หลงเสน่ห์ยัยตัวร้าย

    ตอนที่ 3 ก็มันคิดถึง

            สามปีแล้วสินะที่ฉันไม่ได้เจอพี่ดล หลังจากชายหนุ่มเรียนจบก็ไปเรียนต่ออเมริกาทันที  มันเร็วมากสำหรับฉันในเวลานั้น    

            “พี่ดลจะไปเรียนต่อจริงๆ เหรอคะ“  หลังจากรู้เ๹ื่๪๫จากพี่ชาย  เธอก็รีบตรงดิ่งไปหาณดลทันที

            “จริงสิ  พี่วางแผนไว้ตั้งนานแล้ว“

            ลินน์พิตาได้แต่อึ้งจนพูดไม่ออก ในวินาทีนั้นเธอไม่รู้ว่าจะเริ่มจากตรงไหน สารภาพรักไปเลยดีมั๊ย  หรือรอให้เขาเรียนจบก่อน  หรือยังไงดี ความคิดทุกอย่างมันตีกันในหัววุ่นวายไปหมด สุดท้ายจึงตัดสินใจ

            “เราจะไม่ได้เจอกันอีกนานเลยเนอะ  ลินน์คงคิดถึงพี่ดลน่าดู”

            “สามปีเอง  เดี๋ยวพี่ก็กลับมา  เราน่ะสิจะลืมพี่ซะก่อนมั๊ง”

            “ลินน์ไม่มีวันลืมพี่ดลแน่นอน  ขออย่างเดียวพี่ดลห้ามขาดการติดต่อ  ห้ามหายเงียบไป  ไม่งั้นลินน์จะงอนจริง ๆ ด้วย”

            “ได้เลย  พี่จะไม่หายไปไหน”

            และนั่นคือครั้งสุดท้ายที่ฉันได้เจอพี่ดล  หลังจากนั้นก็ไม่มีการติดต่อใด ๆจากเขาอีกเลย  ทักไปก็ไม่เคยตอบ  ไม่รู้ว่าพี่ดลตั้งใจตีตัวออกห่างจากฉันหรือพี่เขาเรียนหนักจริงๆ เขาจะรู้บ้างไหมว่าคนทางนี้คิดถึงจะบ้าตายอยู่แล้ว  “ไอ้พี่ดลบ้าเอ๊ย”  คิดแล้วโมโห รับปากดิบดีจะไม่หายไปไหนแน่นอน สุดท้ายเงียบกริบ  อย่าให้ถึงทีเธอบ้างนะ“ต่อให้คลานเข่าเข้ามาจะไม่แม้แต่เหลียวมองเลยคอยดู”

            “น้องลินน์  พี่รบกวนตรวจเช็คความเรียบร้อยให้เจทีอีกรอบนะคะ”  ชมพู หรือพี่ชมหัวหน้าฝ่ายโฆษณาของบริษัทที่ฉันมาฝึกงานอยู่ร้องบอกให้ไปช่วยดูแลพระเอกของงาน  เพราะตอนนี้เรากำลังถ่ายทำโฆษณากันอยู่  ซึ่งพรีเซ็นเตอร์ก็คือเจที  นักแสดงดาวรุ่งที่กำลังมาแรงในตอนนี้ 

            “โอ๊ะ “

            “โอ๊ะ” 

            เสียงร้องดังขึ้นพร้อมกันโดยมิได้นัดหมายของหนึ่งหนุ่มนักแสดงและนักศึกษาสาวฝึกงาน  จะอะไรซะอีกก็ความซุ่มซ่ามของฉันน่ะสิ  มันช่างทำงานได้ถูกที่ถูกเวลาเสียจริงไม่รู้เกิดสะดุดอะไรพุ่งไปชนเจทีเข้าให้ดีที่ชายหนุ่มตั้งรับได้ทัน  กลายเป็๲ฉันไปกอดเขาเต็ม ๆ 

    “ขอโทษค่ะ”  หลังจากรู้สึกตัวก็รีบผละออกจากชายหนุ่มทันที“เดินยังไงของเธอเนี่ยไม่ดูตาม้าตาเรือ”  เจทีบ่น

            “ฮะ”  เป็๲งงสิคะ ก็รู้ตัวนะว่าผิด แถมขอโทษไปแล้วด้วย ยังจะมาดุกันอีก

            “เร็วสิ  ผมรอนานแล้วนะ”  ยังคงบ่นไม่เลิก

            “เอ่อ...ค่ะค่ะ”

            “ติดกระดุมเสื้อให้ผมหน่อย”

            “ค่ะ” ติดเองก็ได้มั๊ย  แอบบ่นพึมพำเบา ๆ

            “ว่าไงนะ” 

            “เอ่อ...เปล่าค่ะ  มาค่ะรีบติดดีกว่า”ด้วยความที่เจทีตัวสูงมาก เธอพยายามเขย่งเพื่อที่จะติดกระดุมอย่างทุลักทุเล  ชายหนุ่มให้ความร่วมมือเป็๲อย่างดีด้วยการย่อตัวลงเพื่อให้เธอติดได้ถนัด  เขาแอบมองหญิงสาวที่ตั้งใจติดกระดุมโดยไม่สนใจอะไร   “น่ารักเหมือนกันแฮะ”

            “เรียบร้อยแล้วค่ะ”

            “ขอบคุณครับ”