"เฮ้สาวน้อย ข้าจะมาตั้งภารกิจคุ้มกันข้าไปทวีปพฤกษาอำพันซะหน่อย" เป็เถ้าแก่ที่ขายปราสาทให้แก่จินหลงที่พูดขึ้น
เหล่ากษัตริย์ของทั้ง 6 ทวีปใหญ่ ต่างจ้องมองที่มาของเสียง
...
"นับเป็ความโชคดีของข้าที่ได้พบกษัตริย์ของทั้ง 6 ทวีปใหญ่ พร้อมหน้ากันเช่นนี้ " เถ้าแก่พูดขึ้นด้วยความภูมิใจ
"เ้านี้ยังช่างจ้อเหมือนเดิมนะเถ้าแก่" กษัตริย์ของทวีปวังน้ำวนพูดขึ้น
"ว่าแต่เหตุใดพวกท่านจึงมารวมตัวกันในที่แห่งนี้หละ" เถ้าแก่ถามด้วยความสงสัย
"พวกข้ามาตามหาบุคคลที่รับภารกิจรกร้าง กำจัดนิกานผลาญฟ้า"
"โอ้ว.. มีบุคคลที่กล้าพอจะรับภารกิจแบบนั้นอยู่อีกอย่างนั้นรึ"
"มีแน่นอน คนผู้นั้นยังสามารถจัดการนิการผลาญฟ้าด้วยการโจมตีเเค่ครั้งเดียว" กษัตริย์ทวีปพฤกษาอำพันพูดขึ้น
"ท่านล้อข้าเล่นหรือยังไงกัน ถึงข้าจะเป็เเค่คนค้าขาย แต่ข้าก็รู้ว่าพวกนิกายผลาญฟ้ามีจอมยุทธ์มากมายไม่ใช่พวกที่จะจัดการได้ง่ายๆ ไม่งั้นพวกท่านคงจะจัดการเองเสียตั้งนานเเล้ว ไม่ต้องมาตั้งเป็ภารกิจรกร้างเช่นนี้หรอก"
"ถ้าท่านไม่เชื่อก็ไปดูด้วยตาตัวเองได้ ยังมีซากูเากองกระดูกนับแสนของพวกนิกายผลาญฟ้าอยู่ที่นั่น" กษัตริย์ทวีปวังน้ำวนพูดเสริม
"เ้าบ้านั้นเป็ใครกันแน่นะ แถมยังเปลวเพลิงสีขาวนั้นอีก" กษัตริย์ทวีปทุ่งสังหารพูดเสียงดังขึ้น
"พลับพลาแห่งนิรันดร์" เถ้าแก่อุทานขึ้นเมื่อได้ยินคำว่า 'เปลวเพลิงสีขาว'
เหล่ากษัตริย์ของ 6 ทวีปใหญ่ ต่างจ้องมองมาที่เถ้าแก่เมื่อได้ยินเถ้าแก่อุทานคำว่า 'พลับพลาแห่งนิรันดร์'
"นี่เ้ารู้หรอว่า 'พลับพลาแห่งนิรันดร์' คือสิ่งใด" กษัตริย์ทวีปทุ่งสังหาระโถามขึ้น
"ข้า.. ข้า" เถ้าแก่ลังเลที่จะตอบ
"อย่ามัวแต่อ้ำอึ้งรีบตามคำถามข้ามา" กษัตริย์ทวีปทุ่งสังหาระโถามอีกครั้ง
"เถ้าแก่ถ้าท่านรู้ว่า พลับพลาแห่งนิรันดร์ คือสิ่งใดช่วยบอกแก่พวกเราด้วย" กษัตริย์ทวีปหุบเขาสีรุ้งเอ่ยถาม โดยที่กษัตริย์อีก 5 คน ต่างเฝ้ารอคำตอบของเถ้าแก่
"มันคือ.. มันคือปราสาทแห่งม่านหมอก โดยเ้าของคนใหม่ของปราสาทตั้งชื่อให้มันว่า 'พลับพลาแห่งนิรันดร์' " เถ้าแก่พูดด้วยน้ำเสียงเป็กังวล
ทันทีที่ได้ยินคำว่า 'ปราสาทแห่งม่านหมอก' เหล่ากษัตริย์ทั้ง 6 คน ต่างมีสีหน้าเปลี่ยนไป
"เ้าว่ายังไงนะ เ้าของปราสาทแห่งม่านหมอกคนใหม่" กษัตริย์ทวีปทุ่งสังหาระโถามขึ้น
"ใช่.. ใช่เป็ที่แห่งนั้นไม่ผิดแน่เพราะข้าได้เห็นคนผู้นั้นสลักชื่อให้ปราสาทด้วยเปลวเพลิงสีขาวไม่ผิดแน่"
"แล้วคนผู้นั้นที่ท่านว่ามีลักษณะเป็เช่นไร" กษัตริย์ทวีปหุบเขาสีรุ้งเอ่ยถามขึ้น
"ข้าก็ไม่เเน่ใจนัก คนผู้นั้นแต่งกายด้วยชุดคลุมสีดำทมิฬปกปิดตัวมิดชิด แม้แต้ใบหน้าข้าก็มองเห็นได้ไม่ชัด"
เหล่ากษัตริย์ทั้ง 6 คน มั่นใจได้ทันทีว่าบุคคลที่เถ้าแก่พูดถึงเป็บุคคลเดียวกันกับที่พวกมันตามหา
"เห็นทีว่าพวกเราคงต้องไปเยือน 'พลับพลาแห่งนิรันดร์' กันเสียเเล้ว" กษัตริย์ทวีปวังน้ำวนเอ่ยขึ้น
ณ ประตูทางเข้าพลับพลาแห่งนิรันดร์
โดยประตูทางเข้าพลับพลาแห่งนิรันดร์มีอสูรหินศิลาหยก 2 ตัว ยืนเฝ้าทางเข้าอยู่
"นั้น.. นั้นมันอสูรหินศิลาหยก" กษัตริย์ทวีปทุ่งสังหาระโขึ้นเมื่อเห็นผู้คุ้มกันประตู
"เป็มันไม่ผิดแน่ บุคคลเช่นไรกันนะที่สามารถเอาอสูรระดับจอมทรราชขั้นกลางมาเฝ้าประตูเช่นนี้" กษัตริย์ทวีปหุบเขาสีรุ้งพูดขึ้น
ถึงแม้ว่าเหล่ากษัตริย์ของ 6 ทวีปใหญ่ จะมีพลังระดับจักรพรรดิขั้นปลาย สามารถจัดการกับอสูรตรงหน้า 2 ตัว นี้ได้ แต่ก็ไม่สามารถชนะได้โดยง่าย เนื่องจากอสูรหินศิลาหยกเป็อสูรที่เเข็งแกร่งอย่างมากถ้าไม่สามารถจัดการมันในทีเดียวได้มันจะสามารถฟื้นฟูตัวเองได้ตลอด
แต่เมื่อไม่เห็นท่าทีของอสูรหินศิลาหยกทำท่าทางโจมตีเหล่ากษัตริย์จึงเดินมาเรื่อยๆจนถึงทางเข้าประตู
"ข้าเอาของรางวัลสำหรับภารกิจรกร้างมาส่ง" เป็กษัตริย์ของทวีปวังน้ำวนะโขึ้นด้วยพลังปราณ
ทันใดนั้นมีตัวอักษรเปลวเพลิงสีขาวลอยขึ้นกลางอากาศ
1K
