ตอนที่ 8: การสั่นะเืระดับไมครอนเพื่อปลดล็อกคลัสเตอร์
เสียงสัญญาณเตือนภัยในห้องปฏิบัติการ B3 เพิ่งจะสงบลงได้ไม่นาน เสียงหอบหายใจของทีมวิจัยและวิศวกรชีวภาพยังคงดังระงม เกริกยืนมองภาพสแกนสามมิติของกลุ่มผู้ป่วยวิกฤตรายถัดไปที่ถูกส่งข้อมูลมาจากทั่วประเทศ ภาพหลอดเืฝอยในอวัยวะสำคัญหลากเคสขึ้นสีแดงเข้ม แสดงถึงภาวะเืเกาะกลุ่มเป็ก้อนและคราบตะกอนไวรัสอุดตันหนาแน่น
"หมอกานต์..." เกริกเอ่ยขึ้น สายตาจ้องเขม็งไปที่หน้าจอ "พายุภูมิคุ้มกันถูกชะลอลงก็จริง แต่ 'คลัสเตอร์' (Cluster) ตะกอนไวรัสกับลิ่มเืจิ๋วพวกนี้มันยังตกค้างอยู่ในระบบท่อฝอย ถ้าไม่รีบกระทุ้งออก มันจะกลายเป็เนื้อร้ายและทำลายอวัยวะถาวร"
"แต่นั่นคือเส้นเืฝอยระดับไมครอนนะคะลุงเกริก!" กานต์ชี้ไปที่จุดอุดตันบริเวณเนื้อเยื่อปอดและไต "การใช้ยาสลายลิ่มเืปริมาณมากในตอนที่ผนังหลอดเืกำลังอักเสบ เปราะบางแบบนี้ เสี่ยงต่อการเกิดภาวะเืออกในอวัยวะภายใน (Internal Hemorrhage) ถึงตายได้เลยค่ะ"
"ในงานวิศวกรรมการผลิต..." พลแทรกขึ้นมาพลางเช็ดคราบจาระบีที่มือ "ถ้ามีเศษคราบตกค้างอุดตันอยู่ในท่อแคบๆ ที่เนื้อแก้วบางเท่าเส้นผม เราจะไม่ใช้น้ำยาเคมีกัดท่อแรงๆ หรอกครับหมอกานต์ แต่เราจะใช้ 'คลื่นความถี่สั่นะเืระดับไมครอน' กระแทกให้ตะกอนมันร่อนหลุดออกเอง!"
"คลื่นสั่นะเืระดับไมครอน?" ดร.พิชิต ขมวดคิ้ว "หรือคุณหมายถึงคลื่นอัลตราซาวนด์ทางการแพทย์ (Therapeutic Ultrasound) ครับ?"
"หลักการคล้ายกัน แต่คลื่นอัลตราซาวนด์ทั่วไปมีความถี่ทื่อเกินไปและกระจัดกระจาย" เกริกเดินเข้าไปประชิดหน้าจอ ั์ตาทอประกายแหลมคม "สิ่งที่เราต้องใช้ คือคลื่นสั่นะเืที่ปรับจูนความถี่ให้เข้ากับ **ความถี่ธรรมชาติ (Resonant Frequency)** ของพันธะคลัสเตอร์ไวรัสโดยเฉพาะ!"
"ความถี่ธรรมชาติของคลัสเตอร์?" ดร.พิชิต ถึงกับตะลึง "สมมุติฐานนี้ข้ามขั้นฟิสิกส์การแพทย์ไปไกลมากเลยนะคุณเกริก!"
"ถ้าเราปล่อยคลื่นตรงกับความถี่สั่นะเืของมัน แรงสั่นะเืจะเข้าไปขยายวงกว้างเฉพาะในตัวคลัสเตอร์ โดยไม่กระทบกระเทือนต่อผนังหลอดเืเปราะบางที่อยู่รอบๆ" เกริกอธิบายเหตุผลกลศาสตร์ "เหมือนนักร้องที่ร้องโน้ตความถี่ตรงเป๊ะจนแก้วไวน์แตก แต่โต๊ะไม้วางแก้วกลับไม่มีรอยขีดข่วนแม้แต่น้อย!"
"พิกัดคลัสเตอร์ในเคสนี้กระจายตัวแ่ามากครับหัวหน้า!" พลเร่งดึงข้อมูลขึ้นหน้าจอ "ปอดขวา ไตซ้าย และระบบหลอดเืฝอยหัวใจ!"
"พล! มาประจำตำแหน่งฝั่งซ้าย!" เกริกสั่งการฉับไว "กานต์! ดร.พิชิต! ตั้งค่าเครื่องสแกนให้อ่านค่าความต้านทานการสั่นะเื (Acoustic Impedance) แบบ Real-time!"
เกริกก้าวเข้าไปยืนข้างเตียงผู้ป่วยเคสวิกฤตรายใหม่ เขาสูดหายใจเข้าลึก ดึงพลังจากจุดตันเถียน ยกระดับจิตสมาธิขึ้นสู่ความถี่สูง ปลายฝ่ามือทั้งสองข้างเริ่มสั่นระริกด้วยความเร็วที่ตาเนื้อแทบมองไม่ทัน! มันไม่ใช่การสั่นของกล้ามเนื้อ แต่เป็การสั่นะเืของสนามแม่เหล็กชีวภาพระดับความถี่ไมโครเฮิรตซ์!
*ครืด... ครืด... ครืด...*
เสียงความถี่ต่ำก้องกังวานออกมาจากฝ่ามือของเกริกและพล อากาศรอบเตียงผู้ป่วยเกิดการบิดเบี้ยวเป็ลอนคลื่นจางๆ
"ปล่อยคลื่นสั่นะเืระดับไมครอนระลอกแรก!" เกริกให้สัญญาณ
ฝ่ามือของเกริกและพลเลื่อนผ่านเหนือทรวงอกและอกซ้ายของผู้ป่วย คลื่นแม่เหล็กเหนี่ยวนำแทรกซึมผ่านชั้นิั กระดูกอก และเข้าปะทะกับก้อนคลัสเตอร์ตะกอนไวรัสในหลอดเืฝอยปอดและหัวใจโดยตรง!
บนหน้าจอมอนิเตอร์ ภาพจำลองก้อนอุดตันสีแดงเข้มที่เคยแ่า เริ่มเกิดการสั่นพริ้วและขยับตัวอย่างรุนแรง! พันธะเคมีระหว่างโปรตีนหนามและเกล็ดเืที่จับตัวกันแน่น เริ่มแตกร้าวและหลุดออกจากกันทีละโมเลกุล!
"ได้ผลครับ!" ดร.พิชิต อุทานออกมาอย่างลืมตัว "คลัสเตอร์ที่อุดตันหลอดเืฝอยปอด... แตกตัวออกกลายเป็โมเลกุลจิ๋วแล้ว! อัตราการแลกเปลี่ยนก๊าซกลับมาทำงานได้อีกครั้ง!"
"กวาดล้างระลอกสอง! ปลดล็อกคลัสเตอร์ที่ไตซ้าย!" เกริกเบนเป้าหมาย ย้ายฝ่ามือลงสู่บริเวณหน้าท้องซ้าย เดินพลังประสานกับพลอย่างสมบูรณ์แบบ
*วูบ!*
คลื่นสั่นะเืไมครอนพุ่งตรงเข้าทะลวงหลอดเืฝอยในไต ก้อนตะกอนพิษที่คั่งค้างถูกทลายลงอย่างหมดจด ระบบกรองของเสียในไตที่เคยหยุดทำงานเริ่มส่องแสงสีฟ้า แสดงถึงการไหลเวียนที่เป็ปกติ!
เสียงมอนิเตอร์สัญญาณชีพเปลี่ยนจากเสียงเตือนถี่รัว มาเป็จังหวะที่หนักแน่นและสม่ำเสมอ ร่างของผู้ป่วยที่เคยเขียวช้ำเริ่มมีเืฝาดกลับคืนมาอย่างเห็นได้ชัด
"ออกซิเจนในเืพุ่งขึ้นสู่ 96%! ค่าการทำงานของไตและหัวใจปรับตัวดีขึ้นอย่างก้าวะโค่ะ!" กานต์รายงานด้วยรอยยิ้ม
พลถอนหายใจยาวพลางปัดเหงื่อที่โซมกาย "สะใจจริงๆ หัวหน้า! เหมือนได้ใช้เครื่องเจียรความถี่สูงลงไปล้างคราบสนิมในท่อโดยไม่ต้องถอดชิ้นส่วนเลย!"
เกริกลดมือลง ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นทุ่มเท แม้จะใช้พลังงานสมาธิไปมหาศาล
"การสลายคลัสเตอร์ด้วยคลื่นไมครอนสำเร็จได้ด้วยดี..." เกริกหันไปมองกานต์และดร.พิชิต "แต่ความท้าทายที่แท้จริงอยู่ตรงนี้... พลังงานฝ่ามือของเราสองคนมีขีดจำกัด แต่ผู้ป่วยทั่วประเทศมีเป็หมื่นคน... ในตอนต่อไป เราต้อง 'ทลายขีดจำกัดพลังงานฝ่ามือ' เพื่อขยายขอบเขตการรักษาให้ครอบคลุมพร้อมกัน!"