บทที่ 3 สวัสดีค่ะ นั่น 110*[1] หรือเปล่าคะ
ในเวลานี้ชาวเน็ตที่อยู่ในห้องไลฟ์สดเริ่มพูดไม่ออก
[สาวน้อย จะสอบอยู่แล้วยังมีเวลามาดูสตรีมอีกงั้นเหรอ]
[หันกลับไปเร็ว ครูมองเธออยู่จากข้างหลังแน่ะ!]
[คอมเมนต์ข้างบนทำให้ฉันคิดถึงเื่แย่ ๆ ในวัยเด็ก นี่มันฝันร้ายของเด็กนักเรียนเลยนะเนี่ย]
[สาวน้อย ลองให้แม่หมอทำนายอนาคตสิว่าสอบครั้งนี้เธอจะได้คะแนนเท่าไร]
ฉินเหยียนจินเห็นว่าเด็กผู้หญิงคนนี้ดูอยากรู้อยากเห็น และไม่ได้สนใจเื่อื่น จึงเริ่มใช้เคล็ดวิชาลับแห่ง์ขึ้นมาโดยตรงและเริ่มมองดูอนาคต
และเนื่องจากสิ่งที่้าจะรู้มันเป็เื่ที่กำลังจะเกิดขึ้นเร็ว ๆ นี้ การทำนายอนาคตจึงคราวนี้จึงไม่ได้เป็เื่ยากนัก ในพริบตาเธอก็มองออก
“คุณผู้โชคดี หัวข้อเรียงความที่คุณจะเขียนชื่อว่า ‘ฝนฤดูใบไม้ผลิ’ ถ้าไม่เชื่อก็ลองดูพร้อมกันภายในสองนาทีนี้ได้เลย”
“ดีละ” จู่ ๆ เด็กหญิงก็ดูมีพลังฮึดขึ้นมา
สองนาทีผ่านไปอย่างรวดเร็ว เมื่อได้ข้อสอบมา [ปลาคาร์ปนำโชค] ก็ชื่นชมฉินเหยียนจิน
“อาจารย์ คุณเก่งมาก หนูรู้ว่าควรจะถามเื่สำคัญกว่านี้ แต่ตอนนี้หนูมีสอบทำให้ไลฟ์ต่อไม่ได้แล้ว ลาก่อนนะคะ”
ฉินเหยียนจินพยักหน้ารับ
“ลาก่อนค่ะ”
“เอาละ มาคุยกับผู้โชคดีคนที่สามกันเถอะค่ะ คุณนายท่านฉีสวัสดีค่ะ”
เธอเชื่อมต่อกับอีกฝ่ายได้ ภาพที่ปรากฏขึ้นเป็ชายวัยกลางคนร่างท้วมดูแข็งแรง แต่ดูซกมกปรากฏตัวขึ้นมาที่ฝั่งตรงข้ามของจอ
ตอนนี้เขากำลังเคี้ยวตีนไก่ ดื่มเบียร์ และมองมาที่กล้องไลฟ์อย่างเมามาย
“เอิ้กกกก… ในที่สุดก็ตาฉันแล้ว สาวน้อยนักพรตเต๋า ไหนบอกมาหน่อยสิว่าเมื่อไหร่ฉันจะรวย”
คำพูดและท่าทางดูเหมือนคนแก่หัวโบราณของเขาทำให้ชาวเน็ตในห้องไลฟ์เริ่มไม่พอใจขึ้นมาทันที
[ตาคนนี้ดูซกมกเกินไป เห็นแล้วไม่อยากจะดูเลยแฮะ]
[ใช่ ยังมีหน้ามาดื่มออกไลฟ์อีกต่างหาก เป็ตัวอย่างที่ไม่ดีของเด็ก ๆ นะเนี่ย]
[เธอไม่ต้องช่วยหมอนี่หรอกน่า คนอย่างนี้เหรอจะรวย สุ่มใหม่ดีกว่ามั้ง]
แม้ว่า [นายท่านฉี] จะเมาอยู่แต่เขาก็ยังตาไวมาก เมื่อเห็นว่ามีคอมเมนต์โจมตีตนเองอยู่ เขาก็อารมณ์เสียทันที
“หุบปากซะพวกแก อึ๊ก! ฉัน ฉันเคยเป็เศรษฐีมาก่อน เอิ้ก ! แกสิพวกยาจก...ไม่รู้เื่อะไรเอาซะเลย!”
ในตอนนั้นเองช่องคอมเมนต์ในไลฟ์สดก็เริ่มรัวจนแทบะเิ การโจมตีพุ่งตรงเข้ามาใส่ [นายท่านฉี] และยังลามปามไปถึงพ่อแม่บรรพบุรุษอีกด้วย
ฉินเหยียนจินขมวดคิ้วและมองไปทางแชทสดที่กำลังคุกรุ่น ก่อนจะเอ่ยตอบอย่างใจเย็น
“ทุกคนคะ แม้จะเป็เพียงความผิดเล็ก ๆ น้อย ๆ แต่หากคุณทำบ่อย ๆ ก็จะนำโชคร้ายมาถึงตัวเองได้นะคะ โปรดแสดงความคิดเห็นอย่างระมัดระวังด้วยค่ะ”
เสียงนั้นของเธอราวกับว่าจะมีเวทมนตร์ เมื่อคนดูได้ยินแบบนั้นแชตที่คุกรุ่นรุนแรงก็เริ่มสงบลงในทันที
“เอาละ ต่อไปฉันจะเริ่มทำนายดวงชะตาให้แก่ผู้โชคดีคนนี้ค่ะ”
ฉินเหยียนจินเริ่มใช้เคล็ดวิชาของเธอทันที ในไม่ช้าชีวิตของ [นายท่านฉี] ก็ปรากฏแก่สาวตาของเธอเป็ฉาก ๆ ราวกับภาพยนตร์ที่ฉายขึ้นมา
ยิ่งเธอมองมันเท่าไรสีหน้าของหญิงสาวก็ยิ่งเคร่งขรึมมากขึ้นเรื่อย ๆ นี่มันยากจะจินตนาการได้จริง ๆ ว่าคนผู้นี้จะกลายสภาพมาเป็อย่างที่เห็นได้
“เอาละ นายท่านฉี โปรดรอสักครู่แล้วฉันจะรีบกลับมาค่ะ”
หลังจากพูดจบเธอปิดไมค์ของผู้โชคดี แล้วหยิบเอามือถือของท่านอาจารย์ขึ้นมา เดินออกจากห้องไป
“สวัสดีค่ะ 110 หรือเปล่าคะ ฉันอยากจะแจ้งความค่ะ!”
“ใช่ค่ะ ฉันเจออาชญากรระดับ S ชื่อของเขาคือหลิวต้าฉี มาจากเมืองชวนซาน เป็คนหลิ่วคุน เขามีคดีค้ามนุษย์และลักลอบนำเข้าของผิดกฎหมายหลายร้อยกิโลกรัม ก่อคดีฆาตกรรม 16 คดี และหลบหนีมา 17 ปีแล้ว...”
“ฉันเป็เ้าสำนักชิงเหลียนค่ะ รู้เื่นี้ได้จากการดูโหงวเฮ้งของเขา บังเอิญเขาเข้ามาในห้องไลฟ์สดของฉันเพื่อให้ฉันทำนายดวงชะตา และฉันก็เห็นทุกอย่าง”
“ถ้าคุณไม่เชื่อก็ลองปล่อยให้เขาไปก่อคดีใหม่สิคะ เพราะคุณละเลยการปฏิบัติหน้าที่ในครั้งนี้ จะทำให้มีครอบครัวผู้บริสุทธิ์ต้องเกิดความสูญเสียไปตลอดกาล คุณรับผิดชอบเื่ที่จะเกิดขึ้นแบบนั้นได้ใช่ไหมคะ?”
“ดีมากค่ะ ฉันสัญญาเลยว่าคุณจะไม่เสียใจที่เชื่อฉัน...”
หลังจากวางสายแล้ว ฉินเหยียนจินก็กลับเข้าไปในห้องไลฟ์สดโดยที่สีหน้ายังคงไม่เปลี่ยนแปลง “ขอโทษที่ให้รอนะคะ เอาละค่ะ ฉันจะทำนายชะตาให้คุณผู้โชคดีคนนี้ต่อนะคะ”
“ทำนายมาสักที ฉันอยากจะรู้ว่าเธอจะช่วยอะไรได้บ้าง...”
[นายท่านฉี] ยังไม่รู้ว่าตัวเองกำลังตกอยู่ในอันตราย เขาจึงเอ่ยต่อด้วยสีหน้าน่ากลัว “แต่ขอบอกไว้ก่อนเลยนะว่าถ้าดูแล้วไม่แม่น เธอจะต้องชดเชยมาให้ฉัน ไม่กี่ล้านเท่านั้นเองไม่ต้องห่วง”
[น่าขยะแขยงมาก เธอไม่ต้องไปดูดวงให้มันหรอกน่า คนที่เป็เหมือนมะเร็งแบบมัน คนแบบนี้บล็อกมันไปเถอะ!]
[ช่างเถอะ ถ้าเธออยากดูให้ก็รีบ ๆ ดูให้จบ ๆ ไป ท่าทางไม่ใช่คนดีเลยผู้ชายคนนี้]
[เห็นด้วย ปล่อยให้คำทำนายออกมาจะได้รู้กันเลย ฉันรอฟังเื่ฉาวั้แ่บรรพบุรุษของตาคนนี้แล้ว อยากฟังจุดจบน่าอนาถของเขาด้วย!]
ฉินเหยียนจินกล่าวขึ้นมาว่า “ชื่อของคุณผู้โชคดีคือ หลิวต้าฉี เป็คนหลิ่วคุน เมืองชวนซาน ปีนี้อายุสี่สิบสองปี เกิดปีกุน ครอบครัวมีพี่สาวหกคน คุณเป็ลูกคนเล็กและเป็ลูกชายคนเดียว เพราะงั้นพี่สาวทุกคนในครอบครัวจึงต้องยอมคุณทุกอย่าง”
[นายท่านฉี] พูดอย่างเย่อหยิ่ง “ใช่แล้ว พวกนั้นมันขี้แพ้ เกิดมารองมือรองเท้าฉันไงละ...”
ชาวเน็ตพากันสบถว่า ‘ไอ้เวร’
[ให้ตาย! คนที่มีความคิดเน่า ๆ แบบนี้ยังมีอยู่บนโลกจริงเหรอเนี่ย]
[พี่สาวหกคน มีศึกชิงบัลลังก์ผู้สืบทอดตระกูลไหมนะ]
ฉินเหยียนจินยิ้มแล้วพูดต่อ
“คุณเป็คนเกียจคร้านมาั้แ่เด็ก ๆ ขโมยเงินที่บ้านแล้วโทษว่าเป็ความผิดของพี่สาว พ่อแม่จึงได้ ‘ส่ง’ พี่สาวไปอยู่กับคนอื่นด้วยความโกรธเคือง จากนั้นพวกเขายังซื้อเสื้อผ้าใหม่ ๆ ให้คุณใส่อีกด้วย”
ฉินเหยียนจินเน้นหนักที่คำว่า ‘ส่ง’ เป็พิเศษ ทำให้ชาวเน็ตเข้าใจความหมายของเธอทันที
[ให้ตาย พวกเขาขายลูกสาวตัวเองใช่ไหมเนี่ย!]
[นี่เมนต์บนอย่าพิมพ์ออกมาโจ่งแจ้งสิ ทุกคนรู้ว่าหมายความว่าไง เดี๋ยวห้องไลฟ์จะถูกบล็อกเอาได้]
[นี่มันน่ารังเกียจมาก คนแบบนี้มีชีวิตก็เปลืองอากาศหายใจ ตอนตายก็เปลืองดินที่จะเอามาฝังอีก]
ฉินเหยียนจินเห็นว่าชาวเน็ตกำลังไม่พอใจ เธอก็ลอบยิ้มที่มุมปาก
“หลังจากพี่สาวถูกส่งไปแล้ว แทนที่คุณจะสำนึกได้ก็กลับยิ่งแย่ไปกว่าเดิม คุณเริ่มใส่ร้ายพี่สาวคนอื่น ปลอมเป็เธอและใช้วิธีสกปรกอื่น ๆ อีกหลายอย่าง”
“อย่างเช่นให้เพื่อนมาข่มเหงพี่สาวตัวเอง แล้วบังคับให้เธอยอมทำสิ่งต่าง ๆ ให้ เพื่อที่จะได้หาเงินจากเธอ”
“ยกตัวอย่างเช่น คุณโน้มน้าวพ่อแม่ให้ยอมยกพี่สาวไปแต่งงานกับคนแก่ที่จ่ายค่าสินสอดแพง ๆ เพื่อจะได้เอาเงินไปใช้ชีวิตตามใจชอบ”
“นอกจากนี้ยังทุบตีพี่สาวเพื่อแลกกับเงินค่าจ้างโดยไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น ไม่สนใจด้วยซ้ำว่าผู้ว่าจ้างเป็ใคร แค่รับเงินมาแล้วก็แยกย้ายทันที”
“หลังจากนั้นคุณก็ติดการพนันจนผลาญเงินของครอบครัวไปทั้งหมด พ่อแม่ของคุณต้องออกจากบ้านไปทำงานหาเงินเพื่อใช้หนี้ที่คุณก่อ ทำให้พวกท่านป่วยจากการทำงานหนักและเสียชีวิตในสองปีต่อมา”
“พอสูญเสียแหล่งรายได้ คุณก็มุ่งเป้าไปที่ญาติ ๆ แทน พวกเขาช่วยคุณสองสามครั้ง แต่เมื่อเวลาผ่านไปทุกคนก็เอือมระอา บางคนถึงขั้นดุด่าคุณรุนแรง ด้วยความโมโหคุณจึงไปหาญาติคนนั้นพร้อมมีดทำครัว...”
“หุบปาก! หยุดพูดเดี๋ยวนี้ ถ้ายังกล้าพูดต่อ ฉันจะตามไปสับแกให้เป็ชิ้น ๆ รวมทั้งครอบครัวของแกเองก็เหมือนกัน!”
เมื่อได้ยินคำพูดเ่าั้ทั้งหมด [นายท่านฉี] ก็สร่างเมาได้สติขึ้นมา ใบหน้าของเขาถอดสี เหงื่อแตกพลั่ก จากนั้นก็ชี้ไปทางฉินเหยียนจินและเริ่มข่มขู่อย่างน่ากลัว
ฉินเหยียนจินเพียงเลิกคิ้วเล็กน้อย
“ฉันเตือนแล้วนะคะว่าคนไม่ดีที่มีเื่ต้องปิดบังอย่างพวกอาชญากรแบบคุณไม่ควรมาให้ทำนายดวงชะตาต่อหน้าชาวเน็ตในไลฟ์ของฉันแบบนี้ คุณนี่กล้ามากจริง ๆ หึ...”
น้ำเสียงของเธอเ็า ดวงตาก็เย็นเยียบเช่นกัน
“คุณเป็อาชญากรระดับ S ที่ทางการกำลังตามตัว หลิวต้าฉี คุณไม่มีทางร่ำรวยแน่นอน สิ่งที่รอคุณอยู่คือนรกสิบแปดขุมต่างหาก!”
“หุบปาก หุบปาก หุบปาก ฉันบอกให้หุบปากไงเล่า!”
[นายท่านฉี] โกรธมากจนปาโทรศัพท์เข้าที่ผนัง หน้าจอของเขาก็แตกเป็รอยร้าวคล้ายใยแมงมุมทันที
แม้ภาพจากฝั่งเขาจะมืดสนิทไปแล้ว แต่ทุกคนก็ยังได้ยินเสียงของ [นายท่านฉี] ออกมา เขาคำรามลั่นและทำลายข้าวของอย่างโกรธเกรี้ยว ร้องะโว่า ‘ฉันจะตามไปฆ่าแก’ แม้แต่ชาวเน็ตที่ฟังอยู่ยังรู้สึกขนลุก
ในตอนนั้นเอง จู่ ๆ ก็มีเสียงเปิดประตูดังขึ้น
[นายท่านฉี] ตะคอกเสียงดัง “ไปให้พ้น กล้าดียังไงมารบกวนฉัน!”
มีเสียงะโเข้ามาจากนอกห้อง “ส่งอาหารครับ”
“อะไรวะเนี่ย...” [นายท่านฉี] เปิดประตูออกเสียงดังอย่างเกรี้ยวกราดก่อนจะสบถออกมา แต่ถูกชายในเครื่องแบบกดลงที่พื้น
“อย่าขยับ นี่เ้าหน้าที่ตำรวจ”
[1] 妖妖灵 แปลว่าิญญาปีศาจร้าย ซึ่งเป็คำพ้องเสียงของหมายเลข 110 หมายเลขโทรแจ้งเหตุร้ายของตำรวจจีน