เมื่อผมกลายเป็น NPC ในเกมสจอมยุทธ์

        บทที่ 41

        โจมตีกลุ่มผู้เล่น

        “ บ้าเอ๊ยฝนตกอีก!!ตัวของข้าไม่ชอบบรรยากาศฝนตกแบบนี้เลย ” เสียงของหนึ่งในกลุ่มผู้เล่นดังขึ้น

        พวกมันเดินออกมาบริเวณนอกเมืองตอนนี้เดินทางมาถึงบริเวณชายป่าฝนด้านฝนก็ตกลงสายฝนโปรยปรายตกลงจากด้านบนลงมาบริเวณด้านล่าง

        สายฝนที่โปรยปลายลงมามันทำให้พื้นที่พวกมันกำลังเดินอยู่เปียกแฉะแถมยังทำให้ร่างกายเปียกปอนภายในสถานที่แห่งนี้ถูกสร้างขึ้นมาสมจริงเป็นอย่างมากทำให้พวกมันรู้สึกแบบนั้นจริงๆ

        “ ตัวของข้าเองก็ไม่ชอบเช่นเดียวกัน ”หนึ่งในพวกมันก็พูดขึ้นมาอีก

        โดยการที่สายฝนโปรยปรายลงมาจากบริเวณด้านบนแบบนี้มันจะส่งผลหลายอย่างโดยสิ่งที่ส่งผลมันก็คือการต่อสู้

        การต่อสู้ของพวกมันนั้นจะสามารถทำได้ยากลำบากมากขึ้นเป็นเพราะว่าการปะทะกันหรือว่าการต่อสู้มันจำเป็นจะต้องพึ่งพาสถานที่ด้วย

        อย่างเช่นพื้นที่เปียกแฉะพวกนี้ก็มีโอกาสทำให้พวกมันนั้นเคลื่อนไหวช้าลงแถมยังทำให้พวกมันมีโอกาสลื่นอีก

         เพราะแบบนั้นการที่จะมาต่อสู้กับสัตว์อสูรในสภาพอากาศแบบนี้มันเลยทำให้พวกมันนั้นสามารถต่อสู้แล้วก็รับมือกับสัตว์อสูรได้ยากเย็นมากขึ้น

        คนที่เดินอยู่บริเวณด้านหลังเดินตามหลังทำการเอ่ยถามหัวหน้าที่อยู่บริเวณด้านหน้าขึ้นมา“ นี่ท่านหัวหน้าพวกเราเดินทางกลับก่อนดีหรือไม่รอให้ฝนหยุดตกก่อนค่อยออกมาล่าสัตว์อสูรก็ได้การเพิ่มเลเวลพวกเราเองก็สามารถทำได้ทุกเมื่อ ”

        หนึ่งในพวกมันพูดขึ้นมาแบบนั้นแต่ผู้ที่เป็นหัวหน้าทำการพูดสวนกลับมาได้ทันที “อีกเพียงแค่นิดเดียวข้าก็จะเพิ่มเลเวลแล้วไม่ต้องกังวลหรอกสัตว์อสูรแถบนี้ก็มีแต่พวกสัตว์อสูรระดับสีขาวแทบจะหาพวกสัตว์อสูรระดับสีเขียวไม่เจอด้วยซ้ำ”

        “ เพราะแบบนั้นพวกเราก็ไม่จำเป็นจะต้องกังวลสภาพอากาศเพียงแค่นี้ไม่เป็นผลกับพวกเราอย่างแน่นอน”

        ชายร่างกายใหญ่โตที่อยู่บริเวณด้านหน้าพูดขึ้นกับพวกลูกน้องที่อยู่บริเวณด้านหลัง

        หลังจากนั้นพวกมันก็ตัดสินใจที่จะเดินทางต่อเข้าไปบริเวณด้านใดพวกมันเดินทางมุ่งตรงต่อเข้าไปบริเวณด้านในนั้น

        มันตั้งใจจะเพิ่มเลเวลของตนเองในวันนี้ให้ได้ถึงแม้ว่าพวกมันจะทำการร่วมมือกับขุนนางท้องถิ่นเพื่อคดโกงเงินแต่พวกมันเองก็ต้องพัฒนาระดับเลเวลของตนเอง

        การพัฒนาระดับเลเวลจากพวกสัตว์อสูรมันเองง่ายดายกว่าการพัฒนากับการฝึกฝนกับตนเองเป็นอย่างมากเพราะแบบนั้นพวกมันเลยเลือกวิธีนี้หลังจากที่พวกมันเดินเข้าไปภายในป่าลึกมากขึ้นเรื่อยเรื่อยไม่พบเจอสัตว์อสูรภายในบริเวณนี้เลย

        สายฝนก็โปรยปรายลงมาอย่างต่อเนื่องร่างกายของพวกมันทั้งหมดเปรียบร้อนพวกคนเหล่านี้เริ่มสังเกตถึงสิ่งผิดปกติที่เกิดขึ้น

        พวกมันมองตรงไปบริเวณรอบรอบพยายามมองดูสิ่งที่มันเกิดขึ้นในตอนนี้คิ้วทั้งสองข้างของพวกมันทุกคนขมวดเข้าพร้อมกันยังไม่ได้นัดหมาย

        โดยสิ่งที่มันปรากฏขึ้นมันเองก็คือการที่ภายในบริเวณนี้ไม่มีสัตว์อสูรอยู่เลย

        พวกมันตั้งหลักปักฐานอยู่ที่เมืองชายแดนมาเป็นเวลานานจึงรู้ดีว่าภายในสถานที่แห่งนี้เดินเข้ามาจนถึงบริเวณตรงนี้มันน่าจะมีพวกสัตว์อสูรอยู่บ้างแล้วไม่มากก็น้อย

        แต่ว่าเมื่อพวกมันเดินเข้ามาจนถึงในตอนนี้ยังไม่พบเจอสัตว์อสูรเลยแม้แต่ตัวเดียวเดี๋ยวว่าแต่พบเจอสัตว์อสูรเลยแม้แต่ร่องรอยของสัตว์อสูรมันเองก็ไม่พบเจอเลยแม้แต่นิดเดียว

        นั่นเป็นสิ่งที่ทำให้พวกมันรู้สึกประหลาดใจพวกมันต่างพากันตั้งข้อสงสัยอย่างพร้อมเพรียง

        ในขณะที่มองไปบริเวณรอบรอบพวกมันเริ่มระวังตัวมากขึ้นมันน่ะเอาอาวุธของตนเองออกมา

        พวกมันเอาอาวุธของตนเองออกมาตั้งหลักเตรียมพร้อมต่อสู้

        มีดสั้นเล่มหนึ่งพุ่งตรงมาจากบริเวณด้านหลังพวกมันอย่างรวดเร็วพวกมันทั้งหมดหันไปมองวัตถุปริศนาที่พุ่งทะยานมาจากบริเวณด้านหลังของตนเอง

        เมื่อพวกมันหันไปมองบริเวณด้านหลังรับมือกับมีดสั้นนั้นเอาไว้

        หลังจากที่รับมันเอาไว้ได้เรียบร้อยแล้วการเคลื่อนไหวบางอย่างพุ่งทะยานเข้ามาจากด้านหลังของพวกมันกลุ่มคนปริศนาที่สวมใส่ชุดสีดำสนิทพุ่งทะยานเข้ามาโจมตีพวกมันอย่างรวดเร็ว

        พวกกลุ่มผู้เล่นพวกนี้แสดงใบหน้าตื่นตระหนกตกใจมีตัวละครจากระบบนับ 10 ตัวปกปิดตัวตนพุ่งทะยานเข้ามาโจมตีพวกมัน

        มันรับมือพร้อมกับคนที่เป็นหัวหน้าชายผู้นั้นที่มีร่างกายใหญ่โตตะโกนสั่งการ“ เตรียมรับมือ!!”

        คนพวกนั้นรับมือกับองครักษ์ของหวงหมิงที่ปกปิดตัวตนนับ 10 คนพุ่งทะยานเข้ามาโจมตี

        มันรับมือเอาไว้ได้บางคนได้รับบาดเจ็บแต่ว่าพวกมันทั้งห้าคนก็สามารถรวมตัวกันได้

        พวกกลุ่มผู้เล่นทั้งห้าคนเอาแผ่นหลังพิงกันพวกมันอยู่ท่ามกลางวงล้อมของพวกกลุ่มคนปริศนาที่ปรากฏกายออกมา

        “ เจ้าพวกนี้เป็นอะไรกันอยู่ๆก็ปรากฏตัวออกมา ดูเหมือนว่าจะไม่ใช่พูดเล่น ” หนึ่งในผู้เล่นพวกนั้นทำการพูดขึ้นมา

        สำหรับพวกมันที่เป็นผู้เล่นสังเกตเห็นได้ในทันทีว่าพวกมือสังหารที่ปรากฏกายออกมาเป็นตัวละครจากระบบ

        นั่นคือสิ่งที่พวกมันทั้งหมดภายในสถานที่แห่งนี้เห็นโดยพวกมันตั้งค่าเตรียมพร้อมต่อสู้ 

        ชายร่างกายใหญ่โตที่เป็นหัวหน้าของกลุ่มกลุ่มนี้มองและประเมินสถานการณ์ก่อนที่มันจะพูดขึ้นมาอย่างรวดเร็ว“ เจ้าพวกนี้มันมีระดับเพียงแค่ประมาณ 60 โดยเฉลี่ยพวกเราไม่จำเป็นจะต้องเกรงกลัวพวกมัน ”

        “ ลุย!!! ” พวกมันพุ่งทะยานเข้าไปอย่างรวดเร็วเข้าปะทะกับองครักษ์ของห่วงหมิง

        แต่ว่าการต่อสู้ในครั้งนี้ไม่ได้ง่ายดายแบบที่พวกมันคิดเอาไว้พวกมันส่วนใหญ่มีรีวิวประมาณ 80 ซึ่งมากกว่าองครักษ์ของหวงหมิงถึง20 เลเวล 

        ความต่างชั้นของเลเวลประมาณเท่านี้แน่นอนว่าอันที่จริงแล้วพวกมันน่าจะสามารถกำจัดพวกnpc พวกนี้ได้อย่างง่ายดายแต่ว่าไม่ได้เป็นอย่างที่พวกมันคิด

        เพราะว่าเจ้าพวกนี้มันแข็งแกร่งกว่าที่พวกมันคิดเอาไว้พวกองครักษ์พวกนี้ถูกฝึกฝนมาอย่างดีโดยตัวของหวงหมิง 

        เพราะแบบนั้นมันจึงสามารถรับมือกับพวกผู้เล่นพวกนี้ได้อย่างสูสี

        “ เจ้าพวกนี้มันอะไรกันทำไมพวกมันแข็งแกร่งขนาดนี้!!!”

        “ ตรึง!!! เพล้ง!!!! ” 

        เสียงโวยวายของพวกผู้เล่นดังขึ้นพวกมันหลังจากที่ได้ลองปะทะกับพวกตัวละครจากระบบที่เข้ามาโจมตีพวกมันพวกนี้มันเห็นถึงความแข็งแกร่ง 

        โดยทั่วไปแล้วพวกมันน่าจะสังหารพวกตัวละครจากระบบพวกนี้ได้อย่างง่ายดาย

        แต่ว่าในครั้งนี้มันแตกต่างกันออกไปต่อสู้มาแล้วหลาย 10 กระบวนถ้าพวกมันไม่สามารถสังหารพวกมันได้เลยแม้แต่คนเดียว

        ในขณะที่ประทะกับพวก npc พวกนั้นอยู่สักพักพวกมันเริ่มรู้สึกหนักใจจริงว่าพวกมันหนึ่งคนต้องรับมือถึงสองคนแต่ด้วยระดับที่ต่างกันถึง 20 เลเวลน่าจะทำให้พวกมันสามารถสังหารพวกตัวละครจากระบบพวกนี้นี้ได้

        “ เจ้าพวกนี้มันบ้าอะไรวะเนี่ย!!ทำไมถึงแข็งแกร่งขนาดนี้!!! ”

        “ นั้นสิ!!!ไม่เคยได้ยินว่าตัวละครจากระบบตัวไหนจะมีความแข็งแกร่งขนาดนี้เลย!! ”พวกมันพากันพูดขึ้นทุกเถียงเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นในตอนนี้

        แต่ในขณะที่พวกมันกำลังพูดอยู่นั้นเสียงฝีเท้าหนึ่งดังขึ้นมาเสียงฝีเท้าที่หนักแน่นไปด้วยลมปราณทำให้พวกมันทุกคนเลี้ยวไปมอง

        หวงหมิงปรากฏกายขึ้นในฐานะชายชุดดำที่สวมใส่ผ้าสีดำปกปิดใบหน้าเอาไว้อย่างมิดชิด 

        “ ข่มขู่!! ”

        “ ย๊าก!!! ” 

        [ ความสามารถข่มขู่ถูกเปิดใช้งาน ]

        หวงหมิงปรากฏกายออกมาเปิดการโจมตีก่อนเป็นอันดับแรกลมปราณของเขาเข้าไปกดดันร่างกายของพวกมันผู้ที่อยู่บริเวณด้านหน้าค่าสถานะของมันลดลง 

        “ อะไรกัน!!! ”พวกผู้เล่นที่อยู่บริเวณด้านหน้าแสดงใบหน้าตื่นตระหนกตกใจทั้งความเร็วทั้งพลังโจมตีของพวกมันลดฮวบใหญ่จากวิชาของหวงหมิง 

        จบบท