เกิดใหม่ต่างโลกกับการผจญภัยครั้งใหม่ในโลกเวทมนตร์

“หยุดนะ นาย...จะทำอะไร เจ้าบ้า”
ไอรีนที่เป็นถึงนักผจญภัยแรงค์ A ที่แข็งแกร่งยังได้รีบคำกล่าวขานว่า เจ้าหญิงแห่งดาบ อัจฉริยะแห่งยุคที่พันปีจะมีมาสักคน แต่ว่าในตอนนี้ราวกับว่าเรี่ยวแรงของเธอหายไปหมดไร้แรงขัดขืนตัวของผมอย่างสิ้นเชิง
ผมในตอนนี้ไม่สามารถควบคุมร่างกายของตนเองได้จิตสำนึกมันกระหายเกินกว่าจะต้านทานเลือดในร่างของไอรีนกำลังถูกผมดูดกลืนอย่างบ้าคลั่งราวกับกระหายมันมานานแสนนาน เรี่ยวแรงของไอรีนหมดลงอย่างสิ้นเชิงร่างกายของเธอร้อนขึ้นมาพร้อมกับอารมณ์ความรู้สึกแปลกประหลาดก็ผุดขึ้น
เธอไม่รู้เลยว่าอารมณ์ความรู้สึกแบบนี้มันคืออะไรแต่ว่าตัวเธอที่อยู่ในอ้อมกอดของผมได้ลุ่มหลงไปในสิ่งที่แปลกประหลาดเหล่านี้ ตัวผมถอนเขี้ยวออกมาจากคอของไอรีนหลังจากดูดมันไปนานกว่าสามสิบวินาที ความกระหายมันไม่ได้ลดลงไปอย่างที่คิดเอาไว้มันกลับยิ่งทวีความรุนแรงในครั้งนี้กลับไม่ใช่เลือดของไอรีนแต่เป็นอย่างอื่นแทน...
“อย่าทำแบบนี้นะโรเบิร์ต พวกเรายังไม่แม้แต่จะเป็นแฟนกันเลยนะ เรื่องแบบนี้มันต้องแต่งงานกันก่อนนะ”
ผมราวกับไม่ได้ยินเสียงของเธอมือของผมก็ปลดเสื้อผ้าของเธอออกทีละชิ้นจากหนึ่งไปสองจากสองไปสามจนกระทั่งมันเผยให้เห็นเรือนร่างอันเย้ายวนใจของไอรีน รูปร่างที่เว้าโค้งงดงาม ผิวที่ขาวราวหิมะ ไอรีนเอามือมาปิดเรือนร่างของตนเองเอาไว้ แต่ผมก็จับมือของเธอออกมาจากนั้นก็โอบกอดร่างของเธอเอาไว้แนบแน่นกว่าเดิม
“อย่านะ...ไม่...หยุดนะ”
เสียงที่บอกให้หยุดนั้นไม่ได้เข้ามาในโสตประสาทของผมเลยแม้แต่น้อย มือของผมเลื่อนจากหน้าท้องของไอรีนขึ้นไปอย่างช้าๆ
“อ๊าาา.... ไม่นะ หยุดเถอะได้สติสักทีโรเบิร์ตนายจะ...อุ๊บ”
ผมประกบริมฝีปากของตนเองกับไอรีนอย่างดูดดื่มรสจูบที่เร่าร้อนก็เริ่มต้นขึ้น ลิ้นของผมสอดเข้าไปภายในปากของไอรีน พวกเราสองคนลิ้มรสชาติของความรักอันแสนหอมหวานสัมผัสที่แสนนุ่มนวลของรสจูบที่แสนร้อนแรงไม่ว่าจะเป็นผมหรือว่าไอรีนล้วนผ่อนคลายไปกับมันลืมทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่รอบตัวไปในทันที
รสจูบที่แสนหอมหวานยาวนานถึงสิบนาทีก่อนที่จะผลักตัวออกจากกันทั้งที่อารมณ์ความรู้สึกจะลดลงไปแต่ว่ามันกลับเพิ่มพูนมากขึ้นไปอีกผมกดร่างของไอรีนลงกับพื้นในคราวนี้เธอไม่ได้ต่อต้านอะไรอีกแล้วกลับกันเธอแสดงท่าทีรบเร้าที่ทำให้ตัวผมอารมณ์ความรู้สึกปะทุขึ้นอย่างฉุดไม่อยู่
มือของผมมันได้ลูบไล้ไปทั่งตัวของไอรีนจนมือซ้ายไปหยุดที่ก้อนเนื้อนุ่มนิ่มพร้อมกับสัมผัสมันอย่างนุ่มนวล มือข้างขวามันลูบไล้ตั้งแต่หน้าท้องลงไปเรื่อยๆ
“อ๊าาา...”
ผมยื่นใบหน้าของตนเองไปที่ข้างหูของไอรีน
“ของจริงจะเริ่มแล้วนะ”
ผมที่ตอนนี้ก็ยังไม่สามารถควบคุมร่างกายของตนเอง ก็หยุดการกระทำก่อนหน้านี้ลงเอาตัวของไอรีนนอนลงอย่างนุ่มนวลก่อนที่จะเริ่มมันอย่างสมบูรณ์
ไอรีนพยายามส่งเสียงเรียกสติของผม
“ไม่นะ…ไม่…ฉันไม่เอาแบบนี้โรเบิร์ต ได้โปรดหยุดเถอะ”
ในความคิดผมเองก็อยากจะหยุดมันเต็มที่แต่ว่ามันไม่สามารถควบคุมบังคับได้ตามใจนึก
“มันเจ็บนะ...หยุดเถอะ อ๊าาา”
อารมณ์ความรู้สึกที่เต็มไปด้วยความรักก็มากขึ้นรัศมีพลังสีดำก็เริ่มกระจายไปโดยรอบ พลังสีดำกระจายทั่วโดยรอบตัวของผมกับไอรีนมันเปลี่ยนรูปร่างของมันกลายเป็นทรงกลมขนาดใหญ่ให้ผมกับไอรีนอยู่ภายใน ตอนนี้เสียงแห่งความสุขก็ดังไปทั่วทั้งพลังสีดำทรงกลมขนาดใหญ่ที่ขังผมกับไอรีนเอาไว้ภายใน
...........
ผมลืมตาขึ้นเวลาในตอนนี้รุ่งเช้าแล้ว เป็นฝันที่ดีจริงๆนะ ผมคิดไปแบบนั้นคิดว่ามันเป็นแค่ความฝันแต่ว่าเมื่อจะพยุงตัวเองลุกขึ้นก็พบว่าไอรีนได้นอนอยู่ข้างๆผมโดยที่กำลังสวมกอดผมอย่างแนบแน่นด้วยเรือนร่างที่เปลือยเปล่าตัวของผมเองก็ไม่ต่างกันมากนัก
ความทรงจำเมื่อวานยังคงวนเวียนอยู่ภายในหัวของผม ผมกับเธอเราสองคน... นี่ผมทำอะไรลงไปกันละเนี่ย บ้าจริง

ติ๊ง!
ไอรีน ริฮานน่า เข้าร่วมวงศ์วาน เปลี่ยนจากเผ่ามนุษย์กลายเป็นเผ่าแวมไพร์ ได้รับฉายา ภรรยาของแวมไพร์
ติ๊ง!
ความแข็งแกร่งทางสายเลือดเพิ่มขึ้น เลื่อนระดับขั้นแวมไพร์เป็นขั้นสอง +พลังชีวิต 999 +พลังเวทย์ 999 +กำลัง 10 +ว่องไว 10 +ปัญญา 10
ผลเพิ่มเติมอัพเลเวลทุกทักษะเพิ่มขึ้นหนึ่งเลเวล
ติ๊ง!
เลเวลอัพ
เลเวลอัพ
เลเวลอัพ
...
เลเวลอัพ
ติ๊ง!
เลเวลอัพเป็นเลเวล 15
โรเบิร์ต ซัมเมอร์เลเวล 15เผ่า แวมไพร์ ขั้น 2อาชีพ ผู้สืบทอดแวมไพร์ฉายา จุติใหม่ต่างโลก , สิ่งผิดปกติ พลังชีวิต 2125/2125พลังเวทย์ 2228/2228กำลัง 33ว่องไว 122ปัญญา 143ทักษะอัพเกรด เลเวล 2รังสรรค์ เลเวล 2เรียนรู้อย่างรวดเร็ว เลเวล 3กลืนโลหิต เลเวล 2ฟื้นฟูด้วยพลังแห่งธรรมชาติ เลเวล 2ตรวจสอบ เลเวล 2ดาบมายาแห่งความมืด เลเวล 2ทักษะติดตัวต้านทานการกระแทก เลเวล 2ต้านทานความเสียหายที่เกิดจากการใช้ทักษะระยะประชิด เลเวล 2
ผมอยากจะดีใจก็จริงแต่ว่าเรื่องที่ทำไปเมื่อวานนี้มันคือสิ่งที่ผมไม่ต้องการให้มันเกิดขึ้นเลย มันคือความผิดพลาดร้ายแรงที่สุดในชีวิตของผม เพราะหากไม่ใช่สิ่งที่สาวสวยตั้งใจ ผมก็จะไม่ทำโดยเด็ดขาดนี่คือคติประจำตัวของผมที่อยู่กับสาวสวยแต่ตอนนี้ผมได้ทำผิดไปแบบไม่สามารถให้อภัยได้
ไอรีนลืมตาขึ้นมาอย่างช้าๆเธอมองมาที่ผมแต่กลับไม่มีความโกรธอยู่เลยมีเพียงความรู้สึกที่เธอไม่เคยรับรู้มาก่อนตอนนี้มันได้เบ่งบานไปในหัวใจของเธอแล้ว
ผมที่รู้ว่าไอรีนตื่นขึ้นมาแล้วมันก็ทำให้ความรู้สึกต่างๆมันหนักอึ้งขึ้นในทันที
“ผมขอโทษด้วยนะครับ ผมจะขอรับผิดชอบตัวคุณเอง”
“อืม แต่ว่าบอกมาอย่างหนึ่งสิว่า นายจะรับผิดชอบตัวฉันด้วยความรักหรือว่าเพราะทำผิดพลาดกันแน่?”
คำถามนี้ทำให้ผมเองก็ตกตะลึงไปกับสิ่งที่ไอรีนได้พูดออกมา มันแน่นอนอยู่แล้วว่าผมรักเธอเรื่องนี้เท่านั้นที่จะไม่เปลี่ยนไป
“มันแน่นอนอยู่แล้วว่าผมรับผิดชอบด้วยความรักทั้งหมดที่ผมมีให้คุณอย่างแน่นอน ไอรีน”
“ใช่แล้วมันต้องเป็นแบบนั้นแหละ โรเบิร์ต”
ใบหน้าของพวกเราทั้งสองก็เข้าใกล้กันพร้อมกับจุมพิตกันอย่างเร่าร้อนราวกับเวลาโดยรอบทั้งหมดได้หยุดลงไป ผมกับไอรีนลืมวันเวลาที่ผ่านไปโดยรอบดื่มด่ำไปกับรสจูบที่หอมหวาน ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปขนาดไหนแล้วจนกระทั่งผมกับไอรีนผลักตัวออกจากกัน
“นายไม่ต้องรู้สึกผิดไปหรอก ฉันรู้ว่านายไม่ได้ตั้งใจที่จะทำและฉันก็เป็นคนของนายแล้วเพราะฉะนั้นอย่าได้รู้สึกผิดไปมากกว่านี้เลย”
“ขอบคุณนะไอรีน”
ผ่านไปราวสิบนาทีผมกับไอรีนก็แต่งตัวสวมใส่เสื้อผ้ากันเสร็จเรียบร้อยแล้ว
“นายไม่ใช่มนุษย์แต่เป็นแวมไพร์มาตั้งแต่แรกแล้วอย่างนั้นเหรอ”
“ใช่ครับผมเป็นแวมไพร์มาตั้งแต่แรกแล้ว”
“ดีแล้วที่นายยังไม่เปิดเผยมันให้ใครได้รับรู้เพราะเผ่าแวมไพร์คือศัตรูคู่แค้นของเผ่ามนุษย์”
โอ้ ดีนะที่ผมปกปิดมันเอาไว้แบบแนบเนียน
“ตอนนี้ฉันเองก็ไม่ใช่มนุษย์แล้วเพราะได้รับสายเลือดของแวมไพร์ทำให้ฉันได้เข้าร่วมวงศ์วานกับนายไปแล้ว เมื่อวานนี้ที่เราสองคนทำแบบนั้นกันไป”
“ผมขอโทษด้วยจริงๆนะครับที่ต้องลาก ไอรีน มาเกี่ยวข้องด้วยแบบนี้”
“ไม่เป็นอะไร ในเมื่อเป็นเรื่องของนายฉันก็ไม่ว่าอะไรหรอกมันก็เหมือนเป็นเรื่องของฉัน ต่อให้นายจะเป็นศัตรูของทั้งโลกฉันก็ไม่สนใจ เพราะตราบใดที่มีนายอยู่ที่ไหนฉันก็จะไปที่นั่นและมันจะเป็นแบบนั้นจากตอนนี้ไปตลอดกาล”
“นั่นสินะ ในเมื่อเป็นคนของผมแล้วก็เป็นธรรมดาที่เธอจะต้องอยู่กับผม...โอ๊ย”
ไอรีนใช้มือของเธอทุบมาที่ตัวผมจากนั้นก็เดินไปอีกทางทำทีเป็นสำรวจโดยรอบทั้งที่ตอนนี้ใบหน้าของเธอแดงระเรื่อ
ผมคิดจะสร้างอะไรบางอย่างขึ้นมามันคือ แหวนวงหนึ่งที่ผมเคยใช้สิ่งนี้เป็นของขวัญแต่งงานกับภรรยาทั้งหกคนของผมในโลกก่อน มันมีชื่อว่า แหวนแห่งผู้พิทักษ์ มันเป็นแหวนป้องกันที่มีผลสูงสุดในทฤษฎีทั้งหมดของผมและมันก็จะอยู่กับผู้สวมใส่ตลอดกาลจนกว่าจะหมดความรักต่อตัวของผม
ความสามารถของมันสามารถรับพลังโจมตีได้ทุกชนิดถึง 3 ครั้ง(ไม่สนใจว่ามันจะรุนแรงขนาดไหน)และถ้าหากครบจำนวนมันจะทำการฟื้นกลับมาในสิบนาทีแหวนวงนี้จะสวมใส่ได้แค่ผู้หญิงที่มีความรักให้ผมแบบบริสุทธิ์ใจเท่านั้น ซึ่งผมสามารถสร้างมันขึ้นมาโดยที่สามารถยึดตัวต้นแบบไว้ได้
รังสรรค์
ก่อรูปของแหวนในทฤษฎีของผมขึ้นมาอย่างช้าๆก่อนที่จะกลายมาเป็นรูปของแหวนที่มีความงดงามราวกับเป็นของที่เทพสร้างมาเองกับมือถ้าหากเป็นผู้หญิงที่ได้ของขวัญแบบนี้จากแฟนไปพวกเธอจะต้องมีความสุขที่สุดในชีวิตแน่ๆ จากนั้นก็ใส่คริสตัลชนิดหนึ่งที่เป็นแกนหลักของตัวแหวน
คริสตัลชนิดนี้มีความสามารถเป็นเกราะป้องกันได้ในระดับสูงในโลกก่อนแต่ว่าก็ใช้ได้แค่ครั้งเดียวก็จะสลายหายไปแต่ว่าหากนำมันมาทำลงในทฤษฎีของผมแล้วละก็มันก็จะกลายเป็นสุดยอดอุปกรณ์ป้องกันได้
เท่านั้นยังไม่พอยังต้องใส่จิตวิญญาณบางส่วนลงไปข้างในด้วยแล้วหลอมมันเข้าเป็นหนึ่งเดียวกับแหวนและปรับแต่งด้วยวิธีพิเศษจำเพาะบางอย่างโดยใส่วัตถุดิบที่เป็นวัตถุดิบแปลกประหลาดจากนอกโลกบางอย่างที่อยู่ในโลกก่อนของผมเพียงเท่านี้ก็จะได้แหวนวงนี้มา สำเร็จแล้ว!
แหวนแห่งผู้พิทักษ์ พลังป้องกัน ∞ ทักษะเฉพาะตัว ป้องกันความเสียหายทุกรูปแบบโดยไม่สนความรุนแรงของความเสียหายที่ได้รับจำนวน 3 ครั้ง หลังจากการป้องกันทั้งสามครั้งหมดลง พลังป้องกันของอุปกรณ์นี้จะลดลงเหลือ 0 แต่จะฟื้นฟูกลับมาเหมือนเดิมอีกครั้งในเวลา 10 นาที

“ไอรีน ผมมีของที่จะให้คุณ ช่วยรับมันไว้ได้รึเปล่า”
“ของที่จะให้ฉัน?”
“ผมว่าคุณต้องชอบมันแน่ๆ”
ผมนำกล่องสี่เหลี่ยมขนาดเล็กสีขาวออกมา ใช่แล้ว มันคือแหวนแห่งผู้พิทักษ์
“นี่คือของที่ผมใช้ขอคุณแต่งงาน ได้โปรดแต่งงานกับผมได้ไหมครับ”
เปิดกล่องของมันออกมาอย่างๆภายในนั้นมีแหวนวงหนึ่งที่มีความงดงามจนแม้แต่ไอรีนยังรู้สึกตื่นเต้นแหวนวงนี้มีลักษณะคล้ายแหวนที่ทำมาจากไพลินแต่ก็เป็นของที่ช่างฝีมือในโลกใบนี้ไม่มีวันที่จะทำมันได้เพราะมันประณีตมากแต่ละรายละเอียดบ่งบอกถึงคนที่สร้างมันขึ้นมาเป็นอย่างดีว่าอยากมอบมันให้กับคนที่รักอย่างแท้จริง
“ได้ค่ะ ฉันจะแต่งกับคุณ”
ผมหยิบแหวนออกมาสวมเข้าไปที่นิ้วนางข้างซ้ายอย่างช้าๆตั้งแต่ปลายนิ้วของไอรีนจนกระทั่งเข้าไปจนสุดของนิ้วนาง แสงสีน้ำเงินของไพลินเปล่งประกายออกมาปกคลุมไปทั่วทั้งตัวของไอรีนทำให้เธอรู้สึกอบอุ่นไปทั่วทั้งร่างกาย
ผมสวมกอดไอรีนอย่างแนบแน่นพร้อมกับพูดออกมาอย่างหนักแน่น
“ผมขอให้สัญญาว่าผมจะรักคุณตลอดไป” . .

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 18 ผมขอให้สัญญาว่าผมจะรักคุณตลอดไป (NC แบบเบาๆ)

นิยายแนะนำ

เกิดใหม่ต่างโลกกับการผจญภัยครั้งใหม่ในโลกเวทมนตร์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 18 ผมขอให้สัญญาว่าผมจะรักคุณตลอดไป (NC แบบเบาๆ)

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้