วันนี้เป็เช้าที่อากาศร้อนมาก...ยิ่งเข้าเดือนสี่ทั้งอากาศและงานของฉันวุ่นวายไปหมด ก็่เทศกาลหนิเนอะ หยุดยาวแบบนี้เด็กร้านสะดวกซื้อแบบเราจะได้หยุดไปเที่ยวกันบ้างไหมเอ่ย...คำตอบคือไม่ แย่สุดๆ แต่งานคือเงิน กว่ามหาลัยจะเปิดก็อีกนาน....
"มัวแต่นั่งเหม่ออะไรคะ คุณน้องใบหม่อน" เสียงหวานพูดขึ้นใกล้หูของฉัน ดึงสติของฉันให้กลับเข้าร่าง
"อ้าวพี่พิมพ์ จะไปไหนอ่า" ฉันทักขึ้นเพราะเห็นเขาปิดบริการช่องคิดเงินหนึ่ง
"พี่จะไปกินข้าวกับติวอ่ะ ไปคิดเงินแทนพี่หน่อยสิ" พี่พิมพ์พูดพร้อมดึงแขนหวานใจของเขาเดินออกไปพร้อมกัน จ้าๆคนมีคู่ -,-
ฉันเดินไปเข้าเค้าเตอร์หนึ่งแทนและกำลังจัดของให้เป็ระเบียบ ฉันถนัดมือขวา พี่พิมพ์ถนัดมือซ้าย ของใช้ที่วางไว้จะต้องสลับแทบทุกครั้ง
"สวัสดีค่ะ เชิญค่ะ" ฉันทักทายรลูกค้าเมื่อเสียงประตูเปิดดังขึ้น
"ครับ" เสียงลูกค้าตอบกลับมาอย่างสุภาพ
เป็ครั้งแรกที่ลูกค้าพูดตอบมา ฉันรีบเงยหน้ามองเ้าของเสียงนั้นและยิ้มให้อย่างสุภาพให้กับเขา
โอ้!!พระคุณเ้า นี่คนหรือเทพบุตร ส่วนสูงและรูปร่างออกใหญ่นิดๆ หน้าตาหวานออกแนวลูกครึ่งหน่อยๆ ผิวขาวออร่ามาก โอ๊ย..ต่อมบ้าผู้ชายทำงาน ฮ่าๆๆ
"พี่อลิซหนูจอง" ฉันรีบหันไปบอกพี่อลิซที่ยืนคิดเงินข้างฉัน
"เบาได้เบาลูก ผู้ชายหนีหมด" พี่อลิซพูดเบาๆพร้อมหยิกแขนฉัน
"โอ๊ย!! เจ็บนะพี่" ฉันพูดดังจนคนหันมามองฉันที่คนเดียว รวมถึงชายในฝันของฉันด้วย เขายิ้มกลับมาให้
"เออน่ารัก..แต่ดูแล้วคุณชายจัง น่าจะไม่มองคนแบบเราหรอก" พี่อลิซพูดและก็มองชายคนนั้นไม่ละสายตาเหมือกัน
"พวกพี่ว่าเขาจะคิดเงินเครื่องใคร" ฉันหันไปถามคนที่ยืนในเค้าเตอร์
"ที่แน่ๆตอนนี้อ่ะ ป้าเสื้อส้มเดินเข้าช่องเองแน่หม่อน" พี่ดาวพูดพร้อมปิดใช้บริการช่องตัวเอง
"ผมว่ารอคิดเครื่องใบหม่อน เห็นมองมาหลายรอบแล้ว" กันต์ที่จัดของข้างหลังออกความเห็น มองสิก็ฉันมองเขาเหมือนกัน
"ป้าเดินมาแล้ว ผู้ชายก็เดินมาเหมือนกัน" พี่อลิซพูดขึ้นพร้อมยิ้มให้ผู้ชายคนนั้น โอ๊ย..คนที่บอกให้ฉันเก็บอาการ ฮ่าๆ
"ใช้ส่วนลดให้ป้าด้วยนะลูก" ป้าเอาของมาวางที่เค้าเตอร์ฉัน ผู้ชายคนนั้นก็หยุดที่ชั้นขนมลูกอมเหมือนกัน
ถ้าเขาคิดเหมือนกันกับฉันขอให้เขามาใช้บริการช่องของฉัน อยากลองพูดคุยกับเขาสักครั้งจัง คงต้องลุ้นไปก่อนสินะว่าจะได้คุยกันไหม...
283
