ในตอนที่พิมพ์กำลังสับสนว่าจะเลือกใคร ฝ้ายเพื่อนสนิทของเธอก็ยกกับข้าวเข้ามาพอดี ที่มือข้างซ้ายของฝ้ายมีชานมใข่มุกติดมาด้วย ส่วนมือขวาก็ถือกล่องกับข้าวที่ลงไปซื้อให้พิมพ์ทานนั่นเอง
"คิดอะไรอยู่วะแก ท่าทางดูเคลียดเชียว หิวข้าวหรอวะ?"
"เปล่า! แต่ที่ฉันสับสนก็เพราะว่าในตอนที่ฉันทะลุมิติไปนั้น ฉันได้เจอกับวายุก็จริง..แต่มันก็ยังมีผู้ชายคนนึงที่ฉันหลงรักตั้งแต่แรกเห็นซึ่งผู้ชายคนนั้นก็คือ วาที"
"วาที? เดี๋ยวนะ!! นี่แกกำลังหมายถึงคุณวาทีเจ้าของฉายาเจ้าชายผู้เย็นชาคนนั้นน่ะหรอ?"
"ฮ้ะ? ฉายาอะไรวะ ฉันไม่เห็นจะรู้เรื่องเลย"
"ก็ถ้าเป็นวาทีเดียวกัน นายนั่นน่ะเย็นชามากๆ เขาจะคุยกับคนที่เขารู้จักเท่านั้นไม่คุยกับคนแปลกหน้า..เเต่ข่าววงในบอกว่าเขาเจ้าชู้เอามาๆเพราะรอยยิ้มพิฆาตบาดใจหญิงของเขาอ่ะ ทำเอาสาวๆตายเป็นแถบไปเลยจ้า!!"
"ใช่!!คนเดียวกันเพราะฉันก็เคยเห็นรอยยิ้มนั้นมาแล้ว แกรู้ไหมตอนนั้นน่ะฉันแทบจะละลายติดพื้นไปเลยนะแก เขาหล่อมากๆเลยล่ะ"
"หืม?.ยังไงเนี่ยสรุปแกจะเลือกใครกันแน่ แกควบไว้สองคนไม่ได้นะเว้ย เพราะพวกเขาเป็นพี่น้องกันนี่ไม่ใช่หรอ?"
"ใช่ เพราะเขาเป็นพี่น้องกัน ดังนั้นฉันต้องเลือกใครซักคน!!"
"อืม คิดได้อย่างนั้นก็ดี เอ้อ..แหล่งข่าวฉันเเจ้งมาแล้วนะ เขาบอกว่าคาสิโนนั้นยังเป็นชื่อของท่านก้องเกียรติอยู่ นายวายุและเขาไปดูเเลแทนเท่านั้น..ชื่อว่า KK Club อ่ะ"
"มิน่าล่ะ..ฉันเอาชื่อนายวายุไป search ดูไม่พบธุรกิจเลย แล้วไอ้คาสิโนที่ว่าเนี้ยมันอยู่ที่ไหนอ่ะ?"
"ก็อยู่ในเมืองอ่ะ แต่ไม่ไกลจากเรามากนะแก รู้สึกว่าจะถัดไปอีกประมาณ 3 ซอยละมั้ง เอาไว้แกหายดีแล้วฉันจะพาแกไปดู"
"ไปวันนี้เลยได้ไหม แกทำเรื่องให้ฉันออกจากโรงพยาบาลเถอะ ฉันขี้เกียจจะนั่งๆนอนๆอยู่ในนี้แล้ว ฉันรู้ว่าร่างกายฉันไม่ได้เป็นอะไรแล้วจริงๆ"
"โอ้โน้!!แกจะอยากได้ผัว จนลืมดูแลสุขภาพตัวเองแบบนี้ไม่ได้ ฉันไม่อนุมัติย่ะ!!นี่ข้าวเอาไปกิน หลังจากนั้นจะได้กินยาแล้วก็พักผ่อน เดี๋ยวฉันไปเอาของที่รถแปปนึงและอย่าไปไหนล่ะ!!"
"รู้แล้วน่า สายน้ำเกลือพันแขนอยู่แบบนี้ คงจะไปไหนได้ละมั้ง"
"ดี!!..เดี๋ยวฉันมานะ" ฝ้ายตั้งใจลงไปเอาของขวัญอะไรบางอย่างมาเซอร์ไพรส์พิมพ์ เเต่ทว่าตอนนี้พิมพ์นั้นใจร้อนและรอต่อไปอีกไม่ไหวแล้ว เธอตัดสินใจดึงสายน้ำเกลือ ทันทีที่ฝ้ายเดินออกจากห้องไป พิมพ์นำชุดที่มีอยู่ในลิ้นชักไปเปลี่ยนและขโมยเอากระเป๋าสตางค์ฝ้ายติดตัวไปด้วย พิมพ์ก็ค่อยๆย่องออกมาตามหลังของเธอ เมื่อพิมพ์มั่นใจเราว่าฝ้ายได้ลงลิฟท์ไปแล้ว เธอก็จัดการลงลิฟท์อีกตัวไปจนถึงชั้นล่าง..ขึ้นเลือกที่จะแอบไปในประตูหนีไฟก็ให้มั่นใจว่าฝ้ายจะไม่เห็นตัวเธอแล้วหลังจากนั้นเธอก็แอบย่องออกไปทางหลังโรงพยาบาลและเรียกแท็กซี่ไปยังคาสิโนทันที...พิมพ์ใช้เวลาไม่ถึง 5 นาทีในการนั่งรถมาที่คาสิโนคาสิโนของวายุนั้นอยู่ใกล้ๆกับโรงพยาบาลพอดี
"นี่หรอคาสิโนของนายวายุ...อ้ะนี่ค่ะพี่..ไม่ต้องทอนค่ะ" พิมพ์รอบกลืนน้ำลายเอื้อกใหญ่ก่อนจะลงจากรถแท็กซี่และค่อยๆเดินเข้าไปในคาสิโน ในขณะที่ฝ้ายก็ไปเอาของจากรถและกลับขึ้นมาพอดีเธอเปิดประตูเข้าไปก็เห็นว่าห้องว่างเปล่า ในห้องน้ำก็ไม่มี เธอรีบเดินไปถามพยาบาลผู้ดูแลเวรว่าได้พิมพ์ไปไหนหรือไม่และข้อสรุปที่ได้ก็คือเธออาจจะหนีออกมาจากโรงพยาบาลแล้ว ซึ่งสิ่งที่ทำให้ฝ้ายมั่นใจก็คือกระเป๋าตังค์ของเธอและชุดลำลองของพิมพ์ไม่ได้อยู่ที่เดิมแล้ว
"ยัยพิมพ์นะยังพิมพ์!!ดูสิคราวนี้จะสร้างเรื่องปวดหัวอะไรให้ฉันอีก โอ้ย!!ทำไมฉันต้องมาเจอเพื่อนหัวรั้นแบบนี้ด้วยนะ เฮ้อ!!" ในขณะที่ฝ้ายหมดอะไรตายอยากอยู่ในห้องพักผู้ป่วย ทางด้านพิมพ์ก็กำลังค่อยๆเดินเข้าไปในคาสิโน แต่เธอยังไม่ทันจะได้เดินเข้าไปข้างใน เธอก็ถูกผู้ชายคนหนึ่งสกัดตัวไว้ก่อน
"ตอนนี้คาสิโนยังไม่เปิด รบกวนคุณลูกค้ากลับไปก่อนนะครับ"
"คุณกำพล!!คุณกำพลจริงด้วย..จำพิมพ์ได้ไหมคะ พิมพ์ไง พิมพ์พิมลที่คุณลากออกจากบ้านไปน่ะค่ะ พิมพ์ที่กำลังจะเเต่งงานกับเจ้านายคุณไงคะ"
"พิมพ์งั้นหรอ?..คุณกำลังจะเเต่งงานกับท่านก้องเกียรติงั้นหรอครับ..แต่ท่านก้องเกียรติมีภรรยาอยู่แล้วนะครับ"
"ฉันไม่ได้หมายถึงคุณท่านก้องเกียรติ เเต่ฉันหมายถึงนายวายุต่างหากล่ะ..เขาอยู่ข้างในไหม ฉันอยากพบเขา ฉันมีเรื่องที่จะต้องถามเขาให้ได้น่ะ"
"เรื่องอะไรหรอครับ ฝากผมไปถามก็ได้ เพราะที่นี่ไม่อนุญาตให้เด็กอายุต่ำกว่า 18 ปีเข้าไปข้างในครับ"
"ฉันอายุ 22 ปีแล้วย่ะฉันก็แค่ตัวเล็กกับหน้าเด็กเท่านั้นแหละ งั้นเอางี้..ถ้านายไม่ให้ฉันเข้าไปนายก็ไปตามวายุออกมาหาฉันที่นี่ โอเคไหม?" กำพลทำหน้างงๆ เพราะตอนนี้เขากับพิมพ์แทบจะไม่รู้จักกันเลยด้วยซ้ำ ซึ่งว่าพิมพ์มาเปิดตัวว่ากำลังจะแต่งงานกับวายุและต้องการเจอวายุด่วนก็ยิ่งทำให้กำพลตกใจมากตอนนี้วิธีเดียวที่เขาจะสามารถจัดการได้คือ เขาต้องให้เธอรออยู่ที่หน้าคาสิโนและกำพลจะเป็นคนขึ้นไปแจ้งเรื่องนี้กับวายุเอง
"นี่หนู...หนูมั่นใจหรอว่าหนูรู้จักกับนายของพี่อ่ะ..นี่หนูยังสติดีอยู่ใช่ไหม?..เจ้านายของพี่เพิ่งจะกลับมาจากต่างประเทศเมื่อวันก่อนเองนะ จะไปมีงานแต่งงานกับหนูได้ไงล่ะ"
"นี่มาเรียกฉันว่าหนูนะ ฉันไม่ใช่เด็กๆแล้วและที่สำคัญ..เจ้านายของคุณก็มีอะไรกับฉันแล้วด้วย..ถ้าคุณไม่ตามเจ้านายของคุณออกมา ฉันจะเป็นคนเข้าไปเอง!!" พิมพ์ชักเริ่มหงุดหงิดและทำท่าจะเดินเข้าไปข้างในด้วยตัวเองเเต่ก็โดนกำพลดึงเเขนไว้ก่อน
"เดี๋ยวๆๆ โอเค..ถ้าน้องมั่นใจว่าน้องรู้จักกับเจ้านายของพี่จริงๆ เดี๋ยวพี่จะบอกเจ้านายให้ เเต่ตอนนี้น้องกลับไปก่อนได้ไหม เพราะเจ้านายพี่กำลังมีแขก"
"แขกงั้นหรอ? หรือว่าจะเป็น ยัยจีน่า!!"
"อ้าวเดี๋ยวสิน้อง เห้ย!!เดี๋ยว..เข้าไปไม่ได้นะ เฮ้น้อง!! โอ้โห..ไม่คิดจะหยุดฟังกันเลยเว้ย ไอ้เด็กคนนี้เป็นใครวะ ทำไมรู้จักชื่อเรารู้จักชื่อคุณวายุด้วย หรือว่าจะเป็น..เมียเด็กของเจ้านายเราจริงๆวะ ไม่สิ!!หน้าที่เราตอนนี้คือลากยัยนั่นออกมา ไม่งั้นเราโดนคนวายุด่าแน่!! นี่หนู!!มาคุยกันก่อน!!" พิมพ์ไม่สนใจคำพูดของกำพลอีกต่อไปเพราะตอนนี้เลือดกำลังขึ้นหน้า เหตุเพราะเธอมั่นใจว่าแขกที่มาพบวายุนั้นจะต้องเป็นจีน่าแน่นอน ซึ่งเธอจะไม่ยอมให้จีน่าได้ตัววายุไปก่อนเธอแน่ๆ พิมพ์เดินหาทางขึ้นไปชั้น 2 ขนรอบร้านและเขาก็เจอบันไดพอดี พิมพ์วิ่งขึ้นบันไดตรงไปชั้น 2 และเปิดประตูห้องๆนึงเข้าไป พ่าม!!!
"กำลังจะสวีทกันอยู่ใช่ไหม เอ้ะ!! เอ่อคือ..ขอโทษค่ะฉันเข้าห้องผิด!" ประตูที่ห้องที่พิมพ์เปิดเข้าไปนั้นคือประตูห้องน้ำและภายในห้องน้ำก็มีพนักงานชาย 2 คนกำลังยืนฉี่อยู่ก็เขาสองคนหันมามองเธอเป็นตาเดียวกันและรีบรูดซิปกางเกงด้วยความตกใจ ทางด้านพิมพ์ที่ทำอะไรไม่ถูกนั้น เธอรีบกล่าวขอโทษแล้วปิดประตูทันที พิมพ์เดินหาห้องทำงานของวายุเพราะมั่นใจว่าเขาต้องอยู่กับจีน่าแน่ๆและในที่สุดพิมพ์ก็เดินเข้ามาข้างในสุดและเห็นประตูห้องๆหนึ่ง..หน้าประตูมีอักษรเขียนว่าบิ๊กบอส พิมพ์แสยะยิ้มเบาๆก่อนจะเปิดประตูเข้าไปโดยที่ไม่ได้เคาะก่อน..และสิ่งที่อยู่ภายในห้องนั้นทำให้เธอต้องตกใจจนตัวเกร็งไปหมด เธอทำอะไรไม่ถูก แม้กระทั่งหน้าปากพูดเธอก็ไม่มีแรงแล้ว ตอนนี้สิ่งที่เธอเห็นนั้นมันยากที่เธอจะควบคุมสติอารมณ์เอาไว้ได้ ภายในห้องคืออะไรนั้นและพิมพ์ดันมาเจอเข้ากับอะไร ติดตามต่อได้นะ EP หน้านะคะ