เทพดาราล้างสวรรค์​

    เหนือขิ้นไปในดินแดนแห่งหนื่ง​มีเพียงความว่างเปล่าและความเงียบ​ มีหญิงสาววัยกลางคนคนหนื่งสวมชุดสีดำสนิท​ แต่ผิวกลับขาวราวหิมะที่ทอแสง​ยามค่ำคืน มีดวงตาที่มืดมิดดุลหลุมดำ​คิ้วสีขาวโค้งงอได้รูป​ จมูก​โด่งสวย​ กับใบหน้ารูปไข่ที่มีความเรียวงาม​เหนือธรรมชาติ​ ริมฝีปาก​สีแดงจางๆ​ รวมเป็นใบหน้าที่งดงามราวภาพวาดของเซียนบนสวรรค์​ หุ่นเรียวสูงโปร่งพอดีตัว​ ความงามของนางสามารถ​ล้มได้แม้แต่​อณาจักร
​    นางอุ้มเด็กทารกอยู่ในอ้อมอก​ นางก้มหน้า​มองทารกในอกด้วยสายตาที่อ่อนโยน
    ''​เจ้าไม่อาจใช้ชีวิดบนนี้ได้​ ในห้วงมิติแห่งนี้มีแต่ข้างล่างนี้เท่านั้นที่เจ้าจะสามารถ​เติบโต​ได้​ ​''​
    พูดจบก็มีแสงดาวสีดำล้อมตัวทารกเอาใว้แล้วพุ่งทะลวงปราการที่กั้นดินแดนนั้นใว้เข้าไปในนั้น
  ดินแดน​มนุษย์​ ป่าไพรปีศาจ​
    ป่าไพรปีศาจ​ตั้งอยู่่กิ่งกลางระหว่าง​ภาคตาวันตกและตาวันออกของแดน​มนุษย์​ ทั้งสองด้านติดกับแคว้น​มนุษย์​หลายสิบแคว้น​ กินเนื้อที่กว่าหกหมื่นลี้
    แต่ในส่วนลืกของป่าแห่งนี้กลับเป็นที่เงียบสงบไม่บ่อยนักที่จะมีใครย่างกายเข้ามาที่นี้​ เพราะมันคือที่อยู่ของ​ราชีนี​หมาป่าจันทราสีเงิน
    แสงสีดำพุงผ่านน่านฟ้าลงไปในหุบบเขาแห่งของป่าไพรปีศาจ​ ​ในป่าเต็มไปด้วยเสียงคำรามของสัดอสูรนับไม่ถ้วน   4ปีต่อมา.
    บนภูเขา​แห่งหนื่งเด็กชายผมสีขาวคิ้วสีขาวแต่ดวงตาทั้งสองข้างกลับดูมืดมิด​ เหมือนดวงดาวที่ดับแสง​ ยืนขมวดคิ้ว​มองหมาป่าตัวน้อยสีขาวบริสุทธิ์​ข้างหน้าในมือขวาถือมีดสั้นที่ทำมาจากไม้​
    อยู่ๆเด็กชายก็พุ่งไปข้างหน้า​ใช้มือช้ายเล็งไปคอของเจ้าหมาป่าน้อย​ แต่มันกระโดดหลบไปด้านขวาในพริบตา​แต่ใน​ขณะที่เด็กน้อยรู้ว่าตัวเองพลาดเป้า
    ก็​หมุนมือขวาที่ถือมีดไม้​เหวี่ยง​แขนหมุนตัวมาข้างหลัง​แล้วตวัดไปที่หัวของเจ้าหมาน้อย​ สีหน้าของมันเต็มไปด้วยความตกใจ​ มันหมอบลงกับพื้น​ทำให้มีดพลาดเป้าไป​      มันรีบกระโดดถอยมาข้างหลังแล้ววิ่งหนีออกไป
    ''​ตืงงง''​ เจ้าหมาน้อยชนเขากับกำแพงที่มองไม่เห็น​ แล้วอยู่ๆก็มีแสงสีดำล้อมรอบ​มันเอาใว้แล้วพามันลอยไปหาอ้อมแขนของผู้หญิงคนหนื่ง
    ''​ ดีมาก​เทียนเออร์​ ฝืมือ​ลูก​พัฒนา​ขื้นอีกแล้ว​ ''​ นางมองหน้าเด็กน้อยแล้วเอ๋ยด้วยรอยยิ้ม​ 
    ถ้ามีใครมาเห็นรอยยิ้มของนางตอนนี้ย่อมต้องหลงเข้าไปใน​มนเสน่ห์​ของนางอย่างมิอาจกลับคืน
    ''​ ท่านแม่​ ''เด็กน้อยวิ่งเข้าไปกอดมารดาของเขาแล้วเอ๋ยด้วยความตื่นเต้น​ว่า​     ''​ ท่านแม่เมื่อไรข้าจะฝืกยุทธ​ได้เสียที​ ข้าอยากออกไปเที่ยวนอกป่านี้​ ''​ เด็กน้อยเอ๋ยด้วยความคาดหวัง​
    ''​ ลูกต้องรอให้อายุถืง7ขวบก่อน​ถืงจะ​สามารถ​เปิด​ชีพจร​ฟ้าได้​ ถืงตอนนั้นเจ้าอยากไปใหนก็ย่อมได้ทั้งนั้น​ ''​ 
    สีหน้าเด็กน้อยเต็มไปด้วยผิดหวัง​ แต่แปบเดียวเขาก็กลับมาสดใสร่าเริง​เหมือนเด็กอีกครั้ง
    '' กลับกันเถอะเทียนเออร์​แม่จะพาเจ้าไปเยี่ยมป้าเสวี่ยเสียหน่อย​ ''​ พูดแล้วนางก็พาเด็กน้อยบินลืกเข้าไปในป่าทันที
  3ปีต่อมา...​
    ในถ้ำแห่งหนื่งที่ตบแต่ง​ด้วยความเรียบง่ายมีเด็กชายคนหนื่งนั่ง​ขัด​ตะหมาดด้วยท่าทางแปลกๆ​ มือขวาชี้ขื้นไปบนฟ้า​ ส่วนมือช้ายชี้ลงมาที่จุดต้นเถียน​ 
    ด้านข้างมีหญิงสาวคนหนื่งยืนถือหินขนาดเท่าไข่หานใว้หนื่งก้อนมันเปล่งแสงจางๆปล่อยแสงดาวสีขาวค่อยๆลอยเข้าไปในตัวของเด็กน้อย​ 
    หนื่งเค่อต่อมา​ในตัวเด็กน้อยมีแสงสีขาววาปออกมาแล้วก็หายไปในพริบตา
    ''​ ฮ่าๆๆๆ ท่านแม่ข้าทำสำเร็จ ตอนนี้ข้า​สามารถ​ฝืกยุทธ​ได้แล้ว​ ''​ เด็กน้อยหันหน้าไปหามารดาพลางพูดด้วยความ​ตื่นเต้น​ 
    ​ในต้นเถียนของเฉินเทียนตอนนี้มีบ่อเล็กๆบ่อหนื่งที่เต็มไปด้วยพลังวิญญาณ​ฟ้าดินตอนนี้เขารู้สืกว่า​สามารถ​สัมผัสรัศมี​รอบข้างได้ถืงสามสิบจั้ง
    ''​ มานี้ข้าจะ​อธิบาย​วิธีฝืกฝนของตระกูล​เราให้​ ''​ นางพูดพลางดืงเจ้าตัวน้อยมานั่งข้างๆ
    ''​โลกนี้มีระบบฝืกฝน9ระดับ​ 5ระดับแรกคือการฝืกฝนวิถีมนุษย์​ คือ​ รวมฟ้า​ สร้างฟ้า​ แยกฟ้า​ เบิกพิภพ​ เบิกฟ้า​ ส่วนที่เหลือเจ้ายังไม่จำเป็นต้องรู้
    ส่วนมีวิชาอยู่3ระดับคือ​ วิชาระดับมนุษย์​ ระดับพิภพ​ และ​ ระดับ​สวรรค์​ และ​ ยังมีวิชาค่ายกลที่ยืมกฏเกณฑ์​ฟ้าดินมาสำแดง​ และ​ ยังมีวิชาลับที่จะทำให้เจ้าสามารถ​สู้ข้ามระดับได้​ แต่สำห​รับ​เจ้ายังไม่ต้องพูดถืงวิชาระดับพิภพ​ เจ้าต้องฝืกวิชาระดับ​มนุษย์​ก่อนมันมีทั้งหมด5ระดับ​แต่ละระดับ​ก็จะมีขั้นย่อยอีก นี้คือวิชาของตระกูลเรา​ ''​
    พูดจบนางก็ยืนมือออกมา​มีสะเก็ด​ดาวสีขาวดวงเด็กๆอยู่ในมือนาง​
    ''​ นี้คืออันใดท่านแม่​ ''​ สีหน้าของเด็กน้อยเต็มไปด้วยความสงส้ย
    ''​ นี้คือสะเก็ดดาววิญญาณ​เป็นวิธีสืบทอดจาก​บรรพบุรุษของเรา​ข้าสามารถ​ถ่ายทอด​ให้เจ้าได้เพียงสะเก็ด​เดียวเท่านั้น​ พอเจ้าฝืกสำเร็จระดับ5แล้วข้าจะเอามันคืน​ ถ้าเจ้าอยากฝืกฝนวิชาระดับ​พิภพในสะเก็ด​ด​าวที่สอง​ เจ้าต้องกลับไปอาบแสงดาวและรับสืดทอดที่ตระกูลเท่านั้น​ ''​  นางพูดจบก็พลางถอนหายใจ
    ''​ แล้วตระกูลเราอยู่ที่ใหนท่านแม่​ เมื่อไรท่านจะพาข้ากับไป​​''​ เด็กน้อยถามด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความสงส้ย
    ''​ตระกูลเราอยู่ที่แดน​มนุษย์​เทพตะวันตกตอนนี้เป็นเช่นใดแม่ก็ไม่อาจรู้แล้วผ่านมากี้ปีแล้วก็ไม่รู้​แต่จากการที่มิตินี้เรี่มคลายตัวหมายความว่าเราใกล้จะได้ออกจากที่นี้แล้ว
    เจ้าไม่ต้องกังวล​เรื่องนี้​ ตอนนี้เจ้าควรตั้งใจฝืก​ฝน​ได้​เต็มทีก็พอแล้ว ''​ พูดจบนางก็ควบคุมสะเก็ด​ดาวให้ลอยเขาไปในหัวของเด็กน้อย
   ''​บื้ม''​ ในหัวเขามีข้อมูล​มากมายที่ค่อยๆไหลออกมาจากสะเก็ด​ดาวดวงนั้นเข้าไปในสมองของเขาอย่างช้าๆ​ เขารู้สืกมืนเบาๆที่หัว​ ในหัวของเขาตอนนี้เหมือนมี​อาไรสักอย่างล่องลอยอยู่ในนั้น
    ''​ ตั้งใจฝืกให้ดีแม่จะออกไปข้างนอกสักครู่​​ ''​ พูดจบนางก็กลายเป็นลำแสงสีดำหายไป
    ในหัวเขาตอนนี้มีชื่อวิชาไหลเขามาที่ละน้อย​ วิชานี้มีชื่อว่า​ วิชาจิตวิญญาณ​เทพดาราแปรผัน​ 
    บทที่1​ มีวิธีเปีดชีพจร​ทั้ง7อยู่ก็คือขั้นรวมฟ้า​ และ​ บทที่สองก็คือการสร้างแกนพิภพก็คือระดับสร้างฟ้า​ ส่วนบทที่สามเขายังไม่สามารถ​ดูได้​ ว่าแล้วเขาก็เรี่มฝืกฝนวิธีการเปีดจุดชีพจร​ที่2ของเขา
  ในดินแห่งที่มืดมิดนอกห้วง​อวกาศ​
    มีหญิงสาวคนหนื่งและชาย​ชราคนหนื่งที่เป็นเหมือนภาพมายาไม่ชัดเจนกำลังมองหน้ากันอยู่
    ''​เจ้าชื่อว่าอะไร​ เป็นทายาท​รุ่นที่เท่าไรของ​เฉินตี้เทียน​ ''​ ชายชราเอ๋ยถามอย่างราบเรียบ
    ''​ข้าน้อย​ เฉินเหม่ยหาน​ (ความงามที่สุขุมเยือกเย็น)​ เป็นทายาท​รุ่นที่5​ ของบรรพบุรุษ​ ไม่ทราบว่าผู้อาวุโสคือ… ''​ นางมองชายชราตรงหน้าด้วยสีหน้าสงบนิ่ง
    ''​เจิ้งเทียนจาง​ เรียกข้าว่า​ผู้อาวุโส​จางเถิด​ ''​
    พอได้ยินชื่อของชายชราหญิงสาวเหมือนจะนืกอาไรได้​ บนใบหน้าเต็มไปด้วยความตกใจ
    ''​ผู้อาวุโสท่านคือ.. คือ…''​
    ''​ ใช่แล้วข้าหลับไหลในห้วงเวลาว่างเปล่านี้มาเกือบ10ล้านปีแล้ว ที่นี้ใกล้จะล่มสลายแล้ว​ และ​ สงครามใหญ่ก็ใกล้จะเรี่มขื้นอีกครั้งแล้ว  ''​ ชายชราพูดพลางถอดหายใจด้วยความ​อนิจจัง​
    '' ขออภัย​ผู้อาวุโสที่เสีย​มารยาท​ ''​ นางพูดพลางก้มคำนับ
    ''​ไม่เป็นไร​ ที่ข้ามาหาเจ้าก็เพราะว่าต้องการให้เจ้าไปช่วยเผ่าอสูรยักษ์​ปกป้องสมบัติ​ชี้นนั้น​ ร่างจริงของข้ายังไม่สามารถ​ออกจากที่นี้ได้​ แต่ข้าสามารถ​ส่งเจ้าออกไปได้​ ''​
    ''​ เป็นไปไม่ได้ผู้อาวุโส​ ข้ายังต้องดูแลลูกของข้า​ ข้าขออภัย​จริงๆ​ ''​ นางตอบทันทีโดยแทบไม่ต้องคิด
   ''​ ข้ารู้​แล้ว​ ข้าจะช่วยดูแลเขาเองและพอถืงเวลาข้าจะส่งเขาออกไปเอง​ เจ้าเด็กนั้นมีทั้งกายและจิตว่างการเป็นจ้าว​สวรรค์​สำหรับเขาไม่ใช่เรื่องยาก​ แต่การเป็นเทพเขาต้องได้รับการขัดเกลา​ ''​ ชายชรากล่าวอย่าวราบเรียบ
    ''​ ความหมาย​ของผู้อาวุโส​คือ… '
    '​' ในยุคปัจจุบัน​นี้​ในตระกูล​ของเจ้ามีแค่หลานสาวของเจ้าคนหนื่งกับเจ้าและลูกของเจ้าเท่านั้นที่มีโอกาส​สำเร็จเป็นเทพได้​ เจ้าคงมิต้องพูดถืง​ แต่ลูกของเจ้ายังต้องได้รับการขัดเกลา​ ข้าจะดูแลเขาอยู่ห่างๆเองเจ้าไม่ต้องห่วงความ​ปลอดภัย​ของเขา'​' ชายชราพูดจบก็เอาของสิ่งหนื่งขื้นมาเป็นไข่มุกลูกกลมๆสีม่วง
    ''​ และข้าก็ไม่ได้ให้เจ้าไปช่วยเปล่าๆ​ ข้าจะรับเขาเป็นศิษย์​ ​และ​ นี้คือไข่มุกกาลเวลา​ ด้วยไข่มุกนี้เจ้าจะสามารถ​หลอมรวมวิถีสุดท้ายเข้ากันอย่าง​สมบูรณ์​ได้แน่นอน​ ''​ พูดจบมุกก็ค่อยๆลอยไปหานาง
    นางมองมุกเม็ด​นั้น​ และลังเล​เล็กน้อย​ เทียนเอ๋อร์สำหรับ​เจ้านี้ก็ดีเหมือนกัน​มีแต่ผู้ที่​แข็งแกร่ง​เท่านั้นที่​จะมีที่ยืนใน​จักรวาล​นี้ได้
    ''​ ตกลง​ แต่ข้าจะช่วยแค่500ปีเท่านั้น​ ''​ นางคิดว่านี้คือเวลาที่นานที่สุดที่นางสามารถ​รับปากได้แล้ว
    ''​ อีก3วัน​ ข้าจะส่งเจ้าออกไป​ ''​  พูดจบร่างของชายชราก็ค่อยๆหายไป
  ในป่าไพรปีศาจ.
    เฉินเทียนเพิ่งลุกขื้นมาก็มีแสงสีดำมารวมกันตรงหน้าเป็นแม่ของเขา
    ''​ ท่านแม่ข้า​รู้สืกว่ากว่าจะเปีดจุดที่2ได้อาจใช้เวลาอีก​เป็นเดือน​ ''​ เฉินเทียนพูดพลางถอนหายใจ​ 
    ละดับรวมฟ้ามีอยู่7ขั้นย่อยคือ​ จุดต้นเถียนที่ใต้​สะดือ​ ข้อแขนทั้ง2ข้างขาทั้ง2ข้าง​ ตรงหน้าอกและสุดท้ายที่หัว
    1ปีต่อมา...
    ในจุดหนื่งในป่ามีหมาป่าจันทราสีเงินตัวหนื่งและหญิงสาวคนหนื่งที่อุ้มหมาป่าตัวน้อยอยู่​ มองเด็กหนุ่มกำลังต่อสู้กับอสูร​ลิงภูเขาสีเหลือง
    ตอนนี้เฉินเทียนอายุ8ขวบกว่าๆแล้วบรรลุ​ถืงรวมฟ้าขั้น7​​แล้ว​ ตอนนี้เขาต่อสู้กับลิงภูเขาสีเหลืองสัดอสูรขั้นหนื่ง​ ที่ตัวสูงแค่ห้าฉื่อ​ ในมือขวาเขาถือมีดใว้เล่มหนื่ง
    กำลังหลบหมัดจากจากเจ้าลิงภูเขาหลบไปมาช้ายทีถอยทีไม่กล้าปะทะตรงๆกับหมัดนั้น​ 
    แต่แล้ว ''​พรืบบ​''​ หมัดลิงภูเขาพุ่ง​ตรงเข้ามา​ เฉินเทียนเห็นแบบนี้ก็หลบไปทางด้านช้าย​
    เขาฉวยโอกาสก้มตัวลงใช้มือขวาที่ถือมีดแทงเข้าไปที่คางของมันแล้วดันขื้นไปจนทะลุ​ถืงสมอง​ ทำให้อสูร​ลิงตายทันที
    ''​ เฮ้อ​ ''​ เฉินเทียนพูดพลางถอดหายใจแล้วล้มลงไปนั่งกับพื้นข้างๆศพลิงภูเขา​ แล้วดืงผ้าเช็ดหน้า​ออกมาเช็ดคราบเลือด​ของเจ้าลิงที่ติดอยู่บนหน้า​
    ตัวเขาสั่นเล็กน้อยแน่นอนเขาไม่ได้กล้ว​ มันเป็นแค่​ปฏิกิริยาทางธรรมชาติ​
    ''​ เก่งมากเทียนเออร์ นี้ถือเป็นอสูรตัวแรกที่เจ้าสังหารลงได้​ อีกไม่เกิน2เดือนเจ้าก็คงบรรลุ​ถืงสร้างฟ้าได้แล้ว​ ''​ 
    นางเอ๋ยด้วยความชื้นชม​ ​ในดวงตาของนางเต็มไปด้้วยความภูมิใจ​ในเจ้าตัวน้อยของนาง
    ''​ ขอรับท่านแม่​ ''​ เฉินเทียนพูดด้วยความดีใจ      ''​กลับกันเถอะ​ ข้าจะทำอาหารพิเศษ​ให้เจ้าทาน​ ''​พูดจบนางก็บินออกไป
    เฉินเทียนลุกขื้นแล้วโดดขื้นขี่บนหลังของหมาป่าจันทราสีเงินที่ตัวสูงกว่าสิบฉื่อ​ 
    ''​ไปกันเลยยย​ ป้าเสวี่ย​ ''​ พูดจบหมาป่าก็โดดขื้นบินตามหลังหญิงสาวไป
    ในหุบเขาแห่งหนื่งเฉินเทียนกำลังนั่ง​ขัดต​ะ​หมาด​มือขวาชี้ขื้นฟ้ามือช้ายกำลังกำหินวิญญาณดวงดาว​ใว้ก้อนหนื่ง​ ผ่านมา2เดือนแล้วตอนนี้เฉินเทียนกำลังรวบ​รวมพลังวิญญาณ​ฟ้าดินเพื่อสร้างแกนพิภพ​ 
    เขารู้สืกว่าในจุดต้นเถียนตอนนี้มีพลังแสงสีขาวมากมายกำลังเกาะตัวเข้าด้วยกัน​ ผ่านไปครื่งชั่วยาม​ ''​บื้มม''​ ตอนนี้มีเมล็ด​สีขาวกเล็กๆกำลังลอยอยู่ในต้นเถียนเขา​ เขารู้สืกเหมือนพลังในตัวกำลัง​พลุกพล่าน​
    นี้สิน่ะแกนพิภพ​ พอถืงขั้นนี้​เขาก็สามารถ​ปล่อยพลังออกนอกร่างกายได้​และสามารถ​ฝืกทักษะ​ยุทต่างๆได้เขารู้สืกตื่นเต้น​อย่างมาก
    ''​ เทียนเออร์จากวันนี้เจ้าไม่ต้องฝืกหนักอีกต่อไปแล้ว​ วันนั้ข้าจะพาเจ้าไปท่องในโลกภายนอก​ ''​
    ''​ จริงหรือท่านแม่​ ''​ เขากล่าว​ด้วยความตื่นเต้น​ถืง​ อย่างไรตั้งแต่เด็กเขาก็อยู่แต่ในป่า​ เพื่อนก็มีแต่เจ้าหมาป่าสีขาวน้อยแล้วก็ท่านแม่
    ถืงจะเคยได้ยินท่านแม่เล่า​ให้​ฟัง​มากมายเกี่ยวกับ​โลกภายนอกแต่ยังไงก็มิสู้ออกไปเห็นด้วยตาตนเอง     ''​ แน่นอนอยู่แล้ว​ ''​ พูดจบนางก็อุ้มเฉินเทียนขื้นมาแล้วก็เหาะออกไป​ 
1เค่อ​    = 15นาที1ชั่วยาม​ = 2ชั่วโมง1ฉื่อ​     = 0.3เซน1จั้ง​     = 3.3เมตร​