมอ
ถึงเขาอาจจะยังหงุนงงกับเหตุการณ์อยู่บ้าง
แต่เขาก็ไม่คิดจะปฏิเสธการช่วยในครั้งนี้เพราะถ้าเขาปฏิเสธขึ้นจะถือว่าเป็การ
เสียมารยาทเป็อย่างมากเพราะด้วยความที่อีกฝ่ายเป็ถึงบุตรขององค์จักรพรรดินั้นเอง และอีกอย่างเขาก็ไม่คิดที่จะปฏิเสธแน่นอน
อยู่แล้วเพราะเขานั้นแทบจะไม่ต้องเสียเวลา
การเดินทางเพื่อที่จะไปรักษาตัวและเสียเงิน
ในการจ่ายค่ารักษาเลยแม้แต่น้อย ในครั้งนี้
นับว่าเขาได้กำไรยิ่งกว่าก็ไม่ผิด
เหตุการณ์ที่ยากจะเชื่อได้ก็ได้ปรากฏขึ้นเพียงแค่ท่านหมอที่ตรวจดูแผลจากร่างของเขาเป็อย่างดีแล้วนั้นท่านก็เริ่มขบวนการรักษาอย่างรวดเร็วเป็อย่างมากทำให้เอลิออสเองนั้นก็ไม่ได้มองเห็นการรักษาอะไรใดๆเลย
แต่เพียงไม่กี่อึดใจเขาก็รู้สึกได้ถึงแผลที่เริ่ม
สมานตัวขึ้นอย่างช้าก่อนที่จะเร็วขึ้นเรื่อยๆ
และแล้วแสงสว่างสีขาวก็ได้หายไปทำให้ได้เขามองเห็นร่างกายของเขาอย่างชัดเจน
ปรากฏว่าแผลทั้งหมดได้ถูกลบหายไป?
ผู้ที่สามารถใช้คลื่นพลังเวทย์รักษาผู้คนได้นั้น
ถูกเรียกด้วยคำว่าท่านหมอ ซึ่งบุคคลเหล่านี้
นั้นแตกต่างเป็อย่างมากับหมอทั่วๆไป
เพราะท่านหมอเหล่านี้เป็ผู้ที่สามารถรักษา
ด้วยคลื่นพลังเวทย์ในร่างกายของเขาและการรักษาก็ประสบความสำเร็จเป็อย่างมากด้วย
ท่านหมอผู้นี้เป็ชายวัยหกสิบกว่าแต่สุขภาพ
ร่างกายของเขานั้นก็ยังแข็งแรงดีผิดกับอายุ
จึงทำให้เอลิออสอดที่จะชื่นชมในตัวของท่าน
"ข้าต้องขอบคุณท่านเป็อย่างมาก!"
ท่านหมอผู้นี้เพียงแกว่งมือไปมาด้วยรอยยิ้ม
"เื่เล็กน้อยๆ~"
"ข้าต้องขอบคุณท่านเป็อย่างมาก"
"อย่าได้ใส่ใจๆ"
"ว่าแต่ท่านจะเดินทางเข้าเมืองใหญ่งั้นรึ?"
ชายที่มีชื่อว่าเซบัสถามขึ้น
"เปล่า"
"ข้าคงต้องขอตัวลาไปก่อนแล้ว"
เซบัสเห็นเอลิออสได้เดินกลับเข้าไปทางเดิม
แต่ก่อนที่เขาจะได้พูดอะไรออกไปแล้วนั้น
ก็ปรากฏว่าเอลิออสได้จากไปแล้วนั้นเอง
เซบัสจึงทำได้แค่ถอนหายใจอย่างหมดหนทาง
"ท่านพี่เขาเดินจากไปแล้วอ่ะ?"
องค์ชายวัยสิบแปดปีถามอย่างแปลกใจ
เอลิออสได้เดินกลับมายังเส้นแบ่งระหว่าง
วงเวทย์ป้องกันและเขาก็ได้เดินออกมา
"สัตว์อสูรตัวนั้นอาจจะยังคงอยู่แถวๆนี้"
"หึ เพราะเ้าจ้องจะฆ่าข้าและกินข้าลงไป
งั้นข้าก็คงต้องกินเ้าเป็การตอบแทนสินะ!"
ในระหว่างที่เอลิออสเดินไปอย่างระมัดระวัง
เขาก็ได้พบเป้าหมายของเขาขึ้นแล้วมันกำลัง
นอนอยู่บนก้อนหินก้อนหนึ่งทำให้เขาพบเจอ
ตัวของมันอย่างง่ายดาย เอลิออสที่ยืนซ่อนตัว
จากไม่ไกลตัวของมันสักเท่าไหร่เขาก็เริ่มสร้างการโจมดีไปหามันอย่างช้าๆ
หมอกพิษจำนวนมากได้เข้าปกคลุมผืนป่า
แห่งนี้อย่างรวดเร็วและมันก็ค่อยๆบินไปหา
เ้าเสือดำที่กำลังนอนอยู่อย่างไม่รู้จักหนาวจักเย็นเลยสักนิด พิษที่เอลิออสสร้างขึ้นมา
ย่อมไม่มีผลกับตัวเขาอย่างถึงที่สุดเพราะว่า
เขาเป็คนสร้างตัวพิษนี้ขึ้นมาเอง ทำให้เขานั้นก็ย่อมไม่ได้รับอันตรายจากตัวพิษนี้เลย
เมื่อเสือดำได้สูดดมอากาศเข้าไปอย่างเต็มปอดมันก็ได้รับรู้ถึงบางอย่างที่ผิดปกติมันจึงลุกขึ้นยืนและหันซ้ายห้นขวาเพื่อมองดูบางอย่างที่ผิดปกติอย่างละเอียดครบถ้วน
มันก็เป็ไปตามที่สัญชาตญาณของมันได้บอกเพราะว่ามันััได้ถึงการมีอยู่ของมนุษย์ซึ่งมนุษย์ตนนั้นมันก็รู้จักคุ้นเคยเป็
อย่างดีเพราะมันพึ่งจะได้เจุ์ตนนั้น
และวิ่งไล่ฆ่าอย่างสนุกสนานแต่เ้ามนุษย์
ตนนี้ก็ได้หนีรอดจากน้ำมือของมันอย่างบังเอิญทำให้มันยิ่งโกรธขึ้นเป็อย่างมาก
แต่มันก็เข้าไปในวงเวทย์ป้องกันไม่ได้
แต่ในตอนนี้มนุษย์ตนนั้นกลับมาปรากฏตัวอยู่
ต่อหน้าของมันอีกครั้งมันแทบจะหัวเราะขึ้นมาอย่างบ้าคลั่งในความโง่ของเ้ามนุษย์
ถึงเอลิออสจะสร้างหมอกพิษเป็จำนวนมาก
แต่ตัวพิษนี้มันก็ไม่ค่อยได้ผลกับมันสักเท่าไหร่
แต่ถ้าสมมติว่าฝั่งตรงข้ามเป็มนุษย์ขึ้นมามันย่อมจะได้รับผลกระทบมากพอสมควรอยู่
ในขณะนั้นเองเอลิออสก็ได้เห็นว่าเ้าเสือดำมันกำลังเดินเข้ามาหาตัวของเขาอย่างช้าๆ
ใบหน้าของเขาก็เกิดรอยยิ้มขึ้นมาบางๆ
ไม่นานบนร่างของเสือดำก็ปรากฏสะเก็ดไฟ
ขึ้นมาและเปลวไฟก็เริ่มปกคลุมร่างของมัน
อย่างบ้าคลั่งยิ่งมันเดินเข้ามาหาเอลิออสมาก
เท่าไหร่เปลวไฟก็ยิ่งปรากฏมากเท่านั้น
ก่อนหน้านี้เอลิออสได้วางกับดักเวทย์ธาตุไฟ
ขึ้นมาเป็จำนวนมากจึงทำให้เสือดำตัวนี้
ตกหลุมพรางอย่างง่ายดาย
แต่เอลิออสก็ยังไม่ได้ใจไป ในมือของเขาก็พลันปรากฏธนูสีดำขึ้นมาอย่างรวดเร็วและเขาก็รีบยิงเข้าไปหาเ้าิสือดำในทันที
ลูกธนูสีม่วง(ธาตุไฟฟ้า)ลูกธนูสีแดง(ธาตุไฟ)
ลูกธนูสีดำ(ธาตุความมืด)ลูกธนูสีขาว(ธาตุลม)
เพียงไม่ถึงสิบลมหายใจลูกธนูก็ได้ปรากฏอยู่ต่อหน้าของเสือดำอย่างรวดเร็วซึ่งทำให้มันไม่ได้มีเวลาที่จะหลบหนีเลยด้วยซ้ำบวกด้วยที่ตัวมันนั้นก็หยิ่งยโสทำให้ลำพองในพลังของตัวเองมากเกินไปทำให้มันไม่หลบหลีกเลย
เอลิออสได้ยิงลูกธนูไปทั้งหมดหนึ่งร้อยดอก
เมื่อลูกธนูได้ไปัักับผิวหน้งของมันลูกธนูทั้งห้าสิบดอกมันก็เด้งออกมาจากตัวของมัน
อย่างไวแต่ก็ยังดีที่ลูกธนูอีกห้าสิบดอกมันได้
ทิ่มแทงเข้าไปบนิัของมันสำเร็จ
เ้าเสือดำมันก็ไม่สะทกสะท้านเลยจึงทำให้มันยังคงเดินเข้าไปหาเอลิออสอย่างต่อไป
แต่ไม่นานตัวของมันก็เริ่มจะรู้สึกถึงความเ็ปอย่างรวดเร็วบนตัวของมัน
ลูกธนูสีขาวได้ปักลงมาที่ขาทั้งหมดของเขา
ลูกธนูสีดำได้ปักอยู่บนหัวของมันทั้งหมดทำให้ปรากฏหมอกสีดำขึ้นอย่างมหาศาล
ลูกธนูสีม่วงและลูกธนูสีแดงได้ปักมาอยู่บน
ลำตัวของมันทั้งหมดทำให้มันรู้สึกได้ถึงความร้อนจากลูกธนูสีแดงและมันก็ยังรู้สึกเจ็บแปลกๆด้วยลูกธนูสีม่วงนั้นเอง
ถึงแม้ว่าเ้าเสือดำตัวนี้จะแข็งแกร่งมากกว่า
ตัวของเอลิออสแต่ถ้าจะให้มันรับการโจมตีที่แสนเ็ปจากเขาเรื่อยๆตัวของมันก็มีขีดจำกัดเช่นเดียวกันกับคนอื่นๆทั่วไป
เ้าเสือดำมันล้มลงไปนอนอยู่กับพื้นด้วยความเจ็นปวดอย่างแสนสาหัสและทรมาน
ไม่นานมันก็ได้เห็นคลื่นน้ำได้ซัดเข้ามาหาที่ตัวของมันอย่างบ้าคลั่งและตัวของมันก็ได้เข้ามาอยู่ในคลื่นน้ำอย่างไม่ต้องสงสัยในเวลาเดียว
กันคลื่นน้ำยังไม่ทันที่จะหายไปมันก็ได้รู้สึกถึง
บางอย่างและตัวของมันก็เริ่มจะหนาวสั่น
ในที่สุดคลื่นน้ำก็ได้ถูกแช่แข็งไปจนหมดทำให้เ้าเสือดำที่ยังติดอยู่ด้านไปนั้นก็พลางถูกแช่แข็งไปด้วยนั้นเอง
ใบหน้าของเอลิออสก็ได้บังเกิดรอยยิ้มด้วยความปิติขึ้นมาถึงแม้ว่าในตอนนี้เ้าเสือดำตัวนี้จะตายลงไปแล้วอย่างไม่ต้องสงสัยแต่เขานั้นก็ยังไม่ได้วางใจอะไรทำให้เขาได้รอเวลาผ่านไปสักหนึ่งชั่วโมงก่อนที่เขาจะใช้ทวนแทงลงไปที่ก้อนน้ำแข็งทำให้มันเริ่มแตกขึ้นมาเล็กน้อยจากนั้นก็แตกออกมาเป็เสี่ยงๆและก็ได้ปรากฏร่างของเ้าเสือดำที่สิ้นชีวิตลงแล้ว
เอลิออสก็ได้ทำตามที่เขานั้นได้พูดเอาไว้ก่อนหน้านี้นั้นก็คือเขาจะกินเนื้อของเสืิอดำตัวนี้
251
