เผี๊ยะ!! เสียงฝ่ามือกระทบใบหน้าอย่าแรงแม้จะได้ยินเพียงแ่เบา ท่ามกลางพายุทรายแต่มันทำให้ผู้ชายอย่าชารีฟหน้าชาได้เหมือนกัน ‘นี่เขา ชีคชารีฟาอับดุลลาซิสแห่งรัฐจามาล ไม่มีใครหน้าไหนบังอาจทำกับเขาแบบนี้มาก่อน หรือแม้แต่จะคิดมันผู้นั้นรวมถึงบุคคลที่เกี่ยวข้องต้องไปนอนเป็เหยื่อแร้งกากลางทะเลทรายแล้วแต่นี่ผู้หญิงคนนี้ช่างบังอาจนักทำร้าย รัชทายาทแห่งแคว้น แถมยังพูดจาร้ายกาจกับเขาอีกั้แ่โตมาไม่ว่าผู้หญิงคนไหนล้วนแต่ต้องมาสยบแทบเท้าเข้ามาเสนอตัวให้กับเขาทั้งนั้นไม่ว่าจะเป็ดารา นางแบบชื่อดัง คุณหนูลูกมหาเศรษฐีที่ร่ำรวยหรือกระทั่งเ้าหญิงต่างแคว้นแต่นี่ผู้หญิงคนนี้เป็ใครกัน บังอาจนัก’ คิดได้ดังนั้นชีคชารีฟาในมาดชารีฟก็ก้าวเข้าไปหาปลายฟ้าแล้วกระชากตัวมาประชิดอย่างแรงพร้อมกับโอบรัดเอวปลายฟ้าแน่นจนตอนนี้ไม่เหลือช่องว่างให้แม้แต่ลมได้พัดผ่านระหว่างคนทั้งสอง
“เธอมีสิทธิ์อะไรมาทำกับฉันแบบนี้ปลายฟ้าอัลลียาด ผู้หญิงอย่างเธอทำร้ายจิตใจคนอื่นยังไม่พอยังมีหน้ามาทำร้ายร่างกายกันอีกเรอะ ดีล่ะในเมื่อเธอทำฉันก่อน ฉันก็จะไม่ทนกับเธออีก”ชารีฟพูดพร้อมกับก้มใบหน้าลงมาต่ำจนรับรู้ได้ถึงลมหายใจอุ่นๆของปลายฟ้า
“นี่นายจะทำอะไรน่ะปล่อยฉันนะบอกให้ปล่อย ปล่อยสิ ฉันจะกลับแล้ว ไม่ทัวร์แล้ว ปล่อย” ปลายฟ้าดิ้นสุดแรงรับรู้ได้ถึงภัยที่กำลังคุกคามอยู่ แต่ยิ่งดิ้นก็ยิ่งทำให้ตัวเองััชารีฟมากขึ้นตอนนี้มือชารีฟข้างหนึ่งเริ่มอยู่ไม่นิ่ง พยายามสอดเข้าไปภายใต้เสื้อเชิ๊ตตัวสวยที่เธอสวมใส่อยู่จมูกก็ก้มลงมาซุกไซร้ไปทั่วใบหน้าและซอกคอเหมือนผึ้งที่้าแสวงหาเกสรดอกไม้คลุกเคล้าเท่าไหร่ก็ไม่รู้จักพอ สุดท้ายก็เลื่อนลงมาที่ปลายกลีบหอมละมุนชารีฟรุกล้ำไปที่ริมฝีปากอวบอิ่มค่อยๆและเล็มแล้วรุกเข้าไปหาปลายลิ้นชุ่มฉ่ำทีแรกแค่นึกอยากแกล้งปลายฟ้าเท่านั้น แต่ไม่รู้ทำไมทันทีที่ได้ััสูดกลิ่นกายได้อยู่ใกล้ๆผู้หญิงคนนี้แล้วรู้สึกว่ามันไม่พอเขา้ามากกว่านี้ตอนนี้ปลายฟ้าเองก็รู้สึกเหมือนมีคลื่นความร้อนกระแสหนึ่งพุ่งเข้าใส่โดยไม่ทันตั้งตัวเธอไม่เคยโดนผู้ชายที่ไหนััใกล้ชิดขนาดนี้มาก่อนถึงเธอเองจะเคยมีคนรักมาก่อนแต่ก็แค่จับจูงมือโอบกอดกันเพียงเล็กน้อยเท่านั้น และไม่เคยมีใครทำให้เธอรู้สึกแบบนี้มาก่อนความรู้สึกคุ้นเคย ความโหยหาแปลกๆแบบนี้ มันคืออะไรกัน
“คุณชารีฟ คุณชารีฟครับพายุสงบแล้วพวกเราจะจัดแคมป์ไฟกันแล้วครับ” เสียงเรียกของฮาเซ็มเรียกสติของคนทั้งคู่กลับคืนมาอีกครั้งตอนนี้ร่างกายท่อนบนของปลายฟ้าอยู่ในสภาพไม่มิดชิดนักทำให้ชารีฟเห็นอกคู่งามได้ถนัดตาและอยากััมันอีกแต่ก่อนที่จะได้ทำแบบนั้นปลายฟ้าก็พุ่งเข้าใส่พร้อมยกกำปั้นน้อยๆชกสวนเข้ามาทันที ชารีฟหลบทันแต่กลับเสียหลักดึงปลายฟ้าล้มลงไปซ้อนทับตัวเองบนกองหมอนมากมายที่วางอยู่บนพรมนุ่มหนาน่านอนนัก
“นายไอ้คนเลว ปล่อยฉันนะนายมันฉวยโอกาสรังแกผู้หญิง ไอ้บ้าปล่อยฉันนะ” ปลายฟ้าอาละวาดทันทีทั้งโกรธทั้งอับอายที่ตัวเองเผลอปล่อยตัวไปกับผู้ชายปากร้ายคนนี้นี่ถ้าฮาเซ็มไม่มาเรียกป่านนี้เธอคง ‘แย่จริงๆใครสั่งใครสอนให้เธอทำตัวแบบนี้นะยัยปลายฟ้า’ คิดพร้อมกับรัวกำปั้นลงบนอกคนข้างล่างไม่ยั้งโดยลืมไปว่าสถานการณ์ที่เป็อยู่มันน่าหวาดเสียวกว่าเมื่อตะกี้ซะอีกส่วนชารีฟที่นอนอยู่ไม่รู้สึกอะไรเลยสักนิดกับกำปั้นน้อยๆที่รัวลงมา แถมตอนนี้เขายังอารมณ์ดีเผลอยิ้มโดยไม่รู้ตัวอีก
“นี่คุณถ้าคุณไม่หยุดทุบผม ผมจะะโบอกฮาเซ็มว่าเราไม่้ากินข้าวแต่จะกินอย่างอื่นกัน ตกลงไหม” ชารีฟกระตุกรอยยิ้มมุมปากพร้อมกับมือซุกซนที่ตอนนี้ขึ้นมาโอบรัดเอวปลายฟ้าเอาไว้ ปลายฟ้าหน้าแดงจัดพอรู้สึกตัวก็รีบลุกขึ้นทันที แต่ไม่วายเอาคืนชารีฟด้วยการกระทุ้งขอศอกลงไปตรงกลางหน้าท้องแ่านั้น
“นี่มันเจ็บนะคุณศอกลงมาได้ ตอนนี้ผมเป็ผู้ชายของคุณแล้วนะ อย่าทำร้ายกันนักสิ” ชารีฟยั่ว
“อะไรใครเป็ของใครอย่างนายเนี่ยนะ บ้ารึเปล่า นายเอาเปรียบฉันแล้วยังมีหน้ามาพูดจาแบบนี้อีก”ปลายฟ้าหน้าแดงจัด ทำอะไรไม่ถูก
ยัยนี่เวลาอายก็น่ารักดีแฮะ“ผมจะบอกอะไรให้นะ ที่นี่มีธรรมเนียมอยู่อย่างหนึ่งถ้าผู้หญิงผู้ชายเต็มใจเข้ามาอยู่ในกระโจมหรือที่มิดชิดด้วยกันสองต่อสองแสดงว่าผู้หญิงคนนั้นเต็มใจให้ผู้ชายคนนั้นดูแล รวมทั้งมีสิทธิตามชอบธรรมในตัวเองจะไม่มีผู้ชายคนไหนกล้ายุ่งเกี่ยวกับผู้หญิงคนนั้นอีก”
“ธรรมเนียมบ้าบออะไรกันฉันไม่รู้เื่นายมั่วรึเปล่าอีกอย่างฉันเป็นักท่องเที่ยวไม่ใช่คนของที่นี่” ปลายฟ้ารีบแย้งปากคอสั่น
“ตอนแรกผมก็คิดแบบนั้นแต่บังเอิญคุณดันมีเชื้อสายจามาล ถึงจะครึ่งหนึ่งก็เถอะตอนนี้ฮาเซ็มก็รู้เื่แล้วคุณคงหนีกฎนี้ไปไม่ได้หรอก ตอนนี้คุณคือผู้หญิงของผม และผมคือผู้ชายของคุณคุณไม่มีสิทธิ์ไปยุ่งเกี่ยวกับผู้ชายคนไหนทั้งนั้น” ชารีฟพูดด้วยน้ำเสียงแสดงความเป็เ้าของเต็มที่
“นายต้องบ้าไปแล้วแน่ๆฉันไม่เอากับนายด้วยหรอกเดี๋ยวฉันจะออกไปบอกฮาเซ็มให้ไปส่งในเมือง ฉันขอยกเลิกการทัวร์ทะเลทรายทั้งหมดส่วนเงินที่จ่ายมาแล้วนายจะเก็บเอาไว้ก็เชิญ เพราะฉันขอยุติการว่าจ้างเอง” ปลายฟ้ารีบพูดและหันไปคว้าเป้ใบเล็กของตัวเองที่วางไว้จึงได้เห็นกระจกบานเล็กที่ตั้งอยู่บนโต๊ะข้างหน้าแล้วรู้สภาพตัวเองตอนนี้เสื้อผ้าของเธอหลุดลุ่ยไม่เรียบร้อยเพราะฝีมือตานั่นปลายฟ้ารู้สึกอับอายมากรีบติดกระดุมเสื้อยัดชายเสื้อเข้าไปในกางเกงแล้วใช้ผ้าเช็ดหน้าที่พกติดตัวรวบผมไว้เป็หางม้าแบบที่ชอบทำจากนั้นก็รีบเดินออกไปตรงจุดที่เป็ทางออก แต่ช้ากว่าชารีฟซึ่งตอนนี้ลุกขึ้นมาขวางทางเอาไว้
“คุณไม่มีสิทธิ์ไปไหนทั้งนั้นตอนนี้คุณเป็ผู้หญิงของผมต้องฟังผม ผมบอกให้อยู่คุณก็ต้องอยู่” ชารีฟรีบคว้าข้อมือปลายฟ้าเอาไว้
“ฉันไม่ได้เป็อะไรกับนายทั้งนั้นนะอย่าใช้ธรรมเนียมบ้านนายมาบังคับฉัน ฉันเป็ลูกครึ่งก็จริงแต่ฉันถือสัญชาติไทย นายไม่มีสิทธิ์ใช้กฎเกณฑ์ที่นี่มาบังคับฉัน”ปลายฟ้าพยายามใช้เหตุผลต่อรองกับชารีฟ
“คุณไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้นตอนนี้คุณอยู่ในดินแดนทะเลทรายก็ต้องรักษากฎเกณฑ์ทะเลทราย คนที่นี่เขาไม่สนใจหรอกว่าในพาสปอร์ตคุณจะถือสัญชาติอะไรเขารับรู้ก็แค่ที่เขาเห็นเท่านั้น”
“ฉันว่านายต้องเป็บ้าไปแล้วแน่ๆไหนนายว่าไม่ชอบผู้หญิงแบบฉันไง” ปลายฟ้าหาข้ออ้าง
“เฮ้อผมก็จนใจละนะ ทำไงได้ละถึงจะไม่ชอบแต่กฎก็ต้องเป็กฎชาวทะเลทรายถ้าไม่ทำตามกฎทะเลทรายก็ไม่สามารถอยู่กับพวกพ้องได้ ก็เลยตามเลยละกัน”
“ไม่ ฉันไม่ยอมรับนายมันบ้า ปล่อยฉันไปเถอะ แล้วอีกอย่างถ้าคนที่บ้านนายรู้ละลูกเมียนายคงรับไม่ได้แน่” ปลายฟ้าพยายามหาเหตุผล
“ไม่ต้องห่วงผมยังไม่มีลูกมีเมียครับ อีกอย่างตามกฎของที่นี่มีเมียได้สี่คน ถึงจะมีคุณคนแรกผมก็ยังหาผู้หญิงใหม่มาเป็เมียสอง เมียสาม เมียสี่ได้ คุณไม่ต้องห่วงหรอก”
“อีตาบ้า ฉันไม่ยอมหรอก”
“อะไรแค่นี้ก็หึงแล้วก็ได้ๆเอาเป็ว่าผมจะไม่ยอมมีอนุจนกว่าจะได้รับการยินยอมจากคุณละกัน ตกลงไหม”
“บ้าฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นนะฉันไม่อยากเป็เมียนาย ไม่้าและไม่มีวันเป็ด้วย” ปลายฟ้าส่ายหน้าอย่างแรง
“คุณไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธออกไปข้างนอกได้แล้ว ทุกคนรอคุณอยู่ ตอนนี้คุณอยู่ในฐานะผู้หญิงของผมคุณต้องทำตัวดีๆเข้าใจไหม แล้วตอนนี้ผมขอให้คุณปล่อยผมลงมาดีกว่าอย่ามัดไว้เลยมันดูไม่ดีเท่าไหร่”
“อะไรนะเวลาแบบนี้นายยังมีหน้ามาวิจารณ์ฉันอีกเหรอ”
“ไม่เชื่อคุณก็ลองไปส่องกระจกดูสิแต่ว่าถ้าอยากออกไปแบบนี้ก็ตามใจนะ ดีซะอีกผมจะได้ไม่ต้องเสียเวลาประกาศเื่นี้เอง”พูดจบชารีฟก็มองตรงไปที่คอปลายฟ้า ทำให้ปลายฟ้านึกเอะใจหันไปดูกระจกแล้วก็แทบร้องกรี๊ด เพราะตามซอกคอเธอมีรอยจ้ำแดงๆ เต็มไปหมด ‘หน็อยตาบ้าแล้วทำไมไม่บอกให้เร็วกว่านี้นะ’ปลายฟ้าหันกลับไปจะเล่นงานชารีฟ แต่เ้าตัวเดินออกนอกกระโจมพร้อมกับส่งเสียงหัวเราะดังลั่นออกไปแล้วปลายรู้สึกอายมากเมื่อก้มลงมองสภาพตัวเองและสภาพข้าวของรอบตัวตอนนี้ซึ่งกระจัดกระจายราวกับมีพายุทรายขนาดย่อมเกิดขึ้นในกระโจม
ฮาเซ็มกับบรรดาชาวเผ่าทะเลทรายซึ่งความจริงแล้วมีเหล่าองครักษ์ทะเลทรายปะปนอยู่ต่างก็แปลกใจที่เห็นท่านชีคของตนเดินหัวเราะร่าออกมาจากกระโจมเพราะปกติแล้วในสายตาของพวกเขาท่านชีคจะดูเคร่งขรึม ยิ้มแย้มทักทายบ้างแต่น้อยนักที่จะได้เห็นหัวเราะแบบไม่เก็บอาการแบบนี้ไม่นานนักพวกเขาก็เข้าใจได้ทันทีเมื่อเห็นหญิงสาวในกระโจมเดินตามท่านชีค หรือชารีฟออกมาด้วยท่าทางกระฟัดกระเฟียด
“นี่นายหยุดเดี๋ยวนี้นะ นายชารีฟ! ฉันจะกลับเข้าเมืองโดยเร็วที่สุด ฉันจะไม่เอาเื่นายก็ได้แต่นายต้องให้ฮาเซ็มไปส่งฉันในเมืองเดี๋ยวนี้” ปลายฟ้าพูดพร้อมกับเข้าไปคว้าแขนชารีฟเอาไว้
“นี่ทำอะไรนะคุณ ยังไม่ทันไรเลยคุณก็รีบแสดงความเป็เ้าของผมแล้วเหรอดูสิพวกลูกหาบจ้องมากันใหญ่เลยแต่จะว่าไปก็ดีเหมือนกันนะจะได้ไม่ต้องเสียเวลาบอกให้เมื่อยปาก พวกเขาคงรู้แล้วละเพราะถ้าดูจากอาการลนลานวิ่งไล่ตามฉุดกระชากลากแขนผมแบบนี้หลังจากที่เราอยู่ด้วยกันสองต่อสองในกระโจม พวกเขาคงคิดว่าคุณคงติดใจ..ที่ได้อยู่กับผมสองคนในกระโจมจนไม่ยอมให้ผมออกมาด้วยซ้ำ” ชารีฟพูดจายียวนปลายฟ้าอีกรอบ ทำให้ปลายฟ้ารีบปล่อยแขนเขาพร้อมกับหันไปมองชาวทะเลทรายที่รีบหลบสายตาเธอทันทีที่หันไปพบเข้าแล้วปลายฟ้าก็สบเข้ากับสายตาของฮาเซ็มซึ่งยืนมองมาทางนี้อยู่ก่อนแล้วเธอจึงเปลี่ยนทิศทางรีบเข้าไปหาฮาเซ็มทันที แต่ช้ากว่าชารีฟที่คว้าแขนปลายฟ้าเอาไว้ได้พร้อมกับดึงให้ปลายฟ้าลงไปนั่งบนกองหมอนที่วางไว้พร้อมสำรับอาหารที่จัดไว้ต้อนรับอย่างดีหลังจากที่ชารีฟและปลายฟ้านั่งลงเหล่าลูกหาบและผู้ร่วมขบวนก็เริ่มนั่งตามล้อมรอบกองไฟกองใหญ่ซึ่งอยู่ตรงกลางปลายฟ้าเพิ่งจะสังเกตชัดๆว่าชนเผ่าทะเลทรายกลุ่มนี้เป็กลุ่มชนกลุ่มใหญ่ซึ่งมีผู้หญิงและเด็กรวมอยู่ด้วยการแต่งกายของผู้หญิงถึงจะดูมิดชิดมีผ้าคลุมั้แ่ศีรษะจรดปลายเท้าทั้งยังมีผ้าคลุมหน้าเปิดให้มองเห็นก็แต่ดวงตาเท่านั้นแต่ชุดที่ใส่กลับมีสีสันสดใสสวยชวนมองไปอีกแบบ ผิดกับผู้ชายที่แต่งตัวในแบบทะมัดทะแมงด้วยกางเกงผ้าป่านและสวมเสื้อคอปาดสีเข้มมีผ้าคาดเอวและโพกศีรษะกันแทบทุกคนส่วนเด็กๆก็แต่งตัวคล้ายๆผู้ใหญ่ยกเว้นซะแต่ว่าเด็กผู้หญิงยังไม่จำเป็ต้องมีผ้าคลุมหน้าเผยให้หน้าตาที่น่ารักน่าเอ็นดูนักเห็นแล้วก็อยากหยิบกล้องมาถ่ายรูปเก็บเอาไว้เหลือเกินพร้อมกับที่คิดปลายฟ้าก็ลุกขึ้นเพื่อจะไปหยิบกล้องตัวโปรดมาเก็บภาพสวยๆไว้ตามนิสัยที่ชอบการถ่ายภาพและรักที่จะเก็บสิ่งสวยงามไว้ในภาพถ่ายเผื่อถ่ายทอดให้กับคนอื่นๆได้เห็นสิ่งสวยงามไปด้วยแทนที่จะนำสิ่งนั้นกลับไป อย่างคนบางประเภทที่ชอบเก็บปะการังเปลือกหอย ปลาทะเลสวยๆ และยอมแม้แต่ทำลายธรรมชาติเพื่อที่จะได้นำเอาสิ่งที่ตัวเอง้ากลับติดตัวไปด้วยโดยไม่คำนึงถึงความสูญเสียที่ตามมา ก็คือความสมดุลของระบบนิเวศน์เมื่อสิ่งหนึ่งที่อยู่ในห่วงโซ่อาหารถูกทำลายหรือลดน้อยลงก็จะมีผลกระทบกับสิ่งหนึ่งที่มีความสัมพันธ์เชื่อมต่อกับห่วงโซ่นั้นจนกระทั่งขั้นเลวร้ายที่สุดอาจส่งผลให้สูญเสียห่วงโซ่นั้นไปตลอดกาลคิดแล้วก็ให้สลดใจนักกับกลุ่มคนเห็นแก่ตัวที่ยังคงมีอยู่ให้เห็นอยู่จนทุกวันนี้ปลายฟ้ายังเคยคิดว่าสักวันตัวเองจะไปขอร่วมงานกับกลุ่มกรีนพีชหรือหน่วยอนุรักษ์ธรรมชาติออกตระเวนไปทั่วโลกเพื่อช่วยปกป้องสิ่งมีค่าที่เป็ห่วงโซ่หลักของมนุษย์
“นี่จะไปไหนน่ะเดี๋ยวการแสดงจะเริ่มแล้ว นั่งนิ่งๆได้แล้วทุกคนที่นี่เขาตั้งใจจัดการแสดงขึ้นมาต้อนรับคุณนะอยู่เฉยๆ เอาลองนี่หน่อย” ชารีฟหยิบนานซึ่งเป็แผ่นแป้งย่างหอมนุ่มชิ้นกลมบิจิ้มกับแกงข้นๆที่มีกลิ่นเครื่องเทศอ่อนๆส่งมาให้ทำให้ท้องของปลายฟ้าเริ่มส่งเสียงร้องรับอาหารหน้าตาน่ากินนั้นปลายฟ้าเลยเปลี่ยนใจหันไปรับอาหารที่จำได้ว่าพ่อเคยลงมือทำให้ทานั้แ่จำความได้ขนมปังเนื้อหนาแต่กลับมีความนุ่มลิ้นเข้ากันได้ดีกับน้ำแกงรสชาติเข้มข้นกินแล้วนึกถึงความหลังจริงๆ
“โอ๊ยย...” ปลายฟ้ายกมือขึ้นกุมศีรษะทันที เธอจะมีอาการแบบนี้ทุกครั้งเมื่อ้าจะรำลึกถึงอดีตและั้แ่ที่พ่อแม่ของเธอต้องจากไปอย่างไม่มีวันกลับปลายฟ้าก็รู้สึกว่าเธอมีอาการแบบนี้บ่อยขึ้นทั้งยังฝันแปลกๆเกี่ยวกับดินแดนทะเลทราย ในความฝันจะมีเด็กผู้ชายคนหนึ่งที่ปลายฟ้ารู้สึกคุ้นเคยแต่กลับเห็นหน้าไม่ชัดคอยร้องเรียกชื่อเธออยู่ในถ้ำมืดๆแห่งหนึ่งซึ่งปลายฟ้าเองก็ไม่แน่ใจนักว่าใช่ถ้ำหรือเปล่าเพราะในความฝันไม่มีอะไรชัดเจนเลยพอตื่นขึ้นมาก็ปวดหัวมากขึ้นความฝันนี้เป็ความฝันที่ปลายฟ้าอยากจะฝันเห็นอยู่ตลอดเพราะเธออยากเห็นหน้าเด็กผู้ชายคนนั้นให้ชัดๆแต่ไม่สามารถทำได้สักที ผิดกับอีกความฝันหนึ่งที่ปลายฟ้าหวาดกลัวนัก มันเป็ฝันร้ายที่คอยตามหลอกหลอนปลายฟ้าั้แ่เด็กฝันที่ว่ามีผู้ชายหน้าตาน่ากลัวคนหนึ่งถือมีดหน้าตาแปลกโค้งยาวเข้ามาในห้องนอนแล้วฟันไปที่พ่อของเธอทำให้ปลายฟ้าต้องใตื่นพร้อมกับกรีดร้องขึ้นมากลางดึกบ่อยๆเป็สาเหตุให้ปลายฟ้าพยายามแยกตัวมาอยู่คนเดียวหลังจากที่พ่อกับแม่เสียเพราะไม่้าสร้างความใให้กับญาติๆที่ชวนให้เธอไปอยู่ด้วย
“คุณ คุณ.เป็อะไรไป” เสียงชารีฟดังเข้ามาในคลื่นความคิดทำให้ปลายฟ้ารู้สึกตัว
“เปล่าไม่มีอะไรฉันคงเหนื่อยมากไปนะ ทานต่อเถอะ ว่าแต่อาหารที่นี่อร่อยจังนานนี่ก็นุ่มหอมกำลังดีเลย พวกนายนี่โชคดีนะที่ได้กินของอร่อยแบบนี้ทุกมื้อ”ปลายฟ้ารีบเปลี่ยนเื่ไม่อยากให้ใครซักถามเื่ของเธอ
“เอาเถอะไม่เป็อะไรก็ดีแล้วงั้นก็รีบทานซะ เดี๋ยวอาหารจะเย็นซะหมด คนที่นี่เขาตั้งใจทำเพื่อต้อนรับคุณจริงๆนะ”ชารีฟยอมเปลี่ยนเื่ยอมโอนอ่อนตามแต่ในใจกลับนึกสงสัยปลายฟ้ามีสีหน้าซีดเซียวและแววตาตระหนกผิดจากคนที่เหนื่อยจากการเดินทางทั่วไปแต่ชารีฟไม่อยากซักถามอะไรในตอนนี้เพราะดูเ้าตัวจะไม่อยากพูดถึง ปลายฟ้าได้ยินชารีฟพูดแบบนั้นก็รู้สึกโล่งใจที่เขาไม่ติดใจสงสัยเลยหันหน้าไปหาหญิงสาวที่อยู่ใกล้ๆคอยยกอาหารมาเติมให้ไม่ขาด
“ขอบใจมากนะจ๊ะอาหารที่นี่อร่อยจริงๆ เนื้อแกะนี่ก็หอมนุ่มดีจังจ้ะ วันหลังฉันขอเข้าไปดูวิธีทำบ้างนะ”ปลายฟ้าพยายามใช้ภาษาอาหรับที่พ่อของตนเคยสอนมาั้แ่ยังเด็กพ่อเธอคอยสอนอะไรเธอหลายๆอย่างโดยเฉพาะขนบธรรมเนียมท้องถิ่นของคนจามาล ภาษาวัฒนธรรมซึ่งปลายฟ้าเข้าใจว่าพ่อคงอยากให้เธอรับรู้ถึงชาติกำเนิดกึ่งหนึ่งของตนเองหญิงสาวที่เธอหันไปพูดด้วยได้แต่ยิ้มโดยสังเกตได้จากแววตาไม่ได้พูดตอบอะไรกลับมาสักคำ หลังจากนั้นก็หันไปยกอาหารหน้าตาแปลกหอมชีส เครื่องเทศหวานๆ และที่สำคัญมีกลิ่นกุหลาบอ่อนๆโชยออกมาด้วย ชารีฟอธิบายว่านี่เป็ขนมของว่างชาววังขนานแท้พอดีผู้หญิงในเผ่าเคยไปรับจ้างเป็ลูกมือแม่ครัวชาววังมาก่อนเลยได้ความรู้เล็กๆน้อยๆติดตัวมาเป็โชคดีของเธอที่ได้ทานเพราะผู้หญิงที่นี่จะทำขึ้นมาเพื่อต้อนรับแขกสำคัญๆเท่านั้นสอบถามไปมาก็ได้ความว่าขนมนี้ทำจากชีสสองชนิดนำมาผสมกับเครื่องเทศน้ำกุหลาบคลุกแป้งนำลงทอดในเนยให้หอมเหลืองแล้วเอามาใส่ลงในน้ำเชื่อมผสมหญ้าฝรั่นน้ำกุหลาบกับเหล้าหวานทานเป็ของว่างแก้หนาว เพราะชีสมีไขมันให้ความอบอุ่นกับร่างกายบวกกับเหล้าหวานซึ่งทำให้เืสูบฉีดเพิ่มความร้อนให้กับร่างกายท่ามกลางอากาศที่เย็นลงของทะเลทรายหลังจากทานของว่างแสนอร่อยก็มีคณะดนตรีและนางระบำหน้าท้องรูปร่างได้สัดส่วนหน้าตาสดสวยมาออกท่าร่ายรำอย่างงดงาม เสียงดนตรีและการร่ายรำในแบบอาหรับแท้บวกกับชารสหวานลิ้นอบอวลด้วยกลิ่นกุหลาบอ่อนๆทำให้ปลายฟ้าเหมือนตกอยู่ท่ามกลางมนต์ขลังแห่งทะเลทราย
2K
