อากิโตะกำลังแช่น้ำอยู่ในอ่างอาบน้ำแล้วสักพักก็มีเสียงขึ้นมาในหัวของเขา
สถานะสเตตัล
ทากาฮาชิ อากิโตะ
เผ่าพันธุ์ มนุษย์ 80%
พลังโจมตี 4500
ป้องกันกายภาพ 2500
พลังเวทย์ 5500
ป้องกันเวทย์ 3200
ค่าความโชคดี 999
สกิลพิเศษ ฟื้นฟูาแเองได้ วาป(ใช้ได้เฉพาะที่ๆเคยไปแล้วเท่านั้น) สร้างเงาได้(จะสามารถใช้ได้ก็ต่อเมื่อฆ๋ามอนตัวนั้นๆไปแล้วเท่านั้น อาจมีข้อยกเว้นกับมอนบ้างตัว) เชิญให้คนอื่นเข้าร่วมระบบนี้ได้(เงื่อนไขจะเชิญได้ก็ต่อเมื่อทำกับๆผู้หญิงคนนั้นๆไปแล้วเท่านั้น)
(นี่มันอะไรกันฟ่ะเนี่ย แล้วทำไมเราถึงเห็นจอเเสดงค่าอะไรนี่ตรงหน้าเราได้ล่ะ...เดี๋ยวก่อนนะแสดงว่าฉันได้มาเพราะที่ฉันหลับไป7วันเลยสินะ แล้วจะให้มันปิดไปต้องทำยังไงเนี่ย)
ขณะที่อากิโตะคิดว่าจะปิดหน้าต่างสเตตัสอันนี้ได้ยังไงมันก็หายไปเองอากิโตะเลยคิดว่ามันคงจะคิดตามความคิดที่เขาคิดแน่นอนเลย
"แล้วต่อจากนี้ฉันจะทำยังดีล่ะเนี่ย แล้วมีคนที่เป็แบบฉันบ้างเปล่านะ"
อากิโตะกำลังคิดวนไปวนมาก็ได้ยินเสียงเรียกจากหน้าประตูห้องน้ำ
"อากิโตะคุงเสร็จยังจ๊ะ ฉันทำกับข้าวเสร็จแล้วนะ"
"คะ ครับจะรีบไปเดี๋ยวนี้ล่ะครับ"
"จ๊ะ งั้น..."
"เอ๊...ฮารุกะ?"
"..."
"แล้วทำไมถึงมายืนอยู่ตรงนี้ล่ะครับ ไม่ใช่ว่าไปรอผมที่ห้องอาหารแล้วเหรอ?"
"ไม่ๆ ฉันต้องดูแลให้แน่ใจว่าเธอจะไม่ล้มลงไปแบบวันนั้นอีก มานี่เดี๋ยวฉันจะเช็คผมให้"
"ขอบคุณ... ไม่ใช่แล้ววว ฮารุกะผมใส่เสื้อผ้าเองได้ครับ คุณไปรอผมที่ห้องอาหารก่อนเลย"
"ไม่ๆๆ ฉันอยากจะใส่ชุดให้อากิโตะคุงก็ฉันไม่ได้พูดคุยกับเธอมาตั้ง7วันเลยนะ รู้มันว่ามันเ็ปแค่ไหนที่ไม่สามารถพูดคุยกับคนที่เรารักได้น่ะ"
"...เข้าใจแล้วครับ ขอโทษด้วยนะครับที่ทำให้เป็ห่วง"
"อืม ฉันชอบความรู้สึกแบบนี้มากๆเลยนะ ดังนั้น ถ้าอากิโตะอยากจะทำแบบนั้นฉันก็ไม่ว่าหรอกนะ"
"...."
(อะไรกันเนี่ยฮารุกะทำไมถึงได้ทำตัวน่ารักอย่างนี้กันล่ะเนี่ยยยยอย่าจะจับกดให้รู้แล้วรู้รอดไปเลยจริงๆเลยย!!)